8fe688df1fc64aad7e39380ecbd202c9.pdf

Media

Part of Upadek Chrystusa pod krzyżem - źródła ikonograficzne i ich interpretacja w sztuce ludowej / Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 1970 t.24 z.2

extracted text
Ogrodzieniec

\
miechów

(

e Olkusz

.

'J

\
i
i
i

Ichrzanów

Szczurowa

0

TARNÓW
KRAKÓW

oswiecim
!

O

o grojec

r

j<r2eczow
l^ocon
«1ąkaw)ca . „
%
Z
«as


/'
y'""
I
\
;

s u c n

l o w l c e

rvrhwaTri 9 '

.,

v. •

kojszdwka

Jspiwne 'osielec
<ftrskow podh.

gr-zechinia . .

s o p o t

JHv,
'
'
/

m

a

- \

a

\

"zabomia
r

\

0

a b k a

jabłonka

czarny
dunajec

i.

^

l u k ó w ice

niedźwiedź
°
c k

^ 2

o nowy sącz

podgrodzie
stary sącz
czaczów

nowy targ

nicdziCd

0

\.S-

C' '*-•'

«
limanowa
dobra

dln.

<Tok,c,ny
ordzawka
• klikuszowa
\

pólrzeczki
o iwkowa

wiśniowa

mszana

a

s
i
s'

otoniowa

u

T^wlec
'lachow.ce
trzebinia
• Jeleśnia
°
zawo)a
(jrzyfckow

.
żabnica
Kamesznica
.-'
"milSwka^.

brzesko

o wola radziszowska
yvadowice .brody
• Zakliczyn
gof zeń
/kalwaria zebrzydowska
bugaj
myslenice
°Stryszów
+„,„~,.,
•rzyki
£• „ .™ trzemiesma
szcz^r»/c
, °strvszow
byana

""••bestwina
i
kety

'

o

bochnia

osie k

f

Szczepanów

grodkowice

Taosze , k a c w m — » .
oni5nep-—./
\

'N
J

o obfezy ryterskie
torynica
piwniczna
.^.^
;
;
/
!

,mafe ciche
jurgow /

\

•zakopane '

..

i

U. 1. Mapa rozmieszczenia
kowskiego.

Stefania Krzysztof

U P A D E K

rzeźb

z wyobrażeniem

Chrystusapadającego

pod krzyżem

na terenie

obecnego

woj.

kra­

owicz

C H R Y S T U S A

P O D

K R Z Y Ż E M

ŹRÓDŁA IKONOGRAFICZNE I ICH INTERPRETACJA W SZTUCE LUDOWEJ

W polskiej sztuce ludowej znany jest typ ikonogra­
ficzny Upadku Chrystusa pod k r z y ż e m , rozpowszech­
niony g ł ó w n i e w rzeźbie drewnianej i kamiennej oraz
grafice. W malarstwie l u d o w y m natomiast nie odegrał
on większej r o l i .
Badania topograficzne nad w y s t ę p o w a n i e m tego t y Pu ikonograficznego w y k a z a ł y , że jako nieznany bądź
też sporadycznie p o j a w i a j ą c y się na terenach Polski p ó ł ­
nocnej, ś r o d k o w e j i wschodniej — w y r a ź n i e spopulary­
zował się na terenach p o ł u d n i o w e j Polski, w z d ł u ż dróg
P r o w a d z ą c y c h do K a l w a r i i Zebrzydowskiej od Żywca
Poprzez S u c h ą , Wadowice, M a k ó w P o d h a l a ń s k i , od P i w ­
nicznej przez Stary i Nowy Sącz, L i m a n o w ą , Myślenice
oraz od Rabki i od Mszany Dolnej ( i l . 1).
J

2

Wśród znanych p r z y k ł a d ó w w y r ó ż n i a j ą się dwie pod­
stawowe odmiany: Chrystus p a d a j ą c y pod k r z y ż e m
w otoczeniu jednej, d w ó c h l u b grupy osób oraz Chrystus
samotnie u p a d a j ą c y pod c i ę ż a r e m d ź w i g a n e g o krzyża.
Jako p r z y k ł a d pierwszej, wielopostaciowej odmiany
w y m i e n i ć należy rzeźbę d r e w n i a n ą , p o c h o d z ą c ą z Ł ą c k a
koło Nowego Sącza ( i l . 4), w k t ó r e j nad p a d a j ą c y m
Chrystusem pochyla się zgięta p o s t a ć Ż y d a w cylindrze.
W rzeźbie z muzeum
przy klasztorze OO C y s t e r s ó w
w Szczyrzycu koło Limanowej — Chrystusa p a d a j ą c e g o
pod k r z y ż e m flankuje Chusta ś w i ę t e j W e r o n i k i i dwie
płaczące niewiasty.
Wypadkiem bez precedensu jest
drewniana rzeźba
z Muzeum i m . Orkana w Rabce,
w której na plecach upadającego pod k r z y ż e m Chrystu-

82

WyRAZENIE PANA JEZWA POTRZ

l& C V D A M « Ł 7 N A _ ^ a
CT1 C R / M I L E

NA KALUft,

OJ/HTKRAKOWA

sosc wiuteanecŁywoiewci*
IPOWSTC NIEMOCE m

T W E * ŁASKI

Em
MDRUZWEM P O C T Z E O E V PACtyf
U*Urvy MKIE PROSZK A.JT * T A » I * H M W

1 PMBTAC ZGRZtOUNT? F>ZD*SCl NAROGJI

I K H TwoyVpAB» Z u H o i e NAŁOGI I
. 'Niszczy Dorzcz&rrzACO CHNUJC CHIEE

BBEDK NA "iEHi'A.PoryM ywNiEBiE:A:f

Upadek Chrystusa
pod krzyżem.
II. 2. Drzeworyt,
wyk.
Aleksander
Ceglencki.
II. 3. Drzeworyt
barwny.
II. 4.
Rzeźba drewniana, wym. 22 X 15 cm. Łącko, pow. Nowy
Sącz. II. 5. Drzeworyt.
II. 6. Rzeźba drewniana.
Wł. Muz.
im. Orkana, Rabka. 11. 7. Rzeźba drewniana.
Wł.
Klasz­
toru PP Klarysek,
Stary Sącz, pow. Nowy
Sącz.

83

sa umieszczona została Pasja z Chrystusem U k r z y ż o w a ­
n y m oraz M a r i ą i Janem. T ę s a m ą w i e l o p o s t a c i o w ą od­
m i a n ę t y p u ikonograficznego p r e z e n t u j ą g r a f i k i ludowe.
Znany jest drzeworyt, w k t ó r y m nad p a d a j ą c y m C h r y ­
stusem n a c h y l a j ą się dwie postacie oraz g r a f i k i przed­
s t a w i a j ą c e cały c y k l pasyjny z wyeksponowaniem po­
przez osobną s c e n ę i odpowiedni napis momentu upadku
Chrystusa pod k r z y ż e m .
W drzeworycie p o c h o d z ą c y m
z roku 1729 i sygnowanym przez Aleksandra Ceglenckiego, na bogato rozbudowanym tle przedstawiony zosta)
Chrystus, k t ó r y pada pod ciężarem d ź w i g a n e g o krzyża
(il. 2). Znane są r ó w n i e ż grafiki ludowe w y o b r a ż a j ą c e
Chrystusa
p a d a j ą c e g o pod k r z y ż e m , umieszczonego na
podstawie w formie mensy o ł t a r z o w e j , flankowanej przez
postać M a r i i i Jana, nad k t ó r ą rozpostarty jest barokowy
baldachim i korona podtrzymywana przez dwa p u t t a (il. 3).
3

Znacznie liczniej reprezentowana wydaje się odmiana
samotnego Chrystusa p a d a j ą c e g o pod k r z y ż e m , w y s t ę ­
p u j ą c a w grupie d r z e w o r y t ó w ( i l . 5) oraz we wszyst­
k i c h niemal p r z y k ł a d a c h
rzeźby, tak drewnianej jak
i kamiennej. Przedstawia ona Chrystusa, k t ó r y przygnie­
ciony c i ę ż a r e m d ź w i g a n e g o k r z y ż a pada na zgięte ręce
i nogi. Rzeźba ludowa różnicuje jedynie u k ł a d samej
postaci Chrystusa, k t ó r y jest b ą d ź to p ł a s k o r o z c i ą g n i ę ­
ty na ziemi ( i l . 7), b ą d ź t e ż nieco wzniesiony ponad pod­
s t a w ą ( i l . 6). Najstatyczniejszy u k ł a d p r z y j m u j ą figury,
wsparte na p r o s t o k ą t n i e zgiętych nogach i r ę k a c h ( i l . 9).
Drzeworyty ludowe p r z e d s t a w i a j ą c e Chrystusa p a d a j ą ­
cego pod k r z y ż e m u z u p e ł n i a j ą niekiedy scenę w ł a ś c w ą
tekstami m o d l i t w i w e s t c h n i e ń , umieszczonych niekiedy
t a k ż e na ramionach krzyża.
;

Ś w i a t ł o na problem datowania i n t e r e s u j ą c e g o nas t y ­
pu ikonograficznego, j a k i m jest Upadek Chrystusa pod
k r z y ż e m , rzuca szereg o b i e k t ó w datowanych, z a m y k a j ą ­
cych się w obrębie od 60-tych lat X V I I I wieku do k o ń ­
ca X I X . * W ś r ó d prac wykonanych w X X w. u w z g l ę d n i ć
należy drzeworyty J ę d r z e j a W o w r y p o w s t a ł e pod w p ł y ­
w e m inspiracji Emila Z e g a d ł o w i c z a oraz rzeźby, auto­
ryzowane i sprzedawane na k a l w a r y j s k i c h
odpustach
jeszcze w 50-tych latach przez niejakiego M a r t w i n ę .
5

8

interpretacji typu w kategoriach historycznych, b a z u j ą ­
cych na narracji, k t ó r e j nie m o ż n a w i ą z a ć bezpośrednio
z ż a d n y m o k r e ś l o n y m opisem z Pisma Ś w i ę t e g o , ani
z k o n k r e t n y m i p r z e s ł a n k a m i l i t e r a c k i m i . Jest to jedynie
w y n i k pewnej historii i zdarzenia, k t ó r e mogło zaistnieć.

6

G e n e z ę rozwoju t y p u ikonograficznego Upadku C h r y ­
stusa pod k r z y ż e m , podjętego przez p o l s k ą s z t u k ę ludo­
w ą , należy r o z p a t r y w a ć na tle polskiej sztuki oficjalnej,
a ściślej m ó w i ą c w k o n t e k ś c i e c y k l i pasyjnych, k t ó r e
niekiedy włączały sceny z upadkiem. P o t w i e r d z a j ą
to
m. i n . czternastowieczne fragmenty polichromii z k o ś ­
cioła parafialnego w Czchowie czy też, odkryte w 1961 r.,
a pochodzące z lat 14B9—1500, sceny pasyjne w k r u ż g a n ­
kach kościoła OO. B e r n a r d y n ó w w Przeworsku, w ś r ó d
k t ó r y c h osobną scenę stanowi Upadek Chrystusa pod
k r z y ż e m , w y o d r ę b n i o n y r ó w n i e ż w szesnastowiecznym
obrazie z Jurkowa w powiecie b r z e s k i m ' . Sceny w y ­
o b r a ż a j ą c e Chtystusa p a d a j ą c e g o pod k r z y ż e m i otoczo­
nego t ł u m e m osób t o w a r z y s z ą c y c h m u w z d ł u ż całej dro­
gi na Golgotę rozpowszechniły się ostatecznie na prze­
strzeni X V I I I w., kiedy to pod w p ł y w e m n a b o ż e ń s t w a
głoszonego przez f r a n c i s z k a n ó w , b e r n a r d y n ó w i refor­
m a t ó w zaczęto masowo z a k ł a d a ć drogi k r z y ż o w e w pol­
skich kościołach .
7

s

10

Analogiczne, wielopostaciowe u k ł a d y stosowała polska
grafika
dewocyjna
ilustrująca teksty pasyjne, pieśni,
r o z m y ś l a n i a , m o d l i t w y . Znane są szesnastowieczne „Roz­
m y ś l a n i a m ę k i Pana Naszego..." , p r z e d s t a w i a j ą c e scenę
z Chrystusem p a d a j ą c y m pod k r z y ż e m w otoczeniu t ł u ­
mu, oraz X V I I - w i e c z n a „ K a l w a r y a albo Nowe Jeruza­
lem..." , gdzie p o j a w i ł a się analogiczna scena.
n

12

pod

84

Wspomniane przedstawienia
Chrystusa p a d a j ą c e g o
k r z y ż e m , otoczonego t ł u m e m osób, są p r z y k ł a d e m

Popularna w rzeźbie i grafice ludowej odmiana sa­
motnego Chrystusa u p a d a j ą c e g o pod k r z y ż e m , będącego
symbolem słabości i osamotnienia, stanowi k o n t y n u a c j ę
nielicznych p r z y k ł a d ó w , k t ó r y m i dysponuje sztuka ofi­
cjalna. R e p r e z e n t u j ą je m. i n . trzy rzeźby z trzech kaplic
Upadku Chrystusa pod k r z y ż e m z K a l w a r i i Zebrzydow­
skiej, p o c h o d z ą c e z lat 1632—1641 i 1724
oraz rzeźba
wykonana przez Gabriela Padwaniego w roku 1664 dla
klasztoru Klarysek w Starym S ą c z u .
Fakt podjęcia
przez s z t u k ę l u d o w ą popularyzacji tej w ł a ś n i e odmiany
typu ikonograficznego Upadku Chrystusa pod krzyżem,
m a j ą c e j charakter
dewocyjny,
świadczy o stosunku
emocjonalnym t w ó r c y i odbiorcy, p r z e z n a c z a j ą c y c h te
figury dla celów prywatnego, kameralnego k u l t u .
Bezpośredniego
źródła
ikonograficznego ludowych
w y o b r a ż e ń Chrystusa
p a d a j ą c e g o pod k r z y ż e m należy
p o s z u k i w a ć w K a l w a r i i Zebrzydowskiej, o ś r o d k u k u l t o ­
w y m i centrum pielgrzymek czynnym już w pierwszych
latach X V I I w., a nie mniej ż y w o t n y m do dnia dzisiej­
szego.
K a l w a r i a Zebrzydowska, k t ó r a jest p i e r w s z ą polską
k a l w a r i ą , p o w s t a ł a jako fundacja Mikołaja Zebrzydow­
skiego na wzór k a l w a r i i europejskich oraz w oparciu
o rozprawy Christiana A d r i a n i Crumpa czyli Androchomiusa z Delft, k t ó r y w roku 1584 w y d a ł dwie prace:
„ J e r u z a l e m sicut tempore Christi floruit..." oraz „ T h e a t r u m Terrae et bibliocarum historiarum....", w k t ó r y c h
wyróżnił, obok innych stacji, trzy stacje Upadku C h r y ­
stusa pod k r z y ż e m . W roku 1604 p r z y b y ł do K a l w a r i i
1 3

14

15

18

85

Upadek Chrystusa
pod krzyżem.
II. 12, 13. Rzeźba
drew­
niana, polichr. Całość i fragm., wys. 61 cm, dł. 135 cm.
Kamesznica, pow. Żywiec. II. 14. Rzeźba drewniana,
wys.
12 cm, dł. 29 cm. Obłazy Ryterskie,
pow. Nowy
Sącz.
II. 15. Rzeźba
drewniana,
wys. 8 cm, dł. 17,5 cm. Wł.
Muz. Etnograf.,
Kraków.
Jest to kaplica Pierwszego Upadku — Primus Lapsus
z p o s ą g i e m w y o b r a ż a j ą c y m Chrystusa p a d a j ą c e g o pod
c i ę ż a r e m krzyża, p o c h o d z ą c y m z lat 1632—1641, kaplica
Drugiego Upadku, zwana B r a m ą Z a c h o d n i ą — Porta
Occidentalis z barokowym p o s ą g i e m U p a d a j ą c e g o pod
k r z y ż e m . W kaplicy Trzeciego U p a d k u — Tercius L a p ­
sus znajduje się rzeźba Chrystusa p a d a j ą c e g o pod k r z y ­
żem, z r o k u 1724.
Rzeźba p r z e d s t a w i a j ą c a Upadek pod k r z y ż e m i po­
chodząca z kaplicy Trzeciego U p a d k u już w k i l k a lat po
jej ustawieniu w kaplicy zyskała miano „ c u d o w n e j " , sta­
jąc się, obok obrazu M a t k i Boskiej, celem pielgrzymek
i przedmiotem specjalnego k u l t u . Zachowany fragment
książeczki do n a b o ż e ń s t w a p o c h o d z ą c y z p r z e ł o m u X V I I I
na X I X w., pod r y c i n ą p r z e d s t a w i a j ą c ą Chrystusa pada­
jącego pod k r z y ż e m ,
cytuje
następującą
informację:
„... około Roku P a ń s k i e g o 1740 na t y m mieyscu Pan Bóg
począł r ó ż n y m i dobrodzieystwy k o n t e n t o w a ć . . . " . Dowo­
dem dalszego wzrostu k u l t u Figury z kaplicy Trzeciego
U p a d k u są ofiarowywane wota, o k t ó r y c h w y c z e r p u j ą c e
informacje n o t u j ą akta b e r n a r d y ń s k i e
p o d a j ą c e jako
p i e r w s z ą w i a d o m o ś ć , że
Anno D n i 1752 A d Capellam
3ty Lapsus Salwatoris W o t u m srebrne znaczne i n firme
Ingantis pannis i n v o l u t i z Ł a ń c u s z k a m i srebrnymi od
W... Pani Moszczyńskiej z Barwalduf?)..." ofiarowano,
podobnie zresztą jak i „... Eodem Anno Serce Srebrne
na... Imie Jezus do trzeciego upadku P. Jezusa od I m ć .
Pana Sowińskiego..." zawieszono.
Dalsze w i a d o m o ś c i
p o d a j ą zanotowane przez b e r n a r d y n ó w zapiski o funda­
cjach wot w latach 1753—1767.
Ostatecznym
utwierdzeniem
cudowności
figury
z kaplicy Trzeciego U p a d k u w K a l w a r i i Zebrzydowskiej
było jej p o ś w i ę c e n i e w r o k u 1823 przez biskupa t a r ­
nowskiego Grzegorza Tomasza Z i e g l e r a . R ó w n o l e g l e ze
wzrostem p o p u l a r n o ś c i cudownej figury z Kaplicy Trze­
ciego Upadku coraz liczniej p o j a w i a ł y się w y d a w n i c t w a
p o ś w i ę c a n e r o z m y ś l a n i o m , modlitwom,
opisom Drogi
K r z y ż o w e j w K a l w a r i i Zebrzydowskiej. P o p r z e d z i ł y je
takie dzieła jak: Abrahama Rozniatowskiego „ P a m i ą t k a
Krwawey
Ofiary
Pana Zbawiciela",
Grochowskiego
„ H i m n y o Męce P a ń s k i e j do o b r z ę d ó w Kalwariey Zebrzydowskiey y do tamecznego n a b o ż e ń s t w a należące..."
z r o k u 1611, Franciszka P ę k a l s k i e g o
„ V i a r u m Redemptionis nostrae..." z 1620 r. oraz wydana w 1669 r. „ K a i warya albo Nowe Jeruzalem na Polach Zebrzydowskich
zasadzone, a przez oyca Franciszka Dzielowskiego... w y ­
powiedziane...". W X I X w. książki poświęcone K a l w a r i i
Zebrzydowskiej drukowali m. i n . Zygmunt J e l e ń , Józef
Pisz z Tarnowa, K a r o l Osiowski i Pokorny z Wadowic,
Franciszek Orzeł z F r y d k a ; są to takie pozycje jak:
„Droga k r z y ż a Pana Jezusowego..." wydana w latach
1844 i 1864 w K r a k o w i e ,
„Droga krzyża..."
wydana
w 1863 r. w Wadowicach oraz p o c h o d z ą c a
również
z Wadowic „Księga K a l w a r y j s k a . U w a g i i m o d l i t w y sto­
sowne do pobożnego r o z p a m i ę t y w a n i a . . . przez W. O.
Paschalisa" zebrane w r o k u 1864. Nie m n i e j s z ą popular­
nością cieszyły się pieśni kalwaryjskie, k t ó r e m i ę d z y i n ­
n y m i wydano w latach 1848 i 1861 w Bochni, w 1859 r.
w Wadowicach. U z u p e ł n i e n i e m tych jakby oficjalnych
w y d a w n i c t w o b e j m u j ą c y c h teksty pieśni i m o d l i t w były
drukowane przez klasztor b e r n a r d y n ó w w K a l w a r i i Ze­
brzydowskiej przewodniki d r ó ż k o w e , zwane „ K s i ą ż k a m i
K a i w a r y j s k i m i " , k t ó r e powielano r ó w n i e ż i w j ę z y k u sło19

20

21

22

13

Zebrzydowskiej Ojciec Capranica, k t ó r y znając Jerozo­
l i m ę udzielał w s k a z ó w e k przy z a k ł a d a n i u tak zwanych
„dróżek kalwaryjskich",
natomiast roboty b e z p o ś r e d n i o
prowadził
matematyk
i teolog Szymon Ż e b r o w s k i
Pierwsze pielgrzymki zanotowano już w r o k u 1609, dal­
sze informacje o nich p o w t a r z a ł y się przez cały wiek
X V I I , a nieco późniejsza, konkretna notatka z 1730 r o k u
podaje, że w t y m r o k u p r z y b y ł o do K a l w a r i i Zebrzydow­
skiej 20—30 tysięcy p i e l g r z y m ó w , k t ó r y c h celem było
nawiedzenie cudownego obrazu M a t k i Boskiej oraz od­
bycie Drogi K r z y ż o w e j .
Jak już wspomniano, w ś r ó d kaplic kalwaryjskich w y ­
s t ę p u j ą trzy kaplice Upadku Chrystusa pod k r z y ż e m ,
i n t e r e s u j ą c e z r a c j i z n a j d u j ą c y c h się w e w n ą t r z rzeźb.
1 7

18

86

2 3

14

wackim, co p o t w i e r d z a j ą dwie pozycje wydane we F r y d k u w latach 1902 i 1911 pt.
„Obchody kalwarske ćili
k n i ż k a k u konani pobożnosti...", przeznaczone dla cze­
skich i s ł o w a c k i c h p i e l g r z y m ó w .
24

O m ó w i o n e i fragmentarycznie
wymienione w y d a w ­
nictwa dewocyjne — książki do n a b o ż e ń s t w a z tekstami
modlitw, pieśni, r o z m y ś l a ń wielokrotnie u z u p e ł n i a n e by­
ły ilustracjami, w p r o w a d z a j ą c y m i — obok innych scen
pasyjnych — sceny trzech u p a d k ó w Chrystusa pod k r z y ­
żem. Znana jest r ó w n i e ż k s i ą ż k a do n a b o ż e ń s t w a spe­
cjalnie p o ś w i ę c o n a cudownej figurze Chrystusa p a d a j ą ­
cego po raz trzeci pod k r z y ż e m , z a t y t u ł o w a n a „ S e r d e c z n e
westchnienie duszy p o b o ż n e y do Pana Jezus po trzecie
z k r z y ż e m u p a d a i ą c w K a l w a r y i Zebrzydowskiey przy
Krakowie..." i ilustrowana sceną z Chrystusem samotnie
p a d a j ą c y m pod k r z y ż e m ' . W a r c h i w u m b e r n a r d y ń s k i m
zachował się r ę k o p i s z a t y t u ł o w a n y „ K a l w a r y i s k i e nabo­
ż e ń s t w a czyli Obchody K r w a w e y Drogi u m ę c z e n i a Pana
Jezusa Chrystusa" z a w i e r a j ą c y zbiór wierszy, w k t ó r y m
opis Trzeciego Upadku rozpoczyna się od słów:
2

„Już to po trzeci raz pod k r z y ż e m upadasz
Zraniony strudzony, nic sobą nie w ł a d a s z
O Jezu cudowny, w t y m trzecim u p a d k u "
Nie
mniejszą
rolę w popularyzacji k u l t u
figury
z kaplicy
Trzeciego U p a d k u pod k r z y ż e m w K a l w a r i i
Zebrzydowskiej o d e g r a ł y obrazki dewocyjne produkowa­
ne masowo i b ę d ą c e rodzajem ł ą c z n i k a i p o ś r e d n i k a po­
między s z t u k ą oficjalną i l u d o w ą . Odbijane na jedwabiu
lub papierze, ł a t w e do kolportowania, kupowane były
przez p i e l g r z y m ó w jako jedna z p a m i ą t e k odpustowych.
Stąd pochodziły charakterystyczne napisy, w dosłownej
bądź też nieco zmienionej postaci powtarzane na grafi­
kach ludowych. Są to takie teksty jak: „ W y o b r a ż e n i e Obra­
zu cudownego U p a d k u I I I Zbawiciela naszego JEZUSA
CHRYSTUSA na górze K a l w a r y i u OO B e r n a r d y n ó w
zakonu OO Franciszka" , „Effigie miraculosa Christi
D n i sub Cruce tertio Lapsi i n Calvaria Zebrzydoviana
existens apud PP Franciscanos" (il. 8), w z g l ę d n i e w j ę ­
zyku niemieckim: „ G n a d e n b i l d auf dem Halfariberg /!/
in P o l e n " .
Obrazki te p r z e d s t a w i a ł y
widok w n ę t r z a
26

27

28

-(MMI •»*;,<•,

87

kaplicy trzeciego upadku w K a l w a r i i Zebrzydowskiej, ze
specjalnym wyeksponowaniem samej figury Chrystusa
otoczonego postaciami M a r i i i Jana oraz pod baldachi­
mem b a r o k o w y m i k o r o n ą , p o d t r z y m y w a n ą przez dwa
putta.
Z tych w ł a ś n i e w z o r ó w k o r z y s t a ł a grafika i rzeźba
ludowa, p o w i e l a j ą c typ Upadku Chrystusa pod k r z y ż e m
w wersji przede wszystkim dewocyjnej. Odrzucone zo­
stały dodatkowe atrybuty, co pozwoliło na wyekspono­
wanie samej figury padającego. I s t n i e j ą r ó w n i e ż przed­
stawienia, k t ó r e zostały u z u p e ł n i o n e napisami komentu­
j ą c y m i g e n e z ę wizerunku. Za typcwy p r z y k ł a d posłużyć
może r z e ź b a z Muzeum Diecezjalnego w Tarnowie, w
k t ó r e j na k r z y ż u umieszczono napis: „ T S E C I ( R S ) P O T K S Z Y Z E M DOLORES — P A N JEZU... U P A D A " , w z g l ę d ­
nie grafika .podpisana: „ W Y R A Ż E N I E P A N A JEZUSA
PO TRZECIE Z K R Z Y Ż E M U P A D A J Ą C E G O CE K T Ó ­
RY C U D A M I SŁYNĄ C I NA K A L W A R Y I CTIERY
M I L E OD K R A K O W A " .
Wymienione obrazki dewocyjne, p e ł n i ą c e dla t w ó r ­
ców ludowych f u n k c j ę w z o r n i k ó w oraz sprzedawane na
kalwaryjskich odpustach g r a f i k i i rzeźby, były rozpro­
wadzane przez p i e l g r z y m ó w . Załączona mapa ilustruje
rozmieszczenie rzeźb ze sceną Upadku Chrystusa pod
2 9

k r z y ż e m na terenie obecnego w o j . krakowskiego, co po­
k r y w a się z g r a n i c ą terenu n a j w i ę k s z e j
popularności
K a l w a r i i Zebrzydowskiej jako o ś r o d k a pielgrzymek. Typ
przedstawienia Chrystusa p a d a j ą c e g o pod k r z y ż e m zna­
ny jest r ó w n i e ż z t e r e n ó w Słowacji, gdzie rozpowszech­
nił się w rzeźbie jako odmiana samotnie p a d a j ą c e g o pod
k r z y ż e m Chrystusa oraz w malarstwie na szkle, w for­
mie całych dróg k r z y ż o w y c h , r ó w n i e ż
eksponujących
scenę upadku pod k r z y ż e m . Logiczne p r z e s ł a n k i , pozwa­
lające w i ą z a ć te rzeźby z K a l w a r i ą Z e b r z y d o w s k ą na
podstawie jej p o p u l a r n o ś c i jako o ś r o d k a pielgrzymowego na Słowacji i w Czechach, p o t w i e r d z a j ą słowaccy
badacze sztuki l u d o w e j .
30

Kończąc p o w y ż s z e k r ó t k i e r o z w a ż a n i a należy jeszcze
raz p o d k r e ś l i ć , że p o p u l a r n o ś ć figury Chrystusa Upada­
jącego pod k r z y ż e m oraz jej k u l t r o z w i n ę ł y się w k r ę g u
działania K a l w a r i i Zebrzydowskiej, a b e z p o ś r e d n i m źród­
ł e m t y p u ikonograficznego, podjętego w sztuce ludowej
w odmianie dewocyjnej, jest uznana za c u d o w n ą figura
z kaplicy Trzeciego Upadku Chrystusa pod K r z y ż e m .
Jeszcze w c h w i l i obecnej na kalwaryjskich odpustach
sprzedawane są figury Chrystusa p a d a j ą c e g o pod krzy­
żem, lecz jako wyroby gipsowe produkcji masowej nie
podlegają i n t e r e s u j ą c y m nas konwencjom artystycznym.

PRZYPISY
1 L . R è a u , Iconographie
de l'art chrétien,
Paris 1956,
T. I I , s. 465-467.
2 Rzeźby drewniane i kamienne,
przedstawiające
Upadek Chrystusa pod k r z y ż e m , o w y m i a r a c h od 20 do
150 cm, ustawiano w e w n ę k a c h kaplic, na s ł u p a c h p r z y ­
d r o ż n y c h , w fasadach d o m ó w . W czasie opracowywania
niniejszego k o m u n i k a t u przejrzano przeszło 150 przy­
k ł a d ó w z n a j d u j ą c y c h się w terenie oraz w dokumentacji
fotograficznej I n s t y t u t u Sztuki P A N .
3 K . Piwocki, Drzeworyt
ludowy w Polsce, Warsza­
wa 1934, ryc. 53.
4 W ś r ó d drewnianych rzeźb ludowych p r z e d s t a w i a j ą ­
cych
Upadek pod k r z y ż e m znane są m i ę d z y i n n y m i
obiekty datowane na r o k 1716 z Trzebini, 1822 z Muzeum
i m . Orkana w Rabce (nr i n w . MOR/27). Rzeźby kamienne

datowane są n a s t ę p u j ą c o : 1778 — Wadowice, 1779 — Si­
dzina, pow. M y ś l e n i c e . 1791 — Sucha, 1796 — Gilowice,
pow. Ż y w i e c (fundatorem był M i c h a ł Copia), 1798 — Zabłoczna, pow. Ż y w i e c , 1805 — Kobernica, pow. Biała,
1808 — Tarnawa Din., pow. Wadowice, Zembrzyce, pow.
Wadowice, 1810 — Krzeszowa, pow. Ż y w i e c , 1821 —
Moszczenica, pow. Żywiec, 1822 — R y c h w a ł d , pow. Ży­
wiec, 1823 — Ż y w i e c , 1826 —• J e l e ś n i a , pow. Ż y w i e c ,
1829 — Radziechowa, pow. Ż y w i e c , 1830 — Zembrzyce,
pow. Sucha, Grójec, paw. Biała, 1833 — M i l ó w k a , pow.
Ż y w i e c , 1842 — Ż y w i e c , 1848 — K o j s z ó w k a , pow. M y ś l e ­
nice, 1863 — Spiwne, pow. Wadowice. 1869 — Wietrzy­
chowice, pow. D ą b r o w a Tarnowska ( w y k o n a ł Jakub
K r a k o w s k i z Zakliczyna) 1872 — M i e c h ó w , 1884 — Marc ó w k a , pow. Wadowice.
16

88

17

Upadek Chrystusa
pod krzyżem.
II. 16. Rzeźba kamienna, polichr., wys. 34 cm, dł. 82 cm. Milówka
pow.
Żywiec,
n. 17. Rzeźba drewniana,
polichr., wym. 34 X 48 cm. Wł. Muz. Diecezjalne,
Tarnów. II. 18. Rzeźba
drewniana,
polichr., wys. 31,5 cm. Wł. Muzeum,
Cieszyn.

5 T. Seweryn, Swiątkarz
Powsinoga,
Warszawa 1963,
s. 130.
6 Informacji udzielił art. r z e ź b i a r z B r o n i s ł a w Chro­
my z K r a k o w a .
7 Katalog Zabytków
Sztuki
w Polsce,
t. I , z. 3;
J. Gadomski, M a l o w i d ł a ścienne z X I V w i e k u w Czcho­
wie, „Folia Historiae A r t i u m " , I I , K r a k ó w 1965.
8 W. Smereka, Studium
pasyjne,
rys
historyczny
i teksty Drogi Krzyżowej,
K r a k ó w 1968, s. 73—74.
9 Katalog Zabytków...,
t. I , z. 3.
10 W. Smereka, op. cit., s. 102.
11 Rozmyślania
męki Pana naszego Iezusa
Kryslusa
z modlitwami...
w Krakowie, w d r u k a r n i Ł a z a r z o w e y ,
Roku P a ń s k i e g o 1594.
12 Kalwarya
albo Nowe Jeruzalem
na Polach
Ze­
brzydowskich
zasadzone, a przez Oyca Franciszka
Dzielowskiego...
wypowiedziane
w Kazimierzu
przy
Krako­
wie... 1669.
13 Katalog Zabytków...,
t. I , z 14; J. Ł e p k o w s k i , Kal­
warya Zebrzydowska
i jej okolica, K r a k ó w 1850, s. 76;
C. Bogdalski, Święta
Kalwarya
Zebrzydowska
na pod­
stawie kronik, dokumentów...
K r a k ó w 1910, s. 47; K . D ą ­
browski, Kalwaria
Zebrzydowska,
Kalisz 1933, s. 27—23;
Jerzy Szabłowski, A r c h i t e k t u r a K a l w a r i i Zebrzydowskiej
(1600—1702), „Roczn. K r a k . " X X I V , 1933; H . E. Wyczawski, Dzieje
Kalwarii
Zebrzydowskiej,
K r a k ó w , 1947,
s. 180.
14 Katalog Zabytków...,
t. I . z. 10.
¡15. L . K a l i n o w s k i ,
Geneza Piety
średniowiecznej,
„ P r a c e K H S " , X , 1953.
16 J. Ł e p k o w s k i , op. cit., s. 75; C. Bogdalski, op. cit.
s. 123—124; K . D ą b r o w s k i , op. cit., s. 27—28; H . E. W y czawski, op. cit. s. 6; J. Szabłowski, op. cit., s. 5; E. Roth,
Der volkreiche
Kalvarienberg
in Literatur
und
Kunst
des Spätmittelalters,
B e r l i n 1958, s. 141; K . Nowacki,
Misterium
w K a l w a r i i Zebrzydowskiej,
„Kwartalnik
Teatralny", I X . -i960, z. 3—4, s. 456—462; W. Smereka,

Fot. Stefania Krzysztofowicz
— U. 1—3, 5, 6, 8, 9; Jan
ski — U. 18; Anna Kunczyńska-Iracka
— il. 19.

II. 19. Upadek
manowa.

Chrystusa

pod krzyżem,

rzeźba

op. cit., s. 19—29, 68—109; A r c h i w u m OO B e r n a r d y n ó w
w Krakowie, I V - a - l , s. 472—474.
17 H . E. Wyczawski, op. cit., s. 5—6; W. Smereka,
op. cit., s. 24, 76. Wzorem przy z a k ł a d a n i u drogi krzy­
żowej w K a l w a r i i Zebrzydowskiej były kalwarie w D u ­
senbach w Alzacji, Varallo koło Mediolanu, Koblencji,
Zgorzelcu, Bambergu, Averdopie, Norymberdze, F r y b u r ­
gu. (H. E. Wyczawski, op. cit., s. 3,4.). Na wzór K a l w a r i i
Zebrzydowskiej p o w s t a ł y kalwarie na Suwalszczyźnie,
w Gordach, w Wejherowie, pod Radzyniem, w P a c ł a w i e ,
w Wólce G ó r s k i e j , w Wilnie, Krzeszowie, Wambierz>cach, na Górze Ś w i ę t e j Anny, w G ł u c h o ł a z a c h (W. Sme­
reka, op. cit., s. 29, 30, 76).
18 K . Nowacki, op. cit., s. 457.
19 P a ń s t w o w e A r c h i w u m m. K r a k o w a . Teka Gra­
bowskiego, T. 56, ryc. 1623.
20 A r c h i w u m OO B e r n a r d y n ó w w Krakowie, I V - a - l ,
s. 188.
21 T a m ż e , s. 188, ł89, 191, 317, 318, 763.
22 Encyklopedia
kościelna,
Włocławek,
1933,
t.
X X X I I I , s. 207; J. Ł e p k o w s k i , op. cit., s. 76; A r c h i w u m
OO B e r n a r d y n ó w w Krakowie, I V - a - l , s. 151 ( „ A
Dni
1823 die 9 Junii conseciata a Capelle 3 Lapsus... Dno
Dno Dno Gregorio Thomas Ziegler, Ep. Tyn...").
23 H . E. Wyczawski, op. cit., s. 197.
24 T a m ż e , s. 189.
25 P a ń s t w o w e Archiwum..., ryc. 1323.
26 A r c h i w u m OO B e r n a r d y n ó w w Krakowie.
27 P a ń s t w o w e Archiwum..., ryc. 610.
28 P a ń s t w o w e Archiwum... ryc. 1324, 1325.
29 Ż a b n i c a , pow. Ż y w i e c , wł. Muzeum w Ż y w c u , nr
inw. JE/343/MŻ.
30 E. O k ä l o v ä , Ludove
drevene sośky, M a r t i n , 1964,
s. 11, 56, ryc. 55; S. Kovacevicova, Ludova
plastika
na
Slovensku,
Bratislava 1967, s. 3—4; V. H a s a l o v ä , Die
m ä h r i s c h e Hinterglasmalerei, „ E t h n o g r a p h i c a " ,
Brno,
V I I — V I I I , 1965—1968, s. 38—39.
n o

n

Swiderski

drewniana,

ci

— U. 4, 10—16; CAF — U. 17; Stefan

dl. 40 cm. Muz. Opactwa

Cystersów,

Szczyrzyc,

Deptuszew-

pow.

Li­

New Tags

I agree with terms of use and I accept to free my contribution under the licence CC BY-SA.