1ffe8b3ca90ea225cf496771bf572d96.pdf

Media

Part of Współczesne kierunki rozwoju sztuki ludowej na Górnym Śląsku/ Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 1975 t.29 z.3

extracted text
Barbara Bazielich

WSPÓŁCZESNE KIERUNKI ROZWOJU SZTUKI LUDOWEJ NA GÓRNYM ŚLĄSKU*
W rejonie w i e l k i c h a g l o m e r a c j i przemysłowych i k o n u r -

n y c h sprzedawców oprócz t o w a r ó w p r o d u k o w a n y c h f a b r y c z -

bacji stosunkowo młodych jednostek m i e j s k i c h sztuka l u ­

n i e , różnego r o d z a j u w y r o b y rzemieślnicze i rękodzielnicze.

d o w a t e g o t e r e n u z d a j e się pojęciom a n a c h r o n i c z n y m i n i e ­

Odrzucając

a k t u a l n y m . Jeśli j e s t m o w a o s z t u c e , k o j a r z y się o n a z p r z y ­

z p l a s t i k u i t p . , p o z o s t a n i e t y l k o garść w y r o b ó w noszących

m i o t n i k i e m „profesjonalna" — uprawiana zawodowo l u b —

ślady m i e j s c o w y c h t r a d y c j i r e g i o n a l n y c h .

jak

przyjmuje

Arnold

Hauser



popularna",

Jeśli p r z e k o p i e się e t n o g r a f i c z n e z b i o r y m u z e a l n e i l i t e ­

u p r a w i a n a a m a t o r s k o , n a szeroką skalę, r a c z e j n i e d l a z y s k u ,

raturę d o t y c z ą c ą s z t u k i l u d o w e j , okaże się, że n a Śląsku

a rozrywkowo,

do

1

„sztuka

z t e g o t z w . galanterię, m a s k o t k i , p r z e d m i o t y

d l a r e l a k s u , w y p r ó b o w a n i a własnych z d o l ­

ności i zamiłowań

artystycznych

oraz

akceptacji

niewy­

czasów I I w o j n y

światowej n i e przedstawiała się o n a

u b o g o i n i e c i e k a w i e . Posługując się ogólnie p r z y j ę t ą

syste­

b r e d n y c h i n i e w y r o b i o n y c h gustów r o b o t n i c z o - i n t e l i g e n c k i c h

m a t y k ą naukową, w y m i e n i ć należy w t y m w z g l ę d z i e nastę­

m a s społeczeństwa o p r z e c i ę t n y m p o z i o m i e i n t e l e k t u a l n y m .

pujące

jej dziedziny:

W

nianej

(formy

środowiskach t y c h z a c i e r a

się n a w e t

znaczenie

„ l u d o w y " w t r a d y c y j n y m jego r o z u m i e n i u j a k o

słowa

chłopski,

dachowe,

zdobnictwo

budynków

w architekturze

drew­

i i c h k o n s t r u k c j a , wykończenia

o d r z w i a , z a c i o s y , m a l o w a n i e ścian, g a n k i ) ,

zdob­

g d y ż z w y k ł o się g o już wiązać z rzeszą pracującej ludności

nictwo

wnętrz

m i a s t i w s i . I n t e g r a c j a rejonów p r z e m y s ł o w y c h w w i e l k i e

belek

stropowych,

okręgi r u g u j e t u t a j również pierwotną, rolniczą w i e ś , w p r o ­

obrzędową

wadzając n a t o m i e j s c e z u r b a n i z o w a n e osiedle o r o b o t n i c z y m

i

l u b robotniczo-chłopskim c h a r a k t e r z e .

wiechy,

wieńce, różdżki), z a b a w k i

strukcje

zręcznościowe), p i e k a r n i c t w o , rzeźbę (w d r e w n i e ,

W świetle t e j s y t u a c j i zaciera f i ę t o , co t r a d y c y j n e , w y ­

mieszkalnych

(rozplanowanie,

sprzęty, w y c i n a n k i , k w i a t y ) ,

(podłaźnice, choinki,

rekwizyty,

ryzowanie

Marzanna,

gaik,

szopki,

plastykę

gwiazdy,

kraszanki,

palmy,

(ptaszki, k o n i k i ,

maski
maje,
kon­

k o n y w a n o własnoręcznie, d l a własnych p o t r z e b i n a własny

w w ę g l u , u l e f i g u r a l n e ) , m a l a r s t w o ( n a desce, blasze, płótnie,

użytek, zgodnie z n a w y k a m i i p r z e k a z a m i m i n i o n y c h p o ­

szkle, papierze), m a l o w a n i e i d r u k o w a n i e t k a n i n , t k a c t w o ,

koleń i najbliższego kręgu seniorów: d z i a d k ó w ,

rodziców.

N a j d ł u ż e j u t r z y m u j e się p r z y t y m t z w . p r z e m y s ł

domowy,

zwłaszcza

kręgiem

t e n , który

społeczności

znalazł

wiejskiej,

reflektantów

i niektóre

poza

rzemiosła

w i e j s k i e , ze­

pchnięte ekonomiką większych i m n i e j s z y c h m i a s t w r e j o n y

II.

1. K a p l i c z k a

przydrożna, G i e b l o ,
woj. katowickie.

gm.

Ogrodzieniec,

peryferyjne.
W n o w y c h układach społeczno-gospodarczych i z a c h o ­
waniach

wynikłych

ze z m i a n y

struktury

zawodowej,

j e s t — ustępującego g ł ó w n e g o zajęcia r o l n i c z e g o
zatrudnienia robotniczego

to

n a rzecz

p o z a rodzinną wsią, w y ł a n i a się

p e r s p e k t y w a posiadania w o l n e g o czasu. Zdobycze

socjalne

w zakładach p r a c y o r a z świadomość możliwości i k o n i e c z ­
ności o d p o c z y n k u

po zawodowym

t r u d z i e dają

dużej s w o b o d y w y b o r u . O b o k więc c o d z i e n n y c h ,

poczucie
osobistych

zajęć w w a r u n k a c h u s t a b i l i z o w a n e g o już życia, k i e d y u w a g i
pracującego

n i e pochłania

n p . zainteresowanie

sportem,

w ę d k a r s t w e m , h o d o w l ą r y b e k c z y g o ł ę b i , g d y d c głosu d o ­
chodzą z a m i ł o w a n i a a r t y s t y c z n e ,

pozostałą część w o l n e g o

czasu poświęca się śpiewaniu w chórach, g r a n i u n a r ó ż n y c h
instrumentach,

występom

w

teatrach

amatorskich i na

e s t r a d z i e a l b o m a l o w a n i u bądź rzeźbieniu.
Te

kierunki

artystycznych

i

twórczych

poczynań

ukształtowała j o d n a k n i e t y l k o dzisiejsza rzeczywistość, lecz
t a k ż e u k ł a d y i w a r u n k i m i n i o n y c h okresów, j a k i e p a n o w a ł y
n a Śląsku. P o z o s t a w i ł y o n e p o sobie ślady w y n i k ł e b ą d ź t o
ze

specyfiki

regionu

z

istniejącej

aktualnie sytuacji politycznej,

mody,

życiowej

rozwiązania.

konieczności

bogatego w złoża
dyktującej

mineralne,

określono

bądź
bądź

Śladów t y c h jest bardzo w i e l e zarówno w f o r m i e m a t e r i a l ­
n y c h w y t w o r ó w , j a k i w p o s t a c i zachowań, n a w y k ó w , u p o ­
dobań i g u s t ó w o r a z t w ó r c z e j e k s p r e s j i . N a r a s t a ł y o n e n a
przestrzoni l a t . Podczas g d y jedne przetrwały p r a w i e n i e
z m i e n i o n e , j a k pieśni, tańce, i n n e wchłaniały n o w e treści,
przekształcając się l u b całkowicie zmieniając (niektóre w y ­
r o b y rękodzielnicze, rzemieślnicze), bądź toż d o p i e r o się r o ­
dziły

i powstawały

m a l a r s t w a ) . Obecnie

( n p . rzeźba w w ę g l u , niektóro
s p o t y k a się p o w s z e c h n i e

formy

na targach,

straganacłi, w s k l e p a c h pamiątkarskich c z y t e ż u i n d y w i d u a l ­

255

a także, j a k w Zawierciańsko-Myszkowskiem — przydrożne
3

l u b cmentarne krzyże. W n o w y c h j e d n o r o d z i n n y c h , m u r o ­
wanych

domach,

przeważnie

jednopiętrowych,

0 standardowe l u b nieco zmodernizowane
kolorowych

tynków

spotyka

się

opartych

projekty,

nierzadko

w

obok

fasadach

błyszczące, s z k l i s t e , m o z a i k o w o ułożone w y k ł a d z i n y s z k l a n o
l u b c e r a m i c z n o , a w o wnękach b a l k o n ó w i g a n k ó w oprócz
z a m a l o w a n e g o n a j e d e n k o l o r tła, t a k ż e w y m a l o w a n e ścienne
o b r a z y , przedstawiające k r a j o b r a z y , r z a d z i e j

sceny

rodza­

j o w e . Oprócz z a b u d o w a l i g o s p o d a r s k i c h , w e w s p o m n i a n y c h
r e j o n a c h występują c o r a z częściej garaże z płaskimi, m e t a ­
l o w y m i b r a m a m i , stanowiącymi przeciwieństwo o z d o b n y c h ,
metalowych bram wjazdowych

i oparkanień. Składają

się

one n a całość g o s p o d a r c z e g o obejścia zarówno w o w s i a c h
z u r b a n i z o w a n y c h i osiedlach p o d m i e j s k i c h (Szopienice, M i e ­
c h o w i c e , Michałkowice, S i e m i a n o w i c e , R o k i t n i c a i w i e l o i n ­
n y c h miejscowości), j a k też t a m , g d z i e p r z y n a j m n i e j z p o ­
zoru

wieś

zachowuje

charakter

miejscowości

rolniczej.

W t y c h s a m y c h r e j o n a c h w skład całego obejścia wchodzą
również a l t a n y — l a u b y , stanowiące też i n w e n t a r z o g r ó d k ó w
d z i a ł k o w y c h , a j e g o uzupełnieniem są p o p u l a r n e g i p s o w e
k r a s n a l e , s a r e n k i i różne baśniow e p o s t a c i e k o l o r o w o m a l o ­
T

wane

i umieszczone

w widocznym

m i e j s c u n a grządkach

1 r a b a t a o h , urządzonych n i e r z a d k o w f o r m i e a l p i n a r i u m .
S t o s o w n i e d o zmieniających się f o r m i d e t a l u a r c h i t e k ­
t o n i c z n e g o kształtuje się z d o b n i c t w o wnętrz m i e s z k a l n y c h .
W

rejonach przemysłowych

zniknęły już p r a w i e

zupełnie

I I . 2. A k c e n t c o n t r a l n y w y s t a w y s z t u k i l u d o w e j i a m a t o r s k i e j w o j . k a t o w i c k i e g o w r a m a c h P a n o r a m y Х Х Х - l e c i a
W a r s z a w a , 1974 r . Orzeł z k o r o n e k k o n i a k o w s k i c h .

h a f t y , k o r o n k i , z d o b n i c t w o n a skórze ( p a s y , k i e r p c e , w y p l a ­
tanie

i aplikacje

n a kożuchach), z d o b n i c t w o

w

drewnie

( n a c z y n i a , ł y ż n i k i , f o r m y n a m a s ł o , narzędzia i p r z y r z ą d y
służące d o p r a c y , j a k przęślice, k o ł o w r o t k i , ś w i e c a k i ) , m e b l e ,
w y r o b y plecionkarskie, zdobnictwo w m e t a l u (okucia wozów,
sań, k r a t y , świeczniki, s t e r c z y n y

dachowe,

k r z y ż e ) , złot-

nictwo

( s p i n k i , n a s z y j n i k i , pierścionki, p a s y , g u z y ) ,

mika,

i n s t r u m e n t y muzyczno

trąby) .

Wszystkie

2

(gajdy,

piszczałki,

łączyły

się z

te wyroby

cera­

fujarki,

codziennym

ż y c i e m i p o t r z e b a m i i b y ł y w y n i k i o m bądź własnej w y t w ó r ­
czości

wyrosłej

chłopskiej,

z t r a d y c j i samowystarczalnej

przechodzącej

dzisiejszych,

bądź

w

nawyk

wytwórczości

niekiedy

skierowanej

gospodarki
do

czasów

głównie

do

odbiorcy wiojskiogo. Pewne z nich przejmowano jako spadek,
u ż y t k u j ą c , lecz n i e kontynuując n a d a l i c h p r o d u k c j i , i n n o
powtarzano, przerabiano, rozwijano, a nawet

znajdowano

dla nich n o w y c h nabywców.
T a k w i ę c , jeśli c h o d z i o architekturę drewnianą, p r z e ­
trwała

ona w

pojedynczych

nielicznych, zabytkowych
przykładach

w

rejonach

już,

przeważnie

przemysłowych

i w Cioszyńskiem, a t y l k o w B e s k i d z i e Śląskim d r e w n o m a
jeszcze z a s t o s o w a n i e j a k o matoriał b u d u l c o w y o b o k i n n y c h ,
u ż y w a n y c h współcześnie w b u d o w n i c t w i e . N o w o d r e w n i a n e
b u d y n k i n i e mają j e d n a k d a w n e g o w y s t r o j u i o l e m e n t ó w
z d o b n i c z y c h w y n i k a j ą c y c h b ą d ź t o z funkcjonalności f o r m ,
bądź z r a c j i k o n s t r u k c y j n y c h c z y też upodobań e s t e t y c z n y c h .
N10 o b s e r w u j e się t u n a w e t współczesnych t e n d e n c j i w t y m
k i o r u n k u , j a k t o m a m i e j s c e n a P o d h a l u , g d z i e dużą rolę
w

d e k o r o w a n i u olowacji odgrywają

układane w

ozdobne

podmurówki

n p . kamienie

rzeczno

i gankowe

filary. Na

Śląsku i w obrębie w o j e w ó d z t w a k a t o w i c k i e g o

(Rybnickie,

Tiirnogórskio, Zawierciańskie) funkcję t ę spełniają

obocnie

s t o s o w a n o n o w e m a t e r i a ł y b u d o w l a n o , zwłaszcza c o m o n t o w o
p u s t a k i , k t ó r y c h z e w n ę t r z n a ściana f o r m o w a n a j o s t w dość
masywno
z

nich

156

motywy

roślinne l u b g e o m e t r y c z n o .

podmurówki

domów

mieszkalnych,

Układa

się

oparkanień,

PRL

3

I
sprzęty i r o z p l a n o w a n i e

spotykane w domach o tradycyj­

n y m , k o n s e r w a t y w n y m urządzeniu. Z chwilą
nienia

się

pojawiają
rzuty,

odbiornika

pralki,

lodówki,

się n o w o c z o s n e sprzęty i d e t a l e , j a k k i l i m y , n a ­

firany-

właśnie

telewizyjnego,

rozpowszech­

Ale

ręcznie

obok

tego

nierzadkim zjawiskiem

robione

story

do



okion, tzw. zazdrostki,

tutaj

tylko wyroby

amatorskiej
i

spopularyzowane,

W

rękodzielnicze wodług i n d y w i d u a l n e j ,

koncepcji,

zaakceptowano

a nawet wyrabiano

t y c h konwencjach,

z zachowaniem

przez

środowisko

n a szeroką
niokiedy

umiejętności i s p e c y f i k i r o z w i ą z a ń t e c h n i c z n y c h

skalę.

dawnych
oraz

po­

dobieństwa s u r o w c a mieszczą się również w y r o b y powstające

i szydełkowe, z białych n i c i , s z t y w n o w y k r o c h m a l o n e , z ażu­

s p o s o b e m d o m o w y m l u b rzemieślniczym,, choć n i e w s z y s t k i e .

rową falbaną — s e r w e t k i rozłożone n a k r o d o n s a c h , f o t e l a c h ,

W ś r ó d n i c h w y m i e n i ć należy w s z e l k i e g o t y p u i g l i c o w e b ą d ź

tapczanach.

szydełkowe f i r a n y zdobiące o k n a , g ł ó w n i e rejonów

Podobne

miejsce

znajdują

dekoracyjne

po­

przemy­

d u s z k i z w y m a l o w a n ą a l b o w y h a f t o w a n ą kolorową włóczką

słowych, w m i a s t a c h , n a przodmiościach, o s i e d l a c h i z u r b a ­

l u b w s t ą ż k ą ozdobą n a s t r o n i e e k s p o n o w a n e j . D o t o g o dodać

n i z o w a n y c h w s i a c h ; dalej w y r o b y

nałoży dość dużych rozmiarów o b r a z y o t e m a t y c e r e l i g i j n o j

nego t y p u kosze i k o s z y c z k i g o s p o d a r c z o i p a r a d n e , p r o d u k o ­

w s t y l u o l e o d r u k u , p o d k o l o r o w a n e j f o t o g r a f i i a l b o malowidła

w a n e n p . p r z e z ośrodek w S k o c z o w i e n a Śląsku Cieszyńskim,

wedle schematu naturalistycznego,

nierzadko

w O l z i e , g m i n a G o r z y c e , w Siołkowicach S t a r y c h i o k o l i c y ,

jaskrawych

temu

kolorach. Towarzyszą

pseudodekoracyjne
czej,

mniejszych

ozdoby masowej
prywatnych

niekiedy

i inne,

p r o d u k c j i rzemieślni­

zakładów

chałupniczych, p r o d u k o w a n e z k o l o r o w e g o
poliestrowej

o ckliwych,

fabrycznych

czy

p l a s t i k u , gąbki

i t p . , j a k n p . s z t u c z n e k w i a t y , p l a s t i k o w e ser­

na

Opolszczyźnio; p i e c z y w o

p l e c i o n k a r s k i e , t j . róż­

sprzedawano

okolicznościowo

(np. „na Mikołaja" o spocjalnej f o r m i e , p r o d u k o w a n e w B i e l ­
skiem,

Cieszyńskiem

albo

wyrabiano

na

Żywiecczyźnie)

p o różnych miejscowościach n a Śląsku n a o d p u e t a c h ,
n a c h , w czasie Mikołaja i B o ż e g o N a r o d z e n i a ;

festy­

wyroby ko­

w e t k i , l a l k i w rozłożystych k r y n o l i n a c h (siedzące n a t a p ­

walsko-ślusarskie, j a k b r a m y , o p a r k a n i e n i a , k r a t y i t p . S p o ­

c z a n i e l u b f o t e l u ) , czasem s z k l a n e f l a k o n y , złocone k i e l i s z k i

t y k a się j e n a t y l e p o w s z e c h n i e ,

l u b s z k l a n k i umieszczone

zostały j a k o współczesny w y t w ó r c o d z i e n n e g o u ż y t k u .

n a w i d o c z n y m m i e j s c u za w i t r y ­

n o w y m , szkłem.

że ogólnie

zaakceptowane

N o t o w a n a o d około piętnastu l a t m o d a n a s z y d e ł k o w e

C e c h y s z t u k i l u d o w e j , a właściwie p o p u l a r n e j c z y m a ­

firany

i krochmalone

serwetki, wykonywane

po

większej

sowej, bo p r o d u k o w a n e j nie w oparciu o przekazy t r a d y c j i

części w e d ł u g własnych, i n d y w i d u a l n y c h p o m y s ł ó w

a n i p o d względem d o b o r u surowca, a n i zastosowanej

tech­

c z o n y c h ze w z o r n i c t w e m p r o p a g o w a n y m p r z e z p i s m a k o b i e c e

połą­

n i k i , a n i m o t y w ó w z d o b n i c z y c h c z y k o m p o z y c j i , zachowują

( z a g r a n i c z n e żurnale, „ P r z y j a c i ó ł k ę " ) , n i e m a n i c wspólnego

I I . 3. S e r w e t k i szydełkowe, K o n i a k ó w , g m . I s t e b n a , w o j . b i e l s k i e . I I . 4. B l u z k a z k o r o n e k , w y k . w 1972 r . M . K u l e j
z Koniakowa.

157

I I . 5. Zakładki d o książek z a d a p t o w a n y m h a f t e m b e s k i d z k i m , w y k . w 1964 r . H a f c i a r k i
z J a w o r z y n k i , g m . I s t e b n a , w o j . b i e l s k i e . I I . 6. F r a g m e n t t k a n i n y , w y k . w Spółdzielni
„ S z t u k a B e s k i d z k a " z C z e c h o w i c w g w z o r ó w z B e s k i d u Śl. I I . 7. S k a r p e t a góralska,
t z w . k o p y c a , I s t e b n a , w o j . b i e l s k i e . I I . 8. C z e r p a k i , w y k . w g d a w n y c h w z o r ó w w 1964 r .
F r . G l u z a , W i s ł a , w o j . b i e l s k i e . I I . 9. M i n i a t u r a s k r z y n i wałaskiej, w y k . w 1965 r .
Fr. Gluza.

z szydełkowymi

nicianymi koronkami z Koniakowa, gm.

I s t e b n a , gdzie od w i e l u l a t w oparciu o miejscowe
w y r a b i a się k o r o n k i , k t ó r e mają dziś s z e r o k i e

i owalne oraz i n n o , nowe f o r m y , dostosowane

do

potrzeb

tradycjo,

m i e j s k i e g o o d b i o r c y , j a k : kołnierzyki, rękawiczki, b l u z k i i t p .

zastosowanie.

W i ę k s z o ś ć n i e z r z e s z o n y c h k o b i e t w y k o n u j e i sprzedaje w y ­

Z e z n a n y c h i p r o d u k o w a n y c h n a Śląsku o d X V I I I w . k o r o n e k

r o b y szydełkowe n a własną rękę. Są o n e z białych i k r e m o w y c h

s z y t y c h , t i u l o w y c h , k l o c k o w y c h , a p o t e m igiełkowych i szy­

n i c i o bardziej l u b mniej m i s t e r n y c h m o t y w a c h i kompozycji,

d e ł k o w y c h , właśnie

a d a l s z y m k r o k i o m w t e j w y t w ó r c z o ś c i stały się w ł ó c z k o w e

jedynie

t e ostatnio przeżywają

renesans. I c h ośrodkiem j e s t wieś K o n i a k ó w w

swój

Beskidzie

d z i a n i n y w p o s t a c i : sweterków, s u k i e n , g a r s o n e k ,

czapek,

Śląskim, g d z i e w o p a r c i u o c h a r a k t e r y s t y c z n e m o t y w y , które

c h u s t , s z a l i . Z t y c h n o w y c h f o r m s a m a wieś n i e k o r z y s t a ,

z d o b i ł y niegdyś czółkowe czepce k o b i e t ubierających się p o

a ponieważ m i e j s c o w y strój r e g i o n a l n y n i e m a już t a k i e g o

góralsku i cieszyńsku, w y r a b i a się o b e c n i e i n n e u ż y t k o w e

z n a c z e n i a j a k d a w n i e j , czółkowe czepce w y k o n u j e się t y l k o

i

zbytkowo

przedmioty.

międzywojennym

Szydełkowe

koronki*

w

okresie

s p o r a d y c z n i e . I n n o w y r o b y szydełkowe n i e mają t u t a j z a s t o ­

zaczęto s t o p n i o w o przetwarzać

i mody­

s o w a n i a i p r z e z n a c z o n e są wyłącznie n a z b y t . J o d y n i e włócz­

fikować stosowmie d o z a m ó w i e ń n o w e g o o d b i o r c y m i e j s k i e g o ,

k o w e d z i a n i n y i k o r o n k o w e s u k n i e , n p . d o ślubu, a k c e p t o ­

n i e t y l k o szukającego l u k s u s o w y c h t o w a r ó w , ale t a k ż e dążą­

wane

cego d o ożywienia i r e a k t y w o w a n i a niektórych gałęzi t w ó r ­

s k u t e c z n i e ) n a współozesnych m i e j s k i c h e l e g a n t k a c h . K o r o n ­

czości rękodzielniczej i l u d o w e j . O b o k więc f o r m

znajdują­

są p r z e z młodszo p o k o l e n i e ,

wzorujące

się

(zresztą

k i i d z i a n i n y w y r a b i a n e n a i n n y c h t e r e n a c h n i e zawierają

c y c h z a s t o s o w a n i e w m i e j s c o w y m s t r o j u l u d o w y m , zaczynają

w sobie p o d o b n e j

pojawiać się r o b i o n e szydełkiem, k o r o n k o w o okrągłe s e r w e t k i ,

m o t y w ó w z d o b n i c z y c h i i c h k o m p o z y c j i , a n i p r e c y z j i i zróż­

t z w . różiczki (różiczka t o również m o t y w z d o b n i c z y ) .

n i c o w a n i a t e c h n i k i . T y m s a m y m n i e p o z y s k a ł y sobie t a k i e g o

Po

regionalnej specyfiki a n i p o d względem

I I w o j n i e ś w i a t o w e j , znajdując w t y m źródło d o c h o d u , m i e j ­

rozgłosu i p o w o d z e n i a . D l a t e g o K o n i a k ó w i o k o l i c e z p r z y ­

scowe i o k o l i c z n e k o b i e t y zaczęły j e w y r a b i a ć n a szeroką

siółkami J a w o r z y n k i i I s t e b n e j uznać m o ż n a za s i l n y i t r w a ł y

skalę i s t a n t a k i t r w a n a d a l . P o n a d 150 chałupniczek zrzesza

ośrodek śląskiej l u d o w e j twórczości r e g i o n a l n e j , d o s t o s o w u ­

Spółdzielnia C e p e l i a „ A r w " w K a t o w i c a c h , zlecając i p r z y j ­

jącej się d o współczesnych p o t r z e b .

mując

258

do

sprzedaży

różnego

rodzaju

serwetki

okrągłe

P o d o b n i e p r z e d s t a w i a się s p r a w a ze śląskimi h a f t a m i

159

r e g i o n a l n y c h , zwłaszcza z B e s k i d u Śląskiego, Cieszyńskiego,
Pszczyńskiego i z W i l a m o w i c w o k o l i c y B i e l s k a , należących
d o b . p o w i a t u oświęcimskiego. W B e s k i d z i e Śląskim w y s z y ­
w a n i e m zajmują
ma

miejsce

w

się j e d n a k n i e w s z y s t k i e k o b i e t y , j a k t o
przypadku koronek,

lecz

tylko

nieliczne,

p r z e d e w s z y s t k i m w J a w o r z y n c e , zamiłowane w t e g o r o d z a j u
p r a c y , realizując zlecenia
w

Skoczowie.

Hafty

w

g a l a n t e r i i , wykonują

Spółdzielni C e p e l i a

kolorowe,

„Czantoria"

znajdujące

zastosowanie

nieliczne h a f c i a r k i z rejonu biel­

s k i e g o , z g o d n i e z z a m ó w i e n i a m i Spółdzielni C e p e l i a
B e s k i d z k a " w Czechowicach-Dziedzicach.

„Sztuka

Przygotowuje ona

nowe p r o j e k t y m o d n y c h i p r a k t y c z n y c h f e r m użytkowych,
dając

koncepcję

rozplanowania

zdobnictwa,

wzornictwo

j e d n a k i j e g o r e a l i z a c j a u t r z y m a n e są w k o n w e n c j i m i e j s c o ­
w y c h t r a d y c j i , w e d ł u g rozwiązań poszczególnych w y k o n a w ­
c z y ń , należących d o średniego i starszego p o k o l e n i a .
N i e c o i n a c z e j p i z e d s t a w i a się s p r a w a p r o d u k c j i t k a n i n .
Oprócz częstochowskiego wełnianego p a s i a k a , k t ó r y
zasięgiem

docierał

w

rejony

swym

zawierciańsko-myszkowskie

(na l i n i i N i e g o w a , B r u d z o w i c e , C y n k ó w ) , a którego w y r ó b
t r w a s p o r a d y c z n i e p o dziś dzień, Śląsk o d d a w n a n i e k o ­
rzystał z samodziałowych

t k a n i n . Poza zwykłym

i farbo­

w a n y m p ł ó t n e m u ż y w a n y m d o czasów I w o j n y ś w i a t o w e j ,
m i e j s c o w e u b i o r y już w X I X w . s z y t o z t k a n i n f a b r y c z n y c h .
L u d o w e t k a c t w o najdłużej p r z e t r w a ł o w B e s k i d z i e

Śląskim

i w e w s p o m n i a n e j w s i W i l a m o w i c e , g d z i e jeszcze w p i e r w ­
szych
i

latach po I I wojnie

światowej

t k a n i n y wełniane, a w I s t e b n e j

Jednak szybko

rozwijający

wyrabiano

płótna

i B r e n n e j także s u k n o .

się p r z e m y s ł i podaż

różnego

r o d z a j u s t o s u n k o w o t a n i c h m a t e r i a ł ó w o r a z g o t o w y c h części
I].

10. Ł y ż n i k

wg

dawnego w z o r u bcskidzkiogo,
w 1965 r . F r . G l u z a .

wyk.

g a r d e r o b y , w dość k r ó t k i m czasie p o ł o ż y ł y o s t a t e c z n y k r e s
tej p r o d u k c j i . K r o s n a i folusze wykupiły m u z e a , a
znające się n a t k a c t w i e zaniechały t e g o zajęcia. W

osoby

miejscowej

r e g i o n a l n y m i i w y r o b a m i z d r e w n a , które współczosnie z n a j ­

k u l t u r z e l u d o w e j p o z o s t a ł y j e d n a k r e s z t k i , ślady s a m o d z i a ­

dują w i e l u n a b y w c ó w , p r z e d e w s z y s t k i m p o z a środowiskiem

łowych w y r o b ó w w p o s t a c i góralskich к о с у , d e r e k i łapawic

wiejskim.

z wełny owczej w

n a t u r a l n y c h k o l o r a c h : białej,

czarnej,

różnego

b r ą z o w e j , s z a r e j ; pozostały też w i l a m o w i c k i e k r a c i a k i i p a ­

r o d z a j u w y s z y c i a i h a f t y ; zdobiły one głównie kobiece k a -

s i a k i w wąskie, r ó ż n o k o l o r o w e p r ą ż k i z przewagą c z e r w o n e g o

W

tradycji ludowej

n a Śląsku w y s t ę p o w a ł y

b o t k i , c h u s t k i nagłowne,

staniki

przy

s u k n i a c h , czepce,

wstążki, h a l k i i f a r t u c h y , a t a k ż e t z w . p o w o j n i k i d o p o w i j a n i a
niemowląt

i w

niektórych

r e g i o n a c h k o s z u l e męskie. D o

tła. N a t y m właśnie w z o r n i c t w i e p l a s t y c y C e p e l i i ,
wszystkim

Spółdzielni

cach-Dziedzicach

oparli

regionalnych,

Beskidzka"

w

swoje

rozwiązania

które

od

i

projekty

tzw.

k o b i e t y n a własny u ż y t e k l u b specjalno h a f c i a r k i d l a p o t r z e b

produkują n a ręcznych i m e c h a n i c z n y c h k r o s n a c h . Z t k a n i n

zamawiających. T e o s t a t n i o z a j m o w a ł y się b a r d z i e j s k o m p l i ­

t y c h w y k o n a n e są różnego r o d z a j u c h u s t y , bieżniki, t z w . s u ­

k o w a n y m i h a f t a m i o zróżnicowanych t e c h n i k a c h , p r z y z a ­

m a k i z d ł u g i m i frędzlami, t o r b y i t o r e b k i d a m s k i e , k o s m e ­

s t o s o w a n i u n i c i złotych, s r e b r n y c h , j e d w a b n y c h . W B e s k i ­

tyczki,

d z i e Śląskim k o b i e t y w y s z y w a ł y u p r z ę d z i o n y m i p r z e z siebie

dzeniem u nabywców k r a j o w y c h i zagranicznych. Z a u t e n ­

poduszki dekoracyjne,

około

przede

Czechowi­

końca X I X w . b y ł y o n e b a r d z o p o p u l a r n o i w y k o n y w a ł y j e

3

tkanin

„Sztuka

piętnastu

cioszące się d u ż y m

lat

powo­

nićmi l n i a n y m i , a p o t e m b a w e ł n i a n y m i w j e d n y m z a s a d n i ­

t y c z n ą twórczością ludową mają o n e w z a s a d z i e n i e w i e l e

c z y m kolorzo, t j . wiśniowym bądź c z e r w o n y m , c z a r n y m albo

wspólnego,

b r ą z o w y m , ściegiem w a r k o c z y k o w y m . C z a r n e a l b o brązowe

m i e j s c o w y c h t r a d y c j i r e g i o n a l n y c h , które w y k o r z y s t a n o j a k o

l u b wiśniowe b y ł y też płaskie h a f t y cieszyńskie; tą samą

inspiracje dla nowego w z o r n i c t w a i potrzeb.

6

techniką

oraz

białe,

n a s t a n i k a c h dominowały

a

ściegiem

angielskim były wykonane
wypukło

hafty

hafty

złote

i s r e b r n e , p o t e m ( m n i e j więcej o d początku X X w . ) — k o l o ­
r o w e , w y k o n a n e nićmi j e d w a b n y m i . P o I I w o j n i e światowej
zapotrzebowanie n a h a f t y w miejscowych strojach l u d o w y c h
znacznie

się zmniejszyło,

bytomskim

a w

i pszczyńskim,

niektórych

poza

regionach, j a k

zdobnictwem

fartuchów

zupełnie ustało. Najdłużej zachowało się w B e s k i d z i e Śląskim
i w Cieszyńskiom w y k o r z y s t y w a n e

s p o r a d y c z n i e p r z y spo­

rządzaniu n o w y c h części g a r d e r o b y , t j . k a b o t k ó w i męskich
k o s z u l oraz

s u k i e n cieszyńskich. Umiejętności

t o zaczęto

niebawem wykorzystywać do p r o d u k o w a n i a n o w y c h przed­
miotów użytkowych, przeznaczonych

na zbyt w

mieście.

P o d n a d z o r e m a r t y s t y c z n y m wykształconych p l a s t y k ó w r o z ­
poczęto wyszywać

serwety,

o b r u s y , zakładki d o książek,

t y m niemniej

utrzymano



w

charakterze

P o o s t a t n i e j w o j n i e , w l a t a c h pięćdziesiątych, r ó w n i e ż
p o d p a t r o n a t e m C e p e l i i , a k o n k r e t n i e Spółdzielni

„Arw"

w K a t o w i c a c h r o z p o c z ę t o w K o n i a k o w i e produkcję l n i a n o -bawełnianych s e r w e t e k i obrusów. W y k o r z y s t a n o
częściowo

pozostałe

miejscowe

krosna,

do tego

częściowo

nowo

sprawione. A l e wytwórczość t a , p o d o b n i e j a k wyrób m a t
słomianych w W i ś l e n i o m a ż a d n y c h z w i ą z k ó w z t r a d y c y j ­
n y m t k a c t w e m i p l e c i o n k a r s t w e m śląskim i uważać j ą należy
w zupełności z a n o w ą gałąź chałupnictwa s p r o w a d z o n e g o t u
d l a zwiększenia możliwości z a r o b k u m i e j s c o w e j

(nielicznej

zresztą) ludności o r a z d l a p o s z e r z e n i a a s o r t y m e n t u t o w a r ó w
o f e r o w a n y c h d o sprzedaży p r z e z Cepelię.
Podobnie

p o ozęści p r z e d s t a w i a się rzecz z w y r o b a m i

p l e c i o n k a r s k i m i z k o l o r o w y c h w i ó r , k t ó r e są p r z e d m i o t e m

drobną galanterię, t j . t o r e b k i , p a s k i i t p . , stosując w z o r n i c ­

handlu

two,

jak

C z ę s t o c h o w y . T u t a j również, n a z a s a d z i e p r o d u k c j i chałup­

w t r a d y c y j n y c h h a f t a c h w y s t ę p u j ą c y c h w śląskich s t r o j a c h

n i c z e j , w y k o r z y s t a n o umiejętności o k o l i c z n e j ludności, i n i e -

160

kompozycję,

kolorystykę,

technikę

i surowiec,

Spółdzielni

Cepelia

„Zawada"

w

Zawadzie

koło

mai

wszystkich

zainteresowanych

wprzągnięto

d o współ­

p r a c y . R o z p o c z ę t o produkcję n a szeroką skalę w

oparciu

i

opolskim

i

s p o c z y w a w rękach t w ó r c ó w l u d o w y c h , k t ó r z y

o powstałe w p o c z ą t k o w y c h l a t a c h bieżącego s t u l e c i a p r ó b y

głównie

p r z e n i e s i o n e g o w t e s t r o n y ( j a k głosi m i e j s c o w a

w

ustna)

z

Rosji

kontynuowano

tego

typu

plecionkarstwa,

w e d ł u g ówczesnych p o t r z e b

tradycja

które

potem

z przeznacze­

opiera

na

zlecenie

Spółdzielczego

Czechowicach-Dziedzicach.

warsztatach
w

się n a d a l n a m i e j s c o w y c h

W

l u b chałupniczym

oparciu o dawne

formy

pracują

Zrzeszenia

swoich

Cepelia

indywidualnych

sposobem

i wzory

tradycjach

wyrabiają

drewniane

oni

naczynia,

n i e m w y ł ą c z n i e n a sprzedaż p o z a w ł a s n y m środowiskiem.

s p r z ę t y k u c h e n n e , f o r m y n a masło, t z w . samorosłe stołki,

O k o ł o piętnaście l a t t e m u z m o d y f i k o w a n o

k o ł o w r o t k i , z m i n i a t u r y z o w a n e s k r z y n k i , stosując p r z y t y m

dotychczasowe wzornictwo

prawie

i obecnie dużym

zupełnie

powodzeniem

stare

techniki wykonania

cieszą się różnego r o d z a j u k o l o r o w e k w i a t y , b u k i e t y , p a l m y ,

wysokiej

ptaszki, koszyczki

zwłaszcza

i g w i a z d k i n a choinkę, ażurowe

formy

wyrobów

zdobnicze przypominające w y c i n a n k i l u d o w e i t p . Powstają

powodzeniem,

one p o d n a d z o r e m zawodowego p l a s t y k a , przeważnie według

krajów

i n d y w i d u a l n y c h rozwiązań wykonawców.

i zdobienie.

lokaty klasyfikacyjnej
sporo

dla prac

drewnianych,
wysyła

W

obecnej

dobie

rękodzielniczych,

cieszących

się n a e k s p o r t ,

się

dużym

głównie

do

k a p i t a l i s t y c z n y c h . W o b e c dużych serii zamówień,

część p r a c

poddawana

jest

zazwyczaj,

o ile t o możliwe,

przed­

m e c h a n i c z n e j obróbce s u r o w c a , a więc s k r a w a n i u , f a z o w a n i u ,

m i o t ó w d r e w n i a n y c h , s k u p i o n a głównie w b . p o w . cieszyńskim

t o c z e n i u , p r z e z co stają się p o części p r o d u k t e m rzemieślni-

Natomiast

współczesna w y t w ó r c z o ś ć d r o b n y c h

F i l i g r a n y s r e b r n e F r a n c i s z k a H o r a k a nawiązujące d o t r a d y c y j n y c h m o t y w ó w . I I . 1 1 . B r a n s o l e t k a I I . 12. N a s z y j n i k i .

161

czym. Wykonywano
niewykształconych

j e d n a k w środowisku w i e j s k i m p r z e z
twórców

ludowych

uchodzą

za

R ó w n i e ż n o w o c z e s n e b u d o w n i c t w o o r a z g o t o w e , p o części
zmechanizowano

regio-

narzędzia

r o l n i c z o , p o s t a w i ł y przód t y m

n a l n o , o r y g i n a l n o i c h w y r o b y . S a m a wioś z w y r o b ó w t y c h

z a w o d e m całkiom i n n e w y m a g a n i a ,

już raczej n i e k o r z y s t a ; zastąpiono j e g o t o w y m i

czenie się z a w o d u k o w a l s k i e g o zo ślusarskim w j e d o n z m e ­

produkcji fabrycznej
stycznych,

ze szkła, p o r c o l a n y , b l a c h y , m a s p l a ­

sztucznego t w o r z y w a ,

drobno

przedmioty

Podobnio

rzecz

towarami

domowego

przedstawia

z których

i

się

zrobiono

gospodarczego
z

meblami:



użytku.

tradycyjne

s p r z ę t y stały się p r z o ż y t k i e m n a w e t w B e s k i d z i e

Śląskim,

toteż a n i i c h n i k t nie w y t w a r z a , t y m bardziej w

co s p o w o d o w a ł o

połą­

c h a n i z o w a n y w a r s z t a t . G ł ó w n y m j o g o zajęciom j e s t o b e c n i e
wyrób

metalowych

bram wjazdowych

i oparkanień

o k r a t o w a ń , zawiasów, k l a m o k według n o w y c h
i

potrzob. I c h nabywcy

malują j e n i o r z a d k o

oraz

projektów
kolorowymi

f a r b a m i , przoz co stwarzają barwną m o z a i k ę w o k ó ł swego

ramach

d o m o s t w a . P r z y k ł a d y t a k i e p o w s z e c h n e są zwłaszcza w r e ­

własnej g o s p o d a r k i , a n i n i e m a n a n i o n a b y w c ó w . Z a w o d o w i

j o n i e g l i w i c k i m , rybnicko-wodzisławskim, b i e l s k i m , a t a k ż e

rzemioślnicy

w GOP-ie, nawot w b u d o w n i c t w i e m i e j s k i m .

7

większych



stolarze,

zakładów

którzy

wytrzymali

i przemyski, w

konkuroncję

dawnych

ośrodkach

m e b l a r s k i c h , j a k i m i b y ł y : Dobrodzień, Woźniki,

Pyskowice,

U c h o d z ą c y dziś za t r a d y c y j n y l u d o w y ,
w a r s z t a t złotniozy w C i e s z y n i e ,

rzemieślniczy

a produkujący

wyłącznie

Sośnicowice, Ż o r y , S i e w i e r z i p r a w i e k a ż d e większo m i a s t o

n a zlecenie C e p e l i i m o d n ą biżuterię zo s r o b r a , j e s t joszcze

n a Śląsku, z m o d e r n i z o w a l i s w o j e w a r s z t a t y i p r z o s t a w i l i się

j e d n y m p r z y k ł a d e m przekształcania się d a w n e j

twórczości

n a produkcję współczosnych m o b l i t z w . n a w y s o k i połysk

artystycznej

warunków.

i

sogmontowyoh

oraz

n a świadczenie p o w s z e c h n y c h

usług

Z

stosownio

t r a d y c j i rzemiosła

do n o w y c h
artystycznego

potrzeb

i

wykorzystuje

się t u

technikę f i l i g r a n u i g r a n u l a c j i , m o d e l o w a n i a i łączenia o r a z

w zakresie s t o l a r s t w a .

w z o r n i c t w o elementów z d o b n i c z y c h ; f o r m y n a t o m i a s t ule­
Zupełne

odejśoie

pięćdziesiątych

od

tradycji

obserwujo

się

od lat

bieżącego

wieku w

dziedzinie

kowalstwa.

gają

p r z o k s z t a l c e n i u . Są t o o b e c n i o :

Zmniejszająca się z r o k u n a r o k n a Śląsku ilość k o n i (dane

ki,

statystyczno

s p i n e k , pasów i łańcuszków

z 1905 r . podają

57 216 s z t u k , z 1972 r . —

pierśoionki, b r o s z k i ,

s p i n k i d o m a n k i e t ó w , k l i p s y , t z w . porły c z y l i k o r a l o , w i s i o r ­
łańouszki,

naszyjniki,

bransoletki, pasy
nio były

i t p . Oprócz

one n i g d y

regionalnego

n i m u m p o t r z e b y usług w zakresie o k u w a n i a i p o d k u w a n i a .

współcześnie, a d a w n o g u z y , z a p i n k i w p o s t a c i t z w . hoczków,

162

u b i o r u cieszyńskiego. Zostały

ozdobą

50 3 8 1 s z t u k ) , a t y m s a m y m i w o z ó w , ograniczają d o m i ­

zakomponowano

I
s p i n k i , o r p a n t y stały się inspiracją d l a i c h p r z e t w o r z e n i a .
Powojenne

próby

wskrzeszenia

ludowej

twórczości

w zakresie z a b a w k a r s t w a , g a r b a r s t w a , garncarstwa czy w y ­
r o b u instrumentów m u z y c z n y c h n i e dały rezultatów i t y l k o
sporadycznie,

n a i n d y w i d u a l n o zamówienia, d l a muzeów,

n a w y s t a w y l u b k o n k u r s y czy festiwale napływały p o j e d y n ­
cze o k a z y . P o z a g a r n c a r s k i m ośrodkiem w S i e w i e r z u , k t ó r y
w p r o d u k c j i l u d o w o j c e r a m i k i o d g r y w a z a l e d w i e poślednią
rolę, pozostałe gałęzie twórczości n i e r o z w i n ę ł y się a n i n i e
o d ż y ł y . N a w e t g a r b a r s t w o i skórnictwo połączone z w y r o ­
bem

k i e r p c y i kożuchów, k t ó r e n a P o d h a l u w o s t a t n i c h

l a t a c h zrobiło z a w r o t n ą karierę, a n i n a Śląsku, a n i w B e s ­
k i d z i e Śląskim, g d z i e istniały k u t e m u w a r u n k i i t r a d y c y j n e
p o d ł o ż e , n i e znalazło o d p o w i e d n i c h w y k o n a w c ó w .
S t a l e ż y w a w i ę ź społeczna p o p a r t a t r a d y c j a m i r o d z i n ­
n y m i , religijnymi i zwyczajowymi

p r z y c z y n i a się d o u t r z y ­

m y w a n i a się i k o n t y n u a c j i r ó ż n y c h o b c h o d ó w

dorocznych

i o s o b i s t y c h . N i e r z a d k o towarzyszą i m specjalne r e k w i z y t y
obrzędowe w p o s t a c i dożynkowych wieńców, w i e l k a n o c n y c h
k r a s z a n e k , m a s e k c z y ubiorów z a p u s t n y c h . W

środowisku

w i e j s k i m sporządza się j e doraźnie, w r a z i e p o t r z e b y , z g o d n i e
z nakazem c h w i l i i obyczaju

i towarzyszą one w

procesie

d o k o n y w a n i a się a k t u a l n e g o

obchodu. W

poszuki­

wania

i p r o d u k o w a n i a pamiątek

dobie

r e g i o n a l n y c h zaczęto

je

w y k o r z y s t y w a ć również i d l a t y c h celów, w z w i ą z k u z c z y m

I I . 14. M i n i a t u r a m a s k i obrzędowej, w y s . 27 c m . W y k . w 1 9 6 1 r . L u d w i k K u b a s z c z y k , K o n i a k ó w , g m . I s t e b n a . I I . 16. W ł a ­
dysław Luciński, n a u c z y c i e l z Z a b r z a , Podglądacze, olej n a płótnie, 1972 r .

163

powstałe z a p o t r z e b o w a n i e

zarówno *ia w y t w o r y ,

j a k i na

z a l i c z a n e d o t z w . s z t u k i l u d o w o j sprzedajo

o d p o w i e d n i c h wytwórców. A m a t o r z y s z t u k i l u d o w e j i Cepelia

zbyt

z a m a w i a j ą więc różnego t y p u p r z e d m i o t y p l a s t y k i obrzędo­

względem

wej

współczesnogo g u s t u i m o d y

w autentycznej

formie,

j a k n p . k r a s z a n k i , bądź

też

w

mieście. T y m
formy,

m i n i a t u r y m a s e k wchodzących w skład z i m o w y c h z w y c z a j ó w

zagranicznego.

l u d o w y c h , k t ó r y c h najwięcej w y r a b i a j ą w B e s k i d z i e Ś l ą s k i m ,

dycyjnym,,

samym

funkcji

więc

i przeznacza n a

dostosowuje

i motywów

je p o d

dekoracyjnych

nowego odbioicy,

do

nierzadko

Stąd też o b o k w y r o b ó w o c h a r a k t e r z e

s p o t y k a się i n n o , n o w e ,

tra­

będące w y n i k i e m n i e

a kraszanki — w rejonie przemysłowym, w G l i w i c k i e m i n a

t y l k o twórczości l u d o w o j , ale i a m a t o r s k i e j . T a o s t a t n i a r o z ­

Śląsku O p o l s k i m . I n n e m i n i a t u r y , n p . M a r z a n n y i k o z i o ł k i

winęła się p r z o d o w s z y s t k i m w środowiskach r o b o t n i c z y c h

ze słomy w y k o n u j ą n a Opolszczyźnie. N i e należą o n e j e d n a k

i określonych g r u p z a w o d o w y c h ,

d o p r z e d m i o t ó w p r o d u k c j i m a s o w e j (poza k r a s z a n k a m i ) i n i e

a p r z y k ł a d e m t e g o są p r a c o m a l a r s k i e i r z e ź b i a r s k i e O s o b y ,

stanowią jakiejś szerszej gałęzi w y t w ó r c z o ś c i .

n p . górników,

k t ó , e się t y m zajmują, traktują rzecz raczej

A r t y s t y c z n e skłonności i p o c z u c i e e s t e t y k i w p r z e d m i o ­

wo,

d l a odprężenia

i wypoczynku

kolejarzy,

przyjemnościo-

po p r a c y

zarobkowej.

t a c h c o d z i e n n e g o u ż y t k u zarówno własnej p r o d u k c j i , j a k też

Są t o p o większej części a m a t o r z y , n i o r z a d k e skupiający się

osób s p e c j a l n i e

przy

zajmujących

się wytwórczością,

widoczne

ognisku plastycznym

lub przy

Domu

Kultury,

t w o r a c h i w n a j n o w s z y c h , znajdowały zawszo o p a r c i e w t r a ­

znają bliżej a r t y s t y c z n y w a r s z t a t t w ó r c z y . N a Śląsku j e s t

d y c j i . B y ł y o n e bądź kontynuacją i wiorną kopią t e g o , co

o b e c n i e duża ilość t a k i c h t w ó r c ó w i ośrodków. W k l a s y f i k a o j i

przekazały

poprzednio

pokolenia,

s t a r y c h wzorów l u b wzbogaconiem

bądź

przetworzoniem

ich o nowe

rozwiązania

gdzie p o d nadzorem

Zakładowym

w kulturze ludowej z dawion dawna, t j . w najstarszych w y ­

artystycznoj

i c h prace

i p o m y s ł y , s t o s o w n i e d o w y m a g a ń współczosności. W s z e l k i e

prymitywnym,
tastycznego

s u n k o w o p o w o l i , a dokonujące się w t y c h s a m y c h

nalnej

prawie

i układach społecznych, m o r a l n y c h , ś w i a t o ­

m a l a r s k i o zaszoregować m o ż n a

trzech g r u p , t j . m a l a r s t w a samorodnego,

z m i a n y zachodzące w t r a d y c y j n e j k u l t u r z e chłopskiej s t o ­
konwoncjach

zawodowogo plastyka po­

naiwnym, malaistwa

wizjonerskiego,

i m a l a r s t w a naśladującego k i e r u n k i

twórczości

plastycznej,

określanogo

też

mianem

8

p o g l ą d o w y c h i e k o n o m i c z n y c h , n i o b y ł y r e w o l u c y j n e , lecz

w

s t o p n i o w e . P o I I w o j n i e światowej d e m o k r a c j a i n o w y układ

t j . twórczości s a m o r o d n e j , p r y m i t y w n o j , oraz

stosunków społecznych, n a c j o n a l i z a c j a

naśladującej p r a c e i k i e r u n k i z a w o d o w y c h

i r o z w ó j przemysłu

fan­

profesjo­

„ a m a t o r s k i e " . P r a c e rzeźbiarskie n a t o m i a s t mieszczą
konwencjach

wymienionej

pierwszej

do

zwanego niekiedy

i ostatniej

się

grupy,

amatorskiej,

plas-tyków rzeź­

i zróżnicowany a s o r t y m e n t ł a t w o osiągalnych

b i a r z y . W o s t a t n i c h l a t a c h w t e j właśnie g r u p i e w y b i j a się

t o w a r ó w , r o z w ó j placówek h a n d l o w y c h , w z r o s t świadomości

rzeźba w w ę g l u , stanowiąca specyfikę r e g i o n u śląskiogo,

społecznej oraz s w o b o d a p r z o k o n a i i r e l i g i j n y c h , n a d t o środki

zwłaszcza rejonów o r o z w i n i ę t y m k o p a l n i c t w i e węgla ( G O P ,

masowego przekazu,

ROW,

oraz b o g a t y

ze wsią, p r a c a

k o m u n i k a c j a , łatwy k o n t a k t m i a s t a

zawodowa podejmowane

poza

rodzinnym

9

Zagłębio D ą b r o w s k i e ) , u p r a w i a n a p r z e z

środowiskiom, możność k o r z y s t a n i a ze z d o b y c z y s o c j a l n y c h

u p r a w i a n a jost znacznie

i

mysłowych,

wiele

jeszcze

i n n y c h ulepszeń,

które

przyniosła

nowa

górników

i o s o b y związano 7 r e s o r t e m g ó r n i c z y m . R z e ź b a w d r e w n i e
jak i

szorzoj zarówno w r e j o n a c h

nieuprzomysłowionych — górskich.

prze­
Na

r z 3czywistość, s p o w o d o w a ł y p r z e d e w s z y s t k i m n a Śląsku,

ogół j e d n a k n i o m a o n a c o c l i p r y m i t y w n e j , t r a d y c y j n o j rzoź-

w c e n t r u m w i o l k i c h k o n u r b a c j i i integracji miejscowoj

b y l u d o w o j a n i p o d w z g l ę d e m f o r m y i rozwiązań

lud­

plastycz­

ności z n a p ł y w o w ą , duże z m i a n y t y l e ż w całokształcie k u l ­

n y c h , a n i co d o treści. P r z o d o w s z y s t k i m n i o wiążo się o n a ,

t u r y chłopskiej, i l o równioż w j e j twórczości

p o d o b n i e j a k m a l a r s t w o , z t o m a t y k ą religijną, lecz świecką.

Odszedłszy o d p r o f i l u s a m o w y s t a r c z a l n e j
swojo p o t r z e b y

zaspokaja

gotowymi

artystycznej.

g o s p o d a r k i , wieś

produktami nabywa­

n y m i w s k l e p a c h g o s p o d a r k i uspołecznionej, a s w o j e w y r o b y

W o b o c dużego p o p y t u , p r a c o t e w y k o n y w a n e są n i e r z a d k o
w

c o l a c h z a r o b k o w y c h , n a zlecenie C e p e l i i a l b o osób p r y ­

w a t n y c h , pochodzących ze środowisk m i e j s k i c h , a w p r z y -

I I . 16. M a r i a C h u d o b a , B y t o m , Ślązaczki,

164

rzeźba w węglu, 1972 r .

I I . 17. L u d w i k K u b a s z c z y k , K o n i a k ó w , g m . I s t e b n a , Chrystus

w okowach,

rzeźba w d r o w n i o , 1970 r .

165

p a d k u r z e ź b y w w ę g l u — t a k | e ze środowiska współtowa­
r z y s z y p r a c y i zarządu kopalń, k t ó r e n a w e t utrzymują spe­
c j a l n y c h t w ó r c ó w d l a w y r o b u okazałych rzeźb i p r z e d m i o ­
tów galanteryjnych przeznaczonych
n a okolicznościowe,
reprezentacyjne
prezenty.
Współczesna s z t u k a l u d o w a n a Śląsku i n a t e r e n a c h
leżących w obrębie b y ł e g o w o j e w ó d z t w a k a t o w i c k i e g o n i e
j e s t już twórczością ludową w t r a d y c y j n y m r o z u m i e n i u
t e g o słowa. W y k o n a w c y różnego r o d z a j u o z d o b n y c h p r z e d ­
m i o t ó w o c h a r a k t e r z e t r a d y c y j n y m oraz r z e ź b , o b r a z ó w
n a ogół n i e są i c h u ż y t k o w n i k a m i , a przeważnie pracują
n a czyjeś bezpośrednie zlecenie, a n a w e t są członkami spół­
dzielni Cepelii ( „ A r w u " , „Czantorii", „ Z a w a d y " , „Sztuki
B e s k i d z k i e j " ) , która j e s t zinstytucjonalizowaną jednostką
n i e t y l k o pośredniczącą m i ę d z y k u p n e m a sprzedażą, a l e
t a k ż e kierującą i prowadzącą poszczególne branże w y t w ó r ­
czości. I c h w y r o b y n i e wyrastają już z p o t r z e b własnego
środowiska i t e m u środowisku n i e służą. N o w e f o r m y g o t o ­
w y c h przedmiotów użytkowych dostarczanych przez prze­
mysł oraz n o w a , z u n i f i k o w a n a w t y p i e m o d a i zaniechanie
strojów r e g i o n a l n y c h zdezaktualizowały w i e l e t r a d y c y j n y c h
rozwiązań i k o m p o z y c j i w y n i k a j ą c y c h niegdyś z f u n k o j i
i f o r m y w y t w o r u . W w i e l u w y p a d k a c h zaistniała p o t r z e b a
ich przekomponowania i transpozycji, dostosowania do z u ­
pełnie o d m i e n n y c h w y r o b ó w i i c h f u n k c j i ( n p . p r z e n i e s i e n i e
h a f t ó w z k a b o t k ó w n a s e r w e t y i o b r u s y o określonych r o z ­
m i a r a c h , m o t y w ó w k o r o n k o w y c h z prostokątnych czółek
d o o k r ą g ł y c h s e r w e t e k , c z y i n n y c h p r z e d m i o t ó w ) , co n i e
b y ł o a n i p r o s t e , a n i ł a t w e , zwłaszcza w o b e c tradycją uświę­
conych nawyków, powtarzanych niezmiennie z pokolenia
n a p o k o l e n i e . T ą drogą niektóre gałęzie twórczości r ęk o­
d z i e l n i c z e j , d o m o w e j przekształciły się l u b w y r o s ł y j a k o
chałupnictwo produkujące m a s o w o określone w y r o b y ( w y ­
rób m a t , t k a n i n lniano-bawełnianych o r a z i n n y c h t e k s t y j l i ó w ) , i n n e gałęzie są kontynuacją p r a c y rzemieślniczej,
n i e r z a d k o n a w e t w z n a c z n e j części z m e c h a n i z o w a n e j
(wy­
r o b y z d r e w n a , w y r o b y k o w a l s k i e , złotnicze, p l e c i o n k a r s k i e ) ,
jeszcze i n n e poprzestały n a i n d y w i d u a l n y m w y s p e c j a l i z o ­

w a n i u się w określonym k i e r u n k u ( h a f t o w a n i e , k o r o n k a r ­
s t w o , m a l o w a n i e t k a n i n , w y r ó b niektórych r e k w i z y t ó w
o b r z ę d o w y c h o r a z rzeźbienie i m a l o w a n i e o b r a z ó w ) i chociaż
t a k ż e w y r a b i a n e są w d u ż y c h ilościaoh, j e d n a k zachowują
najwięcej elementów t r a d y c y j n y c h o r a z
indywidualnego
w k ł a d u twórczego j e d n o s t k i .
Z a n a l i z y obecnego s t a n u a r t y s t y c z n e j twórczości l u d o ­
w e j n a Śląsku w y n i k a n i e z b i c i e , że współcześnie istnieją d w a
k i e r u n k i jej r o z w o j u : jeden prowadzi po l i n i i k o n t y n u a c j i
i p r z e t w a r z a n i a twórczości t r a d y c y j n e j zarówno p o d w z g l ę ­
d e m treści, j a k f o r m y i t e c h n i k i w y k o n a n i a , d r u g i k i e r u n e k
w k r o c z y ł n a drogę świadomej działalności a m a t o r s k i e j ,
p o p u l a r n e j . O k a z u j e się, że t y l k o niektóre d z i e d z i n y są
s i l n i e ż y w o t n e i zyskują z a i n t e r e s o w a n i e w społeczeństwie.
Należą do n i c h przede w s z y s t k i m : w y r o b y z d r e w n a , złot­
nicze, t e k s t y l n e (jak k o r o n k i , h a f t y , d z i a n i n y i t k a n i n y ) ,
a t a k ż e m a l a r s t w o i rzeźba. D z i a ł E t n o g r a f i i M u z e u m Górno­
śląskiego w B y t o m i u pragnąc dać t e g o w y r a z , z o k a z j i o b ­
chodów Х Х Х - l e c i a P R L zorganizował w y s t a w ę l u d o w y c h
t r a d y c j i t w ó r c z y c h p o d nazwą „ W s p ó ł c z e s n a twórczość l u ­
dowa województwa k a t o w i c k i e g o " ( B y t o m , kwiecień—paź­
d z i e r n i k 1974 r . ) i ° , która u k a z u j e t e właśnie d z i e d z i n y ,
a z r z e ź b y — rzeźbę w w ę g l u eksponowaną łącznie z m a l a r ­
s t w e m . J e s t o n a w i e r n y m przeglądem t e g o , co t r a d y c j a
przekazała d o d n i a dzisiejszego, co z n i e j u l e g a p r z e t w o r z e n i u ,
o r a z u k a z u j e n o w e l u b z m i e n i o n e gałęzie twórczości ( p l e c i o n ­
k a r s t w o , m a l a r s t w o , rzeźba).
Często s p o t y k a n e p r z e k o n a n i e , że s z t u k a i twórczość
l u d o w a (również m u z y c z n o - w o k a l n a )
giną
bezpowrotnie,
o k a z u j e się błędne. N a w e t w z u r b a n i z o w a n y c h i u p r z e m y ­
słowionych środowiskach, z k t ó r y m i z i n t e g r o w a n e są ściśle
o k o l i c z n e r e j o n y w i e j s k i e , charakteryzujące się kulturą
robotniczą i robotniczo-chłopską, i s t n i e j o u l u d z i w i o c z n i o
ż y w y p i e r w i a s t e k twórczej działalności wyrastający w k l i ­
m a c i e najbliższego o t o c z e n i a : d o m u i p r a c y . K s z t a ł t u j e się
o n w czasie zależnie o d istniejących w a r u n k ó w , o b y c z a j u
i p o t r z e b , a t y m s a m y m przekształca się i z m i e n i a , w y s t ę ­
pując n i e k i e d y w zupełnie n o w e j p o s t a c i .

PRZYPISY

* U w a g i n a m a r g i n e s i e w y s t a w y z o r g a n i z o w a n e j w zwią­
z k u z Х Х Х - l e c i e m P R L p r z e z M u z e u m Górnośląskie w B y ­
t o m i u p n . „ W s p ó ł c z e s n a twórczość l u d o w a w o j e w ó d z t w a k a ­
t o w i c k i e g o " , I V — X 1974 r .
1 A . H a u s e r , Filozofia
historii
sztuki, W a r s z a w a 1 9 7 0 ,
rozdział V : Uwarstwienie
kulturalne
w historii sztuki — sztuka
ludowa i sztuka popularna,
s. 2 6 7 — 3 4 8 .
T . D o b r o w o l s k i , Sztuka województwa śląskiego, K a t o ­
w i c e 1 9 3 3 , s. 8 3 — 1 3 6 ; B . B a z i e l i c h , Sztuka ludowa
Górnego
Śląska, ( w : ) Śląska sztuka ludowa, k a t a l o g w y s t a w y 1 9 6 0 —
1 9 6 1 , s. 1 5 — 2 2 ; B . B a z i e l i c h , Twórczość ludowa w wojewódz­
twie katowickim,
katalog wystawy na XX-lecie P R L , l u t y —
kwiecień 1 9 6 5 ; B . B a z i e l i c h , Ludowe
zdobnictwo
na Gór­
nym
Śląsku,
K a t o w i c e 1967; B . Bazielich,
Współczesne
zdobnictwo
ludowe na Górnym Śląsku 1945—1970,
Katowice
1970; B . B a z i e l i c h , Tradycyjna
i współczesna sztuka
ludowa,
( w : ) Płyniesz Olzo, O s t r a v a 1972, t . I I , s. 2 6 7 — 2 7 0 .
> R e j o n y t e leżą e t n i c z n i e p o z a Śląskiem, leoz w obrębie
województwa katowickiego.
2

Obiekty

pochodzą

ze z b i o r ó w :

Muz.

Górnośląskiego

w

Bytomiu

-

166

St. DeptuszewskI

-

II. 1, i,

L . D u b i e l , Wnętrze mieszkalne
domu chłopskiego na
Górnym Śłąsku w XIX
i XX w., „ R o c z n i k M u z e u m Górno­
śląskiego w B y t o m i u — E t n o g r a f i a " z. 2, B y t o m 1967.
7

E . J a w o r s k i , Górnośląscy
w y s t a w y , B y t o m 1974.
8

malarze

katalog

amatorzy,

I . Bukowska-Floreńska, Rzeźba w węglu, k a t a l o g w y ­
s t a w y , B y t o m 1 9 7 4 ; T e j ż e , Rzeźba w węglu i jej twórcy, „ P o l .
S z t . l u d . " , R . X X V I I , 1973, n r 2, s. 8 1 — 1 0 6 .
9

10

kiego,

Współczesna twórczość ludowa województwa
opracowanie zbiorowe, B y t o m 1974.

I I . 3 , 5 , в, 8 , 1 0 , 1 2 ,
13,

Fot.:

* B . P o l o c z k o w a , Koronki
koniakowskie,
„Pol. Szt.
l u d . " , R . X X I I , 1968, n r 4, s. 2 0 9 — 2 4 0 .
' B . B a z i e l i c h , Złote hafty w tradycyjnej
odzieży na
Śląsku, „ R o c z n i k M u z e u m Górnośląskiego w B y t o m i u — E t ­
n o g r a f i a " z. 6, B y t o m 1 9 7 3 .
• B . B a z i e l i c h , Ludowe wyszycia
techniką krzyżykową na
Śląsku, „ R o c z n i k M u z e u m Górnośląskiego w B y t o m i u — E t ­
n o g r a f i a " z. 1, B y t o m 1966.

17; Muz,

w

Bielaku

Białej

-

U. 5 ; M u z . w

Zabrzu

1 S , 16

7, 9 , 1 1 , 1 4 , 1 7 ; J , Świderski

-

11. 2 ;

St. Gadomski

-

katowic­

I I . 3 , 5. 6, 8, 1 0 , 12, 1 3 , 15, 1 6

-

il.

New Tags

I agree with terms of use and I accept to free my contribution under the licence CC BY-SA.