ce5b8197c21c5eedfe5fe9c385c6e20b.pdf

Media

Part of Kronika / ETNOGRAFIA POLSKA 1971 t.15 z.1

extracted text
K

R

O

N

I

K

A

„ E t n o g r a f i a P o l s k a " , t. X V z. 1

NORWESKIE

PARKI

ETNOGRAFICZNE

Zagadnienie m u z e ó w skansenowskich b y ł o wielokrotnie poruszane w powojen­
nej l i t e r a t u r z e etnograficznej
Przy projektowaniu nowych p a r k ó w
etnograficz­
n y c h w r ó ż n y c h r e g i o n a c h naszego k r a j u p o w o ł y w a n o s i ę n a s t u l e t n i e j u ż t r a ­
dycje k r a j ó w skandynawskich. Wydaje się, ż e pożyteczne będzie
przedstawienie
trzech n a j w a ż n i e j s z y c h m u z e ó w skansenowskich w Norwegii p o ł o ż o n y c h n a przed­
m i e ś c i a c h n a j w i ę k s z y c h m i a s t tego k r a j u : O s l o , T r o n d h e i m i B e r g e n . T a i n f o r ­
m a c j a m u z e a l n a u ł a t w i ć m o ż e o r g a n i z a c j ę tego t y p u m u z e ó w w P o l s c e .
Norsk F o l k e m u s e u m jest n a j s t a r s z y m m u z e u m
typu skansenowskiego
na
ś w i e c i e . Z e s k r o m n y c h z a c z ą t k ó w z 1867 r . o t w a r t o j e w 1894 r . d z i ę k i H a n s o w i
A a l l (1869-1946) w B y g d e y n a p r z e d m i e ś c i u Oslo. P o d o b n i e j a k i n n e tego t y p u
m u z e a s k a n d y n a w s k i e , z a w i e r a ono szereg d z i a ł ó w . C z ę ś ć z n i c h m i e ś c i s i ę w n o r ­
m a l n y c h budynkach muzealnych z t r a d y c y j n y m typem ekspozycji. W ogromnym
p a r k u pomieszczono
obecnie 105 b u d y n k ó w z a b y t k o w y c h , z k t ó r y c h n a j s t a r s z e
p o c h o d z ą z X I I I w . W s z y s t k i e domy m i e s z k a l n e p o s i a d a j ą w y p o s a ż e n i e w n ę t r z a
pochodzące
niekiedy
z nieco p ó ź n i e j s z e g o
okresu aniżeli
same
zabudowania.
W innych działach muzealnych znajdujemy wyposażenie mieszczańskich w n ę t r z
m i e s z k a l n y c h p o c z ą w s z y od X V I I w . i ubiory m i e s z c z a ń s k i e . W osobnym p o ­
mieszczeniu znajduje s i ę biblioteka i pracownia H e n r y k a
Ibsena. Analogicznie
do k u l t u r y m i e s z c z a ń s k i e j w p o d o b n y c h p o m i e s z c z e n i a c h u k a z a n o k u l t u r ę l u ­
d o w ą , a w i ę c w y p o s a ż e n i a w n ę t r z , n a r z ę d z i a p r a c y i u b i o r y . W o s o b n y m dziale
p o k a z a n o p r o t e s t a n c k ą s z t u k ę k o ś c i e l n ą w N o r w e g i i od 1536 r . W ś r ó d d a l s z y c h
d z i a ł ó w w y m i e n i ć n a l e ż y tkactwo wzorzyste w postaci tapiserii i k o b i e r c ó w t a k
c h a r a k t e r y s t y c z n y c h d l a n o r w e s k i e j s z t u k i l u d o w e j . W dziale r o l n i c t w a u k a z a n o
n a r z ę d z i a p r a c y ze s z c z e g ó l n y m u w z g l ę d n i e n i e m p r z e t w ó r s t w a m l e c z n e g o . W osob­
n y c h d z i a ł a c h e k s p o n u j e s i ę w r e s z c i e i n s t r u m e n t y m u z y c z n e , z a b a w k i oraz k u l t u r ę
materialną Laponii.
Bogaty zestaw e k s p o n a t ó w ukazuje h o d o w l ę r e n ó w , r z e ­
m i o s ł a , polowanie i wreszcie ubiory.
2

1

D a n e bibliograficzne podaje A . P y t l i ń s k a ,
Zagadnienie
muzeów
skan­
senowskich
w powojennej
literaturze
polskiej,
„ R o c z n i k Muzeum Etnograficznego
w K r j a k o w i e " , t. 1: 1966, s. 191-202. N a p o d s t a w i e u s t a l e ń z n a j n o w s z e j l i t e r a ­
t u r y p r z e d m i o t u podano o k r e ś l e n i e p a r k e t n o g r a f i c z n y u ż y w a j ą c go n a p r z e m i a n
ze s k a n s e n e m . J e d y n a o b s z e r n i e j s z a i n f o r m a c j a o p r a c y m u z e a l i s t ó w s k a n d y n a w ­
s k i c h to a r t y k u ł
A. Z a r ę b y ,
Zastosowanie
kwestionariusza
do badań
etno­
graficznych
w Szwecji,
„ L u d " , t. 41: 1954, cz. 1, s. 823-830.
P i e r w s z a data podana przez P y t l i ń s k a ,
op. cit., s. 192, n i e dotyczy
j e s z c z e r z e c z y w i s t e j d z i a ł a l n o ś c i m u z e u m i u d o s t ę p n i e n i a go p u b l i c z n o ś c i . P r a g n ę
t u p o d z i ę k o w a ć s e r d e c z n i e m u z e a l i s t o m n o r w e s k i m , w s z c z e g ó l n o ś c i z a ś dr M a r c i e
Hoffmann
z Norsk Folkemuseum, dzięki k t ó r y m m o g ł a m tak wiele
zobaczyć
w c i ą g u k r ó t k i e g o pobytu i o t r z y m a ł a m wszystkie w y d a w n i c t w a .
2

KRONIKA

304

Krótkie
zestawienie
najważniejszych
działów
stałej
ekspozycji
muzealnej
b y ł o k o n i e c z n e j a k o w p r o w a d z e n i e do p r z e d s t a w i e n i a samego s k a n s e n u u d o s t ę p ­
nianego j e d y n i e w o k r e s i e l e t n i m . C z ę ś ć w y p o s a ż e n i a w n ę t r z p r z e j ę t a
zostaje
przez odpowiednie d z i a ł y s t a ł e j ekspozycji w b u d y n k a c h m u z e a l n y c h . U k ł a d ze­
s p o ł ó w b u d y n k ó w w skansenie w i ą ż e s i ę z p o d z i a ł e m Norwegii n a szereg geogra­
f i c z n y c h i e t n o g r a f i c z n y c h r e g i o n ó w . N a j s t a r s z y m b u d y n k i e m s k a n s e n u jest k o ś ­
ciół drewniany p o c h o d z ą c y z G o l z regionu Hallingdal w p o ł u d n i o w e j Norwegii
i n a l e ż ą c y do k o l e k c j i k r ó l a O s k a r a I I z e s t a w i o n e j o k o ł o 1885 r . K o ś c i ó ł n a l e ż y
do t y p u b u d o w n i c t w a s a k r a l n e g o z X I do X I I I w . i p o c h o d z i z o k o ł o 1200 r .
W N o r w e g i i z a c h o w a ł o s i ę o k o ł o 30 tego t y p u k o ś c i o ł ó w d r e w n i a n y c h i s ą one
niezmiernie c h a r a k t e r y s t y c z n e dla skandynawskiego t y p u b u d o w n i c t w a nie podle­
g a j ą c e g o w p ł y w o m zachodnioeuropejskim. D a c h i ściany tych b u d y n k ó w wspie­
r a j ą s i ę n a n i e z m i e r n i e l i c z n y c h f i l a r a c h , co p o w o d u j e o g r o m n e r o z c z ł o n k o w a n i e
c a ł o ś c i p r z y s p a d z i s t y c h f r a g m e n t a c h d a c h ó w . C z ę ś ć tego t y p u k o ś c i o ł ó w o t a c z a
z e w n ę t r z n a galeria. K o ś c i ó ł z G o l posiada część w y p o s a ż e n i a w n ę t r z a z ł a w k a m i
i r z e ź b a m i z d r z e w a z n a p i s a m i r u n i c z n y m i z o k o ł o 1250 г., podczas gdy m a l o ­
w i d ł a z d o b i ą c e a b s y d ę i c h ó r p o c h o d z ą dopiero z 1652 r. K i l k a p o d o b n y c h k o ś ­
c i o ł ó w z a c h o w a ł o s i ę w g ó r z y s t y m t e r e n i e N o r w e g i i , j a k np. s ł y n n y k o ś c i ó ł z B o r g u n d i ( o k o ł o 1150 r.) czy k o ś c i ó ł z H e d d a l z p o ł o w y X I I I w . P e w n e p o d s t a w o w e
e l e m e n t y tego b u d o w n i c t w a d r e w n i a n e g o z a c h o w a ł y s i ę w s ł y n n y m zespole c e r ­
k i e w n y m na w y s p i e K i ż i w republice K a r e l s k i e j na jeziorze Onega. J e d n a k ż e
drewniane filary w s p i e r a j ą tu kopulaste kształty d a c h ó w i p o s z c z e g ó l n y c h kaplic
W wielu norweskich kościołach drewnianych zachowało się w s p a n i a ł e malarstwo
średniowieczne, barwne poliptyki w o ł t a r z a c h .
Pomimo w p ł y w ó w malarstwa
zachodnioeuropejskiego, z w ł a s z c z a angielskiego, w i e l e z t y c h o b r a z ó w , p r z e c h o ­
w y w a n y c h p r z e w a ż n i e w muzeach historycznych Oslo i Bergen, z a c h o w a ł o cha­
r a k t e r m a l a r s t w a l u d o w e g o ze s c e n a m i u k a z u j ą c y m i k u l t u r ę m a t e r i a l n ą ś r e d n i o ­
wiecza.
4

N o r s k F o l k e m u s e u m posiada jedne z n a j s t a r s z y c h z a b y t k ó w
budownictwa
ś w i e c k i e g o l u d o w e g o n a terenie N o r w e g i i , a c h y b a i E u r o p y . D o m m i e s z k a l n y
z R a u l i a n d w r e j o n i e N u m e d a l d a t o w a n o n a k o n i e c X I I I w . , podczas gdy r z e ź b y
n a d r z w i a c h p o c h o d z ą r a c z e j z o k o ł o 1250 r . N a p i s r u n i c z n y p o d a j e : „ T o r g a u t
F i w i l ,[Ząb L w a J m n i e z r o b i ł " . "Wnętrze s k ł a d a s i ę z sieni, a l k o w y i w i ę k s z e j i z b y .
N i e p o s i a d a on k o m i n a , a t y l k o o t w ó r w d a c h u , k t ó r y m u l a t n i a ł s i ę d y m z p a l e ­
n i s k a . D o m ten p o s i a d a ł g a l e r i ę d r e w n i a n ą , p r z e z k t ó r ą w c h o d z ü o s i ę do m a ł e j
izby sypialnej p o ł o ż o n e j w części strychowej ponad sienią i a l k o w ą . T a k w niej,
j a k i w d u ż e j i z b i e pod ś c i a n a m i s t a ł y ł o ż a i ł a w y do s p a n i a . Z o k o ł o 1300 r . p o ­
c h o d z ą t a k ż e t r z y b u d y n k i gospodarcze. B u d o w l a n a f i l a r a c h z d o l i n y S e t e s d a l
pierwotnie s ł u ż y ł a za m ł y n , p ó ź n i e j za spichlerz. Podobnie j a k p o z o s t a ł e , dato­
w a n o j ą n a podstawie i n s k r y p c j i r u n i c z n y c h . D r u g i spichlerz pochodzi z T v e i t o
H o v i n w rejonie T e l e m a r k . Jego ś c i a n y otacza n a parterze otwarta, a n a p i ę t r z e
w e w n ę t r z n a galeria. D e k o r a c j a drzwi n a ś l a d u j e formy f i l a r ó w z kapitelami zdo­
bionymi stylizowanymi lwami. Nad drzwiami w k a b ł ą k u wyrzeźbionego koszyka
w i d a ć w y o b r a ż e n i e l u d z k i e j t w a r z y . T r z e c i spichlerz pochodzi z R o l s t a d w doli-

3

Kiżi.
Architiekturno-bytowoj
muziei-zapowiednik
pod
otkrytym
niebom,
F i l i a l Gosudarstwiennogo Krajewiedozeskogo M u z i e j a K a r i e l s k i j A S S R , Pietrozawadsik 1962.
M . В 1 i n h e i m , The
Stave
Church
Paintings.
Mediaeval
Art
from
Nor­
way,
Milano
1965;
S.
M a r s t r a n d e r , Forer
for
Kirkesamligen,
Videnskapsselskapets
Oldsaksamling,
T r o n d h e i m 1059.
4

305

KRONIKA

córki

Law-

ransa

nie

Gudbrandsdal, znanej

S y g r y d y U n d s e t . P a r t e r b u d y n k u s ł u ż y z a m a g a z y n , podczas gdy

na

piętrze

była

izba

ślady

otoczona

wewnętrzną

gdzie s y p i a l i g o ś c i e c z y
a

pewne

szczegóły

Poświęcono
przykład

kobiety

więcej

w

Należy

galerią.

Przy
Okna

miejsca

jednak

późniejszym

siedziby

z fermy.

architektoniczne

tu

średniowiecznego

charakter.
wała

jako miejsca

rodzinnej

ścianach
są w

przypominają
czterem

zamki

ludowego

podkreślić,

ludowe

okresie

widać

znaczna stabilność

jeszcze

kształcie

najstarszym

budownictwa
że

Krystyny

ze

łóż,

łuków rzymskich,

średniowieczne.
budynkom

względu

?tanowiącym

na

budownictwo

ich

unikalny

norweskie

form. K u r n e

chaty

cecho­

i dachy

po­

kryte darnią m o ż n a odnaleźć w budynkach datowanych także na X V I I

i XVIII

Zabudowania

chłopskich

według

ugrupowano

poszczególnych

zabudowań
czarnią

przykłady

czy

budynków

w

skansenie

regionów

w

kraju.

Starano

domu mieszkalnego,

chlewnią

ze

dochodziły

formie

oddzielnych

ferm

się przy tym

dać wśród

spichlerza, stodoły,

strychami przeznaczonymi

niejednokrotnie

dodatkowe

na

s t a j n i , obory

suszenie

domy

tych
z

w

tych

wypadkach

w i ę k s z y c h rodzin, kuchnie p o ł ą c z o n e zwykle z pralnią, suszarnie ziarna i l n u
kowane
ków
z

często

równocześnie

zachowały

się

pomieszczeniem

także

na

jako łaźnie
kuźnie,

piec,

poza

młyny,
tym

kształtach

s p i c h l e r z e i szopy, a t a k ż e

konieczne

w

surowym

domach
na

łoża
W

z XVII

ścianach

staranniej

większych

pialne

z

w.

dochodzi

bocznych

domach

obok

Należy

ław,

krzeseł

nych

naczyń.

darzy

dla a n a l f a b e t ó w

szafki

izby

kołysek
sprzętów

w

wnętrzach

tyka

s i ę stare

pochodzących
usuwanie

i

stół
i

garncarza wraz
o

urozmaiconych

Posiada

z ławami

narzędzi

zwierzęce

XVII

w.

6

ornamentu .

zamienione
obserwuje

galerii o t a c z a j ą c y c h

cały

duża

o geometrycznych,

formach

pod

wąskie

odzież.

izby

drewnia­
kalen­
5

skandynawskich .

rzeźby

liczba wzorzystych

tkanin

a także

przedstawiających

niektórych

fermach

kuchnie.

W

się

otworów

okiennych,

budynek mieszkalny także



Jednakże

to

zmiany

Spośród

l udynków

typu

gospodarczego

typu

domach

na pierwszym

i

u k ł a d w n ę t r z a b u d y n k u i styl życia

spo­

na

i znaczne urozmaicenia w w y p o s a ż e n i u w

naczynia kuchenne.

Obok

drogą

trze, b u d o w ę p i e c ó w i k o m i n k ó w
natomiast

ilościowego,

nie

na

wielkie
wzór

piece

fińskich

i

całe

pieców

wyposażenie
łaziebnych.

5

Do

pię­

meble

zmienia

si^

rodzinnego.
należy

wyróżnić

łaźnie

zamieniane

w X V I I lub X V I I I w. na r ó ż n e g o typu suszarnie zbiorów; wykorzystywano w
celu

sy­

oparcia

wyobrażenia

uzyskanego

Na

powiększenie

oknami.

na

s i ę zdobnictwo

z mieszkalnych

się

przezna­
rzeźbione

skrzynie

rzeźbione

ornamentu

uderza

salą,

i krzesłami
się m a ł e

okre-

niektó­

zwykle

ogromnego b o g a c t w a

posiada

mieszkalnych

ona

także

rozwijające

dziecinnych, a także
i

a

znajdują

na

z różnych

izba, z w a n a n o w ą

kredensy,

różnorodności

k u r n e chaty
z

druga

uwagę

dekoracyjnych, tapiserii i k o b i e r c ó w
ludzkie i

i

izby z paleniskiem. W

tak charakterystyczne dla k r a j ó w

bogactwa

postacie

i dużej

mieszkalnej

zwrócić

Wiele

we

dom

liczne

użyt­

budyn­

s u s z a r n i e do s u s z e n i a z b o ż a i s i a n a

sprzętów.

i ogromny

i foteli,

wyjątkowanego
drzewie

także

cenniejszych

przyozdabiano

łóżkami.

otwarte

z sieni, a l k o w y

przechowywanie

przy

Coraz

tartaki,

zaś niezmiernie

zespołach

budynkach mieszkalnych pochodzących

isów s k ł a d a s i ę n a j c z ę ś c i e j
czona

folusze,

niektórych

klimacie.

Urządzenie wnętrza w
rych

parowe. W

ow­

siana. D o

mieszkalne

w.

wnętrza.

Niektóre

piece

rzadko w y s t ę p u j ą c y c h

były

tym

zbudowane

budynków

należy

H. S t i g u m ,
V á r l?árearv.
Bilder
ira
Norsk
Folkemuseum
Samlinger,
O s l o 1957, s. 50-53; W .
E n d r e i , Kalendarze
dla
analfabetów,
„Kwartalnik
H K M " , R 15: 1967, n r 3.
Musée
Populaire
et Folkloriąue
de Norvege,
O s l o 1961; S t i g u m . op.
cit.
8

20 — Etnografia Polska, t. X V , z. 1

306

KRONIKA

mleczarnia z Ustrammen z rejonu • Glámdal.
N a parterze przerabiano
mleko
n a m a s ł o i s e r y , podczas gdy i z b a n a p i ę t r z e s ł u ż y ł a z a s u s z a r n i ę b i e l i z n y i s y ­
p i a l n i ę s ł u ż b y f o l w a r c z n e j . P o s z c z e g ó l n e typy m a g a z y n ó w nie r ó ż n i ą s i ę m i ę d z y
sobą układem wnętrz. Z budynków przemysłowych w y m i e n i ć należy kuźnię wiej­
ską z Nordmore z p e ł n y m w y p o s a ż e n i e m w narzędzia kowalskie, tartak z H a r dangieru p o c h o d z ą c y z X V I I I w . p o r u s z a n y w o d ą z a p o m o c ą t r z e c h k ó ł r ó ż n e j
w i e l k o ś c i . W ś r ó d l i c z n y c h m ł y n ó w n a j s t a r s z y pochodzi z X V I w . z H a r s t a d w r e ­
j o n i e S a t e s d a l . U ż y t k o w a n o go z w y k l e t y l k o n a j e s i e n i i n a w i o s n ę , gdy p o r u ­
s z a j ą c y go potok m i a ł o d p o w i e d n i ą i l o ś ć w o d y . P o d o b n e w y p o s a ż e n i e i k o ł a n a s i ę b i e r n e p o s i a d a folusz z J a s v o l l W r e j o n i e S u n n m 0 r e , s ł u ż y ł on t a k ż e do m y c i a
t k a n i n p ó ł w e ł n i a n y c h . I n t e r e s u j ą c e w y p o s a ż e n i e p o s i a d a dom g a r n c a r z a z N e s
p o c h o d z ą c y z X I X w . Poza p o d w ó j n y m piecem ceglanym n a l e ż y z w r ó c i ć u w a g ę
na k a m i e ń m ł y ń s k i r o z g n i a t a j ą c y g l i n ę poruszany kieratem k o ń s k i m .
W s k a n s e n i e N o r s k F o l k e m u s e u m nie k o l e k c j o n u j e s i ę j e d y n i e b u d o w n i c t w a
wiejskiego. R o z p o c z ę t o t a k ż e u r z ą d z a n i e d o m ó w i w n ę t r z mieszkalnych r z e m i e ś l n i ­
k ó w i r o b o t n i k ó w m i e s z k a j ą c y c h w miastach. W tym celu uzyskano szereg d o m ó w
w O s l o p o c h o d z ą c y c h n a o g ó ł z X V I I do X I X w . N a p r z y k ł a d Dom
rzemieślni­
ków
z l a t 1661-1741 stoi p r z y z r e k o n s t r u o w a n e j u l i c z c e h a n d l o w e j starego. O s l o .
M u z e u m u z y s k u j e coraz to w i ę k s z ą i l o ś ć t y c h d o m k ó w , n i s z c z e j ą c y c h n i e r a z n a
p r z e d m i e ś c i a c h m i a s t a . W ten s p o s ó b m u z e u m o d t w o r z y ł o w n ę t r z a
mieszkalne
r z e m i e ś l n i k ó w p o c z ą w s z y od X V I I w . i r o b o t n i k ó w n o r w e s k i c h z u b i e g ł e g o s t u ­
l e c i a . Z a c h o w a ł y s i ę t a k ż e domy b o g a t y c h k u p c ó w . P r z e c h o w y w a n o t a k ż e 9 s ł u ­
p ó w granicznych z X V I - X I X w. I n t e r e s u j ą c y wreszcie p r z y k ł a d
niezmienności
n o r w e s k i e g o b u d o w n i c t w a l u d o w e g o s t a n o w i dom e m i g r a n t ó w z b u d o w a n y w K i n d ­
red, w stanie P ó ł n o c n a D a k o t a w U S A . S k a n s e n w Oslo u k a z u j e p r a c ę i ż y c i e
c o d z i e n n e s z e r o k i c h rzesz l u d n o ś c i N o r w e g i i od ś r e d n i o w i e c z a do p o c z ą t k ó w n a ­
szego s t u l e c i a . C e n n y m u z u p e ł n i e n i e m t y c h i n f o r m a c j i j e s t m i e s z c z ą c y s i ę obok
opisywanego muzeum oddział Muzeum Uniwersyteckiego. W specjalnym b u d y n k u
pomieszczono trzy zachowane ł o d z i e w i k i n g ó w w r a z z c a ł y m ich w y p o s a ż e n i e m
w n ę t r z mieszkalnych i narzędziami pracy przekazanymi pochowanym
członkom
r o d z i n y k r ó l e w s k i e j z I X w . Ł o d z i e te znaleziono u w y l o t u O s l o f i o r d u w O s e b e r g ,
Tune i Gokstad .
7

F o l k e m u s e e t for T r o n d h e i m og T r o n d e l a g z a ł o ż o n e w 1909 r. j e s t d r u g i m pod
w z g l ę d e m w i e l k o ś c i parkiem etnograficznym w Norwegii. N a j w i ę k s z a kolekcja
z a b y t k ó w budownictwa drewnianego z n a l a z ł a się w o m a w i a n y m muzeum w l a ­
t a c h 1914-1916, stopniowo u z y s k u j e s i ę d a l s z e z e s p o ł y b u d o w n i c t w a
świeckiego
z r ó ż n y c h r e g i o n ó w k r a j u . K o m p l e t u j e siię p r z y t y m p r z e d e w s z y s t k i m z b i o r y
z r e g i o n u T r o n d h e i m i s z e r z e j ze ś r o d k o w e j i p ó ł n o c n e j N o r w e g i i , p o d c z a s gdy
w s k a n s e n i e w O s l o p r z e w a ż a ł y z a b y t k i z p o ł u d n i o w e j c z ę ś c i tego k r a j u . P o d o b ­
n i e j a k w i n n y c h m u z e a c h , w 13 s a l a c h u r z ą d z o n o e k s p o z y c j ę r ó ż n e g o r o d z a j u
z a b y t k ó w z zakresu r z e m i o s ł a i sztuki zdobniczej z a r ó w n o ludowej, j a k i m i e s z ­
c z a ń s k i e j . Z a b y t k i te p o c h o d z ą n a j d a l e j z X V I I w . Z n a j d u j e m y t a m i n t e r e s u j ą c e
w y p o s a ż e n i e w n ę t r z , u b i o r y w r a z z d o d a t k a m i do n i c h , t k a n i n y w z o r z y s t e , h a f t y
i koronki, a t a k ż e n a r z ę d z i a w ł ó k i e n n i c z e i rolnicze oraz m a t e r i a ł y ikonogra­
ficzne p o c h o d z ą c e z d r z e w o r y t ó w .
W p a r k u etnograficznym w Trondheim znajduje się k i l k a d z i e s i ą t b u d y n k ó w ,
a przy realizacji dalszych p l a n ó w zagospodarowania terenu ilość ich przekroczy
setkę. D o najstarszych z a b y t k ó w należą dwa kościoły drewniane. Przebudowany

A.

H a g e n.

Les

bateaux

Vikings,

Oslo

1966.

307

KRONIKA

k o ś c i ó ł z H a l t d a l e n pochodzi z lat 1050-1100, a l e d e k o r a c j a w n ę t r z a z o s t a ł a w y ­
konania o k o ł o 1604 r . B a r d z i e j o k a z a ł y jest k o ś c i ó ł z b o w A s e n
zbudowany
w 1434 г., l e c z p r z e b u d o w y w a n y i p r z e r o b i o n y n a p r o t e s t a n c k i w X V I w . O b a
te k o ś c i o ł y r ó ż n i ą s i ę z n a c z n i e f o r m ą a r c h i t e k t o n i c z n ą od o p i s y w a n y c h u p r z e d ­
nio k o ś c i o ł ó w z p o ł u d n i o w e j N o r w e g i i i p o s i a d a j ą w n ę t r z a p o z b a w i o n e d e k o r a c j i
malarskiej. Zespoły budownictwa
świeckiego uporządkowano
podług
regionów,
s t w a r z a j ą c tradycyjne u k ł a d y ferm z zabudowaniami gospodarczymi. J a k k o l w i e k
n a j s t a r s z e domy p o c h o d z ą dopiero z X V I I w., u k a z u j ą one p r z y k ł a d y c h a t k u r ­
nych, budownictwa na palach i d a c h ó w k r y t y c h darnią. Obok k o ś c i o ł a z H a l t d a ­
l e n stoi z e s p ó ł d o m k ó w r y b a c k i c h n a d m a ł ą p r z y s t a n i ą d l a ł o d z i , n a d b r z e g a m i
f i o r d u z o k o l i c T r o n d e n l a g s . " W y j ą t k o w o b o g a t ą d e k o r a c j ą w y r ó ż n i a s i ę dom
m i e s z k a l n y z a m o ż n e g o c h ł o p a z O p p d a l z p o c z ą t k u X I X w . Zdobiono z a r ó w n o
o t w o r y d r z w i o w e i o k i e n n e , j a k sufit. O s n a w i a n j ' s k a n s e n p o s i a d a
wyjątkowo
liczne i znakomicie w y p o s a ż o n e w n ę t r z a r ó ż n y c h w i e j s k i c h i m i e j s k i c h w a r s z t a ­
t ó w rzemieślniczych. W y m i e n i ć należy rzeźnię, warsztat rymarski
i garbarski,
szewski, złotniczy, zegarmistrzowski, p a r ę p o m i e s z c z e ń k a n t o r ó w kupieckich, p i ­
w i a r n i i t r a k t i e r n i oraz w i ę k s z y c h k u c h n i z u b i e g ł e g o s t u l e c i a . W w i ę k s z y c h po­
m i e s z c z e n i a c h , np. w d a w n e j a p t e c e z 1687 г., obok z a m o ż n i e j s z y c h m i e s z c z a ń ­
skich w n ę t r z m i e s z k a l n y c h umieszczono zbiory z zakresu historii transportu, j a k
s a n i , n a r t i ł o d z i . W o s o b n y m dziale m o ż n a z n a l e ź ć z a b y t k i u k a z u j ą c e ż y c i e p a ­
sterzy k o c z o w n i k ó w .
8

Z u p e ł n i e inny charakter m a muzeum w Garnie Bergen. I n t e n s y w n a rozbudowa
i p r z e b u d o w a tego bogatego m i a s t a p o r t o w e g o s p r a w i ł a , ż e z a m o ż n i e j s i k u p c y
p r z e n o s i l i s i ę j u ż w p o c z ą t k a c h u b i e g ł e g o s t u l e c i a do s w y c h l e t n i c h r e z y d e n c j i n a
p r z e d m i e ś c i a c h miasta. K i l k a z tych b u d y n k ó w w e s z ł o n a s t ę p n i e w skład m u ­
z e u m w r a z ze s t a r y m i d o m a m i p r z e n o s z o n y m i z B e r g e n czy o k o l i c z n y c h m i a s t .
W rezultacie p o w s t a ł o kilka uliczek z domami p o c h o d z ą c y m i z k o ń c a X V I I I w.
i z u b i e g ł e g o s t u l e c i a . U k a z u j ą one codzienne ż y c i e k u p c ó w i r z e m i e ś l n i k ó w
tego portowego m i a s t a . W tej c h w i l i s k a n s e n l i c z y t y l k o 17 d o m ó w , j e d n a k ż e p l a ­
nuje s i ę uzyskanie dwukrotnie w i ę k s z e j ich liczby. O p r ó c z paru d o m ó w z a m o ż ­
nych k u p c ó w z w y p o s a ż e n i e m p o c h o d z ą c y m z p r z e ł o m u X V I I I i X I X w. zacho­
w a ł y s i ę domy: m a r y n a r z a , piekarza, z o s o b n ą p i e k a r n i ą , szwaczki, p o w r o ź n i k a ,
s z e w c a i a p t e k a r z a . N a s z c z e g ó l n ą u w a g ę z a s ł u g u j e m a l e ń k i domek
szwaczki
p o c h o d z ą c y z 1766 г., s k ł a d a j ą c y s i ę z p o k o j u i k u c h e n k i . Z a w i e r a on n a r z ę d z i a
pracy z I p o ł o w y X I X w .
W ś r ó d starannie u r z ą d z a n y c h w n ę t r z mieszkalnych
z r ó ż n y c h o k r e s ó w u b i e g ł e g o stulecia na u w a g ę z a s ł u g u j ą pomieszczenia czelad­
n i k ó w , służby, kantory handlowe i starannie skompletowane urządzenia k u c h e n ­
ne. C z ę ś ć z a c h o w a n y c h u b i o r ó w z k o ń c a X V I I I i z X I X w . j e s t u k a z a n a w e w n ę ­
t r z a c h m i e s z k a l n y c h w p o s t a c i z a w a r t o ś c i o t w a r t y c h szaf i p o r z u c o n y c h r o b ó t e k
r ę c z n y c h . D u ż e z b i o r y m a l a r s t w a i p o r c e l a n y s ł u ż ą do u z u p e ł n i a n i a s z c z e g ó ł ó w
ekspozycji poszczególnych w n ę t r z .
9

1 0

Informacje o norweskich zbiorach muzealnych p o s i a d a j ą s z c z e g ó l n e znacze­
nie ze w z g l ę d u n a k o n i e c z n o ś ć szybszego p r z e s t a w i a n i a n a s z y c h z b i o r ó w z a ­
b y t k ó w b u d o w n i c t w a w i e j s k i e g o i m i e j s k i e g o n a ten t a k n o w o c z e s n y i p o s i a d a ­
j ą c y o l b r z y m i e w a l o r y d y d a k t y c z n e rodzaj e k s p o z y c j i .

8

nem
9
1 0

S.

O.

Tiller,

Folkemuseet

for

Trondheim

museets
samlinger,
T r o n d h e i m 1961.
Gamie Bergen. Fremden
Führer,
B e r g e n br.
„ G a m i e B e r g e n " , A r b o k 1966, B e r g e n 1966.

og

Trondelag.

Irena

Turnau

Ęeileder

gjen-

308

KRONIKA

W

MUZEUM

POD OTWARTYM

1971 г.,

50

rocznicę

powstania

Gruzińskiej

R a d z i e c k i e j , zostanie

otwarta

uroczyście

pierwsza

maju

publiki
zeum

gruzińskiej

nego

muzeum

bytków

w

architektury ludowej

podjęło

przed

przy

wydatnej

Kultury

kilku

i

kultury

laty

W

pomocy

TBILISI

Gruzińskiej

GSRR

Giorgi

budowy

jest

czł. koresp.

AN

gruzińskich.

Generalny

projekt

mu­

omawia­

Ochrony

Za­

SRR. Kierownikiem

Czitaja,

muzeum

Re­

wielkiego

Towarzystwo

władz

naukowym

Socjalistycznej
część

materialnej. B u d o w ę

Gruzińskie

etnografów
zespół

NIEBEM

zasłużony

opracowany

senior

został

przez

pod k i e r u n k i e m a r c h i t e k t a , doc. Ł . S u m b a d z e . U z y s k a n o pod m u z e u m

skonale położony, rozległy
lisi, l e ż ą c y m i ę d z y
szosy

Poniżej

wykorzystany

(47 h a ) n a z a c h o d n i m

skraju

stolicy

parkiem W a k e a jeziorkiem Ż ó ł w i m , ł a t w o

przebiegającej

linowej.

teren

na

szczyt

muzeum

dla

góry,

znajduje

występów

doskonale

się

duży

zespołów

widoczny

stadion

ludowych

i

dostępny

z

od

sportowy,

który

Tbi­
strony

wagoników

urządzania

do­

Gruzji

kolejki

może

festiwali

być

folklo­

r y s t y c z n y c h . W a d ą tego t e r e n u j e s t jego d u ż e n a c h y l e n i e , s i ę g a j ą c e m i e j s c a m i 30°
i

zbyt

mała

ilość

styczną

dla

nizinnych

osadzenie
część

płaskiego,

terenów

nadającego

Gruzji.

Nadaje

się

pod

siię

on

charaktery­
doskonale

zresztą

Wnętrza
nich

muzeum

dążą

do

budynków

skutek

dużego

odmiennych
ctwa

zostaną

każdy

urządzone

tradycji.

zabytkowy

korzystny

klimat

jak w

kraju,

naszej

zrekonstruowane

starych

z

były

jakiego

i

wywierający

na ogół

tak

strefie

geograficznej.

Wiele

jednak

w

czasie

najazdów

mongolskich,

Gruzję

do

połowy

X I X w.

Niektóre

a

znajdowane

w

według

odpowied­

różnorodne

gospodarczych

form

nie

zniszczeniu

starożytną,

skupisko
pochodzi.

i

okazów

wznoszone

uległo

epokę

lub

z której

bardzo

przyrodniczych

trapiły



jest

się bardzo

materiał,

budynek

dla krainy,

gruzińskie

warunków

Zachowaniu

zarówno

albo

Budownictwo

zróżnicowania

sprzyjał

budynki,

tego, a b y

znalazło się w krajobrazie odpowiednim

tradycyjnych wzorów.



mszczącego

budowni­

i

domów

mieszkalnych, pochodzący

tego

typowy
0

też

wieku

dawniej

jednej

dużej

ma

d l a tej

części

tureckich,

które

budynków

sięgają

daleko

licznych wsiach

kamienne

budowle

izbie

dwóch

i

większość

Gruzji

na

budynków

formy

z południowej

pochodzić

jak

wpływu

dawnych

perskich

na
oraz

kamień,

po k i l k a , a n a w e t k i l k a n a ś c i e s t u l e c i . J e d e n ze z r e k o n s t r u o w a n y c h j u ż w
1 z

na

większą

tego k r a j u .

budynków

w

zabudowę

natomiast

w n i m o b i e k t ó w z g ó r s k i c h okolic G r u z j i , o b e j m u j ą c y c h

Twórcy

i

terenu

G r u z j i , jest datowany
jego

drewnianych

dom-ziemianka,

Jest

stok

to

góry,

posiadający

niskie
zbudo­

wanym

z piramidalnie ułożonych

równo­

cześnie

oświetlania

kamienne

z bardzo

kamienne

wieże

obronne,

charakter

mają

domy

W

muzeum

darczych,
Przy

a

wznoszone
zostaną

do

lub

do p i e r w s z e j p o ł o w y

X I X w.

Zupełnie

nizinnej

części

szeroko

także

muzeum

wzięto

pod

mieści
które

które

Gruzji,
różne

uwagę

i

na

domy

oraz

przeważnie

wysokie,
inny

drewniane.

rodzaje b u d y n k ó w

gospo­

terytorialno-administracyjny

p o d z i a ł G r u z j i , w s k u t e k czego c a ł y t e r e n e k s p o z y c j i

wschodnią.

i


dachami

z których

nych,

dymu

charakterystyczne

dwuspadowymi

p o d z i e l o n o n a 10 s t r e f p o d s t a w o w y c h ,
pięć

wypuszczania

kaukaskich

sakralnych.

urządzaniu

1 ekonomiczny

wsi

niskimi, jedno-

uwzględnione
nawet

bali, służący

Dla

zachodniej,

pomieszczeniach,

w

w e j ś c i e zaopatrzone w d r z w i z g r u b y c h bierwion i spory o t w ó r w stropie
wnętrza.

mniejszych

na X V w.

części.

wbudowany

liczą

muzeum

Każda

dzieliła

z tych
się

stref

Gruzja

i

pięć

etnograficznej

obejmuje Gruzję

zachodnią

jedną

lub

krain

historycz­

nadal

stanowią

podstawę

podziału

więcej

309

KRONIKA

etnograficznego

tego k r a j u . N a w s c h o d n i ą

czyli

Kwemo

Szida

i

l

Kartli ;



Kacheti;

I I I . południowa

wysokogórze

(Kaukaz)

— Chewi,

Pszawi i Chewsureti; V. południowo

osetyńska

obłast'

Samcche i Dżawacheti;
Mta-Tuszeti,
na;

V I . wybrzeże

razem

ze

G r u z j ę s k ł a d a j ą s i ę strefy: I . c e n t r a l n a ,

strefą

I I . wschodnia

I V . wschodnie



Mtiuleti,

autonomicz­

czarnomorskie

(Kolchida); V I I . strefa

zachodnia,

obejmująca

szóstą

Guri,

Imereti

Leczchumi;

krainy:

Megreli,

Raczia,

i

V I I I . A d ż a r s k a R e p u b l i k a A u t o n o m i c z n a ( G r u z i n i z m a h o m e t a n i z o w a n i od X V I I w . ) ;
IX.

Abchaska Republika Autonomiczna;

Swaneti
gdzie

i górna

Raczia.

będą

eksponowane

Wypada

nadmienić,

grupę

narodowościową,

w

Azerbejdżanie,

perskich

w

siedleńcy

w następstwie

1 połowie

Cchinwali,
(razem
w

XVIII

zabytki
że

stanowią

w

Wydzielono
w

Osetyńczycy,

ponad

120

tys.),

w.

Poza

wymienionymi,

przybyli

dnią

zostanie

przy

budynek

o r a z pod u s ł u g i .
i zachodnią)

W

zaś

znaczną
po

pierwszym

etapie

wąski

tów, z których

i

głównie

którzy

zamieszkują

budynków,

liczbie

kultury materialnej i dzieła

niem

dokładnie

zasady p e ł n e g o
ne,

więcej

zbadany

i



z

materiału

tereny
do

zostaną

bytkowe

budowle

kamienne,

scowości

Sijoni,

pochodzącą

kompletowana
w

jakim

głównie

tylko

dział etnograficzny

znajdują

w

organizowanych w podobny
pod

otwartym

krotni

ilość

niebem

ctwem
1

w Tbilisi,

zostaje przed

się

na

muzeum

jeszcze w

przyjęto

zwłaszcza

kamien­

odpowiadającego

t r a k t u j e s i ę stare, z a ­

1966 r . ś w i ą t y n i ę

ta, c z ę ś c i o w o
w

i stworzy

kultury ludowej

przeniesie­

nie

miejscu,

Inaczej

możność

tego

w

stanie
przed­

skansenie

z miej­

uszkodzona
w

i

takim

zde­

staniej

bez u z u p e ł n i e ń .
etnograficznego,

lecz

M u z e u m G r u z j i i m . S. D ż a n a s z i i ,

które

licznych

którego

dotąd

(wscho­

liczne

muzeum

muzeach

regionalnych

etnograficzne
tego

s p o s ó b , j a k nasze mniejsze muzea regionalne.

eksponowanych

archeologicznych

mieścić

W

wyodrębnionego

stosunkowo

gdzie
wysta­

I, I I I , V I , V I I

d z i a ł y historii, archeologii i przyrody. E k s p o z y c j e

się także

sala

situ.

postawiona

w Państwowym

ośrodek

obszarze m u z e u m

części budynków,

V I w. Ś w i ą t y n i a

dotychczas

i duża

obiekt

in

kamienia.

jak przeniesioną
z

pod

muzeum,

strefy

będzie

się na dawnym miejscu, a w i ę c

nie posiada

o b e j m u j e ponadto

większość

znajdującego

(bez s k l e p i e n i a ) , z o s t a ł a

znajdowała

Gruzja

wejścia

dopiero

Z n a j d z i e s i ę t u o k o ł o 40 o b i e k ­

sztuki. K a ż d y

gatunkowi

Gruzji

u

rejon

wschodniej

parkowy.

dlatego n i e k t ó r e

pierwotnemu

teren

prze­

masą
i

c z ę ś c i ekspozycji etnograficznej

zinwentaryzowany

autentyzmu,

wznoszone

mniej

na

wydzielono

placu

obszar

których

mioty

zwartą

Gruzji południowej

znaczna c z ę ś ć jest j u ż gotowa. N a c a ł y m

200 r ó ż n y c h

najazdach

i Persją,

sala kinowo-odczytowa

zagospodarowane

mieszkańców

przez R o s j ę z T u r c j ą

i X I , p o ł o ż o n e w dolnej c z ę ś c i t e r e n u m u z e a l n e g o .
ponad

część

uchodźcy

strefami

Obie podstawowe

przedzieli

kamiennej.
najliczniejszą

jako

głównym

zarządu,

rzeźby

niszczących

osadzeni

większej

podstawowymi

administracyjno-kulturalny
wzniesiony

w

(Kaukaz), tj.

stanowią

głównie

Grecy

w o j e n toczonych

okazy

Gruzini

a w rozproszonych wioskach sięgają

XVIII

wowa

tu

Ormianie i

oraz

RA

południowej
przyszli

wysokogórze

historyczno-archeologiczną (XI),

archeologiczne

Gruzji

X I X w. T a k ż e

strefę

Abchazkiej

którzy

w., oraż

X . zachodnie

także

budowa

Gruzji

potrwa kilkanaście

obiektów

łatwiejszego

kraju,

Muzeum

lat, zwielo­

etnograficznych,

a

także

zapoznania s i ę z w i e l k i m

boga­

kraju.

N a z w y t y c h k r a i n p o d a j ę zgodnie z i c h a u t e n t y c z n y m , g r u z i ń s k i m b r z m i e ­
niem, k t ó r e m. in. zachowuje najnowszy fundamentalny atlas G r u z j i , opraco­
wany i w y d a n y przez A k a d e m i ę N a u k G S R R (Atlas
Gruzinskoj
Socjalisticzeskoj
Sowielskoj
Respubliki,
T b i l i s i — M o s k w a 1964).

310

KRONIKA

Realizacja
ilości

muzeum

fachowców

Środków

napotyka

umiejących

finansowych

dotacji n a b u d o w ę

jest

trudności

konserwować

sporo,

gdyż

tego w i e l k i e g o

budowy,

jako

obowiązek

zależnie

od b u d o w y

skansenu

ludowej

na miejscu,

w

wynikające

rząd

Gruzińskiej

obiektu, t r a k t u j ą c

wobec

kultury

się w

całe

braku

wsie.

odpowiedniej

zabytkowe

budowle.

S R R udzielił

znacznych

go, p o d o b n i e j a k i n i c j a t o r z y

narodowej.

zabezpiecza

t y m nawet

z

i rekonstruować

Warto

Gruzji

podkreślić,

szereg

że

obiektów

T a k na przykład

zabezpieczeniu

poddana została jedna z najciekawszych w s i chewsurskich Szaszili (Kaukaz),
mieszkańcy
Kachetii.

z o s t a l i p r z e n i e s i e n i p r z e d b l i s k o 20 l a t y n a n i z i n n e t e r e n y

Czynności

stosunkowo

zabezpieczające

zabytków

Etnografii
zadania
i

muzeum kultury ludowej

pozostają

Gruzji

w

bliskiej

A N GSRR

atlasu

współpracuje

Katedra

z

Etnografii

gromadzenie
w

inwentaryzujące

prowadzi

szereg
w

podstawę

dla p e ł n e g o

z

się jednak

terenowych

Tbilisi.

całość

Gruzji.

opracowania

przez

w

MUZEUM
Muzeum

w

Sieradzu, p o w s t a ł e

swą właściwą

działalność

W

w

związku

z tym

i

stworzyć

Gruzji.

budynku

1937 r. p o c z ą t k o w o

zaczęło

organizowano

Pietraszek

SIERADZU

prowadzić

„pojagiellońskiej" kamienicy. Wraz

montowaniem

tego

muzealnych

kultury ludowej

etnografii

Zakład

realizacji

placówek

Prowadzone

gruzińskiej

W

Edward

starej

od

z tym inwentary­

opracowywaniem

etnograficznego

Uniwersytetu
m a objąć

oraz z w i ą z a n ą

łączności

Zakładem

materiałów

przyszłości

zealna,

której

zachodniej

niedawna.

Prace nad b u d o w ą
zacją

i

nie­

kultury

w

ze s t o p n i o w y m

pierwsze

jako

Składnica

1947 r. po

odbudowywaniem

stałe

Mu­

otrzymaniu

ekspozycje:

i re­

początkowo

archeologiczną i historyczną

(1950 г.), n a s t ę p n i e w 1953 r . p o w i ę k s z o n o j ą o z b i o r y

artystyczne.

odbudowie b u d y n k u , otwarta

Po całkowitej

została

w

1961 r . n o w a

stała ekspozycja przedstawiająca

d z i e j e S i e r a d z a i r e g i o n u s i e r a d z k i e g o od c z a s ó w

paleolitu

składająca

do

współczesności,

historycznych i

etnograficznych.

W



okresie

organizowania

pierwszych stałych

również

pierwsze b a d a n i a archeologiczne

zarówno

w

samym

mieście,

nadal,

bogate

archeologiczne

na

zbiory

terenie

badania

a

jak i w

kontynuowane

znalezione

pow. Sieradz, a

etnograficzne.

l a t a c h poszerzono

się z

i

miasteczkach
podczas

one

archeologicznych,

zapoczątkowane

i stacjonarne,

liczne

eksponaty

plastyką

obrzędową

sztuka ludowa

czy wreszcie,
była



i

i

stacjonarne

w

następnych

Łask,

początkowo

w

1967 г.,

i jest tematem

penetracyjne
zdobnictwa,

ludowym

badań

kowalstwem.

etnograficznych,

Nie

M u z e u m . W l a t a c h 1964-1968 p r a c o w n i k M u z e u m , r a z e m z e k i p ą
złożoną

wsi

nadwarciańskich.

Objęto

pasterstwo,

urządzenie

pozarolnicze.

Wyniki

(Studia

i materiały

tych
do

nimi

wnętrza
badań

dziejów

takie

chaty,

również

badania na terenie

one

głównie

sztuki ludowej.

zagadnienia,

zwyczaje

opublikowane

ziemi

były

prowadził

sieradzkiej).

i

j a k m.

w

Poza

W bieżącym

roku

in.

weselne

pożywienie,
czy

wydawnictwie
Sieradzkiem

pow. R a d o m s k , Ł ę c z y c a

etnogra­

badania nad kulturą

obrzędy

będą

tylko

prowadzonych

ficzną

innych ośrodków,

również

garncarstwem,

przez

z pracowników

S ą one

uzupełniają

O d 1950 r . p r o w a d z o n e

je o badania nad sieradzkim strojem ludowym,

jednak

zostały

prowadzone

i wioskach powiatu.

nich

częściowo

Dotyczyły

wystaw

penetracyjne

historyczne.

także

eksponatów

prowadzone

czy Wieluń.

zapoczątkowane

zajęcia

własnym

zostały

Dotyczyły
badania

311

KRONIKA

nad

.sieradzkim budownictwem

wanie
tów

najciekawszych

i

do p l a n o w a n e g o
Podstawową

ludowym,

najbardziej

których

jednym

charakterystycznych

z

zadań

dla

jest

wytypo­

sieradzkiego

obiek­

skansenu.

działalnością

Muzeum

jest

gromadzenie,

opracowywanie

i

udo­

s t ę p n i a n i e e k s p o n a t ó w . E k s p o n a t y te g r o m a d z i s i ę p o p r z e z e k s p l o r a c j ę

terenu przy

badaniach

organizowane

terenowych,

przez

Muzeum

kilka

i

pieru,

jak i

zakupuje

konkursy na

dotyczyły
plastyki

głównie

sztukę

s i ę eksponaty

ludową.

ceramika, tkactwa,

obrzędowej

i

kowalstwa,

zgłaszane

Konkursów

a

wycinanki

więc

dzonymi przez Muzeum badaniami terenowymi,

były

na

takich było
i

ściśle

o których

do t e j

innych

ozdób

związane

z

była mowa

pory
z

pa'

prowa­

poprzednio.

Z p r a c ą n a u k o w o - b a d a w c z ą n i e r o z e r w a l n i e z w i ą z a n a jest p r a c a o ś w i a t o w a ,
p r o w a d z o n a przez M u z e u m od s z e r e g u lat. P o d s t a w ą tej p r a c y s ą e k s p o z y c j e s t a ł e
l u b czasowe, w ł a s n e w z g l ę d n i e w y p o ż y c z a n e np. z M u z e u m S z t u k i w Ł o d z i , c z y
t e ż i n n y c h o ś r o d k ó w m u z e a l n y c h . O p r o w a d z a n i e po w y s t a w a c h czy w y g ł a s z a n i e
p r e l e k c j i i l u s t r o w a n e j e k s p o z y c j ą to c z ę s t o s t o s o w a n y s p o s ó b s z e r z e n i a w i e d z y
0 r e g i o n i e s i e r a d z k i m czy s z t u c e . M u z e u m n i e o g r a n i c z a s i ę j e d n a k do organizo­
w a n i a w y s t a w t y l k o w e w ł a s n y c h p o m i e s z c z e n i a c h . C z ę s t o o r g a n i z u j e w y s t a w y ob­
j a z d o w e w i n n y c h o ś r o d k a c h m u z e a l n y c h czy t e ż w d o m a c h k u l t u r y i k l u b a c h . W y ­
s t a w y t a k i e u r z ą d z a n e b y ł y np. w Ł a s k u , P a b i a n i c a c h , Z e l o w i e , a t a k ż e w e
W ł o c ł a w k u ( „ S i e r a d z k i e k o w a l s t w o ludowe") i w T u r k u , g d z i e n a 62,5-lecie p o w .
T u r e k i 100-lecie m i a s t a z o r g a n i z o w a n o
wystawę
„ S i e r a d z k a sztuka ludowa".
W Łodzi przy w s p ó ł u d z i a l e Towarzystwa Przyjaciół Sztuk P i ę k n y c h
Muzeum
z o r g a n i z o w a ł o w b i e ż ą c y m r o k u trzy w y s t a w y — „ W y c i n a n k a sieradzka" w Ł ó d z ­
kim D o m u Kultury, „Sieradzka tkanina ludowa" w K M P i K
( w y s t a w a ta z a ­
i n a u g u r o w a ł a nowy rok o ś w i a t o w y w K M P i K ) i ponownie w Ł D K „Sieradzkie
g a r n c a r s t w o ludowe". W o t w a r c i u t y c h w y s t a w w z i ę l i r ó w n i e ż u d z i a ł t w ó r c y
ludowi, a na otwarcie wystawy tkanin urządzono pokaz folklorystyczny — w y ­
s t ę p o w a ł z e s p ó ł muzyczny, ś p i e w a n o stare p r z y ś p i e w k i z w i ą z a n e z p r z ę d z e n i e m
1 tkaniem. Jednocześnie urządzono
najlepsza sieradzka prządka.
Wszystkie

te

wystawy

cieszyły

pokaz
się

przędzenia,

dużym

i M u z e u m z d o b y ł y n o w e grono s y m p a t y k ó w .
tury

przybrała

Muzeum
historii

Ostatnio

wystaw,

nie

charakter stały

tylko

zresztą

daną

wystawą.

powodzeniem,
będzie

z z a k r e s u etnografii,

Prelekcje

którym
a

Kul­
przez

ale r ó w n i e ż

przez p r a c o w n i k ó w

czy

odczyty

wygłaszane

czasowej

lub w y s t a w k i

często

pracownicy n a u k o w o - o ś w i a t o w i

Muzeum

zapraszani są w

tury

w

kursy

Sieradzu

dla p r z y s z ł y c h

organizowane

Gospodyń

Wiejskich

związana

jest

kańców

powiatu

jednym
osób
ale

PTTK.

czy

wiejskie

dziejami

w ś r ó d miejscowej

ich

w

pochodzących
wsi

k u l t u r a l n y c h , czy

uznaniu,

tych

też

również

prelekcji
cieszy

na

Koła

najczęściej

o zainteresowaniu

jakim

wy­
Kul­

się

miesz­
Muzeum

okazji warto dodać, że Muzeum w

S i e r a d z u jest

Polsce,

które

posiada

duży

procent

ze w s i .

Mam

na m y ś l i

wycieczki

szkolne,

i objazdowych

głównie

Dom

korzystają

Tematyka

nie

Bardzo

charakterze

Muzeum

od m i a s t a n i e o d g r y w a

czasowych

o ś w i a t o w e , przeznaczone

o

zresztą

przez Powiatowy

chyba świadczy
i



oświatowej.

działaczy

usług

kluby.

regionu

ludności. Przy

starszych. Odległość
Oprócz wystaw

Z

N a j l e p i e j to

z nielicznych m u z e ó w

zwiedzających

terenowych

przez

z regionem.

organizowane

archeologii,

Muzeum prelekcji

okazji otwarcia wystawy
rodzaju kursy

sieradzki

na organizowaniu

przy

na różnego

region

udział

Domem

tylko

kładowców

wzięła

Współpraca z Łódzkim

i polegać

czy s z t u k i , a t a k ż e n a w y g ł a s z a n i u

ilustrowanych

w

stosunkowo
nie

tu w i ę k s z e j

organizowane

dla w i e j s k i c h szkół, ś w i e t l i c

roli.

są r ó w n i e ż

wystawki

i klubów. W

chwili

312

KRONIKA

obecnej

Muzeum

posiada

dziesięć

większyło

się w

bieżącym

roku o szpital psychiatryczny w

który

nawiązał

z

Muzeum

różnorodne

i

„Z

dawnej

dziejów

skie
i

i

nie

związane

i

rzadziej

Wystawki

natomiast

związanych

muzealne,

wystaw

z których
i

dotyczą

bieżącym

się
z

z sześciu

nie



zbiorach
w

nich:
rosyj­

Ermitażu"

sieradzkim"

się

głównie

z

eksponatów,

jak

to

miejsce

ma

bardzo
z

„Malarstwo

w

archeologiczne

po­

Sieradz,

niektóre

składają

i

objazdowych,

historii

których


dzieje

prowadzone

młodzież
są w

reprodukcji,
w

wystawek

szkół

czy
zdjęć

wypadku

oświatowych

i

regionu

młodzież

lekcje

z

czy

państwa

polskiego,

pradzieje

pokazowe

dla

były

lekcje

oraz

też obejmujące

sztuki

szersze
Słowian

nauczycieli

lekcje

ale

wychowania

rów­

obywa­

jego

zabytków.

temat,

składający

Technikum

zakresu

rzemiosła

prowadzo­

pracy są

podstawowych,

i p r e l e k c j i n a ten

uczestniczyła

również

się formą

ramach zajęć

Sieradza

się cykl odczytów

lekcji, w

rolniczych,

tylko

te p r o w a d z o n e

Prowadzone

najdawniejsze
zeum

Oto

europejskiego

bardziej r o z p o w s z e c h n i a j ą c ą

głównie

roku odbył

Sieradza.

narzędzi

wystawek

epoce k a m i e n i a " ,

czasowych

korzysta

i licealnych. L e k c j e

telskiego
W

tych

ludzi w
„Badania

odbiorców

z n i m i p r e l e k c j i to t y l k o j e d e n r o d z a j p r a c y o ś w i a t o w e j

nej przez M u z e u m . C o r a z
nież

Tematy

ich

W a r c i e , pow.

sieradzkiego.

te

z

grono

wycinanki.

Organizowanie
i

jak:

a

regionu

malarstwa

regionem

sieradzka".

rysunków,

„Życie

„Arcydzieła
z

wystawek,

współpracę.

wyłącznie

książki",

„Wycinanka
wystawki

stałą

dotyczą

radzieckie",

inne,

takich

Ekonomicznego

ludowej,

rozwoju

zagadnienia,

jak

np.

itp.

w

Mu­

Również

Ośrodka

Metodycznego

( l e k c j e h i s t o r i i i j ę z y k a polskiego),

czy l e k c j e z k ó ł k a m i z a i n t e r e s o w a ń ,

np. z k ó ł ­

kami

W

prowadzone

plastycznymi,

są n a w y s t a w i e

historycznymi.

zależności

od

tematu

b ą d ź t e ż n a sali odczytowej i w ó w c z a s

lekcje

te

s ą orne i l u s t r o w a n e

i filmem.

jekcyjne, r z u t n i k i i epidiaskopy

do p r z e z r o c z y i f i l m ó w ) . C z ę ś ć l e k c j i o d b y w a

również

w

dotyczące

Sieradza,

kiedy

czy

terenie,
to

np.

lekcje

z prelekcją

łączy

(Muzeum posiada
badań

własne

zdję­

ciami, przezroczami a nierzadko

archeologicznych

się zwiedzanie

stanowiska

aparaty
czy

archeologicznego

O d s z e r e g u l a t (od 1957 r.) M u z e u m w S i e r a d z u p r o w a d z i S t u d i u m
współudziale

szerzenie

wiedzy

Towarzystwa

o regionie,

Czasami

sztuki,

niektórych

problemów

legenci

dzielą

ze

jach.

Prelekcje

kiedy

filmem.

dawnej

czy

m.

in.

się
te
W

podejmowane

słuchaczami

ramach

Opery



swymi


Studium
muzyki

Łódzkiej.

świadczy

Powszechnej.

z

wrażeniami

Koncerty

te

organizowania

takich

z



czy

też

Regionalne

Studium
dotyczące

pre­

innych

kra­

przezroczami,

nie­

po

czasami

koncerty

znanych

muzyków

cieszą

dużym

powodzeniem,

się

np.

też

z udziałem

mieszkańców

jest

gospodar­

niekiedy

podróży

zdjęciami

organizowane

o zainteresowaniu

ogólniejsze,

muzealnictwem,

zazwyczaj

polskiej,

Zadaniem

rozwoju kulturalnym i

zagadnienia

związanych

ilustrowane

współczesnej

chyba najlepiej
o potrzebie

jednak

Wiedzy

o jego p r z e s z ł o ś c i ,

czym.

i

się

zabytków

miasta.

przy

stów,

pro­

Sieradza dobrą

i

np.
soli­
co

muzyką

imprez.

I n n y c h a r a k t e r m a j ą o d b y w a n e co d w a tygodnie N i e d z i e l n e S p o t k a n i a M u ­
zealne, prowadzone w y ł ą c z n i e przez n a u k o w o - o ś w i a t o w y c h p r a c o w n i k ó w M u z e u m .
T e m a t y k a t y c h S p o t k a ń jest bardzo r ó ż n o r o d n a : s k a r b y polskiej k u l t u r y i sztuki,
sztuka ludowa, z w y c z a j e i o b r z ę d y , dzieje i r o z w ó j r z e m i o s ł a , ż y c i e l u d ó w p r y ­
mitywnych, p i ę k n o r e g i o n ó w Polski. W b i e ż ą c y m r o k u zorganizowano
szereg
S p o t k a ń o tematyce z w i ą z a n e j z 25-leciem P R L (wykorzystano zestaw filmowy
„ C h w i l a w s p o m n i e ń " ) — odbudowa
k r a j u po z n i s z c z e n i a c h w o j e n n y c h i j e g o
r o z w ó j g o s p o d a r c z y i k u l t u r a l n y . N i e k i e d y S p o t k a n i a te z w i ą z a n e s ą z p r z y p a d a -

313

KRONIKA

jącymi

rocznicami czy w a ż n i e j s z y m i

gotowywane są zestawy

filmowe,

wydarzeniami. N a wszystkie Spotkania przy­

poprzedzone

zwykle krótką, wprowadzającą

pre­

lekcją.
Zarówno

Studium

sobie

duże

grono

inne

imprezy

i młodzież,,
Brak
zowane
zbierać
pracy
0

Regionalne,

stałych

organizowane

szczególnie

przez

osobnej,

specjalnej
wystaw

się sympatycy

regionie

i

sztuki

wystawy,

katalogi

Muzeum

po

i

brak

raz pierwszy

zarówno

a

na

zdobyły
wszystkie

ludzie

w

czy nawet

także

(wszystkie
w

pewnym

się nowych

starsi, j a k

imprezy

organi­

którym

mogliby

stopniu

form

rozszerzenie

popularyzacji

nowych

form

sztukę

ludową

popularyzowano

audycje

telewizyjne.

D o tej p o r y

pokazy,

to

Muzealne

również

pomieszczenia,

uniemożliwia

regionie,

ludowej.



kinowo-odczytowej

tego p o s z u k u j e
o

Spotkania

przychodzą

internatów.

czasowych),

Muzeum,

Mimo

nie t y l k o

wytworów

sali

którzy

Muzeum.

ze s z k o l n y c h

są na sali
oświatowej.

j a k i Niedzielne

słuchaczy,

zorganizowało

kiermasz

wiedzy

rozpowszechniania
W

wytworów

poprzez

bieżącym
sztuki

roku

ludowej,

k t ó r y m i a ł n a celu u d o s t ę p n i e n i e autentycznych w y t w o r ó w sztuki, o k t ó r e niestety
tak

trudno

w

resowaniem

miejscowym

mieszkańców

jezdnych.

Skłoniło

to

kiermaszu

każdego

roku.

Warto

sklepie

Cepelii. S p o t k a ł

Sieradza, s t a n o w i ł

Muzeum

też wspomnieć

do

podjęcia

o współpracy

Radia, które nagrywa audycje m ó w i ą c e
Telewizja
stawy

Łódzka

popularyzuje

organizowane

Warszawską,

dla której

sztuki ludowej
Innym

rodzajem

czy archeologii.

wytwory

nagrywane

działalności

sztuki



audycji

do p r a c d y p l o m o w y c h

Z materiałów
zawsze

oraz

Polskiego

pomoc

ich t w ó r c ó w
również

dotyczące

czy w y ­

z

Rozgłośnią

np. sieradzkiej
za granicą.

jest

konsultacji'

udzielanie

historii,

pracowników

ze s t a ł e g o

ekonomii,

również

kuły

zamieszczone

uczniowie

muzealnych.

Jeśli

„Łódzkich

szkół
chodzi

do D z i e ­

sztuki ludowej,

czy a r t y ­

w „ P r a c a c h i M a t e r i a ł a c h M u z e u m Archeologicznego

i Etnogra­

Etnograficzna" w

Studiach

Łodzi

(nr 3: 1960, n r

Etnograficznych" w

szereg i n n y c h o p r a c o w a ń

ogólniejszych,

dotyczące

i za­

etnografii

to s ą to z a r ó w n o w ł a s n e p u b l i k a c j e , j a k „ P r a c e i M a t e r i a ł y

Seria

typu

są dla P o l a k ó w

tych nierzadko korzystają

znajdują

przy­

tego

Łódzką

nauczycielom

studentom

Z i e m i S i e r a d z k i e j " (t. 1: 1962), k a t a l o g i

w

ludowej,

współpracuje

cykle

jów

ficznego.

z Rozgłośnią

zainte­

dla osób

organizowania

naukowo-oświatowej

Nauczycielskiego

którzy

0 materiały,

Muzeum

atrakcję

o regionie- s i e r a d z k i m c z y p r a c y M u z e u m .

Muzeum. Muzeum

materiałów

Studium

średnich,

decyzji

c z y f o l k l o r u . A u d y c j e te p r z e z n a c z o n e

1 udostępnianie
ocznego

przez

s i ę on z o g r o m n y m

też pewną

latach

5: 1961, n r

7: 1963) c z y

1959, 1961, 1962, j a k r ó w n i e ż

dotyczących

etnografii

Polski, historii czy

sztuki.
Na
ców

zakończenie

ludowych.

1 pokazy,
również

stara
często

należy

też wspomnieć

s i ę o stypendia

dla mniej

pomaga

rozwiązywaniu

im

w

staraniom Muzeum zorganizowany
cach, pow. Sieradz, w k t ó r y m
z

Burzenina

wystarało

(wyrób

został

kilka

przyczynia się również w pewnym
Grali

o opiece,

jaką

Nie tylko popularyzuje ich twórczość

i

np. w

kobiet

otacza

poprzez

a zdolnych

twórców,

życiowych

kłopotów.

1954 r . Z e s p ó ł

Tkaczek w

znalazło

twór­

wystawy

zatrudnienie. Pomoc

ale

Dzięki
Moni-

Muzeum

s t o p n i u do r o z w o j u l u d o w e j t w ó r c z o ś c i J a d w i g i

glinianych

s i ę o stypendium

zamożnych
ich

Muzeum

i wyroby

figurek

zwierzęcych),

dla której

Muzeum

zapomogi.

M u z e u m w S i e r a d z u n i e jest w i ę c t y l k o z b i o r n i c ą m a r t w y c h (z pozoru) p r z e d ­
miotów,

ale b i e r z e

i powiatu.

udział

w

codziennym,

normalnym

życiu

mieszkańców
Elżbieta

miasta
Delida

New Tags

I agree with terms of use and I accept to free my contribution under the licence CC BY-SA.