53a232c27c7992896e97080d0005a79b.pdf
Media
Part of Obrady etnografów / Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 1951 t.5 z.1-2
- extracted text
-
St. A. P. Okladnikow, Buriet' nowaja paleoliticzeskaja stojanka na Angarie, Sowietskaja archeologija, t. V, str. 292.
' ) St. np. u I . Kjun, Iskusstwo pierwobytnych na
rodów, M. L . , 1933, tabl. 10, rys. 21.
- ) St. A. P. Okladnikow, Nieoliticzeskije pamiatniki, как istoczniki po etogonii Sibiri i Dalniego Wostoka, Kratkije
Soobszczenija,
U M K , t. I X , 1941,
str. 9—11.
" 0 Twierdzenie autorki, że w górnym paleolicie nie
było jeszcze szytej odzieży, jest kwestią sporną, a po
dane argumenty nie są wystarczająco przekonywujące.
Zagadnienie to jest w toku dalszych badań Cprzypisek
Redakcji Sowietskoj Etnografiji).
-'0 St. W. Kohler, Issliedowanije intiellekta czełowiekoobraznych obiezjan, 1930, str. 73.
- ) St. A. R. Wallace, Małajskij archipielag, SPb,
1872, str. 56—57 i 65.
2K) St. W. K . Arsenjew, Diersu Uzała, M. L . , str.
49—52.
) G. Stanley, Obitatieli liesow centralnoj Afriki,
zb. Afrika, 1905, str. 322—328.
'>) A l . Ostrogorski, Narody ziemli, Spb, t. I I ,
str. 132.
i ) Zb. Afrika, fotografia na str. 324.
' ) N. N. Mikłucho-Makłaj, Putieszestwija. M. L . ,
1940, t. I, str. 275.
2X
1
r
7
2!>
a
: f
;l
2
OBRADY
!;!
• ) St. A. W. Arcichowski, Wwiedienije w archeołogiju, M., 1947, str. 9, 12 i dalsze.
W. I . Rawdonikas, Istorija pierwobytnogo obszczestwa, b., 1939, str. 180.
:'>) P. P. Jefimienko, patrz jak wyżej, str. 280.
S. A. Siemienow, Kostjanyje razbilniki iz Rodanowa gorodiszcza, Kratkije soobszczenija, U M K , X V ,
1947, str. 141.
") Ob. jak wyżej, str. 138.
) Ob. jak wyżej, str. 142.
"») Jak już nadmienialiśmy, argumentacja autorki
nie zawsze jest przekonywująca. Myśliwy pierwotny
mógł wycinać rzemienie, chociaż nie proste, mógł tak
że nacierać je i zmiękczać. Poza tym dla zawiązywa
nia mogły służyć wąskie paski skóry, zdjęte z łap
zwierząt. Mimo jednak tych zastrzeżeń zasadnicza kon
cepcja autorki pozostaje
nadzwyczaj
interesująca
(przypisek Redakcji Sow. Eetn.)
i") St. A. I . Mazafowicz, Istoriczeskaja gieołogija,
M. L . , 1937, str. 388, 389, 391.
" ) St. Darwin, Putieszestwije naturalista wokrug
swieta, M. L . , 1941, str. 183.
'-0 G. Pietrow, Nowo je podtwierżdenije tieorii E n
gelsa o proischożdienii czełowieka, Wiestnik znanija,
1936, nr 4, str. 260.
>") P. P. Jefimienko, patrz jak wyżej, str. 170.
г
:!
: K
4
ETNOGRAFÓW
Zarząd Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego zor
ganizował w Krakowie w dniach 17—19 lutego br.
wspólną naradę wszystkich etnografów, zespolonych
w tymże Towarzystwie, reprezentujących zarówno uni
wersytety, instytuty badawcze, muzea, jak też pra
cowników terenowych, a poczęści także przedstawi
cieli pokrewnych dyscyplin naukowych. Celem narady
było przygotowanie materiałów dotyczących etnogra
fii dla Kongresu Nauki Polskiej oraz wytyczenie pla
nu pracy Towarzystwa. Wprowadzeniem w obrady był
zagajający referat prof. К. Moszyńskiego, poświęcony
określeniu przedmiotu, celu i zakresu
etnografii.
W dalszym ciągu obrad, w ocenie dotychczasowego
dorobku etnografii
polskiej wyróżniono w dyskusji
kilka okresów, w których tendencje postępowe w etno
grafii narastały w zależności od zmieniających się wa
runków gospodarczo - społecznych. Uczestnicy obrad
ustosunkowali się krytycznie do dotychczasowych róż
nych metod i kierunków, reprezentowanych również
w nauce polskiej, stając na stanowisku metodycznym
reprezentowanym przez materializm dialektyczny i hi
storyczny.
Potępiono silnie tendencje tzw. obiektywne i nie wią
zanie nauki z życiem okresu międzywojennego, pod
kreślając zarazem wartość niektórych powstałych w
tym okresie materiałów opisowych i prac systematy
zujących o porównawczo - syntetycznym charakterze.
W okresie powojennym zanotowano coraz żywsze za
interesowanie potrzebami życia praktycznego, jak rów.
nież zagadnieniami metodologicznymi oraz organizo
wanie pracy zespołowej. W ciągu narad podniesiono
specjalnie zasługi na tym polu Polskiego Towarzystwa
Ludoznawczego, które skupiając w okresie powojen
nym wszystkich czynnych pracowników w zakresie et
nografii, już na zjeździe naukowym odbytym w Toru
niu w 1949 roku, ustaliło wytyczne metodologiczne
i swój sześcioletni plan pracy badawczej i wydawni
czej.
Dziś praca etnografa ma iść w trzech kierunkach:
1. badań etnograficzno - historycznych, 2. badania
współcześnie istniejących reliktów kultury epok minio
nych, 3. badania współczesnych przeobrażeń i współ
czesnej kultury mas pracujących, oraz tworzenia się
nowej kultury socjalistycznej. Specjalnie silny nacisk
położony został na te działy kultury ludowej, które
najściślej wiążą się z potrzebami budownictwa socja
listycznego i których przebadanie może dać w wyni
ku pomoc przy planowaniu i organizowaniu nowego
życia. W dyskusji poruszono również badanie sztuki
ludowej, które w szerokim zakresie organizuje ostat
nio P a ń s t w o w y Instytut Sztuki. Doceniając dużą do
niosłość badań prowadzonych przez instytuty specjal
ne, podkreślono jednak silnie wzajemną łączność wszy
stkich działów kultury, oraz konieczność badania każ
dego wycinka na tle całości życia, w jego gospodar
czych i społecznych uwarunkowaniach. Przeciwstawio
no się projektom rozbicia etnografii na szereg odręb
nych działów i wysunięto zgodnie postulat utrzymania,
w przyszłej organizacji nauki polskiej, instytucji cen
tralnej, łączącej wszystkie działy etnografii i wszyst
kich pracowników, badających poszczególne zagadnie
nia etnograficzne.
A. K.
59