9e161d33bb2ca7ca21f65a2ad77742db.pdf

Media

Part of Materiały do historii ośrodków garncarskich w Potyliczu i okolicy / Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 1960 t.14 z.1

extracted text
Stanisław

Franciszek

Gajerski

M A T E R I A Ł Y DO H I S T O R I I O Ś R O D K Ó W
GARNCARSKICH
W
P O T Y L I C Z U
I
O K O L I C Y
pozwalają

n a m śledzić

rzemiosło

w

dobrach

królewskich

starostwa

luba-

powinności

i obciążenia,

czowskiego

w

okresie

gospodarki

folwarczno-pań-

produkcję.

Przygotowując
i

szczyźnianej",

materiały

natrafiłem

ryczne

dotyczące

skiego

w

Obydwa

dwóch

do pracy

na ciekawe

Dziewięcierzu

więcierz

leży

oddzielającą

i

miejskiego

w

pow. lubaczowskim
terytorium

w

histo­

Potyliczu.

Związku

Radzieckiego, Potylicz

na

wschód

od tej granicy.

j a k i e w czasach
wspomniane
tylickie

jest

Polskiego

zaś położony

Z e względu

f e u d a l n y c h i później łączyły
się o d d a w n a

obydwa

się c e l o w e

opublikowanie

dotyczących

obydwu

1

uzupełniłem
czasie

Sekcję

zaczerpnięte
materiałami

badań

Badania

W

ze źródeł

okolicy, a mianowicie

garncarzy,

materia­

graniczących

ze

niejaki

Plastyki

historycznych

współczesnymi,

zebranymi

prowadzonych

Ludowej

PIS w

przez

Krakowie,

rodzaj

produkcji

rów­

obydwu

garncarskich.

Materiały,
z lustracji

które

t u publikuję,

pochodzą:

dóbr

królewskich

starostwa

trzeci

jest

czas

1720,

n a terenie,

der

zwalnia

t y l i c z , znajdujących
wyżej
4. z

N r 1278 P o ­

się r ó w n i e ż w e w s p o m n i a n y m

Archiwum

PIS w

Sekcji

Badania

Plastyki

Ludowej

Krakowie.

Wiadomości

zawarte

w

„Inwentarzach"

stanowią

tam

jak w

Dziewięcierzu.

archiwalnych

lubaczowskiego.

były

co p e ­

zawierają

cenne

wiado­

gospodarczo-społecznej
często

miasta. L e ­

grasowały

się, ż e j u ż w r o k u

miasta przez

Potylicz

od

Tatarów

baczowskiego

w

posiadaniu

corocznie

sporządzane

były

inwentarze

wprawdzie

w pełnym k o m p l e c i e

Sieniawskich .
4

(nie

Te

dochowane

d o czasów o b e c n y c h )

F r a n c i s z e k K o t u l a , Materiały
do dziejów
garn­
carstwa,
R z e s z ó w 1956, s. 98.
Zereła do istorii
Ukrainy
— Rusy,
w y d . Michajło
H r u s z e w s k y j , t . I I I , L w ó w 1898.
* Słownik
Geograficzny
Królestwa
Polskiego
i in­
nych
krajów
słowiańskich,
t . V I I I , W a r s z a w a 1887.
P o t y l i c z i D z i e w i ę c i e r z w c h o d z i ł y w skład dófrr
królewskich s t a r o s t w a
lubaczowskiego.
1

2

4

42

zagony

wszelkich

1502 n a s k u ­
król

Aleksan­

podatków

na

8

ku

1519 o t r z y m a ł o
w

miasto

czasie

m i e j s k i e " zaginęły, w r o k u
Stary

prawo

jakiejś

wielkiej

przywilej

napadów

na

„przywileje

1523 p o n a w i a

Zygmunt

magdeburskie.
klęski, s k o r o

Potylicz

musiał

w

1552 Z y g m u n t

roku

się n a d u b ó s t w e m

jadących

z

w

kraju .

całym

KozacyPo

towarami
e

W

pierwszym

mieszczan
roku

jarmarki'.

Tatarów

nąc i c h b y t polepszyć, u w a l n i a w i e c z y ś c i e

starostwa l u ­

dóbr

dokonywane

które

one

królewskie

bełzkiego
Potyliczu

A u g u s t , litując

dobra

nie po­

W

c e n n e źródła d o d z i e j ó w o b y d w u o ś r o d k ó w . Pochodzą
z okresu, kiedy

Werchracie

6 l a t , o d ceł n a 2, a o d c z o p o w e g o n a r o k . W r o ­
Ponieważ

a r c h i w u m , oraz

przybył

czasem

Sznichur. W

p o którym

zniszczenia

N r 470 D z i e w i n ,

Z

t a t a r s k i e , b y ł o o n o w c i ą ż narażane n a niebezpieczeń­
stwo. D o w i a d u j e m y

Schneidra"

był
który

ośrodek zupełnie mały, co d o

królewskim

tek

л. z „ T e k

nich

dawnego województwa

lustracje,

(Oddział

Krakowie,

z

Szuper,

podobne

starostwa

Muzeum

Czartoryskich w

Jednym

8

na Wawelu),

ze z b i o r ó w

było

przysiółkach

w s p o m i n a j u ż Długosz około r o k u 1 4 6 0 .

go A r c h i w u m P a ń s t w o w e g o w K r a k o w i e
a pochodzących

światową
w

.— M i c h a ł

materiałów

mości z d z i e d z i n y

1721, żąc

Wojewódzkie­

I I wojną

w po­

Radziec­

b y ł własnością k r ó l e w s k ą , w c h o d z ą c w skład
mieście

się w z b i o r a c h

położonej

mieszkali

nazwiskiem

o n na terenie

jako

1716, 1717, 1718, 1719 (2 v o l . ) ,

1723, które znajdują

Potyliczu

Leży

wien

1715,

drobne

Potylicz

pochodzą­

1712, 1713 (2 vol.),

przed

Dziewięcierzem.

żadnych

lubaczowskiego

z l a t : 1706, 1710 (2 vol.),

jeszcze

o Werchracie

którzy

naczynia

królewskich

cych

występują

Dziewięcierza.

„Słowniku

я

starostwa

z

w

Geograficznym" ,
2. z i n w e n t a r z y

garncarskich głównie n a

siadam.

i

cytowana

z

garncarz,

którego

i

1766 г., która

z lud­
poznać

pozwalające

n a t e r y t o r i u m Związku

Był t o p r a w d o p o d o b n i e

s k i e g o z l a t 1564/5, którą w y d a ł M . K r u s z e w s k i ' - ,
z

źródłową

1957. Są t o w y w i a d y

Skarupski, drugim

wyrabiano

O
lubaczow-

grupę

w ich

okolicy,

PIS

W Werchracie

sobą

wgląd

o i n n y m ośrodku g a r n c a r s k i m z t e j s a m e j

dwóch

posiadanych

garncarzy, i c h

dają

międzywojennego.

materiałach

wzmianki

i

ośrodków

okresu

kiego.

sąsiadujących

terenowych

scharakteryzować

ośrodków
1.

przestrzeni

mia­

o r a z d a n y m i z l i t e r a t u r y , co w s u m i e p o z w o l i ł o
nież

życie t a m t e j s z y c h

pochodził

Wiadomości

w roku

Dziewięcierza

— wydaje

ośrodków.

w

zostały z e b r a n e
nością

Dziewięcierza

i

liczebny

a. także

ż e się t a k w y r a ż ę ,

bliżu

po wsiach

dzisiejszego w o j . r z e s z o w s k i e g o

Najmłodszą,

stan

stanowią materiały A r c h i w u m P I S w K r a k o w i e , które

jest

n a związki,

ośrodki, i z u w a g i n a t o , ż e w y r o b y p o -

rozchodziły

steczkach

Dzie-

i przecięty

Państwa

od

mi

źródła

ośrodków g a r n c a r s k i c h : w i e j ­

t e ośrodki o b e c n i e n i e są j u ż c z y n n e .

granicą

łów

pt. „Przemysł

mieszczan

i

prag­

wszystkich

potylickich

1655 z n i s z c z y l i

rozbiorze

doznać

Polski wraz

o d ceł
Potylicz
z Ga-

Baliński i Lipiński, Starożytna
P o l s k a p o d wzglą­
dem
historycznym,
geograficznym
i
statystycznym,
t. I I I , W a r s z a w a 1886, s. 373.
Słownik
Geograficzny,..,
c y t . w y d . , s. 880.
Jw.
* Baliński i Lipiński, o p . c i t . , s. 373.
Słownik
Geograficzny
c y t . w y d . , s. 880.
5

11

7

11

I

7

л

П. 1. Naczynie
pierścieniowate,
glazuro­
wane,
w kolorze
zielonym.
II.
2.
Na­
czynia
glazurowane,
żółte w brązowe
pla­
my. II. 3. Naczynia
glazurowane,
zielone.
Potylicz
(ZSRR).
Zbiory
Muz.
Narodowego
w
Krakowie.
licją

dostał się p o d p a n o w a n i e

sie sprzedaży
również
W

austriackie, a w

dóbr k a m e r a l n y c h w

Galicji

cza­

został o n

sprzedany.

Potyliczu

było k i l k a

cechów,

m. in. i

garncar­

carz"

1649 r o k u p o t w i e r d z i ł j ą J a n K a z i m i e r z ,

August I I
w

1

0

. O liczbie garncarzy

X V I wieku dowiadujemy

lubaczowskiego

z 1564/5, w

„Garncarze,

których

a w 1729

i i c h powinnościach

się z l u s t r a c j i

zanotowano:

na

czas

ten

jest

dalej

spisuje

„domy

ubogich

ludzi",

w

mieszka

między

innymi

„Misko

dzieści i o s i e m , k a ż d y z n i c h d a j e o d rzemiosła s w e g o
po

groszy

daniny;

uczyni

dwadzieścia
Lustracja
Garncarską,
">
11

'*
l a

osiem,
i

od

a

czechmistrzowi
nich

złotych

dwaj

dwanaście

wolni
i

od

groszy

cztery"

t a również
przy

1 3

garncarz"

których
14

.
notujący

dochody

wpływające

z miasta Lubaczowa

Lustrator

wymienia

również

liczą

Potylicza

wywożących" .

od

garnków

Wyroby

z

ła

z

końca

XVI

wywożone

wieku

Kotulę

— również

której

mieszkał

Jw.
Zereła...,
c y t . w y d . . s. 251.
J w . , s. 246.
J w . , s. 249.

w

Potyliczu

ulicę

„Piotrek

garn-

były

nie

czasem

nawet

bardzo

wykorzystane

przez

i

miejscowości,

do i n n y c h

odległych,

jak

Fran­

np.

Krosno,

Garnki potylickie traktowano jako

wyroby

l u k s u s o w e , które w y m i e n i a ł o się w t e s t a m e n t a c h i o d
których płaciło się w y ż s z e opłaty t a r g o w e

wymienia

„które

a l e — j a k świadczą o t y m ź r ó d ­

ciszka

Rzeszów.

wówczas

myto,
l s

potylickich garncarzy

t y l k o do Lubaczowa,
czter­

„Zabuże" notuje lustrator:

a

starostwa

której

. Przy ulicy zwanej
garncarz" ,

s k i , k t ó r e m u Z y g m u n t I I I nadał w r o k u 1615 ustawę,
w

12

„lacko

Inwentarze

z

się z t y m , j a k i e
14
, s

lat

1710—1723

powinności

le

pozwalają

ciążyły

na

.
zapoznać

garncarzach

J w . , s. 250.
Uwaga
wydawcy.
F. K o t u l a , op. c i t . , s. 98.

43

p o t y l i c k i c h , j a k o n e zmieniały
ich
z

liczba

była

1710 r o k u

winności

w

jest

zanotowane

miasta

Potylicza":

„Garncarze
cej

się i j a k a

t y m czasie.

wszyscy

I

tak w

skiego )

złotych
niżej

n

Ta

inwentarzach
do

ich mniej

50 c z y n s z u

towana

w

„Ci

jest

prócz

wię­

innej

po­

z

na r o k naczynia,
będzie

większych

rynek,

tyglów

k o p 6, z a s o b n y c h

warki

g a r n k ó w p r o s t y c h k o p 3, k a f l ó w
kop 6 lub w

jako
i

następnych

że

miasto

Ciekawa

to garnków

oddać

po­

jakich

po­

polewanych,

d o nabiału

na

fol­

zielonych

na

ich jako

przed

tym

będzie"

Inwentarz
winności

.

19

z 1712 r o k u

zawiera

„Ci

nakowo
i

kuchenną

nabiałów

lewanych
czowskim
w

czym

wiona
powinni

dawali przed

k o p sześć i p i e c

kiedy potrzeba

w

i

i c h było

polewanych

„Ten

[tzn. piec

Inwentarz

z

powinnościach

winność
stracji

ta

nie

miasta w

i

Inwentarzu z

1715 r o k u

dawali kiedy

6 oddają.

W

okresie

w

„Geografii

sano:

G.]" .
2 I

materiałów
Schneidra"

i c h z okładem 30 b y -

członków

gminy

uprawnieni

kiedy

i c h było

kilka­

gólnych

postanowiono,

aby tylko

dawali

garncarzy,

większych

i

mniejszych

kop

sześć, n i e b i e l o n y c h k o p t r z y , a k a f l ó w n i e w z m i a n k o ­

n i e mogą,

nych

prostych

Inwentarz

garncarzów

kop

jest

p o t a k ciężkim

jednak

mniejszych

dać

niewiele

roku

muszą

polewanych

garnków

kop

trzy,

i

teraz

trzeciej

wiele

zaś

części

znajdowało

miężenie

jako

nie znajdzie
się

świadczą

do

1 9

2 0

garnków

rynek

k o p 6,

jednak

t a k wiele,

więk­

się.

Ci

mieli

dawniejsze

lubo
sobie

prawie
ich tak

za

inwentarze,

ucie­
a

że

też

1786 r o k u ,
garnków

zebranych

gdzie

(Nr

wyrobu",

i

spisie)

dalej

słynął

swoje

odbicie

w

której
2 6

do

historii

Potylicza

1278) z n a j d u j e

się

do niej,

sporządzony

imiona

napi­

sławny" .

i przynależnych

a nazwiska
w

3 lata,

Potylicz

spisie t y m podane

-

„Spis

którzy



21

czerwca

są z a w o d y

poszcze­

jest

dwudziestu

i c h są

następujące:

Grzegorz

Pruchniak

d o m n r 2 2 1 ; 109. G r z e g o r z

Wiszewski

— dom

nr

196; 225. J o s e f

234.

Wasyl

Moskwityn

Gasfinger
-

Basaj

— dom

d o m n r 4 8 ; 186. P a w ł o

— d o m n r 359; 188. F i e l

dom

(sic!) D u l a b a
— dom

-

n r 572;

d o m n r 329; 238. C h a i m

S i l b e r — d o m n r 7; 254. A b r a h a m K l a k — d o m n r 227;
266. J t z i g K a t z

pisze:
a

z

Dulaba

nabiela-

we

pro­

polewanych

n r 12; 44. H a w r y ł o K o z o w — d o m n r 257; 95. P a s z k o

ger

— d o m n r 577; 267. S c h m u l

— d o m n r 19; 268. A n d o n c h

Gasfin­

(sic!) P r u c h n i a k —

d o m n r 463; 269. J u d e i P u l e c z — d o m n r 2 0 ; 270. B o ­
ruch

Breuner

— dom nr

582; 2 7 1 . S c h l o i m e

Breu-

n e r — d o m n r 582; 272. J t z i g F r i e l m a n — d o m n r 38;
I n w e n t a r z z 1712 г., N r 4523, v o l . 4. W
I n w e n t a r z a c h z 1713 r .
I n w e n t a r z z 1715 г., N r 4526, v o l . 3.
I n w e n t a r z z 1717 г., N r 4528, v o l . 5.
I n w e n t a r z z 1721 г., N r 4535, v o l . 65.
Słownik
Geograficzny,
c y t . w y d . , s. 8 8 1 .
Baliński i Lipiński, o p . c i t . , s. 375.
21

2 2
2 3
2 4

25

2,1

" 44

wpłacają

osób, m . i n . w y m i e n i o n y c h

(numer

po­

czasie l u ­

zł. 8

co znalazło

n r 594; 143. I w a n B a d o w s k i -

D o f o l w a r k u w D z i e w i ę c i e r z u za glinę.
Inwentarz
star.
lubaczowskiego
z
1710
г.,
N r 4522, v o l . 7.
Jw.
I n w e n t a r z z 1713 г., N r 4524, v o l . 3 zastępuje
t o słowo z w r o t e m „ z o k ł a d e m " .
1 7

1 8

w

że

polewanego

jeden

to

— po omówieniu, jaką p o ­

i c h n i e masz

14.

kaflowy

do

K

winność m i e l i g d y i c h b y ł o t r z y d z i e s t u —
„[...]

i

przyjść

trzy" .

z 1717 r o k u

gdyż

tyglów,

fabryką

„Tece

w

zmian

należy,

.

Wśród

czytamy:

1870 r o k u . W

była,

25

Galicji"

„Potylicz

„[...] w t y m m i e l i w i e l k ą a g r a w a c j ę , b o t a powinność

i

2 4

żadnych

prawa

naczynia

garnków,

natenczas

siebie

1720 p o w i n n i

zanotowano:

swego

porozbiorowym

wyrobów

l o " [ t u w y m i e n i a co m i e l i d a w n i e j d a w a ć , a p o n i e w a ż ]

szych

1766 r o k u
wedle

stawiają"

z

trzy,

wia­

wskażą" .

Sądzić

zmianie,

mniejszych,

dać

mniej­

W

że

roku

nie notuje

garncarzy.
uległa

,,[...] g a r n c a r z e

trzydzieści
dlatego
i

S. F.

— uwaga

postano­

powinności

zanotowaną

1723 g d z i e

1723 r o k u

większych

kop

nie podano

Więc

— S. F. G.] w

n a wiosnę

t y m po­

większych

[kafli

wiele.

omówieniu

jeszcze

po­

domość:

n a potrzebę z a m k o w ą

nabiałów

do

wano

stawiać

Piec

k o p sześć, p r o s t y c h

ubóstwo całe k i e d y

1721, p o

piec

rozkażą

i c h i połowy,

tedy

kop
kafli

jeden".

później

potrzebę

k o p trzy,

d o nabiału

lat trzy

z roku

po­

polewanych

kop

kiedy

polewanych

n a kuchenną

k o p sześć

podaje

sprawie

b o t a powinność

t e n czas

dziesiąt, p o t e m

dać

polewanych

wyżej,

jednak,

zniszczone.

że:

było s t a w i a l i w e t r z y l a t a ,

szych

garnków

t y m czasie
1720 w

poty­

— trudno

Sądzę

d o nabiału k o p 3 i k a f l i

n i e masz

ustanowiona

garncarzy

mniejszych

prostych

2 l

mieszczan

stych garnków

na

„Ciż garncarze

i

prostych

zamku luba­

teraz

garnków

jed­

w

mają,

powinność" .

g d z i e rozkażą w

Inwentarz
jak

mniejszych

k o p sześć, g a r n k ó w

m i e l i agrawację,

była

okołem

garnków

k o p trzy, kaflów

zielonych

płacą

w s z y s c y co r o k oddać p o ­

potrzebę

większych p o l e w a n y c h

do

lubo mniej

powinni

większych

zielonych

w

8 zł. C i g a r n c a r z e
na

garncarze

winni

zostać

jednakowo,

sześć, g a r n k ó w

taką notatkę o p o ­

garncarzy:

defalke,

postawić


stwierdzić.

z l a t 1718, 1719 i

będą stawić

„Garncarze l u b o i c h więcej
winni

musiało

Inwentarze

garnków

się l i c z b y

definitywnie

winności notują

inwenta­

czas w

t e g o zubożenia

i zmniejszenia

no­

m i e l i całe m i a s t o
skarbowe

zamku lubaczowskim

i c h n a dalszy

Co było p o w o d e m

m i e l i f o l g ę p i e c w z a m k u l u b a c z o w s k i m postawić g d y
potrzeba

w

chwili

mniejszych,

rekompensie

nowy

tej

rzemiosła

trzeba

piec

n i e uciągając
lickich

powinność"

podatki

w i ę c n a t e n r o k 1717 k o p d w i e g a r n k ó w dać p o w i n n i

w

inwentarzach. W

zamkową

Dobrodzieja

1 8

1710 b r z m i o n a j a k następuje:

n a potrzebę

JO.Imci

złote" .

się ją w y m i e n i a .

„garncarzów

winni

piec

lubo

j e s t stała i w

niezmiennie

„Po­

dziewięcier-

8

poszczególnych

rzu z roku

płacą

opisanej

prześledzenia

od
i

lubo

powinność g a r n c a r z y

r o k u przeszłego 1716-go n a w s z e l k i e

inwentarzu

pod nagłówkiem:

będzie prócz (co dają d o i n w e n t a r z a

winności,

przybliżona

dwóch

275. A b r a h a m
Siarzyńska

Reiman

Do

dalszego

będą

służyły

Instytut

wywiady

którzy

w

lickich

garncarzy,

(72

okresie

lata),

Janem

wie,

27

Na
do

mieszka

mieszkającym

Andrzejem

carzy

w

Mołoko

poty-

w

Dachno-

(65 l a t ) z

Dziewię-

tych informacji dowiadujemy

światowej

było

w

Potyliczu

carzami

byli

Polacy,

Ukraińcy

wymieniają

oni: Marcina

szyńskiego,

Łeleka

znamy

i

i

Żydzi.

Cichego,

Andrzeja

nazwiska

Z

relacji

że

w

Michała

Potyliczu
niego

dów. W

Pruchnika,

Mołodno;

Franciszka

z

Wy­

Wiśniewskiego

było

10

„fabrykami",

dowiadujemy

warsztatów,
które

były

się,

nazywanych

własnością

analogii

naczynia

wykonane

których

(ślady

Ży­

została

gliny

wchodząca

leży

tej chwili

w

w

skład

pobliżu

w

d e f i n i t y w n i e stwierdzić

sądzę

jednak,

że

w

XVI

w i e k u już istniała. L u s t r a c j a z 1564/5 n i c o t a ­

kiej

wsi nie wspomina,
i znajdujący

się w
w

inwentarze
niej

Dziewięcierzu

tradycje,

ponieważ

dobra

glina,

garncarze

potyliccy.

O

w

zaś

folwark

z

wymieniają

pańszczyźniany.

posiada

prawdopo­

na terenie

której

w

glazurowanych

( i l . 3). Z a ­

wykonano

podstawie
w

domu

w

Poty­

dzwonowatej,

nie­

( i l . 1).

„fabrykach"
na

„kolor

rachunek,

jasnożółty,

wyjątkowo

Były

to — obok na­

— n i e posiadające

jej

znajdujemy

„Kraj"

1871

г.,

Tyczyna,

Brodów,

Rzeszowa, Sokala,

wy­

A

p o t y l i c k i c h opisana

nich

Gajkowej .
3 0

rozwożono

oto

pozwalają

który,

bogactwa,

n a m zorientować

ponosili garncarze
zestawienie

garncarzy

do

Rymano­

ba,

Błażowej,

Drohoby-

ł

m i j e s t , że

Prze­

Lwowa

Klimko,

Feysko

Iwanko

Sznikuł,

Szczerba,

Ianko

.

teszka

wdowa,

wyroby

Łazasz

(sic),

3 1

A r c h i w u m Sekcji
Badania Plastyki
Ludowej
n r y i n w . 42854, 42876.
O l g a G a j k o w a , Kultura
ludowa
okolic
Hor i Potylicza.
L u b l i n 1947, s. 24.

i

się.

jakie

dworu.

płaconego

przez

z r o k u 1710:
„Sobko Tomków, W a w r z y n i e c

Jarosławia,

n a rzecz

czynszu:

furman­

Krystynopola

tradycji wiadomo

Inwentarze

kafle. Technika

Brzeżan,

z

pisał:

powinności

bi­

garncarzy

dzienniku

Na
podstawie
Inwentarzy
można stwierdzić, że
ludność D z i e w i ę c i e r z a w z n a c z n y m p r o c e n c i e z a j m o ­
w a ł a się g a r n c a r s t w e m , p r z y c z y m l i c z b a g a r n c a r z y
ulegała w poszczególnych l a t a c h z n a c z n y m w a h a n i o m .
I t a k n p . w r o k u 1710 było i c h 17, w r o k u 1716 t y l ­
k o 4. O k r e s t e n był też ciężki i d l a P o t y l i c z a . N a ­
stępnie j e d n a k - poczynając o d r o k u 1716 - l i c z b a
i c h zwiększa się.

szkliwa

w p r z y p i s a c h p r a c y O.

Dynowa,

pracowali

prywatny

transportu kolejowego)

Przemyśla,

niere­

tkaninę

potylickich garncarzy

Sanoka,

ciemnozie­

brązowymi

rzadką

t a m również

przez

(unikano

glazurowanej

wałeczków

l u b brązowy".

stosowana

i

cienkich

o

też

pokładach

„Podobny pokład k a o l i n u l u b o n i e t a k czysty j a k
w K r a k o w s k i e m z n a j d u j e się [...] idąc o d Glińska
p r z e z M a g i e r ó w , P o t y l i c z , D z i e w i ę c i e r z aż d o H o r y ń ­
ca. D r u g i r ó w n o l e g ł y pokład i d z i e o b o k R a w y
do
S i e d l i s k . Długość t y c h d w ó c h p o k ł a d ó w w y n o s i r a ­
zem m i l siedem".

z

wystawy

tej w s i

korzystali

tak o niej

wi­

głowy

sierścią

kie­

połowie

powierzchni

kolorze
z

sta­

Potylicza.

tkaniny

o

rozwiązane s z y j k i w postaci

i c h posiadały

podstawie

3 2

królewska,

założona,

pracowali

posia­

zatrudnieni
siebie

cza,

2 8

dy

się

tere­

dzbany

ciężkiej

wa,

1

wieś

lubaczowskiego,

znajduje

( i l . 3). N i e k t ó r e

jakiejś

jest w cytowanej

PIS,

glazurą

przez

skwity. Wyrabiano

Na

Dawna
rostwa

n a spo­

prążków

pierścieniowate

czerwony

Wyroby

1 1.

Dziewięcierz

stare

2B

bezżelazistej

pokrytej

proporcjonalnie

wyroby

po

p o 60 j e d n o s t e k .

wiadomość

z okazji

u

na kopy

o m a w i a j ą c znajdujące się n a t y c h t e r e n a c h

szmatką

Garncarze

— 7 „siódemek"

liczono

Produkowano

naczynie

również

Mniejsze

d z b a n k i itp.)

przeciskanej

worska,

p o 4 1.,

robotników .

dały d e k o r a c y j n i e

kami

7 litrów,

(garnki, miski,

plamami

zwierzęcej

pału

kopa

— 6 „szóstek",

dobnie

garncarze

( i l . 1) l u b przeźroczystą

gularnymi

czyń

po

— 4 „czwirki"

,,

na innych

d o c z n e są n a ścianach z e w n ę t r z n y c h )

odcień

,.



występujących

piękną, grubą, szklistą

liczu

3—4 kóp naczyń, p r z y c z y m

płatnych

z jasnej

wygładzonej

pewne

Ko-

wspomnianych miast

użytkowe

charakterze

gliny

.,

Garncarstwo
z

kapitalistyczny, w

lonym

F.

— 3 „trójniaki",

7—10 r o b o t n i k ó w -

n a c h , b y ł y t o duże w a r s z t a t y z o r g a n i z o w a n e

tam

przez

Polski.

1 sztuka garncarska — 2 „dwójki"

Trudno m i w

Słotwińskiego

każdym z n i c h pracowało

Sądząc

w

Na wóz zabierano

innego

garncarzy.

sób

Luba­

Polaków

2 9

przez

rozbiorami

się, że

Ukraińca H r y n i a S n i b o r a .
Z

wydanych

musiały docierać d o w y ż e j

dziesięciu

g a r n c a r z y , a w o k r e s i e 20-lecia było i c h pięciu. G a r n ­

i

Cieszanowa,

— 5 „piątek",

wojny

źródła

do

liczyła 60 „ s z t u k " g a r n c a r s k i c h .

Dziewięcierzu,

obecnie

materiałów

.

podstawie

I

obecnie

podstawie

jeszcze p r z e d

Słotwińskim

na targi

(ulę n a s u w a się w n i o s e k , że w y r o b y p o t y l i c k i c h g a r n ­

materiałów

wyroby

Michałem

też

i Oleszyc.

furmanami,

tych

rozwozili
z

który
z

przywożono

Na

ośrodka

Państwowy

byłymi

Cichem,

oraz

cierza

źródłową

to

tego

przez

dwoma

20-lecia
a

dziejów

zebrane

z

ich

czowa

rozpatrywania
materiały

Sztuki. Podstawę

stanowią

i

— d o m n r 498; 276. E f r u z i n a

— d o m n r 546.

2 0

wa
3 0
31
3 2

Mecenasz, Stach

Czerwony,

Ziem­

Woyczech

Bilak,

Michałko

Zaiąc,

Iurko,

Kolenda,

Iędrzej

Lubaczowski,

Barsko,

lacko

Tymko

Malask.

Aleksander

Ryhowski,

C i wszyscy

dają

Pie-

Mikołaj
ogółem

R o m a n R e i n f u s s , Garncarstwo
ludowe,
Warsza­
1955, s. 19.
O. G a j k o w a , o p . c i t . , s. 26.
A r c h i w u m Sekcji Badania Plastyki L u d o w e j PIS.
Jw.

45

11. 4. Naczynia
z jasnokremowej
glazurowane
tylko
przy
wylewie.
ment
malowany
czerwoną
angobą.
ry Muz. Naród,
w
Krakowie.

'/. p o t y l i c k i e j
florenów

gory

florenów

9 a dziewięcierskiej

gory

z r o k u 1721:
„Semko

40" \

Iosef

/ r o k u 1712;
..Garncarze
lasko

dają

czynsz:

Malowany

nien
Petro

z rzemiosła

dać

Iwan

Malowany

15.—

Dobrostanski

15.—

Iwanko

Czerwony

Michał

Zaiąc

Kosc

powi­

Snihur

czynszu

15.—
15.—

tylko

15-

Potyliccy

Czerwony

Woyciech
Fedko

Snihur

Michałko

Zaiąc

Anton

Grenik

Iurko

Dobrostawski

roku

rza

15.—

Bilan

od

na
za

Dobrostanski

Iwan

Czerwony

Michał

Zaiąc

Malowany

15 —
inwenta­

za

glinę

także

czynszu

.

15.—

z rzemiosła

.

15.—
15.—

zubożały

i

żony

nie m a

dziad

5_

15.—
15.-

Fedko

Iurko

Kochanów

15.—

Michałko

Snihur

15.-

Snihur
z

15.—

Siedlisk

15.—

15.—

Anton

95.-

7,15

Dynkę

Potyliccy
płacić

cech

garncarski

garncarze

z

osobna

za

15,—

Z

50.—

jemy

glinę

powinni

Potylicza
Z

jak dawniej

wykazów

od

garncarzów

.

.

.

252,15 z ł "

3 1

.

.

jednakowych,

dowiadu­

szczegółów. W i d a ć z n i c h ,

płacą

w

zasadzie o d samego

jednakową

w

wysokości

istniały

pewne

czym
„łanowa

tych, pozornie

3 7

opłatę

garncarza

z r o k u 1719:

płacą p o 50 z ł "

się w i e l e c i e k a w y c h

że g a r n c a r z e
Suma

Iosef

do

M

Iosef

Wrubel

Za

daią

się d a

50.—" .

..Semko

Fedko

Charaton

buduje

glinę

15.—

— .—

Romaniszyn

też

rok

15.—

Kosc

Iendruch

ten

garncarze

z r o k u 1723:

ćwierci

n i e r o b i rzemiosła

15.—

15.—

15,—
chory

15.—
15.—

Fedko S n i h u r nowy

Chrzanowski

Klimko

glinki,
Orna­
Zbio­

ulgi

w

wypadku

i prowadzenia

wdowy

15

Malowana

15.—

garncarz

był

15.—

stosowano

jedynie

świeżo
w

rzemiosła
wyjątkowo

zubożenia,

warsztatu

przez

n i e zawsze uzyskiwały

Dobrostanski

zł,

śmierci

żonę

(przy

zniżkę) l u b g d y

osiadły.

Całkowite

zwolnienie

wypadku

porzucenia

rzemiosła.

Iwanko

Czerwony

15.—

Jeżeli

Michałko

Zaiąc

15.—

opłaty, p o k r y w a n a

15 —

Położenie m a t e r i a l n e g a r n c a r z y

n i e b y ł o z b y t świetne,

skoro

i c h zubożenia

Koso

Snihur

(Fedko

Snihur

nowo-przyszedł

z

Po­

tylicza)
garncarze

potyliccy

płacą za glinę

dzie-

Niezależnie
50.—

więcierscy
nadto

125-

3 3

3 5

46

notowane

nie wpłacił

przypadającej

o n a b y ł a z funduszów



wypadki

na

niego

cechowych.
czy

też

ucieczki.

więcierską

M

garncarz

Inwentarz
Inwentarz
Inwentarz

z 1710 г., N r 4521, v o l . 32.
z 1712 г., N r 4 5 2 1 , v o l . 32.
z 1719 г., N r 4530, v o l . 35.

zł"

3 5

.

od

opłat

ponosili

zobowiązani

pieniężnych,

pewne
byli

do

ciężary
pracy

garncarze

w

na gruntach

warcznych.
»
37

dzie-

naturze, a po­

I n w e n t a r z z 1721 г., N r 4535, v o l . 70.
I n w e n t a r z z 1723 г., N r 4536, v o l . 66.

fol­

W „ I n w e n t a r z u " z 1710 r o k u z a n o t o w a n o ,
carze

naczynie

„Inwentarze"
po

dają

według

nic o

wszyscy

garncarzy

garncarze

znajduje

do

żniwa. I n n e j

żadnej

natomiast

Ostatnim

się

liwa.

dniu

n i e podlegają

notowano

j a k i e j ilości d a t o „ r o b o t n i k a p i e s z e g o " . I t a k

w

roku

1715 z a z n a c z o n o , że „uczyni bez G r e ń k a

1713

zanotowano:

[jest o n — u w a g a
powinność

wymieniana

„Ciż

garncarze

nym

odrobić

„uczyni

S. F. G.] w
była

1712 w ł ą c z n i e , I n w e n t a r z

robotnika

Potyliczu

d n i 12". T a

niezmiennie

aż d o

zaś z 1723 r o k u

dziewięcierscy

zazen, obzen,

33",

ponieważ
roku

podaje,

p o w i n n i po dniu

zakos,

obkos,

resztę

wiadomości

do

zaczerpnąłem

z

archiwum

Ludowej

w

Krakowie

PIS

zostały n a p o d s t a w i e
Michała

Cicha

Grenia

Andrzej
że

Sekcji
s 8

.

ośrodka

Badania

Plastyki

Materiały

te

obecnie

w

zebrane

w

ale

rodzinie

i jego trzej

ojciec

i s t r y j oraz

Jako

główną

za

była

wprost

w

zasiadano

okrakiem,

poruszając

go

Dziewięcierzu

wyrabiano

garnki

gotowania,

po­

10, co

utrzymało

się

do

sięgała

pierwszych
był

Michał

Ol­

który

w

1949 r o k u

wyjechał

w

najbiedniejsi,

zwłaszcza

zwane:

Łuh,

Dolina,

się t y l k o U k r a i ń c y ,
zamieszkujący

Kiernica.

Najwięcej

(dawniej

było

Na

Dolinie mieszkali

bot

Michał, G i e r o n

gorz,

Mamdziuk
Łuka

i

ich

ponad

m. i n . : rodzina
Szymon,

Piotr,
Michał,

Czerkas,

Stefan

i

Szuper

z

potrawą

do

niczkowatego

naczynia

z

gorącą

wodą.

ceramicznej

to

produkowano

Ostatnio

Ozdobione

tam

byli

nie

ogóle

w

kilku

garncarzy

korację,

nią

tylko wylew

oblewając

glazurę

albo

jako

naczynia

de­

i ma­

paskami

z brązowej

Czasami

na dzbankach

łych,
na

palano

pionowymi

na biskwicie.

przeznaczonych

na

święconą

nacięciami

guzków

naklejonych

naczynia.

zarówno

w

glazury

dekorację plastyczną w f o r m i e o k r ą g ­

ozdobionych

brzuścu

i zielonej

b i s k w i t y j a k i glazurowane,

piecu,

ustawiając

je

z

do

dnem

„homo",



z

góry.

jodły

wy­

wyjątkiem
Do

wypału

l u b osiki.

budowane

z

nego — t z w . „opoczanego", s t a w i a n o

kamienia

pol­

na w o l n y m

po­

ków. Piece były zaopatrzone

w kratę poziomą,

wspar­

Łuhu



„koźle",

Poty­

tradycji wyrabiania na­

Jednak

przed

czyła

się

nawet

dość

nau­

toczyła

Czobot.

A r c h i w u m Sekcji Badania Plastyki Ludowej
i n w . 42869, 42854.

albo

były

Grze­
Dymitr

wojną

tylko

traktowano

wodę stosowano

na

PIS,

biegnącym

oddzielającą
posiadały

palenisko

przeciwnej

od

Wyroby

stronie

swe

wyroby

też

na

komory

na

znajdowało

pieca

garnki.

Pojemność

Nie
się

pieca

rozwozili f u r m a n k a m i sami,

h u r t o w n i k o m . Po

zboże, j a j a ,
do

wsiach

słoninę. N a c z y n i a

miast.

Hurtownikom

brali

za

wywozili

sprzedawali

pieniądze.

Ceramika

z

dziewięcierskiego

ośrodka

się w

okolicy Sambora, Drohobycza,

kich

Oczu,

i

pionową,

do

paleniska.

swe garncarze

sprzedawali
targi

oraz

n a jedną kopę naczyń.

albo

t y l k o za

środkiem

k o m i n a . Wejście

była o b l i c z o n a

Tarabański

naczynia

powyżej

czerwonej

garn­

n i e było

samą

n a brzuścu

Miski

używało

Bis­

kopuły układane z

kobiety.

sprawnie

stanowiły

w i e t r z u . N i e k t ó r e posiadały

— Reduka Jan,

w

za­

„białe"

z

zwane

Sniegur

do

ozdobione

naczynia

albo

po

zatrudnieni

były

Piece,

Czo­

też

jako

paskami

( i l . 5).

do-

galanterii

produkcji

całe g l a z u r o w a n o ,

piec

Mołoków,

pracowali

wypukłości

Z

jasnokremowego.

określają

sosny,

przez

*
nry

„zwykłe".

koloru



Dziewięcierzu

Ksenia

informatorzy

pamiętał),

większego

glazurowane,

Podstawę

warstwy

czyń

i

kratę.

drzewa

Szarko.
W

w

biskwitowe,

nie

m i n i a t u r y naczyń

używano

i Dymitr.
dziewięcierscy

nazwy

kogutki-świstaki, f a j k i

pierwszej

Na

n a nóżkach, p o k r y w k i

wstawiali

garncarzy

Jan, Olicki

I l k o , J u r k o Michał, a n a K i e r n i c y

i

dwadzieścia).

Siemion.

rynki

(informator

przysiółki

skupiało się w D o l i n i e , g d z i e p r a w i e k a ż d y m i a ł

do

Żydzi

Garnki,
zajmowali

Za

jedną

(z szerszą k r a w ę d z i ą ) , d z b a n k i ,

które

sztyńskie.
Garncarstwem

podkładek.

r o b i o n o g a r n k i „pasamoniaste", ozdobione

lat po I I w o j n i e światowej. O s t a t n i m garncarzem
Czobot,

bez

lując d w i e p l a m y koło d o l n e g o z a c z e p u u c h a . R z a d k o

murarzem.

w D z i e w i ę c i e r z u l i c z b y 50 — 60, a p r z e d 1939 r o k i e m
i c h być

ziemi

tarcza

„weretono",

(stryj Mołoki, Michał Czobot i Olecki). Naczynia

nawet

Mołoki

Oś, c z y l i

szabasówki

Glazury

ojca

Dolna

oraz

zdobione.

czasów

„kruh",

kręgiem

gliny

b r a c i a b y l i g a r n c a r z a m i , a także

garncarzy

drzewa.

zwany

drewnia­

osadzona

brunatnej

m u s i e l i pracować

krąg,
osi

„spód".

gdyż

garncarstwa

był

ruchomej

nazwę

tego

porzucenia

jest

nieprzeciek-

nosiła

tradycja

m a r n o w a ć " , w i ę c został

liczu.

na

gruszkowego

największej

i d n i świąteczne, a n i e chciał o n „ ś w i ę ­

Garncarze

używany

która

i

większa

albo

się

niedzieli

Mikołaj

z

mimo

rodzeni bracia — Michał i D y m i t r .

przyczynę

biała

była

zrezygnował,

niedziele

mieszkali:

wypaleniu

żelaznej. G ó r n a j e g o t a r c z a , z w a n a

kwity

zawodu,

Sahryn.

nej

albo

ce­

zrobiona

naczynia

Dachnowie.

w

i

garnków

nacięciami

Jana

tej

garncarski

po

później

dał i n f o r m a t o r , że g a r n c a r z e

miało

wyrobu

bawy,

M o ł o k o ( l a t 65)
oraz

być

szybkoobrotowy

W

Inwen­

M o ł o k o , s y n D y m i t r a ( u r . 1843), uczył

istniała

Liczba

a

„hładuszki" na m l e k o

jedną

tego

relacji Andrzeja

garncarstwa,

dziadek

dziejów

( l a t 50) z D z i e w i ę c i e r z a

zamieszkałego

trochę

żelazista,

bańki, m a k u t r y , t a l e r z e ,

t y m kończą się m a t e r i a ł y pochodzące z

tarzy;

miał

korzystali z gliny miejscowej,

„kruh",

jed­

tłokę

Dziewięcierzu

nogą.

że

żniwa".
Na

i

Do

powinności".

n i e było w

a l e istniał o n jeszcze p r z e d 70 l a t y .

cechmistrzem

Garncarze

odrobić

po

w

do

uwaga:

i tłokę jedną w r o k

Często p o w p i s a n i u p o w y ż s z e j powinności
też, w

o s t a t n i c h czasach

chu garncarskiego,

mało

powinni

n a f o l w a r k u , t o j e s t zazen, o b z e n

W

Późniejsze

t y m n i e wspominają,

wyszczególnieniu
„Ci

że „ G a r n ­

proporcji".

Lubaczowa,

Oleszyc,

rozchodziła

Jaworowa,

Cieszanowa,

Wiel­
Bełżca

Sokala.

47

Miarą

naczyń

1

,,

1

,,

myjących

była . . s z t u k a " .

1 sztuka garncarska
,,

1 garnek

„rosły" — o po­

jemności

25 k g

zboża

2 ..dwójki"

=

4 „ h o r n i a t a " p o około 15 k g



1 ;

,,



^ 8

1



,,

=•= 16 „ p ó ł t o r a k i "

1

,,



^ 2 0 „dwadczatka"





6 „szóstki"

=

po

30 „ t r z y d z i e s t k i "

po

~ 60 „sześćdziesiątki"

Hrebenne

to

starostwa

Tomaszów

dawna

wieś

rzeczyckiego.

gar­

królewska

należąca

starostwa

1762 t a k z a n o t o w a n o

o ich

tak

leniach

zapisano

są o b l i g o w a n i

Wołoska

starostwa

kiedy

wchodziła

w

skład
W

n a niepełny

i końca), który

był

dóbr

trakcie

inwen­
4 0

osiadły
zł gr

polowy
7.1 gr

„Garncarzów
f.

W

kró­

inwentarz

dołączony

(bez

do i n w e n t a ­

„Kamionka"

facit

.

badań

s t a r o s t w a r z e c z y c k i e g o z l a t 1762—64. P r z y

rzeczyckiego,

42

(ZSRR)

rzeczyckiego.

napotkano

dwor­

potrzeba"

wsi

opisie

m. i n . tak w n i m zanotowano:
numero

sześć, płacą

p o złotych

trzy,

18" .
4 3

i n w e n t a r z a c h s t a r o s t w a r z e c z y c k i e g o z l a t 1762—

64 b r a k

danych

z t e j w s i , n a t o m i a s t l u s t r a c j a dóbr

królewskich

wojew.

bełzkiego

wiadomości,

wśród

których

dotyczące

garncarzy.

z

roku

1765

znajdują

Dowiadujemy

się

podaje

materiały

się, że w

r . 1762

b y ł o t a m 32 g a r n c a r z y , w r . 1763 — 32, zaś w 1764 —
34 .

z r o k u 1762:

44

1

Szymek

1

Maciey

1

Kuba

12

1

Sobek

12

1

Paweł

1

Jan

1

Jozef

roku

1763:

g a r n c a r z z kręga
,,

Odnośnie

12



Łopaciński

g a r n c a r s k i c h powinności

„ G a r n c a r z e o d kręga

12

W

zestawieniu

dochodów

z

12

24

1

Szymek

garncarz

Maciey



garncarz

12

1 ll /

kiewnego

,,

12

1 21

dług

1

Kuba

z

kręga

2

i

łanu

1

Sobek
Paweł

1

Iwanicha

1

Jozef

12


12

garncarka z

ogrodu

garncarz

wsi

wymieniono,

p o m i a r u geometrycznego
pola

gromadzkiego

16

1 18
2 1

12

1 V:i

osiadłych

skimi

730 w

trzech

gospodarzów

„Garncarze
kop

cer­

[się]

we­

p o d pańszczyznę

i na

łanów

ad

normam

83, n a których

319 a p u s t y c h 14 chałup

niektórych

chałupach

fran­
łanach

dają

po

z

garncar­

dwóch

i

po

siedzących".

powinności

trzy, taxa

znajduje

t y c h u r o c z y s k a c h z n a j d u j e się d w o -

rzysk

Wymieniając

czytamy:

d w o r s k i c h , pola

wybranieckiego

u r o c z y s k 14, a w

12
12
12

1

tej

„ W e w s i t e j oprócz obszarów

końskiego 125, łąk zaś ł a n ó w

1

czytamy:

p o zł 7 g r 12 p ł a c i ć " p o w i n n i .

że g a r n c a r z e płacą sumę 236 zł 24 g r , a d a l e j

czynsz

wsi

świątecznego

kopy

p o zł

preparują, p o tłok d w i e

zanotowano:
naczynia

5, tudzież

1794:

1

Szymko

g a r n c a r z z kręga

12

1

Mcieko

(sic)

12

wsi

1

Kuba

12

g d z i e podkreślono, że b y ł a

1

Sobek

12

wsi

1

Jozef

,,

12

1 2(> /

1

Pawło



12

1 18

glinianego

piece,

i szarwarków

roku

kominy

12 o d b y w a j ą " .

S z a r w a r k i tłokę za j e d e n dzień l i c z o n o p o 6 groszy.
garncarz

Ciekawe

W l u s t r a c j i z r o k u 1765 z a n o t o w a n o , że w t e j w s i
„Poddanych
z
gajowemi,
gumiennym,
tywonem
i g a r n c a r z a m i 60 t o j e s t p o d d a n y c h p o j e d n e j
J w , n r i n w . 42861.
"' I n w e n t a r z s t a r o s t w a r z e c z y c k i e g o z
1763 i 1764, A G A D W a r s z a w a , S y g n . A S K
p. 55 - 6 1 .
Lustracje
dóbr
królewskich
woj.

ćwierci

:l!t

l a t 1762,
L V I R 9,
bełzkiego

w

znaleźć

w

„Słowniku

G a l i c j i . Następnie

siółków,
zwykle

ta obejmuje
a

pewnej
[...]

wiadomości do dziejów g a r n c a r s t w a w t e j

można

„Nazwa

2

z

każdy
liczby

z

to jedna

Geograficznym",
z

największych

czytamy:

14 t z w . u r o c z y s k
tych

przysiółków

tzw. dawniej

dworzyszcz

czyli

przy­

składa

się

liczących

2 do 7 domów, n i e k i e d y i więcej.

Ogólna l i c z b y

przysiółków

dworzyszcz

i dworzysk:

czyni

I . Przysiółek

278 o t o

nazwy

Starawieś ( a l .

w p o w . b e ł z k i m i l u b a c z o w s k i e g o z r . 1765, A G A D
W a r s z a w a , s y g n . A S K X L V I 126, s. 95.
I n w e n t a r z s t a r . rzec2:yckiego, A G A D
Warszawa,
s y g n . L V I R 9, p . 54.
•» J w . , p . 7 1 .
P a t r z p r z y p . 4 1 , s. 100 i 101.
4 2

4 4

48

w

rzy

czynsz

4 1

jak

do

zanotowano:
Hrebenne

repa­

materiały

bełzkiego z 1765 r . W

wsi

i piec

Wołoska

Kamionka

początku

t a r z a c h t y c h p o d tytułem „Specyfikacja g a r n c a r z ó w "

osiadłość

arendzie

archiwalnych

n a p o d s t a w i e których sporządzono lustrację dóbr k r ó ­

chałupy

i w

lewskich

dotyczące g a r n c a r s t w a w t e j w s i pochodzą z l a t 1762,

lewskich województwa

wszyscy

K a m i o n k a

1 1.


Lubelski)

Najwcześniejsze

1763 i 1764. Są t o i n w e n t a r z e

inwentarzu z roku

skich

3 1.

3

(pow.

dają

t a k płacą n a r o k p o zł 12 d o r e p a r a c j i p i e c ó w

„ósmaki"

n u s z k i n a w o d ę p o y< 1 . "
H r e b e n n e

W

„Garncarze

,,

;

p o zł 12 z k r ę g ó w

powin­

powinności:

1



.,|...] g a r n c a r z e

odnośnie

że:

4 l

1

1

(i" i dalej

czytamy

rować p o w i n n i " .

=

pojemności

1

54, g a r n c a r z ó w

ności g a r n c a r z y

Staresioio),

po r u s k u Stereselo i Dąbrówka

po

rusku

n i e r z a podejmują, a l e jeszcze n a t y c h k i l k u

D u b r i w k a " . I t u j a k o ostatnie na t y m uroczysku w y ­

naprawują,

m i e n i o n e j e s t 52 „ G a r n c a r z e " .

nimi

A u t o r hasła o m a w i a j ą c
„Inna

gleby

[jest — G.S.F.] w e w s c h o d n i e j

a inna w

c h o d n i e j części o b s z a r u . W części w s c h o d n i e j
piaskowa
niasta,
I

a l b o g l i n i a s t a [...], w

mniej

więcej

tłusta

za­

jest ona

części z a c h o d n i e j

i

gli­

czarna".

znajduje

się g l i n a g a r n c a r s k a i f a ­

Ludność
i

wówczas

bydła,

zajmowała

się

rolnictwem, ho­

tractwem, tkactwem, a w

Staremsiole

D ą b r ó w c e także g a r n c a r s t w e m i d o b y w a n i e m

fajansowej

(zwanej

U w a g i
Na

tutaj

gliną

gliny

fajfurską)

zakończenie
zaczął

zastanowić

wieku X V I I I
i

jaka

okolicy k i l k u

nad

zagad­

ośrodek w

Potyli­

mogła

się
być

przyczyna

w i e j s k i c h ośrodków

garn­

carskich.
Już w

1682 r . z a n o t o w a n o
i

od

w

l u s t r a c j i , że w

garncarzów

Poty­

dostawało

szów
i

miastu

zgoła

czan

jako w
w

jednakże

ten

podatek

nie m a

ginąć". .

W

tejże

lustracji

dalej

mieszczan

gdy

przyjdzie

do

swojej

perfektiey,

4 e

zanotowano:

p o t y l i c k i c h " , g d z i e podkreślono,

„Querele
że

miesz­

skarżą się n a szlachtę a t o n a p o d k o m o r z y n ę

derbską

Bębnowską,

Teofila

woley
przez

skąd

i oddawaniu

prowent

umniejszenie

quarty

żadnych

powinności,

j a k według

n i e przykładają
się

musi,

się, d l a t e g o

ostatek

wystarczyć

mogąc
i

pozwala

tragedię

czan, a więc i t a m t e j s z y c h

nicznego

bełzkiego,

Brodeckiego

i

miesz­
tak

wszystkich

płacą".

wyżej

zrozumieć

być

prawa

nie

składają

przytoczony

stopniu

musi

musi

w i e l k i m c i ę ż a r o m i p o d a t k o m , za których
mieszczan

czyn­

ginąć

i

rozejść

czynią

znieważają,

g d z i e chcą ( w e d ł u g

prowentach

nam w

pew­

potylickich

miesz­

garncarzy.

Z

drugiej

s t r o n y , przeglądając m a t e r i a ł y z d r u g i e j p o ł o w y
i

pierwszej

połowy

nieustannie
czeń

X V I I I w . możemy

powtarzające

wojennych

się u w a g i

na terenie

potylickich
W

garncarzy

czasie w o j e n

zaobserwować

na temat

Potylicza.

przedstawić

zaś

XVII
znisz­

Materiały

te

sytuację

następująco.

ludność m i a s t a zubożała, a r ó w n o ­

cześnie s z l a c h t a o d e r w a ł a część posiadłości m i e j s k i c h
i

mieszczan.

Cały

ciężar

obowiązków

spadł n a t y c h ,

co szczęśliwie p r z e ż y l i l a t a w o j e n i p o z o s t a l i w

mieś­

cie, i c i t o w ł a ś n i e g a r n c a r z e

ucis­

k i e m zbiegali
czalnie

obserwujemy

wiejskich

w

przed

Tomaszewskiego,

Wołoskiej.

Osiedlając

powstanie

Dziewięcierzu,

przypusz­

nowych

Hrebennem

ośrodków

i

Kamionce

się t a m , równocześnie

sili

domów n a s k u p o w a l i w tymże miasteczku

Potyliczu,

Przemawia

za t y m f a k t , że l u s t r a c j a z 1662 r. n i c n i e

wspomina

o

co

się d z i e j e

mieszczan,

z wielką

gdyż

według p r a w a

opresją

żadnych

koronnego

powinności
i praw

nych, ani p o d a t k u Rzeczpospolitej
"

Słownik

Geograficzny,

tych ostatkach
nie

kilku

odprawują

miasta temu

nada­

należących a n i ż o ł -

w

w.

ośrodków

4 0

XLVI

Fotografował

Jan

garncarzach

Hrebennem.

XVII

t . I I I , s. 790.

organizację

zaczyna

Można
się

cechową
ani w

na grunt

przeno­

opanowali

większą

sobą

obronie

połowicę gruntów

„którzy p r a w i e

ze

w

d o sąsiednich w s i . T a k w i ę c

gra­

Bukara komornika

zabra­

dobrach dziedzicznych,

należących

zaczym

do

powinni

się

zł 10, t e r a z iż m i a s t e c z k o spustoszało upadł t e n p o d a ­
tek,

i

Miejskim

g d z i e chcą mielą a choć

więc pozwalają n a to, a b y w f o r m i e h i p o t e z y

„targowego

czanie

Urzędem

zniszczała. M i e s z c z a n ó w

szkoda

Materiał

podupadać

powstania w

liczu

stawiają

wielka

nym

należy

przed

biją, l a s y pustoszą, o g r o d y

te k i l k a

końcowe

nieniem, dlaczego w
czu

p r z e z co a r e n d a

zamkowi,

jansowa".
dowlą

swawoli

młynach w s z y s c y

mielą m i a r k i n i e dają, i w s z y n k u p r z e s z k o d y

co

Dąbrówce

i

niają. W e

swojey

dalej:

„że w

siedzą d a w a ć zakazują, i p r a w o w a ć się o różne

postępki

podkreślał:

mieszczan

i t y m l u d z i o m co n a t y c h g r u n t a c h p o d

wiejski.

Dziewięcierzu,

więc

sądzić,

że

od

dopiero

rozwój

tych

bełzkiego,

AGAD

ani

końca
nowych

wiejskich.

Lustracje w o j .
125, f o l . 255.

Świderski.

sygn.

ASK

New Tags

I agree with terms of use and I accept to free my contribution under the licence CC BY-SA.