9fe2bba792dd2cdc011f318fcb109324.pdf
Media
Part of Sprawy Towarzystwa cz. 1 / Lud, 1910, t.16
- extracted text
-
SPRAWY TOWARZYSTWA.
XV. Walne Zgromadzenie Towarzystwa Ludoznawczego odbyto
się dnia 17. czerwca b. r. w sali I. Uniwersytetu.
Po zagajeniu przez prezesa prof. J. Kallenbacha wygłosił prof. A.
A. Kry ń s k i, członek zarządu Towarzystwa, odczyt p. L: O narze
czach górnośląskich.
Prelegent zaznaczył przedewszystkiem ogólnie rozwój badań dyalektologicznych i zaznaczył, że już od końca wieku 18-go, w którym
William Jones (t 1794) po raz pierwszy wygłosił myśl o pokrewieństwie
sanskrytu z językiem greckim i łacińskim, przedtem nieznaną, dążność
do porównywania języków ze sobą nieustannie się wzmaga, w badaniu
języków wytwarza drogi nowe i daje w wieku 19-tym początek nowej
gałęzi nauki, zwanej językoznawstwem porównawczem. Z konieczności
dotychczasowa dziedzina badań lingwistycznych rozszerza się. Języki
starożytne — łacina i greka, język sanskrycki i perski, zarówno jak
z pomiędzy semickich język hebrajski przestają być uważane za wyłą
cznie godne naukowego badania, jako języki martwe ksiąg świętych. Ję
zykoznawstwo porównawcze w demokratycznym swoim pochodzie obej
muje wszystkie spółczesne języki żyjące i wykrywa pokrewieństwo języ
ków i ludów szczepu arjoeuropejskiego. Nie dosyć na tern. W wieku
19-ym powstaje osobna odrośl tej nauki, mająca za przedmiot badanie
narzeczy i gwar, żyjących w każdym narodzie obok języka ogólnego,
literackiego, odrośl zwana dyalektologią. Początki jej to prace
Jana Schmellera, sięgające końca pierwszej ćwierci wieku 19-go.
Nowy ten dział badań — narzeczoznawstwo rozwija się i u nas
niemal z chwilą powołania do życia głównych ognisk naukowych pol
skich, a znakomite jego początki odnoszą się do 8-go dziesiątka lat
wieku 19-go, mianowicie do czasu ukazania się pierwszej naukowej pracy
234 —
Sprawy Towarzystwa
dyalektologicznej o narzeczu Opolskiem w Górnym Ślązku, 1873 r.
(uber die Oppelnsche Mundart in Oberschlesien); autorem zaś jej Lucyan Malinowski, któremu też w nauce naszej przyznano słusznie
nazwisko twórcy dyalektologii polskiej. Praca ta miała doniosłe znacze
nie naukowe z dwu względów. Naprzód, przedstawiła po raz pierwszy
obraz mowy Górnoślązaków, wykonany z wielką dokładnością na pod
stawie faktów językowych, zebranych przez autora z ust ludu najbliż
szych okolic Opola (wsi: Gosławic, Szczepanowie, Zakrzowa, Górka,
Wójtowej wsi, Polskiej nowej wsi, Ługnian i Dąbia); a powtóre, że jest
pracą metodyczną, ściśle naukową, w tej dziedzinie pracą wytyczną, która
posłużyła innym badaczom, zarówno uczniom prof. Malinowskiego, jak
i innym autorom, za wzór do skreślenia całego szeregu rozpraw dyalektologicznych, opisujących gwary ludowe różnych okolic kraju, a mia
nowicie prac: R. Zawilińskiego, J. Bystronia, J. Hanusza, Sz. Matusiaka,
Jana Bieli, Grzegorzewicza i Kazimierza Nitscha, najbardziej dziś wybi
tnego i czynnego dyalektologa polskiego. Z innych autorów, którzy
prace gwaroznawcze ogłosili, należą tutaj: Wł. Kosiński, L. Biskupski,
A. Kryński, A. Krasnowolski, H. Łopaciński, J. Łoś, Leciejewski, Ramułt,
B. Dębowski, W. Pracki, Kulbakin i inni. Przed dwoma laty narzeczu
górnośląskiemu poświęcił swoje studyum Emanuel Nikel; praca ta doty
czy mowy ludu górnośląskiego okolicy południowo-wschodniej, obejmu
jącej miejscowości: Zabrze, Bytom, Katowice, Gliwice, Tarnowiec, Pszczynę
i Rybnik (ob. „Lud“ XVI s. 103.)
Prof, Kryński oparł swój wykład o narzeczach górnośląskich na
dwóch wymienionych pracach dyalektologicznych: L. Malinowskiego i E.
Nikła, oraz na pracy K. Nitscha „Dyalekty polskie Śląska“ (Kraków
1909). W wykładzie tym przedstawił charakterystyczne właściwości mowy
tego ludu przeważnie fonetyczne, zaznaczając przytem różnice wyma
wiania okolic północnych (Opole) od południowo-wschodnich (Bytom).
Różnice te dotyczą niejednakowego brzmienia samogłosek nosowych on,
ę, an, przeradzania się niektórych tych brzmień w óm, lub zupełnego
zaniku tychże nosówek, albo też wytwarzania się nowych samogłosek
nosowych na końcu wyrazów wskutek zlania się brzmień ym, em, w ę.
Przedstawił dalej zjawiska rozmaitego pochylania samogłosek a o e\ no
sowych, właściwość zastępowania spółgłoski ł wargowem niezgłoskowem u (np. dałem — dauem i dauech itp.) zjawiska t. zw. mazurzenia
lub niemazurzenia, oraz szereg innych znamion fonetycznych, jakoteż
właściwości z zakresu form językowych, które istniały niegdyś w staropolszczyźnie literackiej, a w nowszym języku ogólnym zanikły. Wykład
swój prof. K. zakończył poglądem ogólnym na gwary górnośląskie, uwy
datniając w nim punkty następujące:
1. Gwary górnośląskie, któremi mówi ludność północnej części
śląska (okol. Opola) należą do gwar mazurzących, t. j. wymawiających
spółgłoski cz, dż, sz, ż jak c, dz, s, z; gwary zaś południowej części
Śląska (okol. Bytomia) należą do niemazurzących, czyli wymawiających
te spółgłoski tak jak w języku ogólnopolskim literackim.
2. Gwary górno-śląskie zawierają wiele archaizmów, t. j. brzmień
i form wyrazów prastarodawnych, które były niegdyś właściwością sta-
— 235 —
Sprawy Towarzystwa
rej polszczyzny wieku XV i XVI-go, a które znikły w nowszym języku
polskim. Pod tym względem sprawdza się i dziś dawne spostrzeżenie J. S.
Bandtkiego, który zaznaczył, że nigdzie nie słyszał więcej archaizmów,
aniżeli w Górnym Śląsku.
3. Że gwary górno-śląskie wiele właściwości fonetycznych i mor
fologicznych podzielają z innemi gwarami polskiemi, i właściwości te
stanowią silny węzeł, łączący wzajemnie gwary ze sobą oraz ze wspólną
mową polską w jedną całość narodową.
4. Że świadomość ta należenia do wspólnej macierzy polskiej
wśród ludności na Górnym Śląsku, zwłaszcza od r. 1890 t. j. od wielkiej
wycieczki Ślązaków do Krakowa, stopniowo ciągle rosła i dzisiaj spotężniała faktycznie, tak, że lud ten, z górą miljon głów liczący, ceni już
swą mowę jako polską, używa jej w życiu codziennem i nie uważa
się, jak dawniej za „Ślązaków polskiego pochodzenia“, lecz czuje i na
zywa się Polakami i rozwija się, pomimo wrogich przeszkód, stale w du
chu narodowym.
Sekretarz Tow. Stanisław Wasylewski przedłożył następnie ¡mie
nieniem Zarządu następujące sprawozdanie z całorocznej działalności„W r. 1909 przebyliśmy XV rok istnienia. 1 nie możemy wprawdzie
poszczycić się działalnością na wielką miarę i w tysiącznych różnych
kierunkach, ale to w każdym razie możemy stwierdzić zespokojnem su
mieniem, żeśmy mimo nieznośnych wprost warunków istnienia, mimo
obojętności ogółu i braku należnej wysokości subwencyi, zdołali się
utrzymać przy życiu, a działalność nasza, jak to się w szczegółowem
sprawozdaniu okaże zresztą, postępuje stale naprzód w swym rozwoju.
Głównym dowodem żywotności Towarzystwa, widomym wyrazem jego
działalności, było wydawanie Kwartalnika etnograficznego „Lud“. I mo
żemy stwierdzić z prawdziwem zadowoleniem, żeśmy się starali ze wszyst
kich sił o to, by wydawnictwo ulepszyć pod każdym względem. Wpraw
dzie Rocznik 1909 spóźnił się z powodu choroby redaktora, ale odzna
czał się doborową treścią i wprowadzeniem przejrzystości w odpowiedniem ułożeniu całego materyału. Podzielono zawartość zeszytów na od
powiednie działy, dodano na okładce tekst francuski. Pozyskano szereg
pierwszorzędnych pracowników jak prof. A. Bruckner, E. Porębowicz,
W. Klinger i i. Tak więc mimo bardzo szczupłe fundusze, jakiemi To
warzystwo rozporządza, wyniki były niezbyt złe. Wprawdzie oprócz pu
blikowania „Ludu“, nie jest w stanie wykazać się Zarząd Towarzystwa
większymi, pozytywniejszymi rezultatami, nie jest to jednak jego winą.
Jak długo bowiem możliwie najszersze warstwy społeczeństwa nie zrozumią, a raczej nie zechcą zrozumieć, ważność ludoznawstwa i celów,
jakie urzeczywistnić pragniemy, tak długo nie jesteśmy w stanie roz
winąć energiczniejszą i bogatszą w skutki działalność. Brak nam bo
wiem i lokalu odpowiedniego, gdziebyśmy mogli złożyć naszą biblio
tekę i zbiory muzealne, a na razie z utęsknieniem wyczekujemy tej
chwili, w której w Muzeum etnograficznem znajdziemy bardziej realną
podstawę naszego istnienia. Wtedy to może dopiero przez udostępnie
nie zbiorów najszerszej publiczności, przez urządzanie odpowiednich wy
kładów, objaśniających istotę naszych celów i zadań, zdołamy pozyskać
236 —
Sprawy Towarzystwa
szersze warstwy dla naszej idei. Dziś musimy poprzestać na tych czysto
zewnętrznych wyrazach naszej działalności.
Towarzystwo liczyło w r. 1909 ogółem 280 członków, z tego 113 ze
Lwowa. Otrzymywaliśmy 51 czasopism na wymianę t. j.: 3 francuskie,
11 niemieckich, 2 włoskie, 15 czeskich, 2 kroackie, 2 węgierskie, 5 an
gielskich, 1 łużyckie, 1 japońskie, 1 rumuńskie, 9 rosyjskich, 1 ruskie,
1 bułgarskie.
Imponująca jest sama różnorodność tych pism pod względem je
żyka, choć jeszcze więcej uderzyłaby tematów różnorodnością, bo wśród
angielskich, mamy czasopisma wychodzące w Australii, Ameryce i t. d.
wśród niemieckich pisma Towarzystw naukowych estońskich, fińskich etc.
Więc żywy panował ruch na polu stosunków z zagranicą, który z dniem
każdym się coraz powiększa.
Braliśmy też udział przez jakiś czas w pracy przygotowawczej do
wystawy etnograficznej. Towarzystwo nasze miało przygotować Zjazd
etnografów polskich w r. 1910, w tym celu wybrano ad hoc komisyę zło
żoną z pp. Bała, Bruchnalskiego, Fischera, Janika, Wasylewskiego, która
dość intenzywnie pracowała, ułożyła prawie cały ogólny plan, t. j. tekst
zaproszeń, listę osób mających być proszonemi, gdy w tern cała sprawa
wzięła obrót tego rodzaju, że wystawa etnograficzna w r. 1910 okazała
się rzeczą niemożliwą, a odłożono ją na r. 1911. Temsamem odłożono
też Zjazd etnografów, a Zarząd uchwalił permanencyę komisyi.
Wogóle więc choć związani licznemi niedogodnościami, czyniliśmy
co było w naszej mocy, a kończymy to niniejsze sprawozdanie jedynie
życzeniem, aby następcy nasi pracowali o wiele lepiej i o wiele wy
datniej.“
Przy końcu sprawozdania poświęcił sekretarz kilka słów szczerego
wspomnienia, współpracownikowi „Ludu“ ś. p. T. Smoleńskiemu.
Następnie przyjęto do wiadomości sprawozdanie kasowe przedło
żone przez skarbnika p. Józefa Pelczarskiego. Nad sprawozdaniem Za
rządu rozwinęła się bardzo ożywiona dyskusya, w której starano się za
stanowić nad przyczynami złych stosunków finansowych i środkami za
radczymi; stwierdzono przytem, że przyczyn tego złego stanu należy
szukać może nie tyle w jakimś upadku Towarzystwa w stosunku do lat
poprzednich, ale jest to jedynie wynikiem zaprowadzonych ulepszeń w wy
dawaniu „Ludu“, a które mimo to nie przysporzyły nowych członków,
względnie prenumeratorów. W dyskusyi zabierali głos prof. Bruchnalski,
Fischer, prof. Kallenbach, X. Krechowicz, Pelczarski, Wałach, Wasylewski, Warchałowska.
Wybory do Zarządu dały wynik następujący: Prezesem wybrano
przez aklamacyę proL A. A. Kryńskiego, wiceprezesami: prof. Dra
Wilhelma Bruchnalskiego i dyr. St. Bała.
Członkami Zarządu zostali pp.: K. Badecki, A. Fischer, Dr. M. Ja
nik, prof. J. Kallenbach, Dr. J. Leciejewski, Sz. Matusiak, J. Pelczarski,
M. Rybowski, M. Treter, M. Wałach, J. Warchałowska, St. Wasylewski.
Wreszcie na zakończenie p. St. Wasylewski wyraził imieniem To
warzystwa ustępującemu prezesowi prof. J. Kallenbachowi serdeczne po
dziękowanie, za długoletnią i niezwykle owocną dla Towarzystwa pracę.
237 —
Sprawy Towarzystwa
Czasopisma otrzymane w zamian za „Lud“.
Abhandlungen der Naturhistorischen Gesellschaft zu Nürnberg.
B. XVII.
Appalachia. Vol. XII., Nr. 1.
Appalachian Montain Club. Register for 1910. Boston, 1910.
Archives Suisses des traditions populaires, XIV année, livr. 1—2.
Atti della Reale Academia, anno CCCVI1—1910. Serie quinta. Rendiconti, Classe di scienze fisiche, matematiche e naturali. Volume XIX.
Fasc. 1—11.
Berichte über die Verhandl. d. Köngl. Sachs. Ges. d. Wissen
schaften zu Leipzig. Philolog, hist. Klasse, J. 1909, 1—III. 1910, I-V.
Biblioteca delle tradizioni popolari siciliane per cura di Giuseppe
Pitré. Vol. XX1I1. Proverbi, motti e scongiuri del popoio siciliano. Raccolti
ed illustrati da Giuseppe Pitré. Torino, Carlo Clausen, 1910.
Bolletino della Societa Africana D’Italia. Anno XXVIII. fasc. I—IV,
IX-X, A. XXIX fasc. III—IV.
Bulletin de l’Académie imperiale des sciences de St. Pétersbourg,
VI. série. Nr. 1, 2, 9, 11.
Bulletins et mémoires de la Société d’anthropologie de Paris.
1908, nr. 1—6.
Bureau of American Ethnology. Bulletin 33, 35.
Baelz E. Dr. Prehistoric Japan. Wash. 1908.
Balfour H. The firy piston. Wash. 1908.
Ćasopis Macicy Serbskeje 1910, L. LXI1I, ZeS. I—II.
Ćasopis Moravského Musea Zemského, R. X., Ć. 1.
Ćasopis Musea Krälostvi Ćeskeho, 1910, Sv. II.
Zprawa o Museu Krâlostvi Ćeskeho za r. 1909.4
Carniola N. F. L. 1., Zv. 1.
Ćasopis museâlnej slovenskej spoloćnosti. R. XIII., ć. 1,
Ćasopis Spolećnosti Prâtel Staroźitnosti Ceskÿch v Praze.
R. XVII., Ć. 4.
Ćasopis Vlasten. Spolku Muzejniho v Olomouci. R. XXVII., ć. 1—2.
Cuénot L. Heredity. Wash. 1907.
Dom in Svet. L. XXIII. 1—7.
Dziennik Chicagoski. Styczeń—Czerwiec 1910.
Dziennik kijowski. Styczeń—Czerwiec 1910.
Ethnographia a magyar néprajzi târsasâg értesitôje. XXI. evfolyam,
1—4 füzet.
Finnisch- ugrische Forschungen. B. VIII., H. 1 -3.
Fornvännen, Meddelanden fran k. Vitterhets historie och antikvitets Akademien 1908.
Fischer Th. The mediterranean peoples. Wash. 1908.
Friederici G. Scalping in America. Wash. 1907.
Gryf, 1910 nr. 1—6.
Hrdlićka Ales: Skeletal remains in North America. Wash. 1907.
Izvestja Muzejskega druStva za Kranjsko. Letn. XVIII., Ses. 1.
238 —
Sprawy Towarzystwa
Izwiestija Arhangelskaho Obszczestwa izuczenija Russkaho Siebera
1910 Nr. 7—11.
Izwiestija Imp. gieogr. obszczestwa. T. 45 r. 1909, wyp. 10.
Izwiestija otdielienija russk. jazyka i słów. Imp. Akad. Nauk. T. XIV.,
kn. I—III.
Uniwersyteckija Izwiestija 1910 Nr. 1.
Jahrbuch des Bukowiner Landesmuseums. 16 Jahrgang, 1908.
The Journal of Geography published by the Tokyo Geographical
Society. Vol. XXI. Nr. 246-252.
Korrespondenzblatt des Vereins für siebenbürgische Landeskunde,
Jhg. XXXIII. Nr. 1, 4, 5.
Kräsa nääeho domowa. R. IV. £. 1—6.
Ceskoslovanské Letopisy musejni. R. IL, dis 7—11.
Listy filologické. R. 1910 seä. II—IV.
Ljetopis jugoslavenske Akademije znanosti i umjetnosti. 23 sv.
Zagreb 1909.
Ceskÿ Lid. R. XIX. Cis. 1-8.
A Magyar Nemzeti Mûzeum Néprajzi osztälyänak Ertesitôje. Az
„Ethnographia“ Melléklete. XI. évfolyam, 1—2 füzet.
Mémoires de l’Académie Imperiale des sciences de St. Petersbourg. VIII. Serie. Cl. hist.-phil. Vol. VIII. Nr. 1, 13, 14.
Miesięcznik kościelny. 1910 Styczeń-Czerwiec.
Mitteilungen des Musealvereins für Krain. 1908. H. 1.
Mitteilungen zur jüdischen Volkskunde. 13 Jg. 3 Heft.
Mitteilungen der schlesischen Gesellschaft für Volkskunde. B. XI,
h. 1-2, XII. h. 1.
Mitteilungen d. Vereins f. kaschubische Volkskunde H. 1—5. Leip
zig 1910.
Mitteilungen des Vereins f. sächsische Volkskunde. Jhg. 1909,
h. 3-4.
Mitteilungen der Ukrainischen Gesellschaft der Wissenschaften in
Kiew. 1908 kn. 2. 1909, 3—4.
Mortillet A. Bronze in South-America before the arrival of Euro
peans. Wash. 1908.
Nachrichten v. d. königl. Gesellschaft der Wissenschaften zu Göt
tingen. Philol- historische Klasse. 1908, Heft 1. 1910, Heft 1., Geschäftl.
Mitteil. 1910. H. 1.
Rodopski Napriedyk. Hod. VII. kn. I—IX.
Naville E. The origin of Egyptian civilization. Wash. 1908.
Orędownik językowy dla wychodźtwa polskiego w Ameryce.
R. IV. nr. 2.
Prace filologiczne. T. VI. Z. II. T. VII. Z. I.
Pravèk. R. 1910, cis. 1.
Slovânskÿ Pfehled. R. XII. ć. 1—9. 10.
Proceedings of the American Academy of Arts and Sciences. Vol.
XLV. nr. 4—7.
Przegląd filozoficzny. R. 1910, z. 1—2.
Przegląd hygieniczny. R. IX. nr. 1—2.
— 239 —
Sprawy Towarzystwa
Przegląd Polski. (Styczeń—Lipiec 1910).
Report on the progress and condition of the U. S. National Mu
seum for the Year ending June 30, 1908.
Twenty-Tixth Report of the bureau of american Ethnology.
Wash. 1908.
Revue d'ethnographie et de sociologie. 1910, Nr. 1—4.
Ross R. Malaria in Greece. Wash. 1909.
Sachan E. Three aramaic papyri from Elephantine, Egypt.
Wash. 1908.
Sezatoarea. Vol. XI. (1910) c. 1—4.
Sbornik ëeske spolećnosti zemévëdné. R. XV., C. 1—4.
Sbornik museâlnej slovenskej spolocnosti. R. XIV, sv. I.
Sitzungsberichte der Gelehrten Estnischen Gesellschaft. JurjewDorpat 1909.
MëStanskâ Skola. R. XII., Ć. 1, 11.
Sprawozdanie komisÿi fizyograficznej. T. 42.
Sztuka stosowana. 1909, zeszyt 13.
Travaux de la Sous-Section Troitz kossawsk-Kiakhta, Section du
pays d’Amour de la Société Impériale Russe de Géographie. T. X.
livr. I—H.
Vëstnik. R. XI. ćis 2-6.
Narodopisnÿ Vëstnik ceskoslovanskÿ. R. V. 1910, S. 1—5.
Wydawnictwa Towarzystwa przyjaciół nauk w Wilnie I. Zapiski
bryologiczne przez Kazimierza Szafnagla, Wilno 1908.
Winckler H. und Puchstein O. Excavations at Boghaz-Keni in the
summer of. 1907. Wash. 1909.
Uczenija Zapiski Imp. Kazanskaho Uniwers. R. 1910, Nr. 1—5.
Zbornik na svetlo daje „Matica slovenska“ v Ljubljani, — X. Zwezek. Trubarjew Zbornik, Uredil Dr. Fran Ileśić, v Ljubljani, 1908.
Zeitschrift des Vereins für Volkskunde B. XX., h. 1—3.
Zeitschrift f. oesterreichische Volkskunde Jhg. 1910, h. 1—2.
Zeitschrift d. Vereins f. rheinische und westfälische Volkskunde
VII. Jhg. h. 1-2.
Ziemia R. 1910 nr. 1—28.
Żiwaja Starina. Wypusk. IV. Hod. 18, 1909.
Zaborowski. The origin of the Slavs. Wash. 1907.
Omyłki druku. S. 96 w. 5 od dołu zamiast mlekce ma być mleku.
S. 96 w 16 od dołu zamiast tubka ma być łubka.
DRUK UKOŃCZONO 10. SIERPNIA 1910.
— 240
Wydawnictwa
Towarzystwa Ludoznawczego we Lwowie.
Cena K. h.
Czaja Stanisław. Szopka krakowska. Kraków 1905 .
.
1—
C h y b i ń s k i A. dr. O metodach zbierania pieśni ludowych
Lwów 1908
.
.
.
l’2O
D aszy ńs ka-Goliftsk a Zofia dr Badania nad alkoholizmem
w Galicy i zachodniej. Lwów 1902.
....
'50
Dobrzycki St. dr. prof. „Ludowość“ w Sobótce Kochanowskiego —"40
Fischer Adam. Piosennik ludowy Porębowicza. Lwów, 1909 . —'60
— Uzupełnienia Dahnhardta. Lwów, 1910 .... —’70
— Wątek odkwitającej gałęzi. Lwów, 1909 .... —’40
— Do wątku odkwitającej gałęzi. Lwów, 1910
.
.
. —’40
Gawroński Rawita Fr. Szczedrówki z powiatu dobromilskiego. Lwów 1899 ....... —’40
Gomme G. L. Folklor. Podręcznik dla zajmujących się ludoznawstwem. Lwów 1901. Cena księgarska 2k., dla członków
1'—
Gonet Szymon. Śpiewki z okolic Andrychowa. Lwów, 1909 .
2—
Gustawicz Bronisław O ludzie podduklańskim. Lwów 1901.
1—
— O zwyczajach świętomarcińskich. Lwów, 1910
.
.
1—
Klinger Witold. Do wpływów starożytności na folklor. Lwów
1909................................................................................................L20
Krćek Franciszek dr. Pisanki w Galicyi. Lwów 1908 .
. —'50
—
Sobótka w Galicyi. Lwów 1898
.... —’50
Mączewski P. Konik zwierzyniecki w Troi (Wyspiański Achilleis).
Lwów 1909 ........ —'30
Młynek Ludwik. Uwagi nad pieśniami ludu wielickiego.
Lwów 1900 ........ —'50
— Zabawy sierskich pasterzy. Lwów 1902. Cz. 1—2.
.
.
1—
Pamiętnik Zjazdu etnograficznego we Lwowie. Lwów
2'—
Pieśni nabożne na cały rok kościelny (5 zeszytów) .
.
5'—
Porębowicz Edward. Berta z dużemi stopami i Rycerz z ła
będziem. Lwów 1909.
......
1'—
Schneider Józef. Z kraju hucułów. Lwów 1899
.
. —'50
Schneider Stanisław Dr. Król wężów. Lwów, 1910
.
—'50
Udziela Seweryn. O strojach, budowlach, sprzętach i naczy
niach w Sądeczyźnie. Kraków 1905
.
.
.
. - '80
Witort Jan. Filozofia pierwotna. (Animizm). Lwów 1900 .
l'6O
—
Zarys prawa zwyczajowego ludu litewskiego
.
. 4'—
Zdziarski Stanisław dr. Ludowość wpoezyi polskiej XIX.w.
Lwów 1900 ........ —'60
— Pierwiastek ludowy w poezyi A. Mickiewicza. Lwów, 1898 .
l'5O
Nieliczne, pozostałe komplety „Ludu“ (14 tomów) w cenie
140 K. za egzemplarz, pojedyncze zeszyty po 1 K.
Do nabycia w Administracyi Towarzystwa (Józef
Pelczarski, Lwów, Trzeciego Maja 16).