fdd297149b7c27b6c8cb230ac914350b.pdf
Media
Part of Trudno pisać banały / Barbarzyńca 2014 nr 1(19)
- extracted text
-
Wspomnienie o profesorze
4
Trudno pisać banały
oznałem, a raczej spotkałem prof. Czesława Robotyckiego, kilkukrotnie. Pierwszym razem
zaskoczył mnie swoim opanowaniem i realną oceną studenckiej braci, gdy do czterdziestu
pierwszoroczniaków zwrócił się słowami: „Studenci dzielą się na samouków i nieuków".
Wręczył nam indeksy i wyszedł z sali wykładowej, a działo się to w pierwszym dniu nowego roku
akademickiego.
Drugie spotkanie miało kilka pośrednich etapów, które były zgodne z programem nauczenia
w Instytucie Etnologii. Dopiero na drugim lub trzecim roku zrozumiałem, kim był Profesor. Przy
znam, że zawsze miałem wrażenie, że doskonale zdaje On sobie sprawę z mojej (nie)wiedzy i tylko
przez grzeczność nie zawstydził mnie w trakcie trwania egzaminu.
Trzecie zetknięcie z „Robotem", jak zwykł go nazywać niemal każdy niedogotowany etnolog, miało
miejsce w 2011 i 2012 roku. Zaproponowałem rozmowę, która miała być rejestrowana za pomocą
kamery. Profesor zaakceptował mój pomysł, a ja pomyślałem, że wpadłem we własne sidła. Spędziłem
około dziesięciu godzin na rozmowie i mam pewność, że był to zaledwie początek, bo też nadal mnó
stwo myśli pojawia się w związku z tymi nagraniami. Wszystko, co mogłem dopowiedzieć, znalazło
się w filmie Pamięć Uniwersytetu. Nieoczywisty antropolog, rzecz o prof. Czesławie Robotyckim .
1
Nadal nie potrafię pozbyć się wrażenia, że ubierane w słowa impresje ze spotkań z Profesorem
wydają się być banalne, bo inne być nie mogą. Dziękuję za czas, który mi poświęcił.
Maciej Zborek
1
Za: https://www.youtube.com/watch?v=suQZrvZlrbI, 12.06.2014.
BARBARZYŃCA
1 (19) P 0 1 9