3325b061647c6070acca9acaf45f4970.pdf

Media

Part of W teatrze niektórzy świecą jak latarnie. Transkulturowy teatr Petera Brooka/ Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 2005 t.59 z.1

extracted text
W teatrze niektórzy

N

świecą jak

ZBIGNIEW

latarnie.

OSIŃSKI

Transkulturowy teatr
Petera Brooka.

ależy pogratulować U n i w e r s y t e t o w i i m . A d a ­
ma M i c k i e w i c z a znakomitej i n i c j a t y w y i wyra­
zić z tego p o w o d u radość. Blisko osiemdziesię­

cioletni dzisiaj Peter B r o o k (urodził się 21 marca 1925
roku w Londynie) jest niewątpliwie j e d n ą z najwięk­

Opinia w sprawie nadania
Panu Peterowi Brookowi tytułu
doktora honoris causa.

szych indywidualności współczesnej sztuki t e a t r u , ży­
wą legendą k u l t u r y X X w i e k u , twórcą emblematycznym. Jego twórczy dorobek i zasługi są tej rangi, a przy
tym tak liczne i w i e l o k i e r u n k o w e , że niepodobna i c h
nawet wszystkich wymienić w r a m a c h okolicznościo­
wej o p i n i i . Można jedynie wskazać

najważniejsze

z nich. N a szczęście k i l k a lat t e m u powstała polska
monografia Teatr Bezpośredni Petera Broóka

(jedna

z najlepszych w literaturze światowej), dzięki której

z Paulem Scofieldem w r o l i A r i e l a (1957: Shakespeare

można zapoznać się z twórczością artysty ( W y d a w n i c ­

Mémorial T h é â t r e , S t r a t f o r d ) , Eugeniusz

two słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2000). Jej a u t o r e m

tra Czajkowskiego (1957: M e t r o p o l i t a n Opera, N o w y

jest pracownik naukowy Zakładu D r a m a t u i Teatru

Jork), Balkon Jeana Geneta (1960: T h é â t r e de G y m ­

Wydziału Filologii Polskiej i Klasycznej U n i w e r s y t e t u

nase, Paryż), Król Lear Shakespeare'a, z Paulem Sco­

Adama Mickiewicza d o k t o r Grzegorz Ziółkowski.

fieldem (1962: Royal Shakespeare Company, Strat­

Niezwykły w y m i a r i b o g a c t w o

f o r d ) , Marat/Sade

t a l e n t u Petera

Oniegin

Pio­

Petera Weissa (1964: A l d w y c h T h é ­

Brooka, obejmujący k i l k a dziedzin dorobek twórczy,

âtre, L o n d y n ) , Edyp

a przede wszystkim najwyższa jakość i znaczenie jego

(1968: N a t i o n a l T h é â t r e , O l d V i e , L o n d y n ) , Sen nocy

Seneki, z J o h n e m Giełgudem

dokonań budzą od kilkudziesięciu lat podziw i najwyż­

letniej Shakespeare'a (1970: Royal Shakespeare C o m ­

szy szacunek na całym świecie, ale też onieśmielają.

pany, S t r a t f o r d ) , Orghast

Jego zasługi dla szeroko pojętej k u l t u r y są po prostu

miera w r a m a c h piątego Międzynarodowego Festiwa­

ogromne.

l u S z t u k i w Szirazie),

Peter Brook uważany jest o d dawna za jednego

C o l i n a T u r n b u l l a ukazującego los ginącego plemienia
z Ugandy (1975: Bouffes d u N o r d , Paryż), Ubu w Bo­

towego teatru dramatycznego i muzycznego. Karierę

uffes (1977: Bouffes d u N o r d , Paryż), Antoniusz i Kle­

artystyczną rozpoczął wcześnie, bo mając siedemna­

opatra Shakespeare'a, z A l a n e m H o w a r d e m i Glendą

ście lat wyreżyserował swoje pierwsze przedstawienie -

Jackson (1978: Royal Shakespeare Company, Strat­

był nim Doktor Faustus Christophera M a r l o w e ' a , zre­

f o r d ) , M i a r k a za miarkę

alizowany w amatorskiej obsadzie w małym londyń­

cja ptaków)

wołany cudownym dzieckiem brytyjskiej sceny.
Przez sześćdziesiąt lat twórczej aktywności wyreży­

Carmen

habharata,

Bizeta,

z udziałem aktorów w i e l u

narodowości

i k u l t u r (1985: Bouffes d u N o r d , Paryż; premiera na
festiwalu w A w i n i o n i e , w kamieniołomie Boulbon) -

za miarkę Shakespeare'a, z Johnem Giełgudem (1950:

pokazywaną na czterech k o n t y n e n t a c h

Mahabharatę

wielu krytyków uznało za „najlepszy spektakl dekady",
a po tournée po U S A , Japonii i A u s t r a l i i pisano na­

Phoenix Theatte, Londyn), Faust Charles'a G o u n o d a

wet,

(1953: Metropolitan Opera, N o w y Jork), Titus Andro-

że

jest

to

„teatralne

osiągnięcie

stulecia"

- Burza Shakespeare'a (1990: Bouffes d u N o r d , Paryż;

nicus Shakespeare'a, z Laurencem O l i v i e r e m i V i v i e n

premiera

Leigh (1955: Shakespeare M e m o r i a l T h é â t r e , Strat­
ford), Hamlet Shakespeare'a, z Paulem

Georges'a

fes d u N o r d , Paryż), adaptacja hinduskiego eposu M a -

Wesele Figara Wolfganga Amadeusza M o z a r t a i Salome

(1951:

na m o t y w a c h Carmen

w trzech różnych obsadach r o l i tytułowej ( 1 9 8 1 : Bouf­

niego (1948: Royal Opera House, C o v e n t G a r d e n ) ,

Zimowa Shakespeare'a, z Johnem Giełgudem

sad A n t o n i e g o

Czechowa ( 1 9 8 1 : Bouffes d u N o r d , Paryż), Tragedia

G i a c o m a Pucci-

Opowieść

według perskiego p o e m a t u mistycznego

go Festiwalu w A w i n i o n i e ) , Wiśniowy

ne spośród nich. Były to w kolejności: Borys Godunow

Shakespeare Memorial Théâtre, S t r a t f o r d ) ,

(Konferen­

N o r d , Paryż; premiera w r a m a c h trzydziestego trzecie­

nych i operowych. Wymienię jedynie najbardziej zna­

Miarka

des Oiseaux

Fariduddina M o h a m m a d a A t t a r a (1979: Bouffes d u

serował blisko dziewięćdziesiąt spektakli dramatycz­

(1949: Royal Opera House, C o v e n t G a r d e n ) ,

Shakespeare'a (1978: Bouffes

d u N o r d , Paryż), La Conférence

skim Torch Théâtre, a już trzy lata później został ob­

Dali

Shakespe­

w Paryżu), Ikowie według antropologicznego s t u d i u m

kilkunastu przedstawień, które weszły do h i s t o r i i świa­

Richarda Straussa, z dekoracjami Salvadora

Tymon Ateńczyk

are'a (1974: pierwszy spektakl w Bouffes d u N o r d

z najwybitniejszych reżyserów, twórcę przynajmniej

Modesta Musorgskiego i Cyganeria

( 1 9 7 1 : Persepolis, I r a n , pre­

w Zurychu),

Tragedia

Hamleta

według

Shakespeare'a (2000 wersja angielska, 2002 wersja

Scofieldem

francuska; Bouffes d u N o r d , Paryż).

(1955: Phoenix Théâtre, Londyn), Burza Shakespeare'a,

15

Zbigniew Osiński • T R A N S K U L T U R O W Y TEATR PETERA BROOKA

Znaczną część d o r o b k u twórczego Petera Brooka

n y m przez niego i p r o w a d z o n y m p o d jego k i e r u n k i e m

stanowią inscenizacje dramatów Williama Shakespeare'a.

Międzynarodowym Ośrodku Poszukiwań Teatralnych

Jako reżyser stale do n i c h wraca, przeważnie zresztą

(CIRT)

polemizując z własnymi ujęciami sprzed lat; w rezulta­

w Międzynarodowy O ś r o d e k Twórczości

cie t a k i c h a u t o p o l e m i k powstają swoiste r e p l i k i i wa­

( C I C T ) . W pierwszych trzech latach zrealizował tutaj

w Paryżu, przekształconym

w roku

1974

Teatralnej

rianty, artystyczne odpowiedzi n a własne wyzwania

trzy projekty mające na celu badanie w praktyce gra­

twórcze. Tak było na przykład z Hamletem,

nic t e a t r u oraz poszukiwanie nowej publiczności te­

B r o o k mierzył się trzykrotnie: w 1955

z którym

(spektakl o d ­

atralnej. W sierpniu 1971 r o k u w Persepolis w Iranie,

niósł wtedy o g r o m n y sukces podczas gościnnych w y ­

w r a m a c h piątego Międzynarodowego Festiwalu Sztu­

stępów w M o s k w i e ) , w 1995, gdy zrealizował esej te­

k i w Szirazie, odbyła się premiera przedstawienia O r -

atralny Kto idzie na m o t y w a c h Hamleta

i tekstów re­

ghast, zrealizowanego przy współpracy Teda Hughesa,

formatorów t e a t r u X X w i e k u , oraz na przełomie X X

A r b y Ovanessiana, Geoffreya Reevesa i A n d r e i a Ser-

i X X I w i e k u , kiedy wyreżyserował Tragedię

bana w całkowicie sztucznym języku - było to prak­

Hamleta.

Funkcję swoistych replik i a u t o p o l e m i k artystycznych

tyczne sprawdzenie, na ile możliwa jest k o m u n i k a c j a

pełnią również f i l m y zrealizowane na podstawie wła­

między ludźmi poza słowami. N a przełomie lat 1972

snych spektakli. Przede wszystkim jednak z t e a t r u elż-

i 1973

bietańskiego

sięczną podróż antropologiczno-teatralną do A f r y k i ,

wyrosła zasadnicza koncepcja

teatru,

której artysta pozostał wierny przez całe życie.

przez Algierię, Niger, Nigerię, D a h o m e j i M a l i . Jest
ona zgodnie uznawana za jedną z najsłynniejszych po­

Jako reżyser B r o o k współpracował, często wielo­

dróży artystycznych X X w i e k u . Z początkiem czerwca

k r o t n i e , z największymi gwiazdami a k t o r s k i m i , t a k i m i

1973 r o k u zespół wyruszył do U S A , gdzie w ciągu czte­

j a k : Glenda Jackson (rola K a r o l i n y Corday w spekta­
k l u Marat/Sade

r e c h miesięcy w K a l i f o r n i i ,

stanowiła początek jej wielkiej karie­

cji ptaków.

rence Olivier, Paul Scofield, Irène W o r t h .

Konferen­

Po zaadaptowaniu opuszczonego b u d y n k u

Bouffes d u N o r d w Paryżu B r o o k realizuje w n i m ko­

Peter Brook jest również wysoko c e n i o n y m reżyse­

lejne

r e m f i l m o w y m . Spośród najbardziej znanych jego f i l ­

przedstawienia w międzynarodowej,

a wraz

z upływem lat również coraz bardziej międzykulturo­

żebracza

wej obsadzie, przekształcając zarazem Ośrodek Poszu­

według Johna Gaya, z Laurence'em O l i v i e r e m (1952),

kiwań w Ośrodek Twórczości.

telewizyjna wersja Króla Leara, zrealizowana w N o w y m
Jorku we współpracy z O r s o n e m Wellesem

K o l o r a d o , Minnesocie

i N o w y m Jorku odbywały się próby i pokazy

r y ) , Jeanne M o r e a u , V i v i e n Leigh, J o h n Giełgud, L a u ­

mów przypomnę następujące tytuły: Opera

odbywa ze s w o i m zespołem słynną d w u m i e ­

(1953),

Peter B r o o k jest a u t o r e m ważnych książek i artyku­

Moderato cantabile według Marguerite Duras (1960),

łów, niektóre spośród n i c h należą do klasyki dwudzie­

much według W i l l i a m a G o l d i n g a (1963), M a ­

stowiecznej myśli teatralnej, a nawet więcej - bo do

Władca

rat/Sade (1967), Król Lear
markable

Men

(Spotkania

(1971), Meetings
z wybitnymi

ludźmi)

with

Re-

podstawowej edukacji humanistycznej. Z książek wy­

według

mienię: najbardziej znaną The Empt;y Space 1968 (pol­

książki Georgija Iwanowicza Gurdżijewa (1979), Trage­

ski przekład: Pusta przestrzeń

1977, wydanie drugie

dia Carmen w trzech różnych wersjach (1983), filmowa

1981),

Theatre,

i telewizyjna wersja Mahabharaty

1946-1987,

(1989 premiera na fe­

stiwalu w W e n e c j i ) , Tragedia Hamleta

(2002). Niektó­

The

Shifting
1987

Point:

Film,

Opera

(polskie w y d a n i e : Ruchomy

punkt:

Teatr, film, opera 1946-1987,

re z tych filmów to ekranizacje powieści, i n n e zostały

2004), There Are No Se-

crets 1993 - w Stanach Zjednoczonych książka ta n o ­

nakręcone na podstawie spektakli teatralnych, prze­

siła tytuł The Open Door (polski przekład: Nie ma se­

kraczając jednak konwencję d o k u m e n t u funkcjonują

kretów

Recollections

1998

j a k o dzieła niezależne i samodzielne.

(„Wstęgi czasu. W y z n a n i a " ) , Avec Shakespeare

1998,

1998 i Between Two Silences

1999.

1996), Threads of

Evoking Shakespeare

N a swojej drodze artystycznej Peter B r o o k był też

Time.

a u t o r e m i współautotem scenariuszy f i l m o w y c h i tele­

Jego książki i dziesiątki artykułów zostały przetłuma­

wizyjnych, projektował scenografie i komponował m u ­

czone na liczne języki.

zykę do przedstawień, recenzował inscenizacje baleto­

Bibliografia prac dotyczących dokonań twórczych

we, a w k i l k u f i l m a c h zdarzyło m u się występować ja­

Petera Brooka liczy już k i l k a tysięcy pozycji w w i e l u ję­

k o aktor.

zykach. Znajdują się wśród n i c h monografie analizują­

Poznał osobiście w i e l u spośród najwybitniejszych

ce całokształt jego twórczości, a także książki w cało­

artystów teatru X X w i e k u , t a k i c h jak między i n n y m i :

ści poświęcone w y b r a n y m p r o j e k t o m artystycznym

G o r d o n Craig, B e r t o l t Brecht, Jean-Louis Barrault,

i spektaklom. Zebrane wypełniają one wcale pokaźną

Roger B l i n , Jane L i t t l e w o o d , Peter H a l l , Georgij T o w -

bibliotekę.

stonogow, Jerzy G r o t o w s k i , Joseph C h a i k i n , A n d r e i

B r o o k jest laureatem f r a n c u s k i c h nagród: i m i e n i a

Serban, M i c h e l Saint-Denis, Tadeusz K a n t o r . Z nie­

M o l i e r a , G r a n d Prix D o m i n i q u e (trzykrotnie) i Prix

którymi z n i c h współpracował.

d u Brigadier, polskiej -

i m i e n i a Tadeusza K a n t o r a ,

Z początkiem listopada 1970 r o k u czterdziestopię­

amerykańskich: obie, E m m y ( d w u k r o t n i e ) oraz Tony

c i o l e t n i Peter B r o o k rozpoczął działalność w założo­

(również d w u k r o t n i e ) , przyznawany przez krytyków

16

Zbigniew Osiński • T R A N S K U L T U R O W Y T E A T R PETERA BROOKA

teatralnych za najlepszy spektakl sezonu. W 1989 r o ­

w stylistyce t e a t r u Becketta. W sierpniu 1965 r o k u , n a

ku w Taorminie we W ł o s z e c h otrzymuje doroczną Pre­

zaproszenie Brooka, przyjechał po raz pierwszy do

mia Europa per i l Teatro. Podczas uroczystości w p r o ­

L o n d y n u Jerzy G r o t o w s k i - odbył się w t e d y pokaz f i l ­

wadzenie wygłaszał Jerzy G r o t o w s k i . W

roku

m u d o k u m e n t a l n e g o o Teatrze L a b o r a t o r i u m , zawie­

otrzymał nagrodę Cesarza Japonii P r e m i u m Imperiale,

rającego fragmenty z ćwiczeń a k t o r s k i c h i spektaklu

porównywaną z Nagrodą N o b l a w dziedzinie l i t e r a t u ­

Tragiczne dzieje doktora Fausta według M a r l o w e ' a , oraz

1997

ry. Przez królową Elżbietę I I został u h o n o r o w a n y orde­

spotkanie polskiego reżysera z zespołem

rem C o m m a n d e r o f the B r i t i s h Empire, a przez prezy­

T h e a t r e . O d tego czasu datuje się początek przyjaźni

denta Francji - Legią Honorową. U n i w e r s y t e t Rzym­

o b u twórców, która przerodziła się w j e d n ą z najwięk­

ski wyróżnił go d o k t o r a t e m honoris causa.

szych przyjaźni artystycznych naszych czasów. Takie
teksty Brooka, j a k : O Jerzym Grotowskim

Związki Petera Brooka z Polską, z p o l s k i m i artysta­

Aldwych

(pierwodruk

m i są długie i mocne. Począwszy o d legendarnej wizy­

w 1965 r o k u w czasopiśmie „Flourish", trzy lata póź­

ty w czerwcu 1957 r o k u , kiedy to w r a m a c h europej­

niej t e n sam tekst ukazał się w charakterze przedmo­

skiego tournee odwiedził Warszawę z przedstawieniem

wy do książki Grotowskiego Towards

TttMS AndYonicus, w i e l o k r o t n i e gościł w naszym k r a j u .

1968)

i Grotowski,

sztuka jako

a Poor

Theatre,

(pierwodruk

wehikuł

W 1964 r o k u w Teatrze N a r o d o w y m w Warszawie pre­

1988, tekst włączony do jedynej o p u b l i k o w a n e j za ży­

zentował Króla Leara; w 1972 - w t y m samym teatrze

cia Grotowskiego jego książki w języku p o l s k i m Teksty

pokazano Sen nocy letniej w jego reżyserii; w 1975

Z lat 1965-1969.

-

Wybór, Wrocław 1990), czy wreszcie

przyjął zaproszenie Grotowskiego i uczestniczył w p r o ­

poświęcony Tadeuszowi K a n t o r o w i tekst M o c

wadzonym przez niego Uniwersytecie Poszukiwań Te­

(wystąpienie podczas międzynarodowego sympozjum

twórcy

atru Narodów we Wrocławiu, w 1990 - w Ośrodku

w Paryżu w czerwcu 1989 r o k u Tadeusz Kantor.

Malarz,

Badań Twórczości Jerzego Grotowskiego i Poszukiwań

pisarz, człowiek

wieku,

Teatralno-Kulturowych we Wrocławiu odbył się pre­

publikacja 1990, polski przekład Oskara H e d e m a n n a

teatru: jego wpływ pod koniec XX

(w sze­

ukazał się na łamach miesięcznika „Teatr" 1990, n r 7)

ściogodzinnej wersji), w 1991 - w Ośrodku G r o t o w ­

- są o d dawna uznawane za teksty klasyczne. W ostat­

skiego we Wrocławiu dwa o t w a r t e spotkania, drugie

n i m z n i c h B r o o k wyznał:

mierowy w Polsce pokaz f i l m u Mahabharata

z nich było promocją polskiego wydania książki Piotra
Demianowicza Uspieńskiego Fragmenty nieznanego
uczania. W poszukiwaniu

cudownego

„Dzięki K a n t o r o w i

na­

(wydawnictwo

Remarkable

r i i . [...] dzieło i działalność K a n t o r a stanowi poszuki­
wanie nadzwyczajnej jakości. Jego dzieło ukazuje i n ­

w ramach Europejskiego Miesiąca Kultury, prezenta­

tensywność,

odebranie N a g r o d y i m . Tade­

dzieło K a n t o r a jest t a k i m właśnie światłem".

Iwanowicz

W

i znaczenie, j e d n y m z dwóch

pracy n a d teatralną i filmową

Mahabharata

uczestniczyli dwaj polscy aktorzy, Ryszard

organizatorów tej konferencji, a zarazem współredak­

Cieślak

i A n d r z e j Seweryn.

torem i tłumaczem okolicznościowego w y d a w n i c t w a

Symbolicznego znaczenia nabiera fakt, że właśnie

był doktor Grzegorz Ziółkowski z U n i w e r s y t e t u i m .

w Bouffes d u N o r d G r o t o w s k i wygłosił swój wykład i n ­

Adama Mickiewicza; w 2002 - w czerwcu we W r o c ł a ­
wiu prezentacja przedstawienia La Costume

zaangażowania

l u d z k i m . W teatrze niektórzy świecą jak latarnie; całe

towskiego we Wrocławiu uczestniczy w międzynaro­
Gurdżjjeu; - oddziaływanie

żarliwość, jakość jego

i moc jego i n t e l e k t u . Jego dzieło jest czymś głęboko

usza Kantora; w listopadzie 2001 - w Ośrodku G r o ­
dowej konferencji W stronę esencji. Georgij

co

dzieło

go k o n t y n e n t u w tej c h w i l i , w tej długiej c h w i l i histo­

Men,

w 1992 - spotkanie w Starym Teatrze w K r a k o w i e
cja filmu Mahabharata,

zrozumiałem jasno,

K a n t o r a , tak dalece osobiste, wyraża cierpienie nasze­

Pusty Obłok, Warszawa 1991) oraz premierowe w Pol­
sce pokazy f i l m u Meetings with

[...]

oznacza czuć się Europejczykiem, ponieważ

auguracyjny po objęciu katedry a n t r o p o l o g i i t e a t r u

(Garnitur)

w College de France.

według opowiadania południowoafrykańskiego pisarza

D o k o n a n i a Petera Brooka stanowią wielką inspira­

Cana Themby, a we wrześniu w Warszawie i Gdańsku

cję i jeden z najważniejszych punktów odniesienia dla

- Tragedii Hamleta według Shakespeare'a.

twórców t e a t r a l n y c h drugiej połowy X X w i e k u . A r t y ­

Nie ulega wątpliwości, że to właśnie Peter B r o o k

sta wciąż a k t y w n i e współtworzy oblicze współczesnego

w bardzo dużym stopniu przyczynił się do światowej

t e a t r u . Przynajmniej o d pół w i e k u oddziałuje o n na

sławy ttzech polskich twórców: Jana K o t t a , Jerzego

światowy teatr i kulturę teatralną, stanowiąc w n i m

Grotowskiego i Tadeusza Kantora. Okazał się o n rów­

jedną z najbardziej wyrazistych i najwybitniejszych po­

nież znakomitym interpretatorem i c h dzieł. Książka

staci. Dzieje się tak za sprawą jego przedstawień, p u ­

Jana Kotta Shalcespeare Our Contemporary

ukazała się

b l i k a c j i , spotkań oraz warsztatów organizowanych dla

w Anglii w 1964 roku, w przekładzie Bolesława Tabor-

studentów i adeptów sztuki t e a t r u . W swoich spekta­

skiego - w załączonej do niej rozmowie tłumacza

k l a c h „proponuje [ o n ] - według trafnego określenia

z Brookiem angielski reżyser sporo mówi o n o w a t o r ­

jego polskiego monografisty - poetykę prostoty i kla­

skich koncepcjach Kotta; wykorzystał je

zwłaszcza

rowności, stanowiącą wyraz tęsknoty za d o c i e r a n i e m -

którego wystawił

tak w życiu, jak i w sztuce - do esencji zjawisk i i c h

w słynnej inscenizacji Króla Leara,

17

Zbigniew Osiński • TRANSKULTUROWY TEATR PETERA BROOKA

znaczeń", ale ważną inspirację stanowią również gło­

nej i ważnych dzieł południowoafrykańskich. Z nie­

szone i p r a k t y k o w a n e przezeń idee. Przy t y m d l a w i e l u

zwykłą konsekwencją

ludzi B r o o k jest również, a nawet przede wszystkim,

w t y m k i e r u n k u na swojej własnej drodze twórczej.

i u p o r e m A r t y s t a postępuje

w i e l k i m mędrcem współczesnej kultury, przewodni­

Bardzo gorąco p o p i e r a m wniosek Senatu Uniwer­

k i e m d u c h o w y m , mistrzem, w i e r n y m sobie i swej nie­

sytetu i m . A d a m a M i c k i e w i c z a o nadanie Peterowi

powtarzalnej pasji.

B r o o k o w i godności d o k t o r a honoris causa. Sama uro­
czystość, a także towarzyszące jej przedsięwzięcia (ta­

Peter B r o o k , dzieląc przekonanie o wtórności f o r m
k u l t u r o w y c h wobec esencji człowieka i źródeł ludzkiej

kie jak: publikacja tłumaczenia książki R Brooka The

k o n d y c j i , stał się j e d n y m z prekursorów t e a t r u trans-

Shifting Point, spotkanie z artystą) staną się z pewno­

k u l t u r o w e g o - zmierzającego do przekraczania granic

ścią w i e l k i m świętem nie tylko poznańskiej Ahnae M a -

k u l t u r o w y c h . T y m samym zwraca o n uwagę na k o ­

tńs i miasta Poznania, ale również polskiego teatru,

nieczność prowadzenia dialogu i możliwość osiągnię­

polskiego środowiska naukowego i artystycznego, całej

cia porozumienia przedstawicieli różnych k u l t u r . Efek­

k u l t u r a l n e j Polski. D o p r a w d y t r u d n o jest przecenić

t e m takiego myślenia jest budowanie mostów między

znaczenie tego wydarzenia. N i e ulega również wątpli­

W s c h o d e m i Z a c h o d e m oraz Z a c h o d e m i Południem,

wości, że zostanie o n o zauważone i będzie się o n i m

czemu służy między i n n y m i przybliżanie europejskim

pamiętało poza naszym k r a j e m .

i amerykańskim o d b i o r c o m skarbów k u l t u r y o r i e n t a l ­

Peter Brook podczas ceremonii wręczenia doktoratu honorowego, obok prof. Zbigniew Osiński (z prawej)
i prof. Bogdan Walczak (z lewej). Fot. Maciej Hadrych

18

New Tags

I agree with terms of use and I accept to free my contribution under the licence CC BY-SA.