98fe9665be658218400126a3ee6f2e15.pdf

Media

Part of Teodor Twaróg "snycerz i malarz z Limanowej" / Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 1981 t.35 z.3-4

extracted text
Roman Reinfuss

TEODOR

TWARÓG

„SNYCERZ

Z mgły, która otaczała X I X wieczną twórczość
u w a ż a n ą n i e s ł u s z n i e za „ a n o n i m o w ą " coraz c z ę ś c i e j

ludową,
wyłaniają

I MALARZ

Z

LIMANOWY"

m o w a 1886). T r u d n o s n u ć d o m y s ł y czy droga w i o d ą c a o d „ m a j s ­
t r a " , poprzez „ s n y c e r z a i m a l a r z a " b y ł a w y r a z e m ewolucji

za­

s i ę postacie znane z i m i e n i a i nazwiska oraz d z i e ł a , k t ó r e p o

chodzącej w świadomości i osobowości mistrza. Zastanawiające

sobie p o z o s t a w i ł y . E f e k t e m b a d a ń p r o w a d z o n y c h p o I I w o j n i e

jest n a t o m i a s t dlaczego przez c a ł e 40 l a t swej zawodowej d z i a ł a l ­

światowej

artys­

n o ś c i p o d a w a ł , że jest z „ L i m a n o w y " skoro w i e m y , żo p r z y ­

t y c z n ą poszczególnych ludowych rzeźbiarzy, malarzy i i n . Nie

n a j m n i e j p o d koniec swego ż y c i a p r z e b y w a ł na w s i w B y t o m s k u ,

brak w ś r ó d nich również wiejskich kamieniarzy t r u d n i ą c y c h się

gdzie z m a r ł . Pochowano go na c m e n t a r z u p a r a f i a l n y m w Ż e g o ­

s ą liczne opracowania

artystystyczną

profesją.

monograficznych.

2

1

ukazujące

Niektórzy

działalność

doczokali s i ę

opracowań

J e d n y m z t y c h , k t ó r z y dotychczas n i e z w r ó ­

c i n i e . W k s i ę d z e z g o n ó w j a k o z a w ó d zanotowano
Kamienne

figury

Toodora

Twaroga

należą

„skulptor".
przeważnie

do

c i l i n a siebie u w a g i badaczy s z t u k i l u d o w e j jest Teodor T w a r ó g .

grupy kapliczek s ł u p o w y c h , podzielonych poprzecznymi gzym­

W i n c e n t y Teodor T w a r ó g (bo t a k jest w L i m a n o w e j w k s i ę ­

sami na kondygnacje. W trzonie s ł u p a z n a j d u j ą s i ę w n ę k i z rzeź­

gach p a r a f i a l n y c h zapisany) u r o d z i ł s i ę 2 w r z e ś n i a 1824 r .

3

w

b a m i ś w i ę t y c h a ś c i a n y z d o b i ą p ł a s k o r z e ź b y o tej samej te­

Starej W s i , l e ż ą c e j p a r ę k i l o m e t r ó w na p o ł u d n i o w y w s c h ó d o d

m a t y c e . F i g u r z b u d o w a n y c h w e d ł u g podobnego schematu

jest

L i m a n o w e j . Zagroda w k t ó r e j p r z y s z e d ł na ś w i a t z n a j d o w a ł a s i ę

d u ż o , szczególnie w K r a k o w s k i m ,

na

w p o b l i ż u d w o r u , na r o l i zwanej „ M a l a r z ó w k a " co pozwala p r z y ­

p o ł u d n i e o d W i s ł y , j e d n a k ż e w y k o n a n e przez T w a r o g a r ó ż n i ą s i ę

puszczać, ż e w przeszłości rodzina Twaroga była w jakiś sposób

od innych.

z w i ą z a n a z d w o r e m i m a l a r s t w e m . W e d ł u g ustnej

na terenach p o ł o ż o n y c h

informacji

J u ż najstarsza znana n a m k a m i e n n a f i g u r a T w a r o g a ( R a j -

W a l e n t e g o G a w r o n a przodek T w a r o g a w y k o n a ł w 1782 r. obraz

b r o t , 1858) posiada cechy wspomnianej w y ż e j o d r ę b n o ś c i . N a

ś w . J a n a K o n t e g o do k a p l i c y ś w . A n n y w L i m a n o w e j .

Pochodził

p r o s t o k ą t n e j płycie kamiennej, pełniącej funkcję podstawy, stoi

w i ę c Teodor T w a r ó g z r o d z i n y , k t ó r e j n i e obca b y ł a a r t y s t y c z n a

s ł u p o p r z e k r o j u k w a d r a t o w y m , w k t ó r e g o dolnej c z ę ś c i znaj­

4

profesja. T y m ł a t w i e j b y ł o m u w i ę c s z u k a ć chleba w t y m za­

duje s i ę w y o d r ę b n i o n y w ą s k i m u s k o k i e m n i s k i c o k ó ł . N a s ł u p i e

wodzie.

s t a n o w i ą c y m t r z o n f i g u r y spoczywa k w a d r a t o w a p ł y t a ,

T w a r ó g , z w a n y potocznie „ T e o d o r e k " ,

był twórcą

dosyć

której

k r a w ę d z i e w y s u n i ę t e na z e w n ą t r z t w o r z ą szeroki gzyms o s k r o m ­

w i e l o s t r o n n y m . Zgodnie z t r a d y c j ą r o d z i n n ą z a j m o w a ł s i ę ma­

n y m i bardzo p r o s t y m p r o f i l o w a n i u . Z w i e ń c z e n i e f i g u r y t w o r z y

l a r s t w e m , p r ó c z tego r z e ź b i ł w d r e w n i e i k u ł w k a m i e n i u . K a r i e r ę

kamienna

rzeźbiarską

nieco

rozpoczął

prawdopodobnie

od drewnianych

figur

nastawa w p o s t a c i p r o s t o p a d ł o ś c i a n u ,

mniejszej

od

przekroju

trzonu,

o

podstawie

zakończona

odkutym

i ś w i ą t k ó w , k t ó r e d o d a t k o w o p o l i c h r o m o w a ł . K z e ź b y drewniane

w t y m s a m y m b l o k u d w u s p a d o w y m daszkiem w k t ó r e g o k a l e n i c y

jego r o b o t y b y ł y po wsiach w o k o l i c y L i m a n o w e j n p . w M o r -

osadzony jest ż e l a z n y k r z y ż y k . W t y m p a n o n i e daszka u m i e ś c i ł

darce,

Sowlinach (włączonych

obecnie

do

miasta),

Koninie,

T w a r ó g p ł a s k o r z e ź b i o n e Oko Opatrzności.

P o n i ż e j we frontowej

S ł o p n i c a c h , Siekierzynie, b y ł y t a k ż e na t z w . M a j e r z u s t a n o w i ą c y m

ś c i a n i e nastawy w y k o n a n a jost d o ś ć g ł ę b o k a p r o s t o k ą t n a w n ę k a ,

f o l w a r k w o b r ę b i e Staroj W s i .

obwiedziona r a m k ą

N i e w i e m y k i e d y „ T e o d o r e k " z a b r a ł s i ę do k a m i e n i a r s t w a .

w postaci p ł y t k i e g o , podwójnego

W e w n ę c e znajduje s i ę Chrystus

na krzyżu.

rowka.

Trzon figury, mniej

Najstarsza znana f i g u r a p r z y d r o ż n a z jego podpisem nosi d a t ę

w i ę c e j w p o ł o w i e w y s o k o ś c i , z d o b i ą t r z y p ł a s k o r z e ź b y w prosto­

1858 (w Rajbroeie). A u t o r l i c z y ł w ó w c z a s 34 l a t a i p r a w d o p o ­

k ą t n y c h p ł y c i n a c h z a m k n i ę t y c h o d g ó r y ł u k i e m . N a froncie t r z o n u

dobnie b y ł j u ż zaawansowanym w s w y m zawodzie r z e m i e ś l n i ­

Matka

k i e m , o s i a d ł y m w m i e ś c i e , skoro na cokole f i g u r y

p o s t a ć Św. Jana

znajdujemy

Boska

z Dzieciątkiem,

n a lewej ś c i a n i e

Nepomucena

płaskorzeźbiona

a na ś c i a n i e p r a w e j Św.

Wojciecha.

p o d p i s „ M a j s t e r Teodor T w a r ó g z L i m a n o w y " . J a k d ł u g o t a m

W 1967 г., k i e d y f i g u r ę fotografowano ( i l . 2) p ł a s k o r z e ź b y b y ł y

p r z e b y w a ł nie m o ż n a u s t a l i ć . B y ć m o ż e po o ż e n i e n i u s i ę z A n t o ­

p r y m i t y w n i e podmalowane p a r u k o l o r a m i . W d z i e s i ę ć l a t p ó ź n i e j

n i n ą H a j d a p r z e n i ó s ł s i ę do ż o n y na w i e ś i z a m i e s z k a ł w B y t o m -

(1977) ś c i a n y t r z o n u z o s t a ł y p o l i c h r o m o w a n e w s p o s ó b zmienia­

sku — gdzie z m a r ł 6 lutego 1904 r. j a k o 80 l e t n i starzec. M u s i a ł

jący

się n i e m a l do k o ń c a t r z y m a ć d o s y ć krzepko skoro o s t a t n i a k u t a

agresywnych o b r a m o w a ń , n o w y c h p o d z i a ł ó w , m o t y w ó w

przez niego f i g u r a ( z n a j d u j ą c a s i ę w L i p n i c y Dolnej) w y k o n a n a

n y c h i znacznie bogatszej k o l o r y s t y k i p ł a s k o r z e ź b i o n y c h postaci

z o s t a ł a w 1900 г., k i e d y m i s t r z l i c z y ł sobie j u ż 66 l a t .

( i l . 3).

W ś w i e t l e posiadanych

plastyczną

dekoracji

przez

wprowadzenie
roślin­

działalność

B a r d z o podobna w k s z t a ł t o w a n i u b r y ł y jest f i g u r a z P o ł o m u

k a m i e n i a r s k a T w a r o g a o b e j m o w a ł a 42 l a t a (1858—1900), k t ó ­

D u ż e g o . O d poprzedniej r ó ż n i s i ę j e d y n i e t y m , ż e dolna, posze­

rych

rzona p a r t i a t r z o n u jest rozdzielona poprzecznie na d w i e c z ę ś c i :

śladem

dotychczas m a t e r i a ł ó w

kompozycję

jest k i l k a n a ś c i e k a m i e n n y c h f i g u r

przydrożnych

z rzeźbami pełnymi i płaskorzeźbami. Wyróżniają

s i ę one o d

g ó r n ą , w y k o r z y s t a n ą na i n s k r y p c j ę i d o l n ą , w k t ó r e j z trzeoh

innych swym w ł a s n y m stylem. Pozwolił on z d u ż y m prawdopo­

s t r o n w y k u t e s ą nieokowate w n ę k i z p ł a s k o r z e ź b a m i

d o b i e ń s t w e m p r z y p i s a ć Twarogowi autorstwo n i e k t ó r y c h

Gzyms o d d z i a l e j ą c y

figur

świętych.

t r z o n o d p o d s t a w y jest w y d a t n y , pozba­

b ą d ź przez niego nie p o d p i s a n y c h b ą d ź sygnowanych, ale t a k ,

w i o n y e l e m e n t ó w d e k o r a c y j n y c h , w y k o n a n y z g ł ę b o k i m usko­

że p o d p i s u k r y t y p o d d a r n i ą nie z o s t a ł z a u w a ż o n y . M i s t r z b o w i e m

k i e m o d d o ł u , co r o b i w r a ż e n i e j a k g d y b y p o w s t a ł z d w ó c h p ł y t

p r z e w a ż n i e p o d p i s y w a ł swoje prace co zapewne m i a ł o r ó w n i e ż

p o ł o ż o n y c h jedna na d r u g i e j . N a s t a w a z a k o ń c z o n a

aspekt r e k l a m o w y . Stosowana j e d n a k przez niego f o r m u ł a

w y m daszkiem z Okiem

nie

Opatrzności

b y ł a j e d n a k o w a . N a najstarszej znanej n a m figurze z n a j d u j ą c e j s i ę

frontu p ł y t k ą wnękę z płaskorzeźbą przedstawiającą

w Rajbroeie (1858 r . ) p o d p i s a ł s i ę j a k w i e m y : „ m a j s t e r Teodor

Matki

Boskiej.

T w a r ó g z L i m a n o w y " , później p o d p i s y w a ł się najczęściej

nach

płaskorzeźby

„Sny­

dwuspado­

w t y m p a n o n i e , posiada o d
Koronację

Trzon figury od frontu z d o b i ą wykonane w płyoiMatki

Boskiej

Różańcowej

cerz Teodor T w a r ó g z L i m a n o w y " ( P o ł o m D u ż y 1870, T r z c i a n n a

a poniżej w owalu

i i n . ) l u b „ S n y c e r z i malarz Teodor T w a r ó g z L i m a n o w y " ( T y -

ś c i a n a c h bocznych, n a w y s o k o ś c i Matki

Jana

Ne",

z

Dzieciątkiem

j a k p o d p i s a ł go T w a r ó g . N a
Boskiej

Różańcowej,



225

W c z e ś n i e j s z a o r o k od poprzednio opisanej jest f i g u r a T w a ­
roga z n a j d u j ą c a s i ę w T y m o w e j ( i l . 7) w y k o n a n a w 1886 r. Jej
В

r z e ś k o

k o n s t r u k c j a a r c h i t e k t o n i c z n a jest analogiczna j a k w

Iwkowej,

z t y m t y l k o , że gzyms o d d z i e l a j ą c y t r z o n o d n a s t a w y jest po­

Bochnia

t r a k t o w a n y dekoracyjnie, na jogo p i o n o w y c h ś c i a n a c h jest w y ­

Wiśnicz Nowy

^

r z e ź b i o n y m o t y w wzniesionego ł u k u m i ę d z y d w o m a

odwróco­

n y m i p ó ł ł u k a m i . W e w n ą t r z ł u k u znajduje s i ę c z ę s t o

spotykana

na p r z y d r o ż n y c h

z

f i g u r a c h i nagrobkach

uskrzydlona

główka

a n i o ł k a . Opisana t u f o r m a g z y m s u z a p o ż y c z o n a z d z i e w i ę t n a s t o ­
w i e c z n y c h n a g r o b k ó w k l a s y c y s t y c z n y c h stosowana b y ł a w K r a ­
kowie jako m o t y w zdobniczy w figurach kamiennych. W y p e ł ­
n i e n i e f r o n t o w y c h ś c i a n f i g u r y jest identyczne j a k w I w k o w e j .
P a t r z ą c od g ó r y z n a j d u j ą

O

w n ę c e s t a t u a Matki

Bytomsko

ś w i ę t y c h Michała

s i ę p ł a s k o r z e ź b y : Trójcy

Boskiej

i Zofii

Różańcowej,

poniżej

z trzema córkami.

Świętej,

Ś c i a n y boczne wszyst­

k i c h czterech s e g m e n t ó w w y p e ł n i a j ą p ł a s k o r z e ź b y
w p ł y c i n a c h (Serce Matki Boskiej,
Wojciech,

w.

Mikołaj

we

płaskorzeźby

Serce Chrystusa,

umieszczone

święci:

Florian,

i in.). Podobieństwo figur z Iwkowej i Tymowej

wskazuje, ż e T w a r ó g p o s ł u g i w a ł s i ę w z o r a m i , do k t ó r y c h w r a c a ł
z a l e ż n i e od z a m ó w i e n i a . P ł a s k o r z e ź b y f i g u r y w T y m o w e j ( i l . 15)
zostały

Limanowa
Starcia

w

1977 r . ś w i e ż o p o l i c h r o m o w a n e , n a t o m i a s t

figura

z I w k o w e j zachowana jest w stanie s u r o w y m .

Ufa's

T a k i sam u k ł a d a r c h i t e k t o n i c z n y m a j ą d w i e czterokondygna­

ф /б

cjowe f i g u r y s t o j ą c e w o d l e g ł o ś c i k i l k u n a s t u m e t r ó w od siebie
ф*?

w L i p n i c y D o l n e j . Od poprzednio opisanych r ó ż n i ą s i ę j o d y n i e

Nowy
Sącz f@

bardziej o z d o b n y m w y k o n a n i e m gzymsu o d d z i e l a j ą c e g o

posz­

c z e g ó l n e segmenty. Starsza, zbudowana w 1898 r . posiada d o l n y
i ś r o d k o w y gzyms o w i e r z c l i n i c h ś c i a n a c h o p a d a j ą c y c h k u k r a ­

- I I

ф

-

III

О

-

w ę d z i o m , n a t o m i a s t gzyms o d d z i e l a j ą c y t r z o n od n a s t a w y

IV

jest

płaski a w ścianach pionowych ma pośrodku p r o s t o k ą t n e wcięcia
( i l . 8, 9).
P ó ź n i e j s z a o d w a l a t a f i g u r a jest p r a w d o p o d o b n i e o s t a t n i m

I I . 1. Z a s i ę g w y s t ę p o w a n i a f i g u r T . T w a r o g a

d z i e ł e m 76 letniego m i s t r z a . M a ona gzyms p o ś r e d n i analogiczny
jak

poprzednia,

natomiast

górny



oddzielający

trzon

od

n a s t a w y — jest w y c i ę t y od d o ł u w k s z t a ł c i e profilowanego ł u k u
p ł a s k o - w y p u k ł e g o ( i l . 13). Tego rodzaju n e o b a r o k o w y d e t a l archit e c h t o n i c z n y b y w a c z ę s t o stosowany w K r a k o w s k i m przez k a m i e ­
5

niarzy s t a w i a j ą c y c h figury p r z y d r o ż n e i nagrobki. Nastawa m a
Św.

t a k i sam k s z t a ł t j a k we w s z y s t k i c h dotychczas o m ó w i o n y c h f i ­

Opisana t u f i g u r a w swej k o n s t r u k c j i a r c h i t e k ­

g u r a c h . W e w n ę k a c h , z n a j d u j ą c y c h s i ę w trzeciej k o n d y g n a c j i

d w i e p ł a s k o r z e ź b y ś w i ę t y c h . Po prawej Św. Józef,
Anna Samotrzecia.

po lewej

tonicznej nie r ó ż n i s i ę p r a w i e od poprzedniej, m a j e d y n i e nieco

o b y d w u f i g u r , z n a j d u j ą s i ę s t a t u y Matki Boskiej.

bogatszą

p ł a s k o r z e ź b y Świętej

dekorację

w

1967 r . c a ł a f i g u r a

postaci

płaskorzeźbionego

pozostawiona

cokołu.

W

była w surowym kamieniu,

Podobna pod w z g l ę d e m architektonicznym i dekoracyjnym

W nastawach —

Płaskorzeźby świętych

występują

r ó w n i e ż na ś c i a n a c h f r o n t o w y c h i bocznych.
Prace

w 1977 r . p ł a s k o r z e ź b y b y ł y p o l i c h r o m o w a n e ( i l . 4).

Trójcy.

Twaroga,

szczególnie

wcześniejsze,

cechowała

ry­

gorystyczna prostota, b r a k ozdobnego d e t a l u . J e ż e l i p o d koniec

do o b u p o p r z e d n i c h jest f i g u r a w y k o n a n a przez T w a r o g a w M u ­

jego artystycznej d z i a ł a l n o ś c i staje s i ę widoczna tendencja

chówce,

wprowadzania

Trójce

posiadająca

Świętą,

k o l e Św.

nastawie

płaskorzeźbę

wyobrażającą

z a ś na t r z o n i e o d f r o n t u Serce Chrystusa

a na co­

tego

samego schematu

czterokondygnacjowe.

komponowane

Przykładem



jest

figury

wykonana

zdobnictwa, wynika

to prawdopodobnie

n i e c z n o ś c i dostosowania s i ę do w y m o g ó w f u n d a t o r ó w ,
figury

Mikołaja.

Według
słupowe

w

jego m o g ł y

wydawać

się zbyt

ubogie w

do

г ko­
którym

porównaniu

z n e o b a r o k o w y m i , bogato u g z y m s o w a n y m i f i g u r a m i , j a k i e z n a l i
z okolic W i ś n i c z a , D o b c z y c , czy W i e l i c z k i .

6

przez T w a r o g a p o d koniec l a t o s i e m d z i e s i ą t y c h f i g u r a w I w k o w e j .

N i e jest w y k l u c z o n e , ż e na k o n t o T w a r o g a n a l e ż y z a p i s a ć

R ó w n i e j a k poprzednie o s z c z ę d n a w ozdobne detale, m a t r z o n

f i g u r ę z 1870 г . , s t o j ą c ą w U j a n o w i c a c h na p ó ł n o c n y w s c h ó d o d

w y ż s z y , s k ł a d a j ą c y s i ę z d w u c z ę ś c i pra.wie r ó w n e j

Limanowej.

rozdzielonych

grubą

płytą

tworzącą

gzyms.

wysokości,

Przez

dodanie

jednego o z ł o n u f i g u r a s t a ł a s i ę smuklejsza, g d y ż k a ż d a z czterech

P o d s t a w ę , c o k ó ł i t r z o n m a t a k i e same j a k f i g u r y

z R a j b r o t u i P o ł o m u D u ż e g o . O d m i e n n y jest n a t o m i a s t

sposób

r o z w i ą z a n i a nastawy. U d o ł u obiega j ą fryz z ł o ż o n y z szerokich,

W z n o s z ą c y c h s i ę n a d s o b ą k o n d y g n a c j i m a p o d s t a w ę nieco m n i e j ­

s t o j ą c y c h ł u k ó w . Pionowe k r a w ę d z i e f l a n k o w a n e s ą od

s z ą od poprzedniej ( i l . 5). N a s t a w a j a k w p o p r z e d n i c h f i g u r a c h

p ó ł k o l u m i e n k a m i . P ł y t k a w n ę k a z a m k n i ę t a jest o d g ó r y ł u k i e m

a a k o ń c z o n a jest d w u s p a d o w y m daszkiem z Okiem

k o t a r o w y m , na k t ó r y m wznosi s i ę k r u c y f i k s z a s ł a n i a j ą c y częścio­

Opatrzności

frontu

w t y m p a n o n i e . P r o s t o k ą t n ą p ł y e i n ę w nastawie w y p e ł n i a p ł a s k o ­

w o t y m p a n o n dwuspadowego daszka. Po b o k a c h k r z y ż a znaj­

rzeźba

d u j ą s i ę w y k o n a n e w p e ł n e j r z e ź b i e postacie d w ó c h M a r i i a w p ł y t ­

przedstawiająca

Św.

Trójcę.

W

górnej

części

trzonu,

o d f r o n t u , znajduje s i ę n i e c k o w a t a w n ę k a , w k t ó r e j umieszczona

k i e j w n ę c e Chrystus F r a s o b l i w y . F r o n t o w ą ś c i a n ę t r z o n u z d o b i

jest k a m i e n n a s t a t u a Matki

płaskorzeźba

Boskiej

t r z o n u z d o b i r z e ź b a Św. Michała,
córkami.

Pozostałe

ściany

z Dzieciątkiem.

D o l n ą część

a p o s t u m e n t Św. Zofia

czterech

kondygnacji

z trzema,

wypełniają

twórczości

nisława

Na

drugiej

kondygnacji trzonu

p r z e c i w l e g ł e j od w n ę k i z p o s t a c i ą Maiki

Boskiej

w g ł ę b i o n a nisza, w k t ó r e j znajduje s i ę k a m i e n n a

226

Matkę

Boską

z

Dzieciątkiem

Odmienne n i ż dotychczas elementy n a s t a w y n i e b y ł y obco

p ł a s k o r z e ź b y ś w i ę t y c h , m . i n . J ó z e f a , Wojciecha, M i c h a ł a , Sta­
biskupa.

przedstawiająca

w otoczeniu g ł ó w e k a n i o ł k ó w ( i l . 10).

Twaroga.

Półkolumienki

jako

dekoracje

w

ścianie

dwukondygnacjowego

jest

również

siebie figurze z T r z c i a n y . F r y z z ł o ż o n y

z łuków,

znacznie

zarówno

Pieta.

trzonu

zastosował

delikatniej wykonany,

znamy

krawędzi

w podpisanej

przez

wprawdzie
z

Trzciany

I I . 2, 3. F i g u r a p r z y d r o ż n a , R a j b r o t , w o j . t a r n o w s k i e , w y k . w 1858 r. Teodor T w a r ó g . S t a n z 1967
i z 1977 r.

W o j a k o w e j j a k i opisanej p o p r z e d n i o f i g u r y z I w k o w e j
czy T y m o w e j ( i l . 7). Chrystusa
rzeźbił

Twaróg

jako

na krzyżu

zwieńczenie

między

figury

( i l . 5)

I d e n t y c z n ą k o m p o z y c j ę m a f i g u r a s t o j ą c a p r z y szosie m i ę ­

Mariami

dzy M u c ł i ó w k ą a R a j b r o t e m . P o m i m o , że n i e znaleziono na n i e j

przy

szosie

p o d p i s u a u t o r a , m o ż e m y bez o b a w y p o p e ł n i e n i a b ł ę d u p r z y p i s a ć

Frasobliwy

jego

j ą T e o d o r o w i T w a r o g o w i ( i l . 12). W s p o m n i a n e t u d w i e f i g u r y

dwoma

stojącej

w i o d ą c e j z M u c h ó w k i do R a j b r o t u a Chrystus
r o b o t y znajdujo s i ę na figurzo w I w k o w e j

r.

(figura

z 1874 г . ) .

r ó ż n i ą s i ę o d siobie z w i e ń c z e n i a m i i t e m a t y k ą p ł a s k o r z e ź b zdo­

P e w n ą n i e p o r a d n o ś ć w i d o c z n ą w w y k o n a n i u n i e k t ó r y c h szcze­

b i ą c y c h trzony. Zakończenie figury z Wojakowej stanowi statua

g ó ł ó w (np. t o p o r n y fryz p r z y nastawie) m o ż n a b y

Matki

tłumaczyć

t y m , że b y ł y to pierwszo tego r o d z a j u p r ó b y podejmowano przez
m i s t r z a aby w z b o g a c i ć a r c h i t e k t o n i c z n y w y s t r ó j c a ł o ś c i .

Zwieńczenie

się k i l k a figur

ich

stanowi

statua

G n o j n i k ) Chrystus

na krzyżu

między

Ś w i ę t e g o (Uszew). N a j s t a r s z ą
datowana) f i g u r a

rzeźbiarskich

Matki

Boskiej

dwoma Mariami,

Różańcowej

umieszczone

Sw. Dominika

O p r ó c z f i g u r t y p u architektonicznego, o k t ó r y c h m ó w i l i ś m y
dotychczas, z a c h o w a ł o

Boskiej

Boskiej



z Dzieciątkiem
dwa

małe

na ręku.
posążki

U stóp Matki
przedstawiające

z psem t r z y m a j ą c y m w p y s k u p o c h o d n i ę . P o s t a c i ą

n i e w i e ś c i ą w s t r o j u z a k o n n i c y jest Sw.

Klara

( i l . 11).

Twaroga.

N a szczycie d r u g i o j z o m a w i a n y c h f i g u r znajduje s i ę k r u c y ­

(Wojakowa,

fiks pod k t ó r y m stoją dwie Marie, wykonane w rzeźbie pełnej.

lub posąg

z n i c h w y d a j e s i ę (niestety

nie

z U s z w i , p o s i a d a j ą c a bardzo s k r o m n ą a r c h i ­

S p o ś r ó d w s p o m n i a n y c h t u r z e ź b w y r ó ż n i a s i ę w i ę k s z ą swo­
b o d ą w u k ł a d z i e c i a ł a i p e w n y m r e a l i z m e m w sposobie t r a k t o ­
w a n i a t w a r z y p o s ą g Sw.

Jana

Nepomucena

( i l . 6). N i e w i a d o m o

t e k t u r ę . S k ł a d a j ą s i ę n a n i ą d w i e p ł y t y p o d s t a w y , czworogra­

j e d n a k czy jest on d ł u t a T w a r o g a skoro k a m i e n i a r z e stawiane

n i a s t y c o k ó ł i nieco o d niego w y ż s z y t r z o n o z d o b i o n y od. g ó r y

przez siebie f i g u r y

potrójnym

w w a r s z t a t a c h m i e j s k i c h l u b z a m a w i a l i u s w y c h zdolniejszych

ł a m a n y m g z y m s e m . Ś c i a n ę f r o n t o w ą i boczne w y ­

pełniają p ł a s k o r z e ź b y ś w i ę t y c h . Całość wieńczy p o s ą g Św. Jana

konkurentów.

Nepomucena ( i l . 6).
Bardziej

Twaróg

rozbudowana

jest f i g u r a ze s t a t u ą Matki

pod
Boskiej,

statuami

kupowanymi

7

najczęściej

architektonicznym

Boskiej

Różańcowej

znajdująea się w Wojakowej

figur

(Lipnica

względom

uzupełniali często

rzeźbił

Matkę

Boską.

Statuy

Matki

z Dzieciątkiem

na ręku u m i e s z c z a ł we w n ę k a c h

Dolna, Iwkowa

( i l . 5, 9) l u b na i c h z w i e ń c z e ­

k o ł o Czchowa. W y k o n a n a przoz T w a r o g a w 1879 r. s k ł a d a s i ę

n i a c h ( G n o j n i k , W o j a k o w a ) . Z n a n a jest jedna jego r o b o t y

z płytowej podstawy, cokołu w kształcie sześcianu i smukłego,

Boska

c z t o r o ś c i e n n o g o t r z o n u ozdobionego od d o ł u i g ó r y g ł a d k ą o p a s k ą .

Dolna r . 1900 — i l . 9) i Matka

Wydatny,

cokół

t r z y m a j ą c a w p r a w e j r ę c e b e r ł o . Postacie M a t k i B o s k i e j i D z i e ­

o d t r z o n u posiada ś c i a n y wierzchnie nachylone k u k r a w ę d z i o m .

c i ą t k a przedstawione s ą w k o r o n a c h . I n n o t e m a t y , j a k p o s t a ć

P i o n o w o ś c i a n y g ó r n e g o gzymsu z d o b i szeroki fryz

składający

Chrystusa Frasobliwego czy w i s z ą c e g o na k r z y ż u z d a r z a j ą

s i ę ze s t o j ą c e g o l u k u m i ę d z y d w o m a o d w r ó c o n y m i

pólłukami.

wyjątkowo.

starannie

profilowany

gzyms

oddzielający

Różańcowa

z r ę k o m a z ł o ż o n y m i do m o d l i t w y
Boska

Różańcowa

z

Matka

(Lipnica
Dzieciątkiem

się

W e w n ą t r z ł u k u znajduje s i ę p ł a s k o r z e ź b a p u t t a , a w p ó ł l u k a c h

W p ł a s k o r z e ź b i e n a t o m i a s t r o z l e g ł o ś ć t e m a t y c z n a jest znacz­

u ł o ż o n e diagonalnie g a ł ą z k i z l i s t k a m i . N a f r o n t o w e j i bocznych

nie w i ę k s z a . S p r z y j a ł a t e m u d u ż a i ł o ś ć w o l n y c h miejsc n a t r z o n i e

ścianach

figury, które „należało" czymś wypełnić, jak również

trzonu

ś w i ę t y c h ( i l . 11).

znajdują

się

płaskorzeźby

przedstawiające

polegający

na

zwyczaj

t y m , że obok pewnych t e m a t ó w niejako

obo-

227

И . 12. F i g u r a p r z y drodze z M a c h ó w k i do R a j b r o t a , w y k . p r a w d o p . T w a r ó g ; i l . 13. F i g u r a w L i p n i c y D o l n e j , w y k .
T . T w a r ó g , 1900 r .

Nepomucen

P ł a s k o r z e ź b y umieszczano z r e g u ł y w p ł y e i n e , c h p r o s t o k ą t ­

umieszczano jeszcze p a t r o n ó w f u n d a t o r ó w i c z ł o n k ó w i c h r o d z i n y .

nych, zamkniętych u góry płaskim lub wklęsło-wypukłym łukiem,

S t w a r z a ł o t o szeroki wachlarz m o ż l i w o ś c i w doborze o s ó b ś w i ę ­

względnie

tych i niejednokrotnie stawiało w y k o n a w c ó w w trudnej sytuacji

W r y s u n k u na ogół p o p r a w n o . T y p i z a c j a w sposobie t r a k t o w a n i a

w i ą z k o w y c h , j a k Trójca

Święta,

Matka Boska

czy Jan

w elipsowatym medalionie kuto są dosyć

płytko.

ze w z g l ę d u na b r a k dostatecznej o r i e n t a c j i w w y m o g a c h i k o n o ­

twarzy w y s t ę p u j e t u podobnie j a k w rzeźbach p e ł n y c h . Zdarzają

graficznych. T w a r ó g z t r u d n o ś c i t y c h wychodził o b r o n n ą r ę k ą .

się jednak p r ó b y

indywidualizowania twarzy. Różnią

się od

T e m a t y o charakterze

siebie n p . twarze Boga Ojca i Chrystusa w p r z e d s t a w i e n i u

Trójcy

reprezentacyjnym k t ó r o umieszczał

froncie w p ł y c i n i e n a s t a w y i po ś r o d k u t r z o n u f i g u r y , n p .
Świętą

( T y m o w a , L i p n i c a D o l n a — i l . 13, I w k o w a

Koronację

Matki

Boskiej

czy Matkę

Boską

z Dzieciątkiem

Jezusa

na

Trójcę

— i l . 6),

( M u c h ó w k a , P o ł o m D u ż y — i l . 14),
(Połom Duży, Rajbrot),

Serce

( M u c h ó w k a ) m i a ł d o s k o n a ł o opracowane w e d ł u g w z o r ó w

i k o n o g r a f i c z n y c h k o ś c i e l n y c h p o p u l a r y z o w a n y c h przez w z o r n i k i
i ilustrowane cenniki f i r m p r o d u k u j ą c y c h
docierały

t e ż do p r a c o w n i w i e j s k i c h

kamieniarzy.

d o t y c z y p o p u l a r n y c h ś w i ę t y c h j a k Jan
Stanisław

Biskup,

patronek

żeńskich:

sobie

również

rzadziej,
Małgorzaty

z

Andrzej,

Józef,

Zofii,

Katarzyny,

tematami

jak np. świętych:
czy

dewocjonalia, k t ó r e
8

Nepomucen,

Wawrzyniec,

m a t ó w . F a ł d z i s t o ś ć szat przedstawiana jest z p e w n y m uprosz­
czeniem.
i

W i d o c z n a jost

rytmizacji,

która

tendencja

jednak

z l o g i k ą ich naturalnego

schematyzacji
w

sprzeczność

układu.

C h o c i a ż T w a r ó g o k r e ś l a ł s i ę sam j a k „ s n y c e r z i m a l a r z "
trudno byłoby powiedzieć

na c z y m jego m a l a r s t w o

polegało.

Wojciech,

l a r s t w o sztalugowe. N i e m o ż n a nawet o d p o w i e d z i e ć na p y t a n i e

czy

czy swe r z e ź b y p o l i c h r o m o w a ł . P r z e m a w i a ł y b y p r z e c i w t e m u

Radził

f i g u r y w I w k o w o j ( i l . 5) i L i p n i c y D o l n e j (ił. 13), k t ó r e nie w y ­

występującymi

k a z u j ą najmniejszych ś l a d ó w m a l o w a n i a . N a t o m i a s t inne f i g u r y

Floriana,

Agnieszki,

Rozalii.

b y ł y malowane i p r z e m a l o w y w a n e . N i e m a j e d n a k ż a d n y c h p o d ­
staw a b y m a l a t u r y t e p r z y p i s y w a ć

W y m i e n i o n e t u postacie przedstawiane

do pewnej

n i g d y n i e popada

Dotychczas n i e w i a d o m o czy u p r a w i a ł , j a k jego przodek, ma­

Anny.

ikonograficznymi
Bartłomieja,

( i l . 9). Oblicza ś w i ę t y c h r ó ż n i ą s i ę w granicach p a r u sche­

T o samo

Franciszek

Barbary,

Świętej

Twarogowi.

s ą przez T w a r o g a

R z e ź b y T w a r o g a n i e n o s z ą z b y t w i e l u cech ludowego p r y ­

f r o n t a l n i e i statycznie. Z p r z e d s t a w i e ń o charakterze s y t u a c y j ­

m i t y w u . W p r a w d z i e twarze ich b y w a j ą s t y p i z o w a n e a postacio

n y m w y m i e n i ć n a l e ż y w y s t ę p u j ą c e g o c z ę s t o w r z e ź b i e kaplicz­

sztywne w p o s t a w i e i g e ś c i e , lecz proporcjo c i a ł a m a j ą n a t u r a l n e

k o w e j na p o ł u d n i u o d K r a k o w a — Chryrlusa

l u b p r a w i e n a t u r a l n e a szat}- u d r a p o w a n e w m i ę k k i e f a ł d y o d d a j ą

krzyżem

(Gnojnik).

przedstawiającą

Z innych wspomnieć

Św.

Jana

( i l . 11) i Św. Floriana
dach p ł o n ą c e g o
pod

stopami

chrzczącego

należy

Chryrtusa

pod

płaskorzeźbę
w

Jordanie

( i l . 16) w y l o w a j ą c e g o z dzbana w o d ę na

b u d y n k u i Św.

smoka

upadającego

lub

Michała

depczącego

leżącego

reprezentuje

typ

wiejskiego

rzeźbiarza,

który

d r o g ą p r a k t y k i i upartego n a ś l a d o w n i c t w a z b l i ż y ł s i ę znacznie
do p o z i o m u j a k i przedstawia p r o d u k c j a miejskiego

prowincjo­

nalnego r z e m i o s ł a kamieniarskiego. Pewna n a i w n o ś ć , w ł a ś c i w a

T w a r ó g j a k o uskrzydlonego rycerza t r z y m a j ą c e g o s z a b l ę w p o d ­

l u d o w y m r z e ź b o m , przejawia się t u t y l k o w n i e k t ó r y c h p r z y k ł a ­

(Iwkowa).

Michała

materiału.

Twaróg

przedstawia

niesionej do ciosu r ę c e

szatana. Św.

charakter

dach (Chrzest

w Jordanie,

w a l k a Ś w . M i c h a ł a ze s m o k i e m czy

d i a b ł e m ) gdzie a u t o r n i e zawsze r a d z i sobie z o d d a n i o m postaci

230

I I . 14. F r a g m e n t f i g u r y z P o ł o m u D u ż e g o , 1870 г . ; i l . 15. F r a g m e n t f i g u r y z T y m o w e j ,

w r u c h u l u b g d y p o s ł u g u j e s i ę s t y l i z a c j ą statycznie przedsta­
w i o n y c h p o s t a c i (Św. Zofia

z trzema córkami

na figurze z I w k o -

wej — i l . 5).

1886 r,

P r z y p u s z c z a ć należy, że „ s n y c e r z i malarz z L i m a n o w y " na
tym

t r u d n y m d l a siebie terenie z y s k a ł sobie k l i e n t ó w

stosowanie

k o n k u r e n c y j n y c h cen.

Mogła

by

to

przez

potwierdzać

D z i a ł a l n o ś ć a r t y s t y c z n a Teodora T w a r o g a ogranicza s i ę do

n i e c h ę t n a w s t o s u n k u do T w a r o g a o p i n i a b o c h e ń s k i e g o k a m i e ­

kilkunastu wsi leżących m i ę d z y L i m a n o w ą a Wiśniczem — i l .

n i a r z a F r a n c i s z k a A d a m k a , dawnego p r a c o w n i k a z a k ł a d u k a m i e ­

1. M i m o

niarskiego W o j c i e c h a Samka. W i e d z i a ł on, że T w a r ó g p o c h o d z i ł

starannych

poszukiwań

n i e znaleziono ż a d n e j

jego

f i g u r y w p o b l i ż u L i m a n o w e j czy na p o ł u d n i u o d tej m i e j s c o w o ś c i .

„ z g ó r " i ż e w y k o n y w a ł r ó ż n e nieporadne r z e ź b y

W i d o c z n i e k l i e n t e l a T w a r o g a r e k r u t o w a ł a s i ę z t e r e n ó w bardziej

g ł o w a c h " , k t ó r e podobnie j a k i dzieła okolicznych wiejskich

„o dużych

z a m o ż n y c h gdzie f i g u r o bogatej a r c h i t e k t u r z e , r z e ź b i e i p ł a s k o ­

k a m i e n i a r z y t r a k t o w a n o u Samka p o g a r d l i w i e z w i ą c je

r z e ź b i e b y ł o sporo. B y ł t o p r z e c i e ż r e j o n b e z p o ś r e d n i e j l u b po­

brodzkimi

ś r e d n i e j penetracji k r a k o w s k i c h i b o c h e ń s k i c h

pewien ksiądz

rzemieślniczych

Maćkami",

tak

określił

zachwycony w y g l ą d e m

niego w z a k ł a d z i e

w a r s z t a t ó w kamieniarskich.

bo

ludową

rzeźby

„rej-

kamieniarkę

wykonanej

dla

Samka.

P R Z Y P I S Y
1

R . Reinfuss, Rzeźba
ludowa Łemków,
„ P o l . Szt. L u d . " ,
R . 22, 1968 nr 3, s. 122—134; K . W o l s k i , Z badań nad kamie­
niarstwem
ludowym na Roztoczu, „ R o c z n i k M u z e u m E t n o g r a ­
ficznego w K r a k o w i e " , Т . I , 1966, s. 123—128; T . Szetela-Zauchowa, Ludowa
rzeźba w kamieniu
okolic Rymanowa.
Prace
i Materiały
z Badań Etnograficznych,
R z e s z ó w 1979, s. 267—326;
R . Reinfuss, Ludowa
rzeźba kamienna
na zachodnim
Pogórzu,
„ P o l . Szt. L u d . " , R . 30, 1976 n r 3, s. 167—180; S. L e w , Ludowy
ośrodek kamieniarski
w Bruśnie pow. Lubaczów,
„ R o c z n i k Prze­
m y s k i " , Т . X I , 1967, s. 193—228; A . M a ł e t a , Z badań nad ludową rzeźbą kamienną
okolic Wieliczki, Gdowa i Myślenic,
„Pol.
Szt. L u d . " , R . 32, 1978 nr 4, s. 229—240; J . Langer, Rzeźba
kamienna na Orawie, „ P o l . Szt. L u d . " , R . 35, 1981 n r 1, s. 45—
53

3

K s i ę d z u proboszczowi L . K o w a l s k i e m u z L i m a n o w e j
s k ł a d a m serdeczne p o d z i ę k o w a n i e za dostarczenie ś w i a d e c t w a
c h r z t u i zgonu T . T w a r o g a .
W . G a w r o n u r o d z o n y w Starej W s i z a j m o w a ł s i ę jej
e t n o g r a f i c z n y m opracowaniem ( W . G a w r o n , Stara wieś) w p r a c y
z b i ó r . Materiały
Etnograficzne
z Pow. Limanowskiego,
Wrocław
1967, s. 28—49)
A . M a ł e t a , op. cit., s. 235, i l . 19
t a m ż e , s. 228, i l . 5
R . Reinfuss, Ludowa
rzeźba kamienna na zachodnim Po­
górzu, op. c i t . , s. 172 i p r z y p i s 13; A . M a ł e t a , op. cit., s. 225
R . Reinfuss, Wpływ
rzemieślniczej
produkcji
dewocyjnej
na ludową rzeźbę kamienną,
„ P o l . Szt. L u d . " , R . 33, 1979 n r 2,
s. 67—74
4

5

6

7

8

2

E . Ś n i e ż y ń s k a - S t o l o t , Adeodatus
Martyński
kamieniarz
z Borzęcina,
„ P o l . Szt. L u d . " , R . 22, 1968 n r 3, s. 131—135

Fot. J . Świderski

231
f

I I . 1. N a c z y n i a z B r z o s t k a , M u z e u m N a r o d ó w Z S R R

New Tags

I agree with terms of use and I accept to free my contribution under the licence CC BY-SA.