3266273030ad8ecd07fe90120837db8b.pdf
Media
Part of Kurski pacierz / Lud, 1908, t. 14
- extracted text
-
— 377
Kurski pacierz.
W Inwałdzie (okolica Andrychowa) kursowało wśród dzieci
mentowanie, zwane przez nie „kurskim pacierzem“, które po
niżej podaję :
„Posed kłokłotek s kłokoseckom na ziarnecka.
Kłokosecka zbirała po ziarnecku, a kłokłotek po kłysecku.
Kłokłotek sie udawiuł.
Kłokosecka poleciała do morza.
— Morze, dej wody!-------Komu wody ? —
— Kłokotkowi wody, o mału nie zdechnie. —
„Nie dam ci wody, podwil mi nie przyniesies od panny
w i e ń c a“.
— Panna, dej wieniec 1------- Komu wieniec ? —
— Morzu wieniec, morze da wody.--------Komu wody ? —
— Kłokotkowi wody, o mału nie zdechnie. •—
„Nie dam ci wieńca, podwil mi nie przyniesies od świnie
k i e 1 c a“.
— Świnia, dej kielec 1-------Komu kielec ? —
— Pannie kielec, panna da wieniec.------ Komu wieniec? i t. d.
„Nie dam ci kielca, podwil mi nie przyniesies od dąb u zoł ą d z i a“.
— Dąbu, dej zołądzia! — — Komu zołądzia ?------ Świni
zołądzia, Świnia da kielec.------- Komu kielec? i t. d.
„Nie dam ci zołądzia, podwil mi nie przyniesies od byka łoją“.
— Byku dej łoją ! — — Komu łoją ? Dąbu łoją, dąb da zołą
dzia ; i t. d.
„Nie dam ci łoją, podwil mi nie przyniesies od kosarza siana“.
— Kosarz, dej siana!------ Komu siana ? --- ------Byku siana,
byk da łoją ; i t. d.
„Nie dam ci siana, podwil mi nie przyniesies od piekarza
chleb a“.
— Piekarz, dej chleba!------- Komu chleba ? — Kosńrzowi
chleba ; i t. d.
„Nie dam ci chleba, podwil mi nie przyniesies od mynarza
m o k i“.
— Mynarz, dej moki !-------Komu moki ? i t. d.
„Nie dam ci moki, podwil mi nie przyniesies od rolnika
z b o ż a“ ; i t. d.
Lud. Rocznik XIV.
- 378
„Nie dam ci zboża, podwil mi nie przyniesies od gospodyni
k 1 u c y“; i t. d.
Gospodyni sie ozgniwała, wszystkie kluce oskidała.
Kłokosecka sie zwyrtła, jedon kluc schytła, zaniesła go rol
nikowi.
Rolnik sie ozgniwał, wszystko zboże oskidał; kłokosecka i t. d.
Mynarz sie ozgniwał, wszystko moko oskidał; kłokosecka i t. d.
Piekarz sie ozgniwał, wszystki chleb oskidał; kłokosecka i t. d.
Kosarz sie ozgniwał, wszystko siano oskidał; kłokosecka sie
zwyrtła, jedno ścibło schytła; i t. d.
Byk sie ozgniwał, wszystki łój oskidał; i t. d.
Dąb sie ozgniwał, wszystkie zołodzie oskidał; i t. d.
Świnia sie ozgniwała, wszystkie kielce oskidała; i t. d.
Panna sie ozgniwała, wszystkie wieńce oskidała ; i t. d.
Morze sie ozgniwała, wszystko wodo oschlustało; i t. d.
Kłokosecka sie zwyrtła, jedno kroplo schytła, zaniesła je kłokotkowi. Kłokłotek sie napiuł i zawołał:
Kukuryku 1
Spisane w Inwałdzie w r. 1896.
Szymon Gonet.
Opis wesela w Juszczynie.
(POWIAT MYŚLENICE).
Podał
Nawalany Julian.
Pierwszą podbudką do opracowania niniejszego tematu
były mi niektóre piosenki weselne, zasłyszane od Wicherkowej
z Juszczyna, które mnie bardzo zaciekawiły. To też nie zanie
chałem się udać do wspomnianej wsi, gdzie dowiadywałem się
chętnie nowych szczegółów. Zasięgałem także rad i wskazówek
od Uczniakowej, żony byłego wójta, kobiety już okrytej siwizną,
ale nad wyraz krzepkiej i wesołej, bo żyje słodkiemi wspomnie
niami, które jej lat ujmują i wiecznym okraszają uśmiechem;
dawniejszemu' laty nie obeszło się bez niej na żadnem weselu.
Niełatwem było rozgraniczenie poszczególnych zwrotek i zba
danie co do czego należy, gdyż nieraz dyktowano mi tak, jak
komu co „żywnie na myśl przyszło“.