d1fe6f925f8421999a68e2b0f73ad40d.pdf
Media
Part of Strój sandomierski /Atlas Polskich Strojów Ludowych
- extracted text
-
A T L A S
POLSKICH
STROJÓW
LUDOWYCH
J A N U S Z
S
T
R
Ó
J
P O L S K I E
S
A
K A M O C K I
N
D
T O W A R Z Y S T W O
ll,,t//
l
O
M
I
E
R
S
L U D O Z N A W C Z E
K
I
A
T
L
C Z Ę Ś Ć
A
S
P
O
L
S
I
C
V
T
H
S
R
Ó
A
J
N
U
S
S
P O L S K I E G O
Z
R
O
K
A
W
N A K Ł A D E M
T
J
Ó
W
L
U
D
O
M A Ł O P O L S K A
J
S
K
N
A
M
D
O
O
R
PIL
1
9
O
C
T O W A R Z Y S T W A
Ł
5
A
C
K
M
I
W
Y
C
H
Z E S Z Y T
7
I
E
R
S
K
Zakład
I
Kuituroznawsrwa
B ib 1¡o t
Nr I n w e n t a r z o w y
W
7
L U D O Z N A W C Z E G O
WE
W R O C Ł A W I U
f
u
c
,
....^.aPP.J.Kfif
c
A T L A S
W Y D A W
P O L S K I C H
r
A N Y
S T R O J Ó W
P R Z E Z
P O L S K I E
L U D O W Y C H
T O W A R Z Y S T W O
L U D O Z N A W C Z E
K O M I T E T
A
D
A
A D A M
M
R E D A K C Y J N Y :
G
L
A
P
A,
A
M Ł O D Z I A N O W S K I ,
R O M A N
R E I N F U S S ,
N
N
J Ó Z E F
A
K A Z I M I E R Z
PIETKIEWICZ,
T A D E U S Z
S E W E R Y N ,
K A Z I M I E R A
Z A W I S T O W I C Z
R E D A K T O R
N A C Z E L N Y :
R E D A K T O R
Z E S Z Y T U :
O K Ł A D K A
A D A M A
P L A N S Z E
B A R W N E
U K Ł A D
G R A F I C Z N Y
P O Z N A Ń S K A
-
A D A M S K A
J Ó Z E E
G A J E K
J Ó Z E F
G A J E K
M Ł O D Z I A N O W S K I E G O
J E R Z E G O
D R U K A R N I A
K L I S Z E
J E D N O B A R W N E
I M .
K A S P R Z A K A
M .
G A J E K ,
K U T R Z E B A ,
W
K A R O L A K A
A D A M A
G L A P Y
N A U K O W A
P O Z N A Ń
Z A K Ł A D Y
P O Z N A N I U
G R A F I C Z N E
—
K L I S Z E
W I E L O B A R W N E
D R U K A R N I A
N a k ł a d 6 2 0 0 egz.
N A R O D O W A
A r k . w y d . 6,
d r z e w n y 100 g 6 1 x 8 6 / 8 .
d o d r u k u 30. V I I I . 1957.
ark.
W
\ K R A K O W I E
d r u k . 8,5. P a p i e r i l u s t r a c y j n y
O d d a n o d o s k ł a d a n i a 29. V I . 1957.
Druk
bez-
Podpisano
u k o ń c z o n o w e w r z e ś n i u 1957. Z a m . 211/231
C e n a z ł 26 — .
K-20
W S T Ę P
P o ł o ż e n i e
i
nie
obszar
już
nocną
istnieje;
i
c h a r a k t e r y s t y k a
środkową
na
część
powiatu
wsch. część stopnickiego
w
skład
części
rdzennej
Ziemi
którym
W
X I X
w.
granica
Pqd
względem
mierskiej,
wo
—
z
jego
dawnych
się
terenem,
kiego
w
noszono
Ludność
równi
nad
uprawą
tomiast
w
pszenicy
uprawa
już
w
na
ubrania
zaniku.
lnu
najlepiej
Wielka
żyzność
i roślin
najwyżej
sandomierskiego
się
się
lasami.
szej w ł a s n o ś c i
się
znacznej
między
lub
sobą
ilości
jak
i
dodatkowymi
domierzanie
a
wszystkim
a
rozwój
ziemia
co
pochodzi.
Niestety
odmian
wyżynie
sando
częścio
sandomierskiej,
uprawę
w
zbóż.
północnej
a
za
zwłaszcza
dawna
w
buraków
k a ż d y m
były
żyzność
tu na
ogół
pracy
cukrowych.
Na
gospodarstwie, dziś
jest
owiec; tak
idzie
wsi
więc
np.
do
własnej
w
znaczna
nad
dóbr
Złotej
gęstość
pod
wełny
tylko
niewątpliwie
7°/
wsi,
0
3
wiosek .
jedną
z
a
Ten
dogodną
2
się ,
do
i
stare
szlachty
jedno
tworzyły
kościelne
rozdrobnienia
przyczyn
sandomierskim.
Zdobienia
czy
czasem b a r w ą
nie
odmian
z
jakiej
przetrwał
do
była
tak
parafii,
naszych
duża,
ale
że na
czasem
ich
składały
więk
wytworzenia
haftu
kto
na
pokry
stan
stroju
Liczba
się
dobra
w
nietylko,
ar
czym
Sandomierzem.
nieurodzajnymi,
głównych
szamerunku,
o
zaludnienia
prywatnych
terenami
tak
osiedlania
sandomierskich należała
kompleksy
obejmowały
położona
zachęcała
neolityczne,
tym
Większe
zdobin
ten
Poza
stopnic
wielka
gospodarstwa
motywami
ozdobami.
strój
Galicji.
diecezji
gleby skłaniała ludność do
hodowli
porozrzucanych
był
na
rolnictwem,
że
sandomierska,
od
większość
pojedynczo
rozróżniali
skład
i
krakowski.
nieodzowna
wykopaliska
że
lub
w
oraz
przede
jest Wisła,
ziemi,
kolorem
Wscho
Królestwa
mieli.
Żyzna
jaką
ziemskiej,
sandomierskiego.
sandomierskiego
przemysłowych,
nie
Królewszczyzny
z
san
stroju
pod
zamożność, mimo
dawniej
parowioskowej.
przeważnie
powiatu
zawichojskiego i —
leżał
pograniczu Sandomierszczyzny lessowej z sąsiednimi
tymi
część
zasięg
wykorzystanymi
pow.
uniemożliwiał
osadnictwo, powodowało,
lub
sandomierskiego,
wchodził
lewobrzeżnej
zwarty
granicę
wchodził
1
bogate
granicach
lewobrzeżną
regionach . Duża urodzajność
r e g i o n u .
świadczą
on
stanowiącej
sandomierski,
zajmowała
Sandomierz acy
komunikacyjną,
płn.-
Kongresowego,
obszar'ten
lessami
części
ubiór
łąk
pół
opatowskiego, oraz
w
z granicami obwodu
Wiśle,
stroju
i konopi,
Brak
H i s t o r i a
terią
na
stosunkowo dużą
innych
sandomierski
obejmował
krakowskiej.
zasięgu
oddawna
niż
częściowo
urodzajnymi
ziemi p o w o d o w a ł a
mniejsze,
stanowił
południowej
na
położony
Królestwa
archidiakonatów:
diecezji
zwartego
odznaczającej
tym
X V I w.
administracji kościelnej,
kieleckiego,
Obszar
W
się
strój
występował,
okresie wczesnohistorycznym region ten
w. był
się
Tradycyjny
zwarcie
XII-XIII
czasów
urywała
w.
w
za
sandomierskiego p o k r y w a ł
dnia
o b s z aru.
X I X
sandomierskiego, większość
( m a p a 1). W
Małopolski;
Sandomierskiej.
domierskiego.
w
te
różniły
się
materiału,
podstawie
San-
nawet i z jakiej
wsi
czasów.
3
Ryc.
1. K r a j o b r a z s a n d o m i e r s k i (z n a d W i s ł y k o ł o S a n d o m i e r z a ) — f o t . ' J. K w i a t k o w s k i
Sandomierzanie
ograniczało
byli
grupą
ruchliwą
się t y l k o do t e r e n ó w
i
sprężystą.
najbliższych
t. j . d o
Osadnictwo
podnóża
1956 r .
sandomierskie
nie
G ó r Świętokrzyskich
czy
w i d e ł W i s ł y i Sanu, ale w d z i e r a ł o się w g ł ą b L u b e l s z c z y z n y , S ą d e c c z y z n y a ż p o K a r p a t y .
O d
skąd
X V w . t. j . o d
spławiano
hutnictwo.
chwili
słynną
Zamożność
odzyskania
pszenicę
wzrosła
rola
Ziemi
Rozwinął
się
przemysł,
ziemi
podcięły
jednak
podnosił się p o z i o m gospodarczy.
Powstały
manufaktury wytwarzające
Koprzywnicy,
tej
Pomorza,
„sandomierkę".
wojny
Rakowie, a
przede
wszystkim w
darkę Sandomierszczyzny
dopiero
zabory,
degradujące
1831 r.
odżywa
steczka
granicznego.
zresztą
głównie
Niezależnie
wołało
gach
w
do
od
Dopiero
potrzeb
szczególnie
szwedzkie, po których
Staszowie.
chwilowego
Bogorii,
rujnują
gospo
Całkowicie
zarazem jej stolicę do roli
chwilowo
przemysł,
Wracając
ożywienia
żywy
po
gospodarczego,
powstanie
oddźwięk.
Wieśniacy
klęsce
domów,
do
listopadowe
licznie brali udział w
przynosili
ze
sobą
się na t y m terenie jednostki w o j s k o w e r o z d a ł y
odzieżowych .
nie
pozostały
rozwoju
w
związku
stały
pewna
dzała
z
do
czym
latach
w p ł y w u
podnosi
daje
4
na
ubiór
Należy
ludowy
1863 r. R z ą d
oraz
dalszym
Odbija
swe
odbicie
się to m . inn. i w
stroju.
znaczne zbiednienie wsi sandomierskiej.
rozdrobnienie
ludności
wydarzenia
włościan,
gospodarstw.
szukała
sezonowej
pracy
tradycyjnej
kultury
wsi nowe
elementy,
Między
i znalazły
że
w
ludności
jej rozkładu.
przypuszczać,
Narodowy ogłasza uwłaszczenie
się i c h z a m o ż n o ś ć .
się z a u w a ż y ć
się z a d ł u ż e n i a
część
przyczyn
4
bez
stroju regionalnego. W
stępnych
tego
materiałów
wy
szere
mundury
swych oddziałów. Rozwiązujące
te
mia
dostosowany
miejscowej
zapasy
powoli
sukno w
wojennych.
Sandomierszczyźnie
powstańczych.
w
Sandomierskiej
po
Ten
miastach,
które
i n n y m i z a z n a c z y ł o się to w
stały
a
stan
spowodował,
powracając
się
W
jedną
na
Powodem
że
wprowa
z
głównych
zarzuceniu stroju
ludowego.
C e c h y
s t r o j u
s a n d o m i e r s k i e g o .
odrębny
ubiór,
pewnymi
elementami
W
ubiorze
„fartuch",
należący
męskim
najbardziej
przez
rakterystycznym
w
głowy,
w
granatowa
użyciu
stroju
odziew"
i
„kotką".
W
tak
duże,
mniej
swym
lniane
chusty
porównaniu
ze
s ą s i a d ó w .
wschodzie
Na
obszarze
dawnej
zapinane
na
lice",
bądź
sobne
i naramienne,
krótki,
grup
sąsiednich,
i świątecznego.
był
Ponadto
z
m a z o w i e c k i e j (tab. I I . ryc.
czasach także
i
zwieszającym
suto
1 1 , 17).
maciejówki
Wyłącznie sandomierską
„kucotkiem",
gdyż
mitrę,
na
z
głowę
sięgał
grup
kroju
czapką
s i ę ze
środka
to jest okrycie
głowy
i
sąsiednich,
mężczyźni
posiadały
męski
charakteryzowały
kielecki
a
odznaczające
rogatywki,
odznaczał
zaopatrzona
z tyłu
i przedsobne
Sandomierzanek
bez
z fałdami
ozdabiano
powszechnie
się
w
się
klapki.
suto
Głowę
W
po
bokach,
wielkim
o
plecach
trójkątnym
kaftanów
były
z
lub
z
się w i ę k s z ą
tabaczkową
B y ł to
takimż
obręcz, obciągniętą
o
wolutowym,
mężczyzn
łopolskiego.
je
„oberkami"
z
Okrycie
po
rogach
oraz
głowy
o
jedną
kiście.
przed-
brązowe
wyłożoną,
szwów
naramiennymi i
układzie
nosili
gładkich,
ozdobną
czerwonymi
przedsobnymi,
sukmana
bez
ozdób
lub
rzadziej
występowały
zapaski
pionowym.
brązowe
sukmany
kroju
ma
nieprzecinanych. Sukmany
zwanym
„suką".
stanowiły
Ponadto
czerwone
barwnością
i
te,
używano
rogatywki.
bogactwem
pogranicza sandomiersko-krakow-
uważany
kroju
brązowej,
niesłusznie
za
małopolskiego,
sukiennej
przodu. Kobiety
5
sandomierski ,
oraz
furażerki,
nosiły
na
od
czapką
zwaną
obszytej
czer
głowach
chamełki
haftem
Sandomierzankom.
Lubelskiego cechowały
stanowiły
wełniane
zapaski
siatkowym czepeczkiem. Koszule w y s z y w a ł y
nieznanym
Powiśla
zapaski
z
„wściek
naramienne.
sukmaną
frędzlem
suk
stebnowań
szamerowane,
wzdłuż
niż u Sandomierzanek
rodzaj
t. j . d r e w n i a n ą
ornamencie
lub brązowe
formie
strój ten b y ł stosunkowo
kobiecym
Okrycie głowy
Tarnobrzeskiego
kukurudzą".
po szwach,
2).
okrywano „wścieklicą"
kołnierzem,
bez r ę k a w ó w .
niekiedy zapaski
Powiśla
się c z a r n ą
w
sfałdowana
stroju
czarne, l u b pasiaste,
kobiecy odznaczał
męski
szare
Puszczy
krakowskim,
paski.
brązowa,
„kucotków".
tylko
zapaskami
zdobin, z w ł a s z c z a na gorsecie i kaftanie. N a obszarze
noszone
z
(mapa
ozdób
czerwono
regionie w s c h o d n i o - k r a k o w s k i m m ę ż c z y ź n i
łopolskiego,
Zdobiły
się
ubiór
nosili
one
zdobione
pionowe, czarne
cechowała
naramienne
Ubiór
„na
zwieszającą
Kobiety nosiły wełniane
kolan.
kobiecy
rogatywką
znaczał
i
noszone
południu
białe prążki. Ponadto
niżej
granatowe
granatową
„magiera
rogiem
Tarnobrzeskiego
„kucotków".
poziome
małopolskiego,
ubiór
gładko,
bez
w
czerwonymi w
Męski
haftki.
ale
czarne,
Strój
Strój
łokłuszki,
zdobiły sukmany sandomierskie. O k r y c i e m głowy były
czarnymi
skiego
lniane
i kieleckim, na
i Powiśla
Nie
wypustkami.
lub
świętokrzyskim
Radomskiej
nieco
,,siekacem"
często
oraz
haftowanym
kobiet
lub
świętokrzyski
sukmany
klapą
c h a r a k t e r y s t y c z n y m b y ł kap,
Puszczy
też rogatywki,
Ubiór
wono
od
się
X I X w.
U b i ó r s a n d o m i e r s k i g r a n i c z y ł n a p ó ł n o c y ze s t r o j e m
pętle
szamerowań, jakie
Ubiór
go
połowie
p ł ó t n i a n k i , z w a n e j t u kamizielą,
do
kształtem
z ubiorem lubelskim
many,
tu
swój
barwny.
U b i o r y
W
posiadała
charakteryzujący
n a ń w
późniejszych
zwanym
strojami
Radomskiej, na zachodzie —ze
lub
krojem
a
się
odróżniającym
stroju weselnego
magiery a w
kobiecym najbardziej
przypominające
lub
małopolskich,
nawarstwiły
również i u niektórych grup sąsiednich.
rogatywka, z
sandomierska
( r y c . 28 B 29).
W
a na
do
zbliżoną
wścieklice,
mężatek,
jest
które
typowym,
młodzież
sukmaną,
jak
była
strojów
było współistnienie małopolskiej
pasie
były
denka
grupy
mazowieckimi,
używany
fałdowaną
Okrycia
do
Ludność
niebieskie
sukienne
rogatywki,
Kobiety
nosiły pasiaste
nie
sukmany
obszywane
kroju
ma
barankiem.
spódnice, czepki
zwane
naramienne.
5
R o z d z i a ł
O B E C N Y
S T A N
zanikania
sandomierskiego
Proces
i
trwał
wały
aż
do
się po
pierwszej
nim tylko
STROJU
wojny
I
L U D O W E G O
W
S A N D O M I E R S K I E M
stroju ludowego rozpoczął
światowej.
nieliczne relikty,
Obecnie
ubiór
ten
takie j a k sukmana,
się p o d koniec X I X w .
j u ż nie
gorset,
istnieje,
zacho
haftowana
koszula
kobieca i kilka kapot. Obecnie ludność wiejska u ż y w a już całkowicie ubioru miejskiego.
W
T
stroju
dziennych
męskim
współczesnym
wpuszczanych
na
do b u t ó w
uwagę
zasługuje
i opadających
na
sposób
noszenia
cholewy. Starsi
też jeszcze czasem czapki baranie, rzadziej spotyka się granatowe
ostatnie
wojny
w
swej
obecnej
światowej
poprzednio
noszone
„polskimi"
były
Na
formie rozpowszechniły
i dotrwały
sztywne
podobne
obszarze
w
powszechnym
kaszkiety
do
Sandomierszczyzny
troskliwie
przez
tylko
je
kościoła.
chłopów
idąc
do
bogatszych.
zachowany
okaz
pomniejszony
Druga
W
model
wojna
znajduje
starców.
Muzeum
sukmany
k a s z k i e t y ( r y c . 27). T e
dopiero w
czasie
drugiej wojny.
„moskiewskimi".
się
jeszcze
Właściciele
Należy
tutaj
w
pierwszej
Wyparły
Nowsze
się do
obecnie
ogół
czapki
one
zwane
kilka
że kapota
chłopa
znajduje
całkowitego
spod
prze
czasem
stanowiła
Etnograficznym w
przez
kapot,
ich nie używają,
Sandomierzu
Muzeum
wykonany
przyczyniła
na
podkreślić,
Regionalnym w
( r y c . 17), a
stroju męskiego,
światowa
zwane
do
co
noszą
maciejówek.
chowywanych
ubierają
się zresztą
użyciu
spodni
wieśniacy
się
strój
jedyny
Krakowie
jest
Sandomierza.
prawie
zniszczenia
prze
c h o w y w a n y c h przez w i e ś n i a k ó w resztek stroju; n a s t ą p i ł o to n a skutek d z i a ł a ń w o j e n n y c h ,
większość
inne
bowiem
ubiór
wykazuje
jednak
obecnie
sąsiednich.
Starsze
niały
od
cym
niż w
tak
wają
on
grup
dłuższe
we
spalona,
wsi Ruda
Na
zanik
a
ludność
z
gospodarcze.
kolei
skich
panów.
Rozwijający
duży
uprawy
zbyt
lnu
6
przesiedlona
na
dostarczył
tu
po
r. r o z p o c z ę ł y
do
była
zaniku
gorset
z
oraz
przejęły
dzisiejszy
się w
Sandomierskiem
oraz
inspirowane
przez
stroju
od
połowy
haftowana
się
szereg
przyczyn;
do
i dążenie
bogatszych
chłopów
że
przy
naj
czysto
i materiałów; z drugiej
intensywnej
uprawy
braku
ziemi,
co
sandomier
własnych
owiec
kupować.
p o g a r d l i w y stosunek
stroju
Koła
bluzki
z
jedwabiu
lub
białego
płótna,
wyszywane
spódnicę.
Spódnice
w
kwiatki,
sięgały
do
próby
Gospodyń
stroju sandomierskiego
pół
san
do
ludowego,
trady
kobiety
sąsiadek
czarną,
noszą.
zresztą
tradycyjnego
okry
Z dawnego
53).
od swych świętokrzyskich
dzień
nieco
przykrywają
pierwszej
Warszawie
własnego
wego
dawnego
kraciastą.
tanich ubrań
podkreślić,
zmuszona
całkowitym
zachodniej
którą
często
wyodręb
na ten stan m i a ł y w z g l ę d y
stroju miejskiego, p o w o d o w a ł a
tak
barchanowe,
niezbyt opłacalnej na urodzajnych glebach
Należy
kobiecego,
złożyło
w p ł y w
miejskiego,
go
ryc.
sezonową
rolnych zachęcał
wiejska
Przy
jeden
L u d o w y c h w
również
się p r z e m y s ł
konopi.
zapaskę,
1950
Niemały
by
czasie c h ł o d u i niepogody,
najczęściej
tylko
stroju
które
fartuchem,
Sandomierszczyzna
ludność
Sandomierszczyźnie
Około
się
się o d
cech,
kaftany
nie
też w
stroju ludowego
produktów
nabywania
ubioru .
naramienną
zachował
zarzucanie
i
materiały
Łatwość
cyjnego
bądź
chustą,
Muzeum Kultur
(południowa
na
nich należy zaliczyć emigrację
powodowało
wełniane
ubierają
nałożonym
miasta,
odróżnia
specyficznych
kobiety
z
wełnianą
sandomierskiego
naśladownictwa
strony
w
niż męski
jakichś
do
dużą,
stroju kobiecego,
ważniejszych
w
„półkę". Idąc
przechowywany
koszula
z
została
bardziej
spódnice,
i ramiona
domierskiego
w,
kobiecy
mieście
zwaną
głowę
XIX
zaś
sandomierskich
Sandomierski
nie
do
wsi
tereny.
tworzenia nowego
Wiejskich.
Zaczęły
krzyżykami
łydki;
szyto
je
więc
ludo
Odbiegał
kobiety
i
wypuszczane
z
czterech
on
nosić
na
brytów,
w dolnej części posiadały ozdobne dwie pliski. Strój ten uzupełniał krótki fartuch i chustka
6
wiązana
w
z
tyłu
czerwone
głowy.
i zielone
Niekiedy
pionowe
Sandomierzanki
pasy,
wyrabiane
w
narzucały
na
Częstochowie
ramiona
lub w
zapaskę
Sandomierzu.
W D w i k o z a c h w p r o w a d z i ł y kobiety m o d ę noszenia chust tureckich z „ ł o w i c k i m "
Obecnie
jest
strój
reprezentacyjnym
kobiecym
strojem
ZARYS
Wiadomości
początków
mością
o
7
Polski'' ,
HISTORYCZNY
R O Z W O J U
jakie
stroju
mamy
o
X X w . Wprawdzie,
stroju
wzmianka
tej
Długosza
jednakże
wonych
czapek
interpretacją
rysunku
z
w
dane
w
obszytą
dokoła
a
szyi
wiado
Głowę
na
1644 r o k u
on
garncarza
„ n a
wypust",
wzdłuż
roz
szerokim,
tka
okrywa
„wścieklicy".
czapka
Ubiór
taki
nie z d z i w i ł b y n a t y m terenie i w
końcu
tylko
anachronizmem byłby
pas
tkany,
on
wprawdzie
gdyż jakkolwiek
noszono
go
lub
wiadomości
o stroju
pochodzą
z
wzmianki
o
dotrwał
d o I I poł. X I Xw . —
sukmanach
I
wyłącznie
kożuchach.
R y c . 2. G a r n c a r z z Ł a g o w a w k o s z u l i „ n a w y p u s t " p r z e
na
w i ą z a n e j pasem d z i a n y m . R y s u n e k na pucharze cecho
Dalsze
w y m z 1644 r o k u
sandomierskim
połowy
X I Xw . s ą to
sandomierskim
Wiejskich"
pisanych
A . Patkowski, Sandomierskie
Poznań
1938 r . s t r . 46.
ludzie
„Obrazkach
przez
Jana
Kantego
G r e g o r o w i c z a
z
Bilczy
8
w
pow. sandomierskim .
Roboczy
a
był
wykonany
on
ze spodni
conej
często
w
Noszono
i świąteczny
z płótna
zwanych
na wierzch
ozdobami
z
najdawniejszą
dowolną
XIX w.—
w
do X I X
na
z
i
przepasaną
niemniej
historyków
się głównie
umieszczonym
koszulę
pasem.
rodzaju
odnoszą
czer
znajdujemy
2). P r z e d s t a w i a
nym
niektórych
S A N D O M I E R S K I E G O
„Dziejach
dość
cechowym
ubranego
w
jest
STROJU
jest
przypisywanie
Łagowa,
pucharze
cięcia
terenie
tekstu.
Najstarsze
(ryc.
szlakiem.
omawianym
I I
sandomierskim
według
sandomierskim
podstawie Sandomierzanom
na
na
krakowski.
R o z d z i a ł
i
ludowym
sukmany
nymi
W
stroju".
parciakami,
oraz
były
z
posiadających
kamizieli,
bure
kołnierzem
9
zimie
noszono
Okryciem
głowy
krojem
rozporek,
z koszuli
nabitymi
i czerwonymi
się
wyrzu
nieco w y ż e j
mankietami
czarnych
małopolskich
pasami,
kółkami
sięgające
i
1 0
.
(tabl.
lub białych,
one r o z m a i t o ś ć z d o b i n stroju.
do sukman
wełnianymi
sukmany,
o sukmanach
sznurkami . Podkreślają
zdobione
z boku
X I Xw .
Składał
parafiach.
wspominają
zbliżone
„białego
różniącej się przypuszczalnie w t y m okresie
lub rzadziej
stojącym
źródła
sukman
były
z początku
nazwę
modre,
lub granatowymi
ostatnie
sandomierskiego
i nosił
poszczególnych
również
ówczesne
szywaniu
chłopa
spodni
charakterystycznym
które
ubiór
samodziałowego
pasami
II).
oraz
Nie
o w y
Sandomierskie
Przewiązywano
lub brązowymi
kolan,
je
czerwo
skórzanymi.
T e
sprzączkami.
kożuchy.
były
„zawściekłe"
czapki,
granatowe
lub czerwone
rogatywki,
7
czasem
z pawimi
piórami,
rozpowszechnienia
a
w
okresie
się czerwonych
lata
słomiane
rogatywek
kapelusze.
miało
Według
się przyczynić
tradycji
do
powstanie
koś
ciuszkowskie.
Sandomierzanie
zazwyczaj
wkładali
do pracy
Sandomierski
strój
ludowy
R a d z i k o w s k i e g o
wia
chłopa
woną
w
czerwonym,
okrywa
jego
czątkach
na
Wprawdzie
w
W ó j c i c k i e j
którego
jednakże
ż e jest
w
lecie
chodzono
X I Xstulecia.
Niestety,
nazwa
barankiem.
ryciny
ilustracja
W . E.
przedsta
oraz
jest w pasie
czer
przewiązana
s i ę l u ź n o p o l e w e j stronie.
Głowę
Spodnie
paski
w
biało-czerwone
fabryczny.
weselnego męskiego
„fartucha'"
z tego
stroju
okresu
również
weselny"
danych,
—
tylko
sandomierskiego b y ł
— jednakże
reliktu pozwala w n i o s k o w a ć
brak
„fartuch
barwne
i mankietami
przodu. Sukmana
to materiał
opisu
kołnierzem
końce zwieszają
uzupełnieniem
brak
dwie
( r y c . 3,5). T a o s t a t n i a
z
z białym
I I poł. X I Xw . j u ż jako
to wskazywała
z cholewami,
z czerwonym
na rozcięciu
pasem,
Charakterystycznym
nie
J.
„wścieklica"
wnioskować,
„fartuch".
buty
z I poł. X I Xw . ilustrują
sukmanie
widoczną
tkanym
czerwona
pozwalają
i
brązowej
podszewką
na nogi
boso.
czy b y ł on używany —
podczas
wesela,
dość
prawdopodobne
inne
uroczystości.
Biały
i
strój
wśród
występowa
o istnieniu jego w po
jakby
c z y też, co jest
wkładano
go, na
przeważał w X I X w . także
kobiet. Składał
się on z
odzieży
spódnicy,
zapaski,
lnianej,
t. j . z koszuli,
kaftana,
łoktuszki
i
Niekiedy
wkładały
kobiety
chustki
na
głowę.
kamizielę,
nie
różniącą sięniczem o d męskiej. Biały
ubiór
ożywiał
krajka,
a
haft,
u panien
barwny
sznury
—
gorset,
korali
kwiaty
ten
kolorowa
na
szyi,
kap,
za
chu
zatknięte
steczkę.
Oprócz
samodziałów
płóciennych
siły t e ż kobiety odzież szytą z
kupnych,
czyli
z
tak
zwanego
J. G r e g o r o w i c z w s p o m i n a
o
no
materiałów
towaru.
świątecznych
koszulach szytych z „kartonu",
a Z . G 1 o-
ger
swoim
opisie
ubiorów
ludowych
informuje
w
o
grubej,
czarnej
spódnicy
wełnianej,
zwanej
przepasywały
sorcem,
którą
kobiety
zapaską.
Starsze
różnobarwnych
spódnic
czerwoną
kobiety używały
płócienkowych obszytych niekiedy u
galonkami.
Wymienia
gorsety
noszone
mężatki
i
na
były
na
święta
dołu
kolorowe
przez
młode
dziewczęta".
Najdawniejszym
w
również
łapcie
z kory,
obuwiem
rzadko
p o ł . X I Xw . ( r y c . 14).
onuce
i
rzemieniem.
1 2
j u ż używane
Wkładano
przymocowywano
W
I
połowie
kobiecym
do
X I X
je
nogi
wieku
R y c . 3. U b i o r y S a n d o m i e r s k i e z p o ł . X I X w . w e
dług E. Radzikowskiego
8
weszły
w
powszechne
wiki,
które
XVIII
w .
1
3
. W
w y w a n y m
Na
z
I
połowie
wonymi
trzewiki
i
przedstawione
nosiły
niebieskimi
białe
i pantofle.
„okrężne''
kryzy
u
oraz
rowane
Około
1 3
i
wycięte
baranów.
z białych
wkładały
sukmanki z
łymi pelerynkami, spod których
wyglądają
podczas
na
sów
Jana
wały
palonej
końca
1 6
w
.
w wigilię
ubierały
się
zowsza
(ryc. 51).
ś w
—
1 7
cza
opasy
Zwyczaj
Sandomierskiem
do
R y c . 4. C h ł o p s a n d o m i e r s k i z X I X w . u b r a n y w „ k a i n i -
Około
W
,
w lu
było
Wpłynęło
małopolskiego,
z kolei
doprowadziło
się znacznie
1863 r. n a s t ą p i ł y
okresie
wzdłuż
Wisły
to na rozluźnienie
je pod
do
rozbicia
się dawnego,
znaczne
typem
zmiany
dominował
silniejsze
w
ludowym
ubiór
biały,
stroju
lub granatową
sukmany
ubożsi
W
wyłożonym
zwane
sukmany
burochami,
chłopi. Natomiast
kołnierzem,
przecięta
mazowieckie. O b o k
używane
okrycia
codzień.
w
Po
kupne
na
uwłaszczeniu
wyparły
sukmanę wyparła
pasie,
suto
niej
pojawiają
O d
święta
samo
długa
biało-
sfałdowana,
przy
się także
wkładali
i
brązowe
burochy
tylko
nie zmieniły się.
lecie
mężczyźni
nosili
konopnego,
świąteczne
z płótna lnianego. Najubożsi, k t ó r y c h
lub
kożuch
chodzili
kamizielach
lub
trzy.
w
w
na
głowy
z M a
obszaru
sandomierskim..
płócienny.
brązową
z
idące
stroju.
d z i a ł y ( r y c . 12, 25). D a w n ą k r ó t k ą
krojem
do Austrii
Sandomierskiego
w p ł y w y
jednolitego
roboczego, a materiały
sukmana
Grabowskiego
przyłączenie
ubioru
szara
Teka
i oderwanie
poddało
sobą
i
do roli
pominająca
ten zszedł
szamerowaniem.
A k t D a w n y c h w K r a k o w i e E-"54 n r 1161
a
między
pańszczyźnianym
ubiór
w Archiwum
austriacko-rosyjskiej
obszaru
różniące
chłopów
granicy
Miasta Krakowa.
co
czer
całko
ziele", z d o b i o n ą
przeprowadzenie
i przyramkach
rutą
•»•1.
i
i
JNie b e z w p ł y w u n a z m i a n y
d o w y m
stroju
sandomierskim
centrum
na kołnierzu
N a gło
X I Xw .
Wolnego
haftowane
Wyjątkowo
Kochanowskiego
przetrwał
ludowy
wskazują,
„ma
biało i podobnie j a k za
się bylicą
sandomierski strój
kobiece. I l u s t r a c j e te
różno
ozdobione
wstążkami.
sobótki
wicie
gorsety"
chustki
dziewczęta
postacie
sznu
podszyte k o ż u c h e m
nosiły
ofiaro
.
1850 r.
kolorowymi
podarunkiem
takież
sukmany
dwa
nieodzownym
trze
połowie
marszczone
wkładały
wach
w
N a ry
kobiety
barwne
oraz
Polsce
wią
ua święta niebieskie sukienne
Dziewczęta
palce,
całej
ciem
kap.
kobiecych
głęboko
gorsety
tylko
w
przedstawia
widać
koszul
mankiety
od
j a k i
niebieskie
N a głowie
J. L e w i c k i e g o ,
jącym
ten
były
również
koszule
nićmi,
chustki lub wkładały
sunku
Jana
okrywające
.
spódnice, jasne fartuchy,
pończochy
i
pantofle
wspomnianych ilustracjach barwnych, obrazujących
Sandomierzanki
zały
płytkie
się w Sandomierskiem,
X I Xwieku
1 4
narzeczonej
poł. X I X w. są
że
ne
użycie
rozpowszechniły
dalszym
także
ciągu
i w
kamiziełe,
zimie,
zwykle
robocze
nie stać było
nakładając
dla
na
ciepła
z
płótna
sukmanę
po
dwie
9
Wełniane
żuchach;
w
a
u
wąskie
W
pasy
t
utrzymały
powszechne
biedniejszych
sandomierskim
męskim,
stych
to
też ubiór
się tylko
zaś
„odziew",
kap-
Lniane
W
a
kobiecym
kobiecy
I I poł. X I X w.
strój
na
zimie ubierały
i to
skórzane,
ubiorze
biały
chustki
gdzieniegdzie
weszły
pasy
wyłącznie
to
łoktuszkę
kobiecy
głowę
nie
się od
do
roli
coraz
ubioru
u
biedniejszych
ubiorze
weselnym.
Bogatsze
dziewczęta
szły
wały
jako
druhny
kawalerom
sztuczne
kwiatki —
uboższe
ciany
wianek,
Proces
nej
rozpoczął
ten przebiegał
Sandomierskiego.
potami
się
r.
szytymi z
strój
dzono
granatowe
Przykładem
cienkiego
pod
lub
większy
czapki drużbów
proces
sukna
zanikania
mody
kamizelki
ko
Wola
ubiorze
czterdzie
chustą
Zanika
również
z
do
chusty.
zaznacza
ślubu w „strojniku"
stroiły
się do
ślubu
ludowego
stroju
da
w
ru
części
północ
białe
sukmany
granatowymi
Nastąpiła
i zmiana
kroju
pojawia
wprowa
spancery, a
wysokhn,
pod
zapięciem.
szyję
na
Zmiany
sezonowe roboty do
przez
sąsiadów
ka
—
Zarzucono
zwana
się
i
sandomierskiego.
miejskiej.
Małkowska,
i
rutą.
tam, gdzie l u d n o ś ć w y j e ż d ż a ł a
w s i jest
lat
częściej wełnianą
i bardziej uprzemysłowionej
fabrycznego.
w p ł y w e m
z
konserwatyzm;
tylko
gospodarze zastępowali
czarne
się, z w ł a s z c z a
takiej
okresie
szybciej w bogatszej
Bogatsi
„surdutowy"
zaznaczyły
się
stroju
i tołuby, a biedniejsze — kamiziele
w
1880
na
bogatych,
zmiany, j a k w
żałobnego.
ogóle
zdobiły
t y m
wielkie
także
Około
w
tak
różnił
W
druhny
u
fabrycznym.
Sandomierzanki futra
widać
nie
zastępowano
zszedł
ustępują
zaszły
to
a
noszone
szerokie
chłopów.
X I X w . ( r y c . 59). M i m o
na
użycie
te
miasta.
„przedmieściem
Warszawy."
Wprawdzie
ności
zdarzały
sandomierskiego
się w
stroju
t y m
okresie,
ludowego,
sporadyczne
jednakże
próby
przywrócenia
ta
dała
akcja
nie
rezultatów,
tak
zanika
Sandomierskiem
strój
w
ludowy
rzucone
pasy,
na
1 S
.
żywot
poważniejszych
że
około
Najpierw
1900
zostały
„fartuchy" weselne,
magiery
i
kaszkiety.
wścieklice
Po
zamienione
czym
zarzucono
czasem
tylko
poty
noszono
szynele,
przerabiane
skowych
płaszczy.
Kamizele
mały
dłużej
ubiór
i
się
młodzieży
w
jako
okolicach
Coraz
częściej
koszuli
na
ostrego
sprzeciwu
za
szerokie
sukmany,
lub
r.
pełny
zarzuca
w
woj
utrzy
starców
Czajkowa.
się
„wypust",
z
ka
noszenie
mimo
dość
społeczeństwie
wiejskim.
Na
przełomie
mierski
mal
X I X i X X w.
kobiecy
całkowicie
swoje
Wyszły
z użycia
haftowane
koszule
nalne.
zki,
ubiór
Pierwsza
ostatecznie
stroju
cechy
regio
czepce,
i
kry-
kamiziele.
światowa
położyła
kres
istnieniu
odrębnego
sandomierskiego.
poglądowa
J. W ó j c i c k a
K r ó l e s t w a Polskiego,
s z a w a 1885 r .
10
nie
wojna
R y c . 5. S t r o j e s a n d o m i e r s k i e .
Mapa
sando
zatracił
—
War
R o z d z i a ł
ZASIĘG
Mimo,
że
w
latach
STROJU
1947—1954 r.
zdobyte
tą
rzenie
zasięgu
poszczególnych
granicy
drogą
S A N D O M I E R S K I E G O
były
sandomierskim,
I I I
prowadzone
materiały
badania
terenowe
nie zawsze p o z w a l a j ą
elementów
stroju
ubiór
zaginął
X X
w .
1
na
sięgać
o d linii ciągnącej
się o d
Ożarów,
tów, R a k ó w
i Staszów
2.). W
zwarty
obejmował
stroju
północną
w
Ostrowiec,
ostatnich
zasięg
po
O . K o l b e r g a
miał
chostu przez
(mapa
odtwo
ponieważ
całkowicie
sandomierski
XIX w.
ubiorem
9
Na podstawie opisów
strój
nad
dokładne
sandomierskiego,
ten
czątku
na
—
poł.
Zawi
Opa
do
Połańca
latach
X I X w.
sandomierskiego
i środkową
część
powiatu sandomierskiego, pow. opatow
ski
z
wyjątkiem
jego części
północno-
zachodniej, tudzież skrawka na
oraz
północno-wschodnią
stopnickiego
Niektóre
elementy tego
ru miały
niejednokrotnie
sięg
nieco
stroju
za
męskiego
sandomierskiego
suto marszczona
z tyłu
Sukmany
w Puszczy
Szydłowa.
ubio
charaktery
częścią
mana.
okolicach
pow.
inny.
Najbardziej
styczną
w
północy
część
była
suk
noszone
Radomskiej
były
podobne krojem, ale nie zdo
biono
ich szamerunkiem
stebnowaniem.
tych
dwóch
ani
Pogranicze
odmian —
mię
dzy O ż a r o w e m a Tar6.
Strój
Gerson.
Ryc.
„Lud
sandomierski. Mai. W.
łowem,
gdzie
leżał
w s k i e g o , W a r s z a w a 1850 r . f i g . 20. Z d o
obszar
dawnych
la
biona ,-kamiziela" przepasana
sów — było
dzianym.
Polski"
Archiwum
Ł.
Gołębio
pasem
Muzeum
Lud. w Warszawie.
Kult.
N r . i n w . 2544.
wane
kolonizo
równocześnie
z północy
i
południa,
to też na terenie
znalazła
zatarcia
many,
się l u d n o ś ć
wyraźnej
ale
i
części
Przyczyniło
tylko
o
do
zasięgu
nie
stroju
sandomierskiego.
którą występowały
biodrach,
t y m
się to
s u k m a n y nie p r z e k r a c z a ł y na
dzie linii Wisły, poza
na
granicy
innych
Suto marszczone
fałdowane
mieszana.
charakterze
już
suk
wscho
sukmany
małopolskim.
R y c . 7. S t r ó j s a n d o m i e r s k i — p r z y p u s z c z a l n i e z p ó ł n . p o g r a n i c z a .
Mai.
W . G e r s o n o k . 1850 r . A r c h i w u m
M u z e u m K u l t u r y i Sztuki
L u d o w e j w W a r s z a w i e . N r . i n w . 2541.
11
Na
zachodzie
sięgu sukmany
ta
biegła
granica
zasięgu
świętokrzyskiej,
od Ostrowca
sukmany
Świętokrzyskiego
R y c - 8. S t r o j e s a n d o m i e r s k i e i l u b e l s k i e
prawdopodobnie
na podstawie
Archiwum
ludność
robotnicza,
łudniowy-zachód,
święte,
żącą
Rożków,
dziś
sukmany
między
do
nie
w
krojem
którego
stykała
się z obszarem
sukmanę
okolicach
małopolską.
mieszkała
(stroje sandomierskie p o l e w e j strome).
r y c . W . E. Radzikowskiego.
Pocztówka
zachowująca
stroju
zostawiając
p o stronie
całą
parafie:
parafię
łagowską
oraz
większą
część
było spotkać
Bardem a Ociesękami
sandomierskiej
d a w n ą
p o w . kieleckiego
można
odrębnego
granica
ludowego
— na po
Bodzechów,
Wszech-
z wsią
parafii
t a k ż e i w parafii
przebiegała
wraz
przeważnie
przez F r . K a r p o w i c z a .
N r . i n w . 2539.
tradycji
za
Granica
M a i . St. W y c z ó ł k o w s k i .
wydana
Muzeum Kultury i Sztuki w Warszawie
Mominę,
tego t y p u
sandomierskiej
przypominającej
Lechów
Waśniów.
Pawłów.
nale
Pojedyncze
Nieco k u
południowi
sukmany sandomierskiej i
kieleckiej.
S u k m a n a k i e l e c k a o k r o j u z b l i ż o n y m d o s a n d o m i e r s k i e j r ó ż n i ł a s i ęo d n i e j b r ą z o w y m
kolo
rem i typem ozdób, inny typ sukman kieleckich posiadał tyłgładki, z naszytymi klapkami.
Na
teren
południe
o d pasa
przejściowy,
nio-krakowskie,
noszone
można
Płótnianki
a
w miarę
częściej
spotykało
od
Sukmany
posuwania
po Łoniów,
się brązowe
miasteczka
w
sukmany
wschod-
którym
je
noszono
raczej
zwiększały
się
sandomierskie
sięk u południowi
zaczynał się
sukman
kupowano,
w
za
w p ł y w y
sandomierskich j u ż
spotkać.
się także
zasięg granatowej rogatywki
z kucotkiem;
pokrywa się
sukmany, a ponadto
obejmuje parafie C i s ó w i Ociesęki z pow. kieleckiego.
zwane
noszono
t u kamizielami
także i na terenach
„fartucha
sąsiednich. Jedynie
weselnego"
tylko
sporadycznie,
podobnie
nek,
zwane
Według
12
coraz
się od Szydłowa
„pacanowskimi"
sandomierskimi.
zaznacza
on z zasięgiem
Zasięgu
tu
ciągnących
to t e ż n a linii R ą c z y c e — C z y ż ó w — K o m o r ó w
było
Wyraźnie
lecz
z
wsiach,
krakowskie,
nie
na którym
zwane
na równi
możniejszych
lasów
kapem.
nie udało
j a k i
powszechnie
nietylko
w
Sandomierskiem,
b r a k i c hn a obszarze
Puszczy
się wyznaczyć,
ślady
charakterystyczne
O. Kolberga zasięg
kapu
gdyż
nakrycie
urywał
Radomskiej.
jego
głowy
występują
Sandomierza-
się n a zachodzie
w oko-
licy
w
Opatowa
i Ostrowca.
środkowej
grup
Obecnie
tradycja
jego
istnienia p r z e c h o w a ł a
i wschodniej części obszaru w y s t ę p o w a n i a stroju
sąsiednich
poza
terenem
Powiśla
R y c . 9. U b i o r y z p o ł u d n i o w o - w s c h o d n i e g o
z poł. X I X w. Na
podstawie rys.
Tarnobrzeskiego
nakrycia
pogranicza regionu sandomierskiego.
W . Gersona — reprodukowanego
się
wyłącznie
sandomierskiego.
przez
tego
nie
Wśród
noszono.
D z i k ó w pow. Tarnobrzeg
O. Kolberga
(Lud -
Sando
m i e r s k i e , 1865 r . str. 20 (21).
Cechą
różniącą
zachodu
wyraźnie
i południa,
zapasek
naramiennych.
chodzie
stykała
ona
przez
wszechnie
ki
w
w
Na
stroju
występowania
zasięgu
na
sandomierskim
skręcała
obszarze
Sporadycznie
spotkać
zwartego
zasięgu
stroju
elementów
ubioru
świętokrzyskiego.
lub
granicę
sandomierskiego
występowały
nieznane
„oberki",
hafty
oraz
o
stroju kobiecego
ornamencie
R o z d z i a ł
O G Ó L N Y
Z koncern
ATA
7
w . letni
spodni
ściągniętych
wonym
skrawkiem.
słomiany
OPIS
roboczy
ubiór
Przepasywano
Ten
prosty
ją wąskim
ubiór
północnym-za-
zachodzie
przy
biegła
czym
się
zapas
między
i we
wsiach
np.
Brzeziu; jest
w
wyznaczała
nakrycia
leżących
Wisła;
głowy,
po
to
na
jej
takie
jak
wolutowym.
STROJU
Sandomierzaka
na
i
Na
I \
S A N D O M I E R S K I E G O
trokiem i wypuszczonej
kapelusz.
sandomierskiego,
Sandomierzankom
północy,
Niekiedy używano
zapaski
części
brzegu
północy
od lasów ciągnących
przenikania
„chamełki"
dano
łagowskiej.
z
samodziałowych
południowy-zachód,
południe
można
na
sandomierskiej.
na
parafii
sąsiednich
wełnianych,
zapaski
sukmany
i w e wsiach leżących na
i Staszowem.
wschodzie
prawym
Granica
granicą
zapaski
Osiek
zachodniej
w p ł y w
w
Modliborzyce skąd
noszono
parafii
Rakowem
się z
parafię
kobiecy strój sandomierski od strojów
był brak
nie
koszuli
pasem
uzupełniała
M Ę S K I E G O
składał
się
związanej
rzemiennym.
zgrzebna
ze
pod
N a
zgrzebnych
szyją
czer
głowę
wkła
kamiziela i
buty.
13
Rozpowszechniające
zepchnęły"
białe
się
gacie
ciemne
do roli
spodnie
kalisonów,
choć
do niedawna służyły one j a k o spodnie
robocze,
a
i
obecnie
jeszcze
domowy.
W
niedzielę
i święta
jest
zielę często z d o b i o n ą
nano
przeważnie
W
lub
ubiór
lnianą
o r a z spancer.
bursztynową
zimie zamiast
kami-
Koszulę
spi
spinką.
kamizieli
noszono
burochę
kożuch. Biedniejsi chłopi, których nie stać
było
na
kożuch,
w
lecie, lecz
i
kamiziele.
ubierali
wkładali
się
podobnie
j a k
po 2 lub 3 pary
spodni
dni świąteczne
Sandomierzacy
wdzie
sukmany;
one długie,
W
wali
i
to
wkładano
wyglądały
czyny
były
dostojnie
sąsiadujący
sfałdowane,
i bogato. Z tej to
na
południu
uważali,
że „Sandomierzaki
checku".
Najbogatsi
nosili
zamiast
przy
krakowiacy
się po śla-
sukman
ubierali
kapoty. Należy dodać, ż ebezwzględu na rodzaj
okrycia wierzchniego było
ono nawet w
silnych
na
mrozów
przysłowie
a
rozpięte
„pana
grzeje
ucho,
Żyda
pięta".
Na
głowach
noszono
ściekłe,
magiery
l u b rogatóioki.
oznaką
baranice,
godności
Kawalerowie
czyźni
nie
starsi
czapki
zaw-
Posiadanie
od
R y c . 10. — S t r ó j s a n d o m i e r s k i
przypuszczalnie
W a r s z a w a . N r . i n w . 2543.
przed
ślubem.
wolno
pan
było
młody
zaznaczało
występować
odziany
w
czarnych
lub
kra
kuski,
pawimi
piórami,
podobnie
j a k
kaszkiety,
które
zdobione
i
granatowe
w
modę, Strój kawalera
strój m ę ż c z y z n
było
kapota
na
i ze
ułożonych.
woną
rogatywkę,
nym
bukietem
kami
ze
szkła,
tach
U
mógł
noszono
po
pan młody
w
sukmanie,
kapoty, pożyczali
zamiast
wesel
strony
bukietów
pawie
Przy
pióra.
w
swaty,
I
—
się nieco
od
którym
nie
poł. X I Xw .
szedł
jednak
zwyczaj
kapocie.
Ci, których
sąsiadów,
ten
to też
wkładał
na głowę
czer
kaszkiet
z
kup
błyskotkami
dużym,
i barwnymi
baniecz-
czapki.
mniejsze
drużba.
potem
się kaszkietów
z
kaszkietach
w
Później
Pan młody
ozdobionych
starszy
w
je od zamożniejszych
kwiatów
lewej
Świątnik
a
różniły
idących
i białą.
obleciała".
rozpowszechnieniu
przy
tylko
w e s e l n e
osób
okolicach
przypiętymi
mieli
mieć
j u ż u
modrą
ze sztucznych
Drużbowie
bukiet
a
się to
w
dwadzieścia
ozdobny
dużą
W
sprawienie
stać
„lepsza
b y ł bardziej
„har-
sukmany
nie
później
żonatych, szczególnie
kożuchu.
brał
weszły
wagę przywiązywano do butów pięknie w
w
Ślub
męż
przeważ
czerwone
dwie
został zarzucony.
j a k
Zamiast
S t r o j e
świątecznych:
że
wkładali
monije"
ubiorów
różnicą,
g r a n a t o w y c h rogaiówek
niż
w y d . D a z i a r o . A r c h i w u m M u z e u m K . i Sz. L u d .
bywało
.
się podobnie
z tą tylko
pierś,
nie posiadali sukman, które k u p o w a n o do
piero
z p ó ł n . p o g r a n i c z a . M a i . W . G e r s o n o k . 1850 r .
nosili
2 0
stąd
chłopa
miennej czapki o d reszty m i e s z k a ń c ó w
czasem
czasie
piersiach,
bukiety lub pojedyncze
kwiaty,
rogatywkach
a niekiedy i przy
Jeśli
wdowiec
ślub
brał
—
duży
kaszkie
bukietów
do
czapki nie przypinał.
Biedniejsi zamiast
tów używali małych wianeczków
pinanych
do
biały
charakterystycznym
strojem
drużbów był
płócienny
fartuch,
C z ę s t o ubierał go t a k ż e
O z n a k ą
a
nawet
do
niektórych
bowie
trzymali
w
nóżce
(tab.
Inni
dzili
w
I).
zwykłych
była
a
w
izbie w
za
selnych
strojach.
Ubierali
pasywali
starszy
z
dalszym
ciągu
dwaj
dowskich
dopiero
drużba
tańców.
w
Zwykle
tej
oni k o ż u c h y w e ł n ą na
się s ł o m i a n y m i
po
prze
odzieży
wśród
„targujących"
wów
Przebywanie
lub trzej m ę ż c z y ź n i
kupców
sarniej
odświętnych
jednego
uchybienie.
na
ręki.
druż
przycho
uczynił
żano
dokoła
weselni
czas,
to
lub
szał
kańczug
goście
zdejmowali sukmanę
gdy
wstążka
niekiedy
owinięta
Mężczyźni
tańczeniu
kolan.
miejscowościach
rękach
lub
do
młody.
ubrania
druga sukmana
w
obowiąz
nakrochmalony
sięgający
i pan
starszego d r u ż b y
chusta p r z y p i ę t a
Ponadto
przy
czapek.
Najbardziej
k o w y m
bukie
z ruty,
uwa
gości
we
udawali ży
pannę
młodą.
wierzch i prze
powrósłami.
Ryc, 11. T y p c h ł o p a z okolic Sandomierza. „ O p i s
ziem
zamieszkałych
przez P o l a k ó w " (Z. Gloger
— u b i o r y l u d u ) . W a r s z a w a 1904 r . T . I I str. 233.
Do
w
trumny
ubranie
choć
ubierano
świąteczne,
zazwyczaj
nie
2 1
kę,
nogi wkładano
podeszwie
buty
a
w
strój
drużby.
chrztu
niesiono
zrobionych
W
okresie
się
zwyczaj
szek
ze
Mali
lub
kapotę,
drogiego
dziecko
starych
obszywania
chłopcy
—
w
na
rodzaj
ubie
pieluchach
k a w a ł k ó w
dla
czap
trzewiki
Kawalerów
międzywojennym
niebieskimi
rzadziej
zbyt
biednym
białych p ł ó c i e n n y c h skarpet.
Do
w
. Przy boku zmarłego kładziono
papierowej
rano
żonatych
nawet
wkładano
odzienia
na
mężczyzn
nieraz
płótna.
rozpowszechnił
chłopców
pielu
wstążkami.
chodzili
konopnych
w
długich,
koszulach
lnianych
przepasanych
R y c . 12. U b i ó r c h ł o p c a s a n d o m i e r s k i e g o .
M a i . W . Gerson
o k o ł o 1850 r.
Muzeum
w y d . Daziaro.
Archiwum
Kult.
i S z t u k i L u d . w W a r s z a w i e . N r . i n w . 2540.
15
krajką
( r y c . 25).
ich ubiór
nie.
Na
W
aż do
Starsi
osiągnięcia
początku
dziecka
lecz b y ł o
też trochę
z tyłu na
tyczniejszy.
w
wieku
dzieci w
na
odzież
po
bosaka biegające
do
kostek
3 guziki.
Odzież
zaś przyjęły
samą
zszyte
Rozpowszechniły
południowej
ponadto
kamizielę.
tę
się
OPIS
najczęściej
choć
1938 r. w e
koszulą
w
tylko
urągały
światu"
one
z
burego barchanu.
głównie
latach
w
północnej
2 2
spod
z okazji
świąt.
wsi
.
lub bez
cały
pierwsze
Łukawice
poniektóre miało sukienkę lub
ze s t a n i k i e m z r ę k a w a m i
szyto
się w
spodnie
starszych,
po śniegu,
majtki,
Majtki
były
rękawów,
był
to
zapi
Kolor
ten
najprak-
części
Sandomierskiego,
1900—1910.
R o z d z i a ł
S Z C Z E G Ó Ł O W Y
Pierwotnie b y ł to
kawalerskiego, k i e d y to o t r z y m y w a l i
takich,które
spodenki sięgające
nane
wdziewali
X X w. rodzice sprawiali chłopcom
zimie ubierano
„zastano
chłopcy
V
S A N D O M I E R S K I E G O
STROJU
M Ę S K I E G O
K o s z u l a
Koszulę
a
na
męską
święta
„kartonu",
Koszule
więciu
z
szyto
cienkiego
z
później
używała
miały
krój
prostokątów.
W
lnianego
płótna
płótna
samodziałowego,
białego.
Bogatsi
nosili
ich również
prawie
cała
do
na
roboty
święta
( r y c . 1311). N a j s t a r s z e
miarę
pojawiły
się p r z y
/
/
' /
\
z
składały
rękawach
oszewki,
\
zgrzebnego,
kupnego
młodzież.
p r z y r a m k o w y
ich rozwoju
ze
koszule
się z
dzie
naokoło
dłoni
zastąpione
później
przy
koszulach
przez
szerokie mankiety.
k i e t y te
w ó w
odświętnych
przyszywano
prostych
lub
ręka
marszczo
nych. Szyto też koszule
A
Man
do
o
kroju
p o n c h o
p o d ł u ż n e g o ,
naj
łatwiejsze
do
wykonania.
podszywano
drugą
stwą
war
materiału,
naśladującą
przyramki
( r y c . 131).
D a w n y m
zwyczajem
koszule
noszono
na
wypust,
spodnie
wyrzucano
i
je
przepasywano
do
\
/ /
\\\
\ \\ \
na
pa
s k i e m ( r y c . 12, 25). S i ę g a ł y
'ii
Ra
miona
one
kolan.
1
y
Ryc.
13. K r o j e k o s z u l m ę s k i c h .
I . Koszula kroju p o n c h o
Gołębice
szono
pow.
do
podłużne.
Sandomierz.
okresu
1939
No
roku
A. — w i d o k z przodu. B. — z t y ł u .
A
C. — k r ó j : d. — p r z ó d , d l . — t y ł ,
e. — r ę k a w ,
f. — m a n k i e t ,
ćwikieł, h. —
kołnierz.
g. —
I I . Koszula k r o j u p r z y r a m k o w e g o ,
Mściów, pow. Sandomierz.
Noszona
sporadycznie do dzisiaj. A . — w i
dok z przodu, B. — z tyłu,
C. —
k r ó j ; d . — p r z ó d , d l . — t y ł , e. —
r ę k a w , f. — m a n k i e t , g. —
h. — kołnierz.
16
S k a l a 1 : 30.
ćwikieł,
Tablica
STRÓJ
I
SANDOMIERSKI
mai. J. Karolak
Z
chwilą
sięgają
zaprzestania
zaledwie
stępowaną
kości.
ogół
przez
używali
sem
przeważnie
Obecnie
koszula
się one
w
z oszewką
rzadziej
białe,
niekiedy
zapinano
Około
ożydle
czyli
haft
guziki
początkowo
przód
i
do
za
rzad
zawiązywane.
modre. Starcy
na
bursztynowych lub krwaw
lub też zostawiano
1900 r. koszule
niebieskie,
zdobił
na
i
dziś
powoli
należy
czerwonego,
k a w a l e r o w i e z a ś— s p i n e k
tak, źe
oszewkę,
przeważnie koloru
tasiemkami.
otwarte
ujęte
tasiemką
białych,
świąteczne
były
przeciągane
je
dotąd
Koszule
skróciły
p o d szyją
obdziergane,
Oszewki u r ę k a w ó w
wiązano
spinający
były
wstążek
„ n a wypust",
kołnierzyk.
na końcach
c z y l i skrawki,
nikowych.
koszul
uda. Koszule
w y k ł a d a n y
Oszewki były
Tasiemki,
noszenia
połowy
świąteczne
tylko
na
wolne;
zapinano
jeden,
cza
na
guziki
i
drugi
potem
koszuli.
zakładki.
S p o d n i e
Najdawniejsze
prawie
zupełnie.
rozporkami,
dości
spodnie
Niektórzy
większym
spodni,
posiadały rozporek
ze starych
informatorów
wiedzą
o
spodniach
zaginęła
z
dwoma
z przodu i mniejszym z boku. Informatorzy ci używali
składających
ten
z boku, jednak tradycja o nich
sposób,
się z dwóch
że
szew
płatów
zszywano
w
W
krocze
wstawiano
kwadratowy kawałek
spodni
wszywano
d w a kliny
(ryc.
biegł
płótna
po
płótna.
(szer.
60—64
wewnętrznej
Czasem
zamiast
w
mło
cm). Płaty
te
stronie
nogawek.
jednego
kawałka
14).
R y c . 14. Z r e k o n s t r u o w a n e s p o d n i e z S a n d o m i e r s z c z y z n y .
I . S p o d n i e starego t y p u , z p o l .
XIX w . A . — widok z przodu, B. — z tylu, C. — k r ó j :
d . — n o g a w k i , e. — ć w i k i e ł .
I I . Spodnie z k l i n a m i z k o ń c a X I X w . A . — w i d o k z przodu, B. — z t y l u . C. — k r ó j :
d. — n o g a w k i , d l . — k l i n y .
Górny
brzeg
spodni
oszewka,
przez
którą
kiem,
służącym
przewleczoną
W
końcu
zaszywano
przeciągano
do zapinania.
krajkę.
Zapięcie
do środka,
trok,
Często
do
oszewki.
XX
w . zaprzestano
Rozporek
2 Strój Sandomierski
zakrywała
nosić
t e ż spodnie
wypadało
X I X w . rozpowszechniły
koszule
na
skutek
zakończony
zawsze
siękupne
pętlą
czego
zawiązywano
pośrodku
powstawała
i werblikiem,
z
to jest
wprost na trok
szeroka
kołecz
lub na
przodu,
guziki, które przyszywano po 2 w
wypuszczona
„ n a wypust", w
na
wierzch
związku
koszula.
W
pasie
początkach
z czym dokładniej
zaczęto
i :
wykańczać
a
górna,
Spodnie
z
na
kupnych,
wych.
spodni,
zastąpiono
robocze
cienkiego
bowany
że
część
oszewki i troki
szyto
z
w
przeważnie
sukienne
użycie
z materiałów
łomie
X I X i X X w. wyparły
Tradycja
mówi
skóry.
Spodnie
spodni
przez
świąteczne
ludności,
Sandomierskiem
były
one
Kalesony
z płótna
szyto
wiązano
w
pasie
b y ł biały,
rzadziej
drelichowych
lub
trudno
w
far
materiałów
perkalo-
ściśle ustalić, w i a d o m o
j u ż w
tylko
jednak,
początkach
X I X w.
zimie i na
święta,
Począt
na
prze
samodziałowe.
owczarzy
spodni
i zapinano
tradycja
guziki,
świąteczne
sukiennych,
używane
barwione
grupy
albo
inne
były
parciakami,
z
używano
przez
pasku
je
szyto r ó w n i e ż
one całkowicie
je na
zwano
Spodnie
kupne
były
kupnych
o noszeniu
Noszono
szenie.
cajgowych,
materiały
i perkalowe
spodni
w
n a spodnie
lub zielony kolor.
z „wigowych",
weszły
materiały
psiej
Materiał
granatowy
kowo
z
i
lnianego.
na
pasek.
zgrzebnego
płótna
a więc
na
płótna
czarny,
Kiedy
wprowadzono przy rozporku kryte zapięcie
„szlufkami"
skórzanych,
na guziki.
w y k o n y w a n y c h
Posiadały
na kolor czerwony.
nie wspomina,
O
po bokach
noszeniu
mimo,
że
kie
podobnych
prawdopodobnie
używane.
lnianego
l u b k o n o p n e g o . Z a p i n a n o j e n a icerbliki l u b g u z i k i ,
sznurkiem.
S p a n c e r
Spancerami
rzadziej
z
—
„towaru"
czarne,
2 3
ciemnych.
W
l u b spancyrami
bioder.
a
nazywano
Szyto j e na
zimowe
najczęściej
czerwone,
bure
Czerwone
spancery
wyjątkowych
i
nosili
wypadkach
N a
szyto
kawalerów
z
Starsi
gospodarze
zapinali spancery
Spancery
podobnym
zapinane
męską
Zapinały
się z przodu
niowa — na
prawej
kamizelkę,
guziki
i
małą
miały
guzików
pętelki.
Guziki
spancery
watowane.
używano
pasa
płótna
w
kolorach
w
kratę,
np.
ozdobne
2 4
czarną
kratę.
młodzi
nosili j e z w y w i j a n y m
różnicą,
wszywane
że miały
l u b haftek,
były
rogowe
na tasiemki.
w
kołnierzykiem,
oszewkę.
Krojem
zaś, j a k w
lub skórzane.
Niektóre
koł
wąskim
doszyte r ę k a w y
czasem
były
dni świąteczne.
z materiałów
się m a ł y m ,
albo
Spancery
spancerów
w
lub też
„lanego"
w
gładkie,
z tą jednak
z
p o d szyją,
kończyły
na rząd
zawiązywali
stronie
czerwone
sięgające
letnie
kawalerowie
spancery
p o d szyją
do oszewki. R ę k a w y
pominały
zazwyczaj
były
kurtki,
niekiedy
codzień
głównie
spancery
nierzem.
wolue
l u b bez niej,
z barchanu,
zielone.
Sobótki
krótkie,
podszewce
spancery
z
przy
ćwikłami.
parafii
Wiś
Starsi
gospodarze
miały
na
dole
po
kieszonkę.
Spancery
odświętne
r ó ż n i ł y sięo d c o d z i e n n y c h
zdobinami
oraz
oszewkami
wach,
szerszymi
przy
ręka
przypominającymi
mankiety. Jedynie w Świąt
nikach spancerów
nych
odświęt
nie noszono.
Span
cery wyszły z użycia
czas
I
wojny
pod
światowej.
R y c . 15. Z r e k o n s t r u o w a n y
krój
..kamizieli". A . — w i d o k z przo
du.
B. — z tylu,
C. —
krój:
d.—przód, d l . tył, e—kliny bo
c z n e , f , — k l i n i k i , g, g l . — r ę k a w y ,
h.—kołnierz.
18
Skala 1 :30.
K a m i z e l a
Najstarszym
spośród
znanych
rzadko zwana
t e ż płóciennicą.
do
kołnierza,
bez
„Kamiziele",
o
k o l a n , bez
miennym"
różnią
2
5
.
się
od
umieszczane
szyją
na
Sandomierzaków
których
Pojawiły
podszytej
zapinania,
jeszcze
się
w
zachowała
w
nich
listwie.
Starsi
białym
tylko
haftki
pasie
się
lnianego.
była
Wyjątkowo
spiętego
żywa
zwane
gospodarze
kamiziela,
długiego
pasem
tradycja
afłkami,
rze
niewiele
rzadziej
zawiązywali
guziki
kamizele
pod
skrawkiem.
codzienny użytek szyto kamizele z płótna zgrzebnego
z płótna
teriałów
można
było
spotkać
t. j . k o n o p n e g o ,
kamizele
„świętalne"
„kartonowe"
z
ma
kupnych.
Przeważnie
każdy
podstawie
relacji
spotkałem
już jednak
na
wierzchnich
żadnego
czerwonym, niebieskim lub
Na
zaś
opisanej.
kryto
okryć
G r e g o r o w i c z podaje, ż e jest to „ r o d z a j surduta,
podłodze,
p o n c h o
gospodarz
informatorów
bo
miał
nikogo, kto
cała
sztuka
p o d ł u ż n e g o ,
dwie
zgrzebne
odtworzony
umiałby
płótna
nie
zszywanego
z
krój
ją
skroić,
mieściła
boków,
i
jedną
kamizeli
wiedziano
się
z
lnianą
podano
na
tylko,
stole.
kamizelę.
na
ryc.
że
Nie
krajano
ją
Kamizela miała
doszytymi rękawami
Na
15.
i m a ł y m
krój
sto-
R y c . 16. I . K a p o t a z W y s z m o n t o w a p o w . O p a t ó w z p o c z . X X w . „ K r ó j s u r d u t o w y " . A . — w i d o k z p r z o d u
B. —z t y ł u , C . — k r ó j : d . — s p ó d n i c y , e . — k l i n s p ó d n i c y , r . — p r z ó d , g.—pacha, h . . i . — p l e c y z p o ł a m i , j . — r ę k a w ,
k . — k o ł n i e r z . I I . S u k m a n a z M u z e u m Regionalnego P. T . T . K . w S a n d o m i e r z u p o c h o d z ą c a p r a w d o p o
d o b n i e z o k o l i c y w s i Z ł o t e j p o w . Sandomierz, z d r u g i e j p o ł . X I X w . A . — w i d o k z p r z o d u , B,—z t y ł u ,
C. — k r ó j :
jącym
Czasem
d.—przód
„ s p ó d n i c y " , e.—klin. (zszycie na r y s . B. jest nie w i d o c z n e ) , i.—tył, h.—plecy, j . — r ę k a w .
1 — p r z ó d . S k a l a 1 : 30.
kołnierzykiem
z tyłu
z
oszewką.
doszywano
klapki.
wpuszczano
dwie
proste
gospodarze
nosili
też kamizele
rzadko
widywaną
Drugą,
Sandomierszczyźnie,
sobą
wyszły
z
użycia
jeszcze
w
początkach
2«
były
lub
boków
Górną
ukośne
odmianą,
odrębne
w
X I X
końcu
X X w.
w
w.
nosili
były
przykryte
na
a
pod
wzór
kamizele
nieraz
pachami
poszczególnych
w
„ćwikle".
płótnem. Z
klapami.
boków
Niektórzy
sukman.
spotykane
kolorowego. Główną
wyjątkowo
je
kliny,
część do pasa podszywano
szyte
z płótna
zdobiny
dodawano
kieszenie
fałdziste,
wykonane
między
Z
tylko
w
południowej
cechą różniącą
parafiach
( r y c . 20).
Sandomierszczyźnie
kamizele
Kamizele
południowej,
kawalerowie.
1<)
S u k m a n y
Najbardziej
biała,
lekko
sowanego
szarawa
na
Część
górna,
ozydli
z
czyli
Czasem
kawałki
miał
przeszło
się
jednej
od
nowo
bokach
od
Ryc.
dodawano
poniżej
się z
do
ćwikle.
poszerzone
i pół metra
drugiej kieszeni.
sukmany
zapinała
dla
jest
k a w a ł k ó w
dolną
ze
się b ą d ź
większej
okazie
się
dwie
spódnicą.
na
guziki,
ozdoby
wełnianego
materiałów
z
i
(ryc.
śladu.
Różniły
ciągnących
zbiorach
(około
21
cm)
Muzeum
w
one
rozcięte
zakończone
i kunie,
zawsze
dwa
rzędy
guzików.
między
dużą
sobą
ilość
na
lewą
odmian
głównie
1 7 . — S u k m a n a z o k o l i c y ' Z ł o t e j , p c w . S a n d o m i e r z . Z e z b i o r ó w M u z e u m R e g . P. T . T . K . w
pio
guzikiem.
afłki
się one
1954 r .
sukmany
w
stroju sandomierskiego p o w o d o w a ł o
zaginionych bez
tworzyły
brzeg
się
bywały
też na
zaopatrywano
dwóch
17).
kieszenie
bądź
i
spódnicą,
dolny
dopa
klapki.
jednoczęściowe
u pasa b y ł szereg z a k ł a d e k ,
znajdującym
i
pleców
dwa
zwaną
klinami,
była
płaszcza,
kołnierz
sukmany
Czasami
fot. M . M a ś l i ń s k i
20
sandomierskiego
wykładany
kołnierz
sukiennymi
pięćdziesiąt
znajdowały
ongiś zróżnicowanie
niestety
Część
Na
ona
doszywano
obwodu. Z tyłu
tych
stan
trzech
dwoma
trzy
zakładek
pasa. M i a ł a
których
do
Sukmanę
Znaczne
sukman,
( r y c . 16 I I ) ,r o d z a j d ł u g i e g o
składał
sukna,
szwu łączącego
Sukmana
stronę.
stan,
sukna,
Sandomierskiego
Po
sukmana
odzieniem wierzchnim chłopa
piersiach, a luźnego
podwójnego
rękawy.
trzy
reprezentacyjnym
zdo-
Sandomierzu
binarni, c h o ć w
południowej
zamiast
wykładanego,
1900
zarzucono
r.
Sukmana
była
zadawalali
się
sobie
uroczystym
burochą.
je
tak
materiał
donaszano
jak
sukmany,
był
twardy
których
dotrwały
do
pierwszej
i na
nie
wojny
jeszcze
chłopów
„od
do
—
zamożniejszych,
wielkiego
także
nie
deszczu
stać
zdobiono.
sztywniał.
było
na
sukmanę
sukmany,
mające
stojący.
wojny
którzy
i biedniejsi
Około
światowej.
na
codzień
sprawiali
je
dzwonu".
też i brązow ych, które
lecz
także
kołnierz
pierwszej
T
używano
Biedniejsi,
je
użyciu
się j e d n a k niekiedy, że
informatorzy
sukman
występowały
powszechnym
odzieniem
codzień.
Ryc.
w
Zdarzało
twierdzą
białych
Wykonywano
tańsze,
był
s u k m a n y , lecz
i nosili, j a k
Oprócz
Sandomierszczyźnie
który
zwano
Sukno
z
burochami
którego
je
Zamożniejsi
nosili
nosili je
kościoła.
do
(ryc.
szyto
33).
było
burochy
na
Burochy
światowej.
18. K o ż u c h ć m i e l o w s k i z k o ń c a X I X l u b p o c z . X X w . G o ł ę b i c e p o w . S a n d o m i e r z . A . — w i d o k z p r z o d u ,
B.—z t y ł u , C — K r ó j : d . e. i . i i — s p ó d n i c a , f . — p r z ó d , g.—pacha, h — p l e c y , j , j l — r ę k a w , k . — k o ł n i e r z , 1 — k l a p a .
Skala
Zwolnieni
durowych,
bego
szarego
tańsze,
z
wojska
zwanych
gdyż
lub
żołnierze
w
swych
dawnych
Biedniejsi chłopi
szyli
sobie
na
sukna.
te
szinełami-
brązowego
wymagały
mniej
chodzili
1:30.
często
Szynele
zastępowały
ich
płaszczach
wzór
burochę.
mun
okrycia
z
gru
Były
od
niej
materiału.
K a p o t y
Z
końcem
bogatych
tak
jak
XIX
w.
gospodarzy
sukmany.
rozpowszechniły
kapoty,
Wykonywano
czarnego
sukna
fabrycznego.
sprawiali
sobie
zamożni
się
wśród
początkowo
je
z
cienkiego,
Kapoty
zazwyczaj
do
ślubu.
Przypuszczalnie pierwsze kapoty były
zdobio
ne
podobnie,
po
1900
r.
jak
były
i
dołu
posiadały
kawalerowie
sukmany.
krótsze
ozdób, mniej fałdziste
u
szyte
Późniejsze,
i sięgały
za
szyte
kolana,
bez
i czasem watowane.
Z
rozcięcie. W y k o n y w a n o
je
„ro
16 I ) . J e s z c z e o b e c n i e
paru
botą surdutową"
(ryc.
starców
chodzi
do
kościoła
pocie,
niewiele
już
różniącej
nego
płaszcza.
w
starodawnej
się
od
tyłu
ka
współczes
K o ż u c h y
kożuchy
noszono długie
przypominającym
kapotę
i fałdowane,
(ryc.
18).
: sandomiersko-świętokrzyskim
Dawniejsze
kożuchy
były
o w y p r a w i o n e j s k ó r y . Po
Na
były
k o ż u c h y krótkie, noszone pod odzież
o
kroju
pograniw
użyciu
wierzchnią
robione
z
z m o k n i ę c i u na
2 6
.
białej,
Ryc.
19. — W i d o k k o ż u c h a z t y ł u , G o ł ę b i c e
desz-
pow.
Sandomierz — fot.
J. K a m o c k i
1952.
21
czu,
sztywniały
wrócenia
one tak, że dla przy
i m dawnego
nacierać je mąką.
były
powszechnie,
rub.;
w wielu
wiał
sobie
z
stanu,
musiano
Kożuchy
używane
2—5
kosztowały
wsiach parobek
za w y s ł u g ę
wyma
kożuch
wraz
butami.
Na
w
przełomie
modę
kożuchy
z żółtej
one o d 15—20
sztowały
czego
X I X i X X w. weszły
nosili j e t y l k o
skóry. K o
rub., wobec
zamożniejsi
go
spodarze. W y t w a r z a n o je w Ć m i e l o w i e ,
s k ą d przyjęła się n a z w a
kożuchów"
R y c . 20. — W z o r y z d o b i e n i a s u k m a n ( u g ó r y ) i k a m i ziel ( u d o ł u ) s a n d o m i e r s k i c h z X I X w . R e k o n s t r u k c j a
J. K a m o c k i e g o , 1956 r .
„ćmielowskich
( r y c .19, 26). D l a w i ę k s z e j
mocy
wkładano w szwy „kant",
wąski
pasek
znajdował
skóry.
Z tyłu
się rozpór,
pasa.
Płaty
skóry
były
nie jednakowej
szerokości,
W
płatu
nany
połowa
płat
aż do
doszyte do rozporu
zakrywał
krywała
kożucha
sięgający
ż e jeden, szerszy,
pasie
czyli
tak
rozcięcie
szerszego
Rozpór
zapi
b y ł n a g u z i k i z r o b i o n e ze
skóry
Kożuchy
węższy.
na
te robiono ze
nych baranów.
Były
skór
czar
one nie pokryte.
Zapinano je na haftki i koniki l u b na
„sznurowane"
t e ż łebkami,
pętlice
i kołecki
zwane
obszytymi skórą.
Kożuchy
wykonywane
wie
w
posiadały
przód
i dolny
rankiem.
Staszowie
i
kołnierz,
kieszenie,
brzeg
Szyte
Ćmielo
wykładany
z a ś przez
kuśnierzy
z Bogorii i z innych miasteczek,
nie
miały
nierza.
skórę
sie
nawet
deszcze
kożucha, kładziono
słoty
często
wykładanego
Ponieważ
ba
koł
niszczyły
n a ń w
cza
burochę.
Kawalerowie
dla większej
elegan
cji nosili k o ż u c h y w y s z y w a n e . O p r ó c z
nich
używano
cych
zaledwie do połowy
pinanych
jeszcze
też kożuchów.,
na pętelki.
d w a inne
sięgają
uda, a za
Znane
rodzaje
też
21
a m i a n o w i c i e : koprzyWnickie ,
Pierwsze
nierzu
lub
zów
—
Ryc. 21. — M ę ż c z y z n a w kapocie o k r o j u
tradycyjnym,
z pocz. X X w i e k u . P r z y b y s ł a w i c e p o w . O p a t ó w — fot.
S. D e p t u s z e w s k i 1951 r .
22
były
białe,
wykładanym
o
i
z
barana.
W
kołnierz
osłaniał
głowę.
suknem,
towym,
zapinały
Górna
część
ozdobiona.
bondy.
dużym
futrem
czarnego
kryte
czasie
s i ę n a aftki
u
koł
białego
mro
Drugie
przeważnie
rękawów
były
kożuchów,
grana
i
kunie.
bond
była
Przy
„bondach"
materiału,
co
Oprócz
nosili
chłopi
pasy z tego
kożuchów
w y k o n y w a n y c h na miejscu,
szono
też k o ż u c h y przemycane
kańcy
Bidzin,
w
północnej
z byłej
części
pamiętają kożuchy przywożone z
Galicji.
weselny
oszewka
była
Fartuch
obszywano
szyto
krótsza
— Zrekonstruowany
fartuch
Sandomierszczyzny
o g ó l n y , B . — p i a t p ł ó t n a , C. — oszewka:
Sądecczyzny
m.
R y c . 22
drużby z X I X w. i X X w. A. — widok
z płótna
(1,20—2
u
no
Miesz
F a r t u c h
Fartuch
samego
okrycie.
8
i
d. — m e a n d r o w e
.
obszycie
tasiemką.
m).
Ponieważ
w e s e l n y
(szer. 6 0 — 6 4
dł.), przeto
dołu'tiulem
2
cały
kolorowymi
cm
a
długości
płat
przed szyciem był
wstążkami,
4 - 5
czasem
marszczony.
wyszywano
nazwisko właściciela. Stanowił on o b o w i ą z k o w y strój drużbów, toteż zwracano n a ń do
stopnia
uwagę
że
kawaler
siadający
fartucha
proszony
w
go
młody.
i pan
Fartuchem
dwu
a nawet
wiązano
nie
drużby.
go
być
nosił
i trzykrotnie; z
na
troczki.
zaginął
i
Opowiadają,
kiedy
mógł
na
zarzucono
przez
pewien
pasie
przodu
Archaiczny
przełomie
że
w
czas
X I X
czasie
noszenie
„na wypust", młodzież
w
się w
tego
po
Czasem
okręcano
ten ubiór
X X w.
nie
koszul
przychodziła
do
kościoła
pasa
zwanego
fartuchu.
P a s y
Typ
trzosem
szerokiego
wyszedł
formatorzy
tylko
niaki"
starzy
2 n
.
dawno
twierdzą,
Opasywali
my
z opisów
początkach
skoro
znajdujemy
o
sukmanę,
Pasy
te
zna
i opowiadań.
Już
X I X w.
zdobione,
mi
go
nosili
„pańszczyź-
nimi
lub koszulę.
w
In
ludzie,
kamizielę
tylko
z użycia.
że
u
tym
musiały
wzmiankę
Zdobiono
kółeczkami
wielkości
kabzli
od
R y c . 23. — M ę ż c z y z n a
w.
w
3
0
.
mosiężny
buta.
gały one w d w ó c h lub trzech
XX
być
Gregorowicza
kapocie
Obie
rzędach
z
pocz.
P r z y b y s ł a w i c e , p o w . O p a t ó w — fot.
S. D e p t u s z e w s k i 1951 r .
23
cały
pas
Pasy
te
z
dookoła
lub
trzema
dwoma
rzędów
pinano.
Po
kaletki,
służące
Trzosy
często
a
dłużej
przy
przy
stroju
Ryc. 24.—Chłop w tradycyjnej rogatywce
rodzaju,
t.j.
T. Mańkowicz,
1954
opasać
suto
obijano
naj
kapotach,
a
więc
i
biedniejsi
zaczęli
dwoja
nieozdobne,
bądź
też
lakiero
czarne,
nabijane
gwoździami.
tak,
dwukrotnie,
one
że
przy
mosiężny
Pasy
czym
się
drugim
łukiem.
biodra
szerokim
m a m y
o
Były
czerwone
przekraczała
frędzlami.
dwukrotnie
U c z e s a n i e
i
do
tyłu
grana
czy
zielone.
Długość
toteż
okręcić
to
zwano
kędry"
(ryc.
obcięte
do
„na
33).
równo,
ucha,
M o d a ta p a n o w a ł a
łowie
X I X w.
garnka
lub
zazwyczaj
na
po
zachowały
na
przy
głowę,
obcięcie
włosów.
dzielę, aby
włosy
błyszczały i leżały
smarowano
je
?
miało
Na
gładko,
że
Długie
spadające
przeszkadzały
w
„aż
pracy,
w
ze
koś
toteż
jednokrotnie przewiązywano je cienką
paską
nie
„sperką ", tak,
włosy
się
pomo
co
równe
oczy,
włosy
powszechnie w
zapewnić
mgliło".
„na
mieli
przystrzyganiu
włożonego
Ucze
lub
spadające
Gdzieniegdzie
o
zacze
uszy.
kacapkę",
kark.
wspomnienia
g ł o w y
Kawalerowie
połowy
się
5).
włosy
sposób, że p r z y k r y w a ł y
sanie
tych
można
(ryc.
chłopi nosili
i przycięte
weł
lub
n a k r y c i e
Sandomierscy
ten
pasach
buraczkowe,
2 m.,
było
za
na
one
lakie
można
wiadomości
nimi
no
były
pasów
ciele
la
pasy
ozdabiano
cy
znaczy
je
wszyscy,
Wąskie
rzadziej
sane
to
później
towe,
w
się
pieniędzy.
Używano
lub
Końce
było
znajdowały
paradne,
dłuższe,
spadały
nianych.
za
młodzież
lub
były
Mniej
je
w.
śklane,
blaszkami
razem
T
Fot.
a
wane
i w s p ó ł c z e s n y m u b i o r z e . S z c z y t n i k i , pow .
Sandomierz.
X I X
kiego
nimi
równała
które
reprezentacyjnym.
węższe.
rowane
czterema
chowania
bardziej
cm)
ich
na
pasa
sukmanach
gospodarze,
mi
kabzli,
do
połowy.
rzadziej
Ilość
gwoździkami.
końcu
pasy
do
18 — 2 0
„pośkliwiano",
błyszczącymi
sić
a
bokach
kierowano,
tylko
(około
przłączkami.
ilości
W
też
szerokie
mosiężnymi
się
lub
były
na
nie
prze
słomy..
W ą s y b y ł y rozpowszechnione aż do pierw
szej
wojny
światowej.
Najbardziej
R y c . 25. — M ę ż c z y z n a z d z i e c k i e m w s t r o j u
d z i e n n y m 'z
I I [pół. X I X w.
(około
co
1860—1870)
z pogranicza krakowsko-sandomierskiego. A . Pat
k o w s k i S a n d o m i e r s k i e , P o z n a ń 1958~r. str.
24
41
u ż y w a n y m
tych,
Brody
typowym
noszono.
okryciem
żona
były „siwe" t . j . granatowe lub
czarne
zwane
przez
głowy,
mężczyzn
..rogatówki",
głównie
nie
też
„czapką
na
cztery
_
ernije",
Szyto
je
tylko
z
z
cztery
sukna.
sobą
w
ten
je
sposób,
na
że
—
wyjątkowo
zwieszał
wony
a
w
czapek
dl.
i
inne
drużbów,
15
cm.
W
T
Rogatywki
świętnego.
Gęsie
z
siwymi
Nosiła
Ozdoby
choć
je
miały
7
Były
szyte
one
takie
nosiła
jak
podobne
do
barankowym
na
lub
miały
na
czerwone
siwym
denku
sznurki.
szych gospodarzy,
skiem
W
na
3 2
także
w
, Sądecczyźnie
zimie
głowę
to
obszytym
3
3
wścieklice,
z
się
Czapki
3
1
jątkowo,
jeśli
otok
czapa
wykonany z
(2—6
w
o
cm.)
pawimi
1885—1890.
czerwonych
tych
czerwonym
latach
je
rogatyw
terenach.
denkiem
sukiennym.
białego, szyto je z sukna
duże
watowane
głowę
od
ciosów,
czapy,
chętnie
czer
w y
baranka
Te
też
lub
i na
niższy
Otok
a
popielatego lub
to
się p a m i ę ć
od
przystrajano
stosowany
używane
do
stroju
związywano
nego.
na
barankowy
zabawę
zbliżone
do
rozchy
lub niebieskiego,
był
otok
lub na
bardziej
ich raczej
czasie
takie
c z e r w o n ą w s t ą ż k ą . D e n k o szyto z sukna
wonego, granatowego
czerwone,
używała
W
61
czarnym barankiem.
Rozcięcie
r.
Sandomierzu.
terenach.
dookoła
górze.
1925
, Limanow
denkiem,
ku
do
do
m a ł y m
lała
sporadycznie
dwa
podobne
czapy
że
wstążek
star
wysokie
tak,
przystrój
ob
papuzami .
rozcięty,
przypominający
barankiem.
która
siwym
lub
był
a
zachowała
zwane
z
przy
nad
ten był
zawściekłe,
czyli
czer
też noszono
sznurek
rogatywki
kładli
futrzany
się
r.,
gospodarze,
jałowicami
środka
okolicach
i na innych
zamożniejsi
t e ż c z a s e m jałówkami,
Były
mniejsze.
„kwiatek",
Ze
czarny,
uroczystości, p ę k kolorowych
czerwony
również
informacji
Olkuskiem
12
umieszczony
c z a p k i te b y ł y
kozackich, tylko były
występują
cm).
Kutos, był
brązowym
krzyżowały
Według
baran
(6 d o
wesele
r y c . 4.,
czarny „kutos" j a k na rogatywce. W
Bogorii
na
okrągłe
czapki
czarnym
łułasek.
i granatowe,
one
czarnym
otokiem. Na środku denka
też
nie
były
też czapki
najczęściej
zielonym paciorku. Często
przystrój
północnej
przypuszczalnie
wyższe
szerzej
młodzież,
się, ż e
Łagowa
W y k o
znacznie
lub
1900
noszono
zdarzało
(ryc. 39).
lub
podczas
zszytych
były
b y ł o jeszcze d o s t a ć je na j a r m a r k a c h w
przeważnie
okolicach
Młodzież
do
krzyż
„Rogatówki"
je
odtworzyć
materiału,
kucoł
stanowił
pospolicie
Sandomierszczyźnie
kach,
ozdobę
czapki
( r y c . 29).
dziś
dłoni
Gnieszowicach
światowej, można
Niejednokrotnie
W
w
wierzchu
kutos,
Przybysławicach
noszono
Równocześnie
krakowskich.
w
„rogatką"
k a w a ł k ó w
Obszywano
szerokość
zielony na
ozdoby:
a
okolicy
pierwszej wojny
piórami.
na
rogi.
wełniany
okolicach Łagowa
rogatywkach
na
watując.
albo
że krój ich m o ż n a
tworzyły
większe
ucho
tak
się one z 4-ch
zwykle grubo
białym,
się na
„konfederatką"
zupełnie,
Składały
szwy
podszewce,
czapy
lub rzadziej
i opowiadań.
krakowskich i posiadały
kiem
W
światy"
Rogatywki zaginęły
ilustracji
nywano
od
„na
z
czar
chroniły
brano
je
zabawy.
R y c . 26. — G o s p o d a r z w k o ż u c h u i w c z a p c e b a r a n i e j —
G o ł ę b i c e , p o w . S a n d o m i e r z — f o t . J. K a m o c k i
1952
25
R y c . 27. —
polskiej
Gospodarz
ze S t o b i c
w
B. B a z i e l i c h ó w n a
„A\ ś c i e k l i c a "
spolita
na
w
— fot.
1951 r .
ongiś
po
Sandomierskiem,
była
j a k
to wskazują
(ryc.
maciejówce
pow.Opatów
liczne
ilustracje
28 a).
D o o k r y ć g ł o w y , o k t ó r y c h na
wet
tradycja nie wszędzie
chowałarowki
należą
l u b magiery
chami.
Były
sięza
magierki,
zwane
one
magie
też
częścią
sadłostroju
paradnego. Zazwyczaj białe,
z oz
dobnymi centkami, nie różniły się
niczym
i
od magierek
prawdopodobnie
krakowskich
były
też w y
rabiane p o d Krakowem.
Kupowa
no
j e na jarmarkach. Magiery za
przestano
nosić
okrągła,
wywijana,
dnem
w
czapa
około
północy
dzie
szerokim
występowała
połud. części
na
1890r. T a
z
raczej
Sandomierskiego;
nie udało
stwierdzić
się j e j nig
— należy
przypuszczać,
że
tam
Jeżeli
używana.
nie
raczej
była
powała, to prawdopodobnie
nad
Wisłą,
gdzie
D a w n y m
stępnie
lekko
okryciem
filcowe
którzy
nich
zdobili
pawie
kapelusza
u
lerowie
Siwe
wykonywano
Kania
ze s ł o m y pszenicznej
otaczano
kawalerów.
Przy
przypinali
czyli
czarne,
tylko
flisacy.
pierwotnie
Gregorowicz.
kwiatów
ozdabiano
( r y c . 2 8 ef).
w
kapelusze
się
jako
wełniane,
o ubiorze
a na
parobków,
l u b ,j a k w J a k u b o w i c a c h p r z y p i n a l i
wstążką
czarną
lub czerwoną.
do
Kanię
noszono
główką
okrągłą,
górze.
słomiane
robiono
przyczynili
o nich
pęczkami
Kapelusz
k u
— z płaską
wyrabiano
są również
je na święta
wzniesioną
koczami,
głowy
( r y c . 21). W s p o m i n a
pióra.
Kapelusze
inne
do j e j rozpowszechnienia
ona
zaś wystę
cztery
szeroką
pawie
dwóch
rzadziej
czarną
odmianach:
szerokości
l u b żytniej.
„dudki",
wstążce
w
była
dłoni
Zazwyczaj
plecionki
w
czy
sześć,
lub granatową
umieszczano
jedne
z
l u b nieco
wstążką
osiem
szersza.
d o nich, zwane
war
(ryc.28g). G ł ó w k ę
u starszych,
okolicach
Kapelusze
a
„fontaź", a
w
widywało
siępospolicie jeszcze d o
czerwoną
Sandomierza
kawa
pióra.
ciemno-niebieskie
kaszkiety
ostatniej
w o j n y , a i o b e c n i e m o ż n a j e s p o t k a ć . D a w n i e j s z y t y pk a s z k i e t u , w z o r o w a n y n a w o j s k o w e j
czapce rosyjskiej,
stąd t e żz w a n y „ruskim'' l u b„moskiewskim", miał szeroki
denko, a p r z ó d w y s o k i (ryc.
W
czasie
pierwszej
wojny
o węższym
otoku
patriotycznych
—
kaszkietowi,
względów
dzali, ż e te b y ł y
2b
otok
i
duże
10).W s t a w i a n o d o n i e g o d l a u s z t y w n i e n i a d r u t l u b s p r ę ż y n ę .
światowej
czapka
i mniejszym
podobne
ta
denku.
kaszkiety
ustąpiła
Zmiana
nosili
znanemu
ta nastąpiła
legioniści.
„polskie". T e n ostatni t y p czapek n a z y w a n o
j u ż
wcześniej
częściowo
Informatorzy
„maciejówkami"
ze
stwier
( r y c , 27).
R y c . 28. —
O k r y c i a -głowy
mężczyzn,
wścieklica zrekonstruowana
[a. —
na podstawie r y
s u n k ó w St. L a t a n o w i c z a , J. Z i e n k o w i c z a , J. W ó j
cickiej,
oraz
z Łagowa,
pucharu
cechowego
garncarzy
b. — r o g a t y w k a n o s z o n a d o 1914 r .
Zrekonstruowana w oparciu
kiewicza,
c. —
czapka
szechnie
używana,
o fot. F . M a ń k i e -
barania
dotąd
d. — m a g i e r k a ,
pow
noszona
w p o ł u d n i o w e j S a n d o m i e r s z c z y ź n i e d o 1890 r .
Zrekonstruowana
na
p o d s t a w i e fot. A . F a ł k o
w s k i e g o „ S a n d o m i e r s k i e " , ej. — k a p e l u s z e
miane. Sporadycznie
raszowice
pow.
sło
spotykane i obecnie. Gie-
Sandomierz,
„w cztery dudki.
g. — p l e c i o n k a
^
Stobice pow. O p a t ó w .
R y c . 29. — K r ó j r o g a t y w k i p o w s z e c h n i e
d o 1914 r. A . — w i d o k
noszonej
o g ó l n y , B. — k r ó j : c. — d e n k o ,
d . — o t o k b a r a n k o w y , e. — „ k u c o t " .
Oba
rodzaje
kaszkietów
miały
guziczkami rzemienny pasek.
małe
lakierowane
Kaszkiet przyjął po
daszki
czerwonej
i przymocowany
rogatywce
weselnej, w y s t ę p o w a ł w n i m p a n m ł o d y i d r u ż b o w i e . N a wesele,
ubierano
kaszkiety
Rzadziej
one
je
na
pawimi
spotykaną
denku
tylko
z
sześć
piórami
odmianą
lub
osiem
wciąż
ż y w y m
i do
baranice
wypierane
obecnie
zanikania
jest
czapników.
brak
czaste. U c h ł o p ó w
szanujący
z
czapki
święta,
kwiatami wystającymi
maciejówki
zaszewek,
funkcję
a miejscami i w
a
były
nad
zielone,
ponad
aksamitne
denko.
kaszkiety.
otokiem żółty sznurek.
Miały
N a ogół
nosili
kawalerowie.
Jedynym,
jest
lub
dwoma
się
przodu
nie
przez
załamywali
czapki,
„w
lub
„barankowe".
a
kółko
skóry
załamanie
jak
Ponadto
noszono
tak
czapki
baranie.
na wacie
zwane
czapki
były
z głównych
p o w o d ó w
ich
i podszewce.
B y ł y one
spi
szpic
b y ł w i d o c z n y ( r y c . 2 8 c) b a r d z i e j ;
szło
„bez
donica",
rozróżniano
oryginalne
noszonym typem
miejskie. Jednym
o swój wygląd
do
tyłu
czapki
powszechnie
W y k o n y w a n o je
dbających
( r y c . 11). Z a l e ż n i e o d g a t u n k u
naśladujące
niedawna
gdy
baranice
środek
czub
głowy"
wciskano
( r y c . 26),
do
to
wewnątrz
droższe — karakułowe i tańsze
„papużki" czyli
wełniane
czapki
fabryczne,
O b u w i e
O.
o
Kolberg
wywiniętych
podaje,
że w
cholewach
3 3
.
lecie
chodzili
Sandomierzacy
Buty
szyte
boków
z
miały
boso,
długie
zimą
zaś w
cholewy,
butach,
sięgające
po
17
wyprostowaniu
swobodnie
wami,
kolana.
opadające
Drugim
stronie,
poza
typem
poczem
takie
można
było
nosić
wywinięte,
bądź
też
(ryc. 30II.)
obuwia
były
wywracano
nie kołkowano,
wały tak na lewą,
Cholewy
wywrotki,
gdyż
szyto
je po
lewej
proste.
Buty
takie
szyto
drat-
się rozchodziły.
O b a buty
były
nogę.
„wywrotki"
na prawą.
to też łatwo
jak i na
prawą
dlatego
Cholewy
tak zwane,
miały
Ponieważ
jednakowe,
paso
były
słabe
ich
kawałka
skóry.
mało
używano.
Buty
ich
„przodowe"
sięgały
do kolan
usztywniający
W końcu
Miały
t. j . szyte
z
i miały
góry
wycięcie
zwany
tyłkiem
kawałek
skóry
X I Xw . uchodziły
one „jednostalną
kawałka
skóry.
tem wycinano
Prawidła
części
biono
za najlepsze
wycięcie,
z półtoracalowej
skóry.
twardym
częścią
moczono
rodzaj
przodu.
Dla
przed
pazura. Miał
miały
obcas
francuski.
je
b y ł uncwot,
on ułatwić
i. j
Były
na
wstawiano
nabitych
trzy
one niezbyt
cale,
bo „jak
kto wlazł
w
szerokie
mosiężne
podkówki
kowali.
Niektórzy
kawalerowie
nabijali
z jednego
gnój,
górną
wykrojone
to buta
krawędź
takie
szwy
miały
two
tak zwanego
cholewy.
środku,
„chód
nie uwalał".
buta
pasek
skóry
wewnątrz
w
wycięcie
wąski
kawałków
wyrabiane
pożądany
pod kolanami, ro
przy pomocy
gdyż
po
(ryc. 3 0 I I j).
obijano
„wybierany"
wygodne,
sobie,
przy
w
kilka
butów
obcasach
siadały
cholewy
Przy niskich cholewach
zdejmowanie
wysoki
Staszowie.
wałkowauiem,
z tyłu
służyły d w a„ucha", wszyte po bokach
obcas
w
tak długo, a ż przyjęły
W cholewach
mocy,
Cholewy
naszywano
na prawidła
Po tej czynności
w ruchu.
większej
napiętku
buty
chwalono
deski.
prosto.
„pieska". D owciągania butów
ale
z przednią
cholewy
krajano
pięcie
naszyciem.
je rękoma i młotkiem
aby nie przeszkadzały
się z
pominający
lub
na
białe buty juchtowe, wykonane
i ugniatano
część
znajdowało
Juchtowe
z jednego
(ryc. 301). Z tyłu
przeznaczony na to obuwie
wycięte
Tylną
rzących
krojono
przyszwę wraz z cholewą, a następnie naciągano
były
N a
przodu
przyszwę", wyciętą wraz
Jucht
gwoździkami
kształt.
u
przy
paskudny",
Buty
te p o
przez
miejscowych
drobnymi
metalowymi
kółeczkami.
Nowe buty były koloru
sadzą
w
i
tłuszczem,
stójką,
w
i z
układano
początkowo
miękkiej,
na prawidłach.
spełniały
mosiężnymi
gwoździkami
tylko
1905
r.
ozdobę. Wyszły
R y c . 50. — O b u w i e
cienkiej
układa
Kanty
„Uncwoty"
przy
później, nabite
z
się właściciel
(dziegciem).
sztylpa
4—8 ..kantów".
praktyczną,
już
wykonane
górnej, zwanej
dolnej,
harmonijkę
buty
smołą
letnim
części
takie
gdy przybrudziły
nasycając
1 8 8 0 r . w e s z ł y w m o d ę u k a w a l e r ó w b u t y w harmonije.
nej
o
zimę
Około
lub
nosili
białego,
na
okresie
ze s z t y w n e j
te
a
nich
rolę
błyszczącymi
—
stanowiły
z użycia
zrekonstruowane
w
około
oparciu
dane uzyskane o d s z e w c ó w z I w a n i s k i Staszowa
I. Buty „przodowe"
z poł. X I X w . A. — widok
z b o k u , B. — k r ó j .
II. „Babskie
b u t y " zszywane z boku z poł. X I X w
A . — widok z boku, B.— tył cholewy, C.—przód
tworzący
zarazem
przyszwę,
d. — p r a w i d ł o
częściowo
obciągnięte skórą
(zakreskowane).
I I I . B u t y „ c h l j p s k i e " z k o ń c a X I X w . i pocz. X X w .
zszywane z tyłu
A . — w i d o k z^bsku, B. — c h o
lewa, C.— przyszwa.
28
L
A
0
czernił
je, smarując
Zamożniejsi
gospodarze
„gimzy".
Cholewa i c hskładała się
Kawalerowie
przybijali
Te
ostatnie
szczególnie
z
piosenek
śpiewano:
często
podwójne
nadawały
„A
hasaj
się
ze
a
pierwszej
miastem,
W
one
choć
zimie
nogi
na
od
wieś
buty
wykonywali
nie
większej
jest
ze,
ksesaj
ze" ' '
butów
zimna
je
wyjątkowo
tylko
stalowe.
W
jednej
między
wsią
obuwiu
luźnymi
cholewami.
z
tak
zwane „słomiaki".
do
zszywanych
środka
podeszwami
kupowano
je.
plewy.
Chroniły
przy
po
Częstokroć,
skórzanymi.
Słomiaki
Używali
przeważ
ich
furmani.
N o g i p r z e d w ł o ż e n i e m d o b u t a o k r ę c a ł c h ł o p w i e c h c i e m , c z y l i kłocią
z gałgana czy
zimy w
wano
powszechnym użyciu były
tylko
onucek.
drugą
okręcano
nią
mocno
(ryc.
nogę
Słomę
kładli
na
a
je
na
wiecheć
„przybierając
łydkę,
za
k a ż d y m
pozostałe
zimie
do
pracy
wkładali
źdźbła
chłopi
kawałka
materiału,
nie
wsadzał
ręce
rękawic,
Koniecznym
biona
uzupełnieniem
zazwyczaj
wieszone
na
owiniętą
onucą,
a następnie
w
rękach
i łamano
razem
wąskie
pasma
starannie
rozkładali
na
uży
owijali
wpół,
poczem
słomy",
którymi
wszystkie
strony
32).
z jakiegokolwiek
miał
nogę
ścierano
R ę k a w i c e
W
onucą
okresie
„klocie", nawet w tych wsiach, gdzie p r z e w a ż n i e
Najczęściej
onucką.
sznurowali
31,
ze s ł o m y l u b
p ł a c h t y lnianej. Zamożniejsi nosili w zimie ciepłe onuce „ b a j o w e " . W
wiecheć
się
tańca.
różnice w
dawano
starymi,
i
9 f
z warkoczy słomianych,
ochrony od
mosiężne
podczas
hasaj
Sandomierzacy
podbijano
sami, a
to
iskier
zasadnicze
częściej
czasem
Robiono je
słomiaków,
włościanie
zniknęły
używała
i śniegu.
Dla
wzmocnienia
nadal
drużba
w podkówecke
światowej
zakładali
mrozu
m o c y szpagatu.
dla
wojny
krzesania
starsy
Podkówecka
O d
do
podkówki,
wsi
na
z
kory
rzemyku
zwyczaju
w
d o d a t k i
rękawice
z
jednym
wyjątkowo
i z
kożucha.
palcem,
uszyte
Jeśli
powożący
w
domu
końmi
rękawy.
stroju
brzozowej.
u
i
męskiego
Oba
te
pasa. T a b a k i e r k a
palenia papierosów.
był
n ó ż , t. j . k o z i k
przedmioty
wyszła
z mody
Dzisiaj u ż y w a n a
oraz tabakierka
nosili
chłopi
w
kieszeni,
wraz
z
jest
tylko
nią
najczęściej
zro
za
rozpowszechnieniem
przez
nielicznych
starców.
Częstokroć
,,krzesany
Ryc
z
starzy
jedlaka",
gospodarze
chodzili
z
z
przez
który
otworem
laską.
Był
przewlekano
rzemień.
prosty
kij,
Parobcy,
idąc
j 1 - 3 2 — O w i j a n i e n o g i w i e c h c i e m . S z n u r o w a n i e ł y d k i — G o ł ę b i c e p o w . S a n d o m i e r z f o t . J. K a r n o e k i 1952.
29
na
zabawę
tyki
Na
lub
do
stawały
palcu
karczmy,
groźną
u
żonatych
tombakowa;
Koszulę
wnikową
na
Na
granatowy
bractw
błyszczała
one
noszono
lub
nosili
na
do
oprócz
zakupione
„kłónnice",
lub
na
Spinki
takie
X X
medaliki,
kogo
było
jarmarkach
duży
koszuli,
zwykle
przykrytej
z
przodu
boso,
X I X w.
a
półkę
bogatsze
po
wsiach
duży,
miejscach
W
oraz
zimie
1958 r. str.
kobiecy
kaftana
tylko
z gorszego materiału.
Na
głowie wiązano
buty
z
pole
krwa
małych
sukienny,
Wpisani
do
w
chustkach
m ę ż c z y ź n i w suk
O p a t ó w , A. Patkowski,
60.
i
składał
z
wdziewały
z
wyszywany
Kobiety
STROJU
był
że
spinano
Żydzi
V I
nadołkiem,
lekkie
okrywały
szerokiej
wąski
pas
u
K O B I E C E G O
się
z
krótkiej
płóciennej
jednobarwnej
spódnicy,
dołu.
Spódnice
posiadały
Biedniejsze
chodziły
mężatki
okrywały
obszytymi
barankiem
chustki.
cholewami.
w
koszulach
i spódnicach
3 7
chodziły
w
kaftany
zastępowały
cieplejszymi,
dużymi
wełnianymi
chustami.
Zamożniejsze
kamizele,
jedna
,
a
się
biedniejsze
po
dwie
lub
trzy
czasem
na
niewiasty
drugą.
Na
nogi
wkładały
wciąga
buty.
Strój
30
ubiór
srebrna
chustką.
kożuchy,
no
codzienny
zaś
odpustowych.
sandomiersko - świętokrzyskiego.
S A N D O M I E R S K I E G O
letni
tak
bija
pierścionki.
roznosili
widoczny
Sandomierzanki
głowę
OPIS
podłużonej
zapaską,
czasie
różaniec.
R o z d z i a ł
końcu
złota,
święta
najczęściej
w
Sandomierskie, P o z n a ń
W
stać:
w
sandomierskich, trzeci (prawy) w burosze, Szumsko, pow.
O G Ó L N Y
w
wstążką,
w i ą z a n y c h w czepiec i w ś w i ę t o k r z y s k i c h zapaskach n a r a m i e n n y c h . D w a j
manach
które
w.
a
kupowany
szkaplerza,
R y c . 33. — C h ł o p i z p o g r a n i c z a
jaką
czerwoną
początków
szkaplerz,
szyi
rzemyku
na
zwykle
spinką.
krzyżyki
czarny
na
obrączka,
nosili
wiązano
bursztynową
dotrwały
szyi
niekiedy
bronią.
kawalerowie
codzień
lub
miasteczek,
nosili
się
odświętny
stanowiły
haftowane
koszule z kryzkami,
spódnice
zdobione
aksa-
mimymi
plisami
i
kobiet.
Ponadto
częta,
wdziewały
stycznym
był
tami
zapaski,
obcisłe
gorsety,
ząbki
były
chusteczki,
bądź
też chodziły
strojnością
za upięty
i jaśniejszymi
Kobiety
szły
Niezbędnym
kolorowymi
mężatek,
widoczne na
z tyłu
11 s t a r s z y c h ,
kaftany, a młodsze
sznurowane
młodszych
którego
zatkniętymi
ciemne
niewiasty wkładały
przystrojeni głowy
czepek,
głowach
jednobarwne
starsze
a także
czole
spod
z włosami
warkocz.
a
u
młodszych
wstążkami.
wiekiem
chusteczki.
Panny
dziewcząt
dziew
Charaktery
starszych
nie zakrytymi,
Ubiór
jasne
podobnie j a k i
gospodyń
miały
ozdobionymi
odznaczał
się
na
kwia
większą
barwami.
do kościoła
boso,
uzupełnieniem
oczyszczone
świątecznego
H y c . 34 — S a n d o m i e r z a n i e w u b i o r a c h o d ś w i ę t n y c h
trzewiki
ubioru
wkładały
były
korale,
przed
kościołem.
niekiedy
okuwane
z p o c z . X X w . R e p r o d u k c j a z p r a c y : J. K a r ł o w i c z , L u d .
R y s l u d o z n a w s t w a p o l s k i e g o . W a r s z a w a 1003 str. 1 3 1 .
srebrnymi
z
matki
zadowolić
sze
obrockami.
na
córkę.
Stanowiły
Ilość
one część
sznurów
korali
się drobnymi koralami bądź
kolorowymi
paciorkami. Świadczy
Bardziej
kap
charakterystyczne
noszony
tylko
przez
dziewczyny i przechodziły
też nawet
o zamożności.
sztucznymi
o t y m również
„Korale,
obrocki,
a my sierotecki,
czy
posagu
świadczyła
miały
siwe
zdejmowano
czepkiem.
U
podczas
biedniejszych
części
kobiecego
stroju
zaginęły
z końcem
Około
1890 r. z a c z ę ł y
okresu
międzywojennego.
nie
okrytą
„strojnikiem"
często
w
po obcięciu
miejsce
rozpowszechniać
W d o w y
do
a
najbiedniej
Goźlic:
sandomierskiego,
j a k
łoktuska,
warkocze kładziono
strojnik,
X I X w .
włosów
uroczyście
zastępowano
„strojnika"
nakładano
wianek
się welony, które
ślubu
z
bogocki,
paciorecki''.
mężatki,
oczepin,
spadku
musiały
.Jakami",
piosenka
P a n n ę m ł o d ą ubierano do ślubu biało, a na rozpuszczone
który
w
Biedniejsze
szły
w
zapanowały
ubraniu
w
z
go
ruty.
początkach
świątecznym,
z
głową
ani welonem.
31
Druhny
jaki
i
stroiły
mieli
dziewcząt
W
dożynek
trumny
nakładano
okrywano
zmarłe
strojach
wkładała
dziewczynę
głowę
w
strój
czepek.
na piersi sztuczny
to
wianuszki
z
pszenny
wieniec
ślubny,
kobietę
w
Przez
a
pewien
się one białymi
płachtami,
zasłaniając
niekiedy nawet
zwykłych
pieluszkach,
rozpowszechniły
się dopiero
w
dziewczynki biegały
Koszulki
się
u
ze
spódniczki
bogatszych.
okresie
W
chłodniejsze
zwykle
z
sukienkę
( r y c . 59).
„kościelne
młodsze
smaty".
„łoktusek",
kobiety chustką.
ubrania.
D o
i
Kobiety
połowy
X I Xw .
twarze.
przeważnie
uszytych
ze
wstążką,
w
samych
koszulkach, nieco d ł u ż s z y c h n i ż
krajką,
czasem
haftowano,
do niej staniczka
tak
zwaną
zapinanego
materiałów
dziewczynki chodziły w sukienkach
dziewczynki
8
pieluszki, ozdobione r ó ż o w ą
dni nakładały
resztek
taki
kobiet
międzywojennym.
do niedawna
przepasywano
i doszytego
wykonywano
się w
Specjalnie szyte n a t ę u r o c z y s t o ś ć
3
po zarzuceniu
ciemne
chłopców.
prześcieradłem,
czas
nakładały
chrztu nosiło
Reszta
na głowę
żałobnym
do
„kwiatek",
ruty.
świątecznych.
niewiasty
Niemowlę
Starsze
zwykłych
przodownica
na
przypinały
starsze
w
starych płócien.
Małe
w
i
Niekiedy były
orszaku
uczestniczące
u
wiankiem
czapek.
ubierano
Mężatkom
okrywały
u
występowała
czasie
Do
głowę
drużbowie
z tyłu
codzieó.
ze
spotykało
składającą
n a guziki.
l u b przerabiano
na
co raczej
sukienkę,
zniszczonej
D o pierwszej
się
S u k i e n k i te
odzieży.
Komunii
kładły
białą.
R o z d z i a ł
S Z C Z E G Ó Ł O W Y
OPIS
V I I
S A N D O M I E R S K I E G O
STROJU
K O B I E C E G O
K o s z u l e
Koszule kobiece składały
doszywanej,
sięgającej
wykonywano
bego
płótna
z cienkiego
XX w . zaczęto
marszczone
koszul
siętradycja wiązania
d w a lub
ostatnich
latach
wykonywane
dość
wycięcie
duże
w
okresie
Do
zaś
na
majtki
tylko
zimowym,
okresu
kobiety.
kobiece.
oszewka
szyi.
tak
zdobiono
płótna
Nosiły
Dopiero
Koszule
dolnej,
koszuli
szyto z
w
gru
początkach
szyto
oszewkami
zapiętymi
sięgająca
bioder,
koszule
starsze
na
guziki.
wsiach
się koszule
bez
się w
z przodu
jak i
oszewkę
( r y s . 5 3 , 54).
r ę k a w ó w
o
kroju
(ryc. 361). M i a ł y
one
dziewczęta.
uszyta
były
się one z d w ó c h
podobnie
haftem l u b stebnowaniem
z
barchanu
nie posiadała
jedyną
kobiety nosiły
gładkie,
tylko w niektórych
rozcięcia,
je głównie
krojem
(ryc. 35). R ę k a w y
lnianego l u b kartonu
halka
X I Xi X X w . pojawiły
Składały
w
były
wzdłuż
zwana
międzywojennego
tylko
na zimę.
w o k ó ł szyi, w y j ą t k o w o
Zakłady
z cienkiego
krótka,
Wyjątkowo
przełomie
zakończone
świątecznych
była
i
część
j e j na białe lub czerwone tasiemki. Rozcięcie
guziki.
dookoła
koszuli
d o pasa
Górną
k r e t o n u . Nadołek
p o d ł u ż n e
X I Xw . r o z p o w s z e c h n i a ł y
p o n c h o
Rodzajem
nadołek
p o n c h o
ramionach,
zachowała
W
lub z kupnego
doszywano
oszewkę biegnącą
przyramki w koszulach
sięgającej
l u b nadolkiem.
świąteczne b y ł y krótkie, bez ..nadołka", podobnie j a k
l u b rzadziej
trzy
z górnej,
długich pozbawionych „nadołka".
posiadało
i
lnianego,
do których
na
zapinano
płótna
Koszule
używać
p r z y r a m k o w y m
lekko
części,
nadstawkę
zgrzebnego.
czasem letnie robocze
Podobnie
się z d w ó c h
do kolan, zwanej
w
i używana
częścią
bielizny
noszoną
przez
okresie
zimowym
męskie
gacie.
północnej Sandomierszczyźnie
długich
głównie
„nadołka".
nie zszytych
nogawic,
specjalne
łączyła
je
pasie.
C i a s n o c h y
Ciasnochą
dano
nazywano
ją pod cienką,
rodzaj
muślinową
białej,
lnianej spódnicy,
spódniczkę,
która
w
spełniającej
ten sposób
rolę
lepiej
halki.
się
Zakła
układała.
Tablica
STRÓJ
II
SANDOMIERSKI
m
a
L
j
K
i
r
o
U
k
Ponieważ
obcisłej
czać,
na
niektórych
koszuli
że
dawniej w
podobne
terenach
kobiecej —
Polski,
a nazwa
Sandomierszczyźnie
do używanych
po dziś
dzień
Śląsku — a po ich zaniknięciu nazwa
nochy"
przeszła
na inny
rodzaj
pod nazwą
ta m a
swoje
kobiety
„ciasnochy*
uzasadnienie
nosiły
jest
—
znany
rodzaj
należy
przypusz
prawdopodobnie
ciasnochy,
na
„cias
bielizny.
S p ó d n i c e
Najstarsze
spódnice,
o których
zacho
w a ł a s i ęt r a d y c j a , b y ł y w y k o n y w a n e z czte
rech
l u b pięciu
półek,
samodziałowego
one
w
półn.
czyli
płótna
w
białego
( r y c . 37).
Zanikły
Sandomierszczyźnie
1880 r., a w p o ł u d n i o w e j
cze
brytów,
pocz.
X X w .
około
używano
i c h jesz
Szyto też
spódnice-
szorce z w e ł n i a n y c h
s a m o d z i a ł ó w oraz z t a k
zwanego
czyli
„towaru"
brycznych.
a
w
Najczęściej
zimie flanela,
szone przez
spódnice
dy
z
baja
lub barchan.
kobiety i panny
letnie
w y k o n y w a n o
niekie
były
wąskie,
t e ż trzeba
było
na ogół
czasem
brytów
gdyż
na
spódnicę
obwód
j e j w y
( o k o ł o 3,5 m . ) S p ó d n i c a
dała
„rozpór"
saniu
się dookoła.
węzeł
z przodu
;
c
R y c . 35. —
l u b rzadziej z boku,
zawiąza
zazwyczaj
wypadał
n a p r z o d z i e . Z c z a s e m trocki
zo
stały
na
ajtki,
a
d
0
Koszula kroju
poncho
podłużne.
G r y z i k a m i e ń pow. O p a t ó w . A. — widok z przodu,
rękaw,
f.
C. — krój:
g. —
d. — przód,
dl. — tył,
mankiet, i . — ćwikieł, j . —
o s z e w k a , k . n a d o ł e k . S k a l a 1 : 30.
b y ł a w pasie silnie
Po
w y p a r t e przez
;//
'/'
B. — z tyłu,
kupne
nosił
niu
:;
No
młode
siedmiu
\v.
l a t e m b y łt o k a r t o n ,
muślinu.
stąd
Iz
fa
świąteczne
Materiały
do
materiałów
d.
jh
sfałdowana
wiązano
i ujęta
j ą n a trocki,
w oszewkę,
posia
po uprzednim
opa
nowo zostały wprowadzone do
piero
XX
w
latach
trzydziestych
w., kiedy
podjęto
próby
z m i e r z a j ą c e d o odrodzenia stro
ju
ludowego. Z przodu „ n apo-
dołku"
płat
w s t a w i a n o półką,
tańszego,
riału.
W
to
gorszego
latach
jest
mate
poprzedzają
cych pierwszą wojnę
światową
rozpowszechniły
spódnice
się
krojone w kliny.
Podobnie, j a k
uprzednie,
one
i
były
sięgały do kostek.
siły
spódnice
Na
nieco
spódnice
teriałów
fałdowane
Panny
używano
choć
jedno
czasem
rzały sięi w kwiaty.
ma
zda
Te
ostatnie
zwano
„krakowskimi".
Świą
teczne
szyto
łów
często
z „przybiorem",
3 Strój Sandomierski
z
materia
czyli tka-
E 3
rn
l!
u
no
krótsze.
przeważnie
barwnych,
E3h
Dl
Ryc. 36. — K r o j e k o s z u l k o b i e c y c h z k o ń c a X I X w .
I . Zrekonstruowana koszula d z i e w c z ę c a . A B . — p r z ó d i t y ł jedna
kowy
C. — krój:
I I . Ś w i ą t e c z n a koszula o k r o j u p r z y r a m k o w y m . Ruda p o w :
Sandomierz. A . — w i d o k
z przodu, B. — z tyłu,
C. — krój^
d. — p r z ó d , e. — t y ł , f. — r ę k a w y , g- — m a n k i e t y g \ szycie m a n k i e t ó w ,
h. — przyramki,
k . — ż a b k a , 1. — z s z y c i e
pod
i . — ćwikle, j . — kreza,
rękawa.
33
nych
we
wzory
część
spódnicy
ząbków
lub
cm.),
także
a
w
t y m
zdobiono
falbanki.
Pamięć
jednak
W
okresie
zimy
niekiedy
nawet
pomocy
kolorowych
wstążek
Spódnice
świąteczne
ozdabiano
o
o
białych
nich
w
zdarzało
podbite
parę
odcieniu
spódnicę
płóciennych
terenie
się, że
niż tło spódnicy.
t. z w .
kupną
spódnicach
spódnic.
1
(szer. 25
lub
ząbkami.
wyszywanych
k o b i e t y starsze nosiły
Było też w
— podołek,
Nieraz
szczoteczki,
listwą
falbanką
spódnice
zwyczaju, że na
białymi
d. — oszewka.
wieśniaczki
w
Skala
czasie
watowane
uroczystości
spódnica z X I X w. z pięciu pólek A, — widok
c
plisek,
nakrochmaloną
Dolną
zaginęła.
bogate
kożuchem.
c, — p ó ł k a ,
po
innym
podszywano
R y c . 57, — Z r e k o n s t r u o w a n a
wkładały
ale
spodu
wspomina
nićmi.
kolorze,
przy
O d
szczotką.
Gregorowicz
a
samym
kobiety
z p r z o d u . B. —
krój.
1 :30.
procesji, miały na
sobie
sześć
spódnic, których
nie
zakry
spódnic.
Z a p a s k i
Zapaski
wały
czyli
fartuchy
były
Szyto
z
całkowicie.
wszywano
w
szeroką
je
nieco krótsze
półtorej
oszewkę.
lub
Z tyłu
i węższe
dwóch
zapaskę
od
„półek"
wiązano
materiału.
na
ich
brzeg
R y c , 38. — Z a p a s k a
świąte
c z n a z pocz,
Szcze-
troki
Górny
(ryc.
38).
X X w.
glice pow. Sandomierz. A . —
widok
B. —
ogólny,
krój.
C . — oszewka; d' — p o ł ó w k i .
ó-
—
półka,
część
Około
1880
r.
szyto
jeszcze
do
zapaski
lniane
zapaski
farbowano
się p e r k a l o w e
starsze
oraz
Pod
—
nazwą
które
gospodynie
na
dole
amarantowe,
U
dołu
obszywano
no
ząbki
np.
34
była
w
zapaski
obszyte
znano
też
po
W
dwoma
Koronkę
zazwyczaj
Nieskurzowie,
lub
z
perkalu.
najczęściej
W
początkach
Były
one jasne w
brzegach
lub
X X w.
Płócienne
rozpowszechniły
pionowe paski. N a
alpakowe
ich
użyciu
a
panny
święta
i
młode
ziemi
spód
wkładały
nie
koronką.
białej, sfałdowanej,
Tego
powszechnym
eważnie
rodzaju
użyciu
kolor
sięgającej
„fartuch"
były
zapaski
wełniane,
dobierano do koloru
spódnicy.
trzema
„pliskami",
a
wzdłuż
stosowano
głównie
do
zapasek
fartuchy
używały
kupnych,
jasno-granatowego
obszywano
kobiety
codziennym
czerwonymi tasiemkami.
świąt.
starsze
•— d o l n a
zapaski
w
satynowe
rodzaj
a
3
koniec X I X w. były
czarny.
siwe lub czarne; prz
je
koronkę.
ona
lub
kieszenią.
czarne
podczas
zwykle
czym
z naszytą
fartucha
obszytej
lub
siwy
kolor
zgrzebnego,
Pod
na
batystowe,
nicy,
płótna
z materiałów
wdziewały
białe
z
światowej.
robione
fartuchy
kobiety
mężatki
zapaski
pierwszej w o j n y
d
koloru.
sznurkami.
\\
też
dolnego
brzegu
amarantowych,
niektórych
dawa
przy
miejscowościach
R y c . 39, — O k r ę ż n e w S a n d o m i e r s k i e m . P r z o d o w n i c a w
sznurowanym
T
gorsecie i w k o s z u l i z o z d o b n ą k r y z ą . M ę ż c z y ź n i w k a m i z i e l a c h . W g . r y c .
J. L e w i c k i e g o . , L u d P o l s k i " J. Z i e ń k o w i c z a
Ze
względów
oszczędnościowych,
z w a n e dwunitkami,
wzmianka
lub zapaskami
z Truskolasów
z
na codzień
błokitnymi.
zamiast
1847 r .
wełnianych,
O zapasce sukiennej
noszono
białej
jest
zapaski
tylko
jedna
1 8 2 4 r.
G o r s e t y
Gorsety zwane
Składały
przody,
d w a boki
Całość
łączyły
duży,
ki"
czasem
się z obcisłego
stanikami
stanu,
i dwie
części
ramiączka,
były w powszechnym
zszywanego
pleców
częstokroć
z
zszywane
z
Krajano je z
baskinki,
drobnych
klinów.
stanowiących
złożonej
skrawków.
z
d w a
kaletek.
Dekolt b y ł
k w a d r a t o w y ( r y c . 40 I , 41).
przykrywał
brzeg fartucha i spódnicy.
na
którą
przeciągano
przez
staniki składały
się z pięciu
kawałków,
na
Nowsze
wstążkę,
skrojonych z jednego
p o d koniec
i „tackami"
X I Xw . , z a c z ę t o
aksamitny
„aftki".
Były
go n a
„skraw
t e ż gorsety
za
W
gorset
kawałka
to jest
z dwóch
przodów,
(ryc. 40 II). Starsze gorsety
je haftować
w
kwiaty
dwóch
nie
lub wyszywać
były
„siuta-
t. j . c e k i n a m i .
Gorsety w y k o n y w a n o z różnych
aksamitu.
Z przodu zawiązywano
druciane
guziczki.
oraz p l e c ó w
ozdabiane;
żem"
użyciu.
kawałków,
luźnej
czyli
boków
3"
oraz
sześciu
Gorset
pinane
z
z
dobie
upadku
materiałów,
stroju
najczęściej
regionalnego
miejsce
z wełny.
Najbogatsze
sandomierskiego
szyto
zajmuje
krakowski.
55
K a f t a n
Na
koszulę
wkładano
klinów".
D w a
„pachy".
Dość
proste,
lub
z
nich
guziczek.
R y c . 40. -
stanowiły
często
zwężające
zazwyczaj kaftan
przody,
wykonywano
się
ku
dołowi,
Wyjątkowo
zapinany
dwa
plecy,
też plecy
ujęte
wszywano
w
a
resztek. A. — w i d o k
p r z o d u . B. — z t y ł u ,
z
pow.
bufy,
jącą
wtedy
część
bufy
sztukowano
nazywano
doszywano
ten
zwane
zapinaną
przeważnie
na
haftkę
sposób,
tworzyły
przy
ramie-
by
Sandomierz. W ł a s n o ś ć M u z e u m K u l t u r
Lu
z p r z o d u , B . — z t y ł u , C. k r ó j : d. — p r z ó d , e. — p a
kaletki.
Zrekonstruowany
na
podstawie
7
C. — k r ó j : d.
p r z o d y , e. p a c h y ,
zachowanych
f. — p l e c y , g. —
ramią
kaletki.
część
rękawa
„grzebieniem".
Wokół
szyi
biegła oszewka lub m a ł y
okrągły
się z p r z o d u na
jeden
rząd
guzików.
umiesz
kołnierzyk.
Kaftan
czano
doszytej.
krytej
listwie;
w
noszono
luźne,
bądź
wcięte
wpuszczano
je
na
zapinał
sześć
tak
Sandomierz.
górną
„w
R ę k a w y
w
czka, h. —
niu
go
tworzyły
c h y , f. — p l e c y , g. — r a m i ą c z k a , h . —
w. Wilczyce
Krojono
pozostałe
I Gorset w pierwszej poł. X I X w. M a ł a W i e ś p o w .
I I . Gorset z k o ń c a X I X
szyją.
z jednego kawałka,
oszewkę
rękawy
d o w y c h w W a r s z a w ę , n r . i n w . 4416. A . — w i d o k
pod
tym
kawałkiem
wypadku
materiału.
Naogół
guziki
Wysoką,
dziurki
po
zapięciu
one
bioder,
nie
sto
były
widoczne.
Kaftany
z
reguły
dłuższe,
z
mające
z
zapaskę.
po
dwie
o
istnieniu
a
Po
w
I
pasie.
wojnie
rzadziej
po
Sięgały
światowej
trzy
fałdy.
noszono
przy
czym
kaftany
trochę
Nazywano
je
„kaftanem
pamięć
zachowała
Jadwigą".
Tradycja
się j e d n a k
wspomina
wyłącznie
kreton, perkal
i t. p.
t o w a n o je
i dawano
barankiem
(ryc.
Tak
drobne
z
białej
sam
o kaftanach
Zimowe
bajową
kwiatki.
alpaki,
sposób
codzienne.
kaftanów
robionych
kaftany
płóciennych.
już
z
Ż y w a
materiałów
wykonywano
z
kupnych,
barchanu
lub
jak
flaneli
p o d s z e w k ę . Bogatsze gospodynie o b s z y w a ł y
alpaka,
oraz
nadto
wa
kaftany
43).
świąteczne, jak
w
36
tyłu
też
pod
i robocze kaftany
Młodsze
świąteczne
kobiety nosiły
zdobiono
charakterystyczne
dla
tej
szyto z k o l o r o w y c h
kaftany
obszywkami.
okolicy
materiałów
barwniejsze,
W
okolicy
„lachmusowe"
ślubne
Goźlic
czyli
wzorzystych
wykonywano
zdobiono
niebieskie
w
ten
kaftany
Ł o k t u s z k a
Najstarszym
zwana
znanym
Tańtuchem
okryciem wierzchnim Sandomierzanek
l u b podwiką.
„Łoktuszka"
Dotrwała
ona do końca
b y ł to lniany rzadziej
materiału
(długości
ramiona,
albo złożoną
3 m t r . szer.
Ryc. 4 1 . — Gorset
w
zielony
łoktuszka,
kretonowy lub barchanowy
1,20) z s z y t y
ukośnie
była
z dwóch
sztuk.
„róg"
spadający
tak zwany
rzadziej
X I Xw .
z p o l o w y X I X w . Ze z b i o r ó w
prostokątny
Zarzucały
j ą
na plecy,
Muzeum
płat
kobiety
albo
na
wzdłuż
Kultur Ludowych
w W a r s z a w i e , n r . i n w . 4416, f o t . M . M a ś l i ń s k i 1953 r .
zszycia
i okrywały
tuszka
również
Zazwyczaj
rogach
łoktuszka
i wzdłuż
Pamięć
Nazwy
się n i ą , j a k szalem.
b y ł
brzegów
o łoktuszce
te p o c h o d z ą
chowywane,
W
a
biała,
W
przechowała
z okresu
łoktuszki
d w u dziesięcioleciach
kwadratowe
chłodów
odziewano
noszono
cienkie
jednobarwne
Przed
wzdłuż
o bokach
okryciem
przekątnej,
Podczas
widać
spod
bogatsze k o b i e t y w y s z y w a ł y
ją na
każmirówki
się składano
względnie
zimna
o płachcie
w kwiaty
chustę
podobnie
do innych
celów.
kupne
chusty
po brzegach
okresach
j a k łoktuszkę
kobiety
okrywały
tą
była
K
X I X w . powszechnie
w
okresie
ciemne
na
róg, to
krzyżowano
chustą
i
znaczy
na
głowę,
W obu wypadkach nie związaną
pier
tak
że
chustę
nieodzownym okryciem.
a m i z i e l a
n o s i ł y S a n d o m i e r z a n k i kamiziele
użyciu
bywały
„tureckie".
lub niepogody
brzeg chusteczki.
Były
"W c i e p l e j s z y c h
najczęściej
lekko
Chusta
wełniane.
Podczas
po czym
tylko
prze
frędzle.
długości,
ręką.
jeszcze
w
wzdłuż
było
„prześcieradle".
kiedy
Chusty
lub
lub
stroju,
c h u s t a m i , jesionkami.
lewą
one w
o d z i e
l u b szalinówki.
rzadziej
jako
m , posiadające
niej
W
łok
X I Xw . noszono
1,5 — 2
podtrzymywano
(ryc. 15). B y ł y
okrywały
zanikania
używano
n a
się grubymi ciepłymi
lekkie
l u b kraciaste,
siach.
kobiety
nićmi.
się po dziś.
przypuszczalnie
ale j u ż nie noszone
ostatnich
chusty
zimowym
czasem jednak
kolorowymi
C h u s t a
to
okresie
głowę.
letnim.
nie różniące
W zimie nosiły
j e raczej
sięo d męskich
kobiety,k t ó -
37
rycli
nie
nieraz
po
zielę
stać
było
na
dwie lub
kożuch.
trzy.
na kożuch, dla
Zdarzało
biety,
były
były
kostek,
one
w
i rozcięcie
rzadko
spotykany
bawiony
wcięcia
żeńca
w
zapinane
w
glądem
na
swej
Było
swoim
czarnymi lub
i klapach
sukiennymi, z tegoż materiału
wyszywane
ozdabiane
galonami.
Archiwum
ten
szlachty,
szyty
był
spódnicy,
szytej
dała
Kultury
w
z
n r i n w . 2542.
do
a
Nie
on
był
sznurkami.
na
je
na
haftki
rzadziej
lub
zdobiony,
Wyjątkowo
czasem
np.
i
wciętego
drugim
z
nie
był
upodobań,
tego
rodzaju
odzie
obcisłego
stanika
i
fałdowanej,
tym
„Tołub"'
lokalnych
związanych
przyja
prawdopodobnie
zaś
w
wypadku,
X X w.
luź
gładkiej,
spódnica
posia
trzy
fałdy.
Długość
łołubów
była
lub
niżej
kolan,a
jeszcze
inne
Tołuby
miały
mały
kołnierz
bokach
z
znajdowały
werblikami;
burym
tylko
w
od
okryciem
angierą,
kolana,
Po
albo
W
one
nad
pętelki
zielonym
dawniej
polką,
miasteczkach.
dwie, rzadziej
kostek.
7
Zapinano
się z
sięgały
kładany .
czarnym
składał
co p o k r y c i e ; b y ł y
przejęty
zależnie
nazw
kliny.
tyłu
różna,
Warszawie
się
ilość
oraz
szerokimi
kobiety zamożne
Strój
zmieniał
guziki
kobiet.
szubą.
i
lub
je fu
bogatych
lub
znaczna
wykładano
okrycie
gurmaną
po
ręka
Jeżeli
kieszeni
zwany
nej
Muzeum
przez
w y
pod
i koło
tołub,
„Tołub"
i Sztuki L u d . w
to
Futra
rękawach
sukienny
żą.
Radom
Było
noszonym
był
poprzecznie
na obszarze Puszczy
piersiach,
czar
i
kołnierzu,
haftki
nieraz
na
lub
fałdowane
przepasywano
pasami
stąd
jak
nowo
lisa l u b z a j ą c a .
czarnego,
Futra
jednolity
s k i e j . M a i . W . G e r s o n , o k . 1850.
sukna
służyły
Powszechuie
— podobna do n o s z o n y c h dziś
z
tasiemek.
naramien-
one,
bogatego
Na
skórką
zapinania
od
poz
bioder.
sukmanę.
baranami.
je
Do
ciółką,
do
dawniej
Stanowiły
pasie
męską
białymi
wykładano
w
pętelki z czarnych
zimowym
obszyte
ten był
pokryty granatowym
długie,
przypominało
bijano
oraz
prążkowana
jarmarkach.
kożuch
ono
wach
jasnym.
do
żony.
pokrycie było zrobione
na
długie
..spódnicą".
kożucha,
Kożuch
7
suknem.
trem
typ
pasie i sięgał zaledwie
kupowano
ko
haftki.
się n o w y
Sandomierskiem,
Futrem nazywano
po
męskich,
się szeroką
informatorzy , pierwszy sprawunek
dla
nym
z póln.
bogatsze
na
twierdzą
granicza. Zapaska
przez
kożuchów
odznaczały
X X w. rozpowszechnił
one
kami-
t o ł u b
były
Kożuchy
przypuszczalnie
nakładano
barankiem, którym
brzegi
7
zmoknięciem.
przeważnie
do
pasie,
wkładały
Kołnierz miały długi, w y k ł a d a n y
W
Ryc.42.— Strój sandomierski
się, że
f u t r a ,
noszone
podobne
wcięte
ciepła
ochrony tegoż przed
K o ż u c h y ,
Kożuchy
Dla
suknem.
brzegi
Wiśniowej,
się k r y t e
pokrywano
Pod
podszewkę
obszywano
wyszywano
taśmą
go
isiojący
lub
w y
kieszenie.
granatowym
lub
wkładano
watę.
lub
kolorowymi
siwymi
„kttcotkami"
piersiach.
W
niektórych
tecznie
zostały
wsiach
zarzucone,
noszono
a
tołuby
ich miejsce
do I wojny
światowej,
zajęły płaszcze
podczas której
pochodzenia
osta
miejskiego.
O b u w i e
Najstarsze
znane
obuwie, które
Kolberga, to łapcie plecione z kory
58
już
wyjątkowo
( r y c . 44).
można
było
spotkać
za
czasów
R y c . 43. — I . Z i m o w y
z
pocz.
XX
w.
kaftan
obszyty
kobiecy
barankiem.
N a s ł a w i c e pow. Sandomierz. A. — w i
dok
z p r z o d u , B. — z t y ł u , C . — k r ó j :
d . d ' . — p r z o d y , e. — p a c h y , f. — p l e
cy, g . — r ę k a w , h. — kołnierz. x, — m i e j
sca
I I . Kaftan
sławice
przyszycia
haftek
k o b i e c y z pocz. X X . w . N a
pow.
Sandomierz.
Ze
zbioru
M u z e u m Etnograficznego w
Krakowie
n r . i n w . 13463. A . — w i d o k
z przodu,
B. — z i y ł u , C. — k r ó j ' : d . d ' . — p r z o
dy,
1
g .
—
klapka,
Skala
Około
X I X
ryciny,
to
rodzaj
jących
w y
palce.
Na
butów;
jak
nieważ
dłużej
nosiły
one
wysokie
się
tego
„babskich
nosiły
Obuwiem
buty
zaci
czasem
ćwieczkami
wy
oraz
buty
wybitnie
mosiężnymi
sznurowano
kobiety
szyte
dla
obcasy,
środku,
Po
mężczyźni
30, U ) . T a k i e
w
do
niż
nazwa
nane
kutych
uży
takich
cholewy
miały
łydki
kobiety
utarła
Kobiety
podesz
mężczyźni.
obuwia
bijane
z
zupełnie
samych,
b u t ó w " (ryc.
ko
składa
ochraniających
ogół
boków,
jak
roz
wśród
jedynie
nosków
wały
typu
był
w.,
pantofli,
się
i
kołnierz
na
powszechniony
biet
h. —
1 : 30
połowy
wskazują
z
jj
e. — p a c h y , f. — p l e c y , g. — r ę
kawy,
mosiężne
zwane
wywrotkami
kobiecym
lub
były
stalowymi
lub
zapinano
nakładały
podkówki
z
na
buty
słomiaki.
były
od
trzewików
lub
noszono
kiem
Do
połowie
pończochy
materiału,
butów,
trzewiki
boków
znane
W
dawna;
pantofli.
Wspomina
XIX
modne
w.
kupne
podobnie
o
lub
jak
mężczyźni,
onuce
lub
R y c . 44. — O b u w i e k o b i e c e z p o ł . X I X w . :
łapcie
kobiety
słomiane
wiechcie.
łykowe
i
pantofle.
na
Reprodukcja
z
na
tyłu.
wysokich
Wysokie
guziki.
nich
z
W
ich
cienkich
cholewki,
zimie
tylko
Gregorowicz
pończochy
czarne,
dla
w
wiązano
je
3 8
większego
stroju
nie
błękitne
obcasach,
sięgające
.
pod
podaje
W
pod
do
pół
ciepła
świątecznym
jednak
końcu
kolanami
X I X
ich
w.
skraw
tasiemkę.
nogi
zakładały
na
kowalskiej.
szyte
używano
były
brązowe
zastępującym
i buty
podkówkami.
Pończochy
koloru.
roboty
O.
( L u d — S a n d o m i e r s k i e 1865 r. s.
Kolberga
19)
39
R y c . 45. — „ K a p " n a k r y
cie g ł o w y k o b i e t
nych.
zamęż
Reprodukcja
z O.
Kolberga ( L u d — Sando
m i e r s k i e 1865
U c z e s a n i e
Panny
do
spuszczane
Również
częstym
Dziewczyny
kocze.
też
jeszcze
w
na
święta
nosiły
włosy
śpiewano
w
g ł o w y
czesały
się w jeden
łub
też
obecnym
kobiet
Nieodzowną
noszono
były
rzadkości.
Chustki
te
z
kobiety
lub
w
war
39).
kędry"
(ryc. 43).
Węgły,
obcinali
warkocze
ńa
kędry".
obcinania
upięte
szalinówkami,
z
włosów
został
lub
pod
rogiem
używane
zimą
zarzucony,
chustka
okrywająca
a
większość
tyłu.
była
różniły
wiązano
wiązały
chustkę
(ryc.
„polkę" lub „na
chustki kretonowe lub wełniane.
były
pod
główkami
dziewczyna
się trzęsły
zwyczaj
jednym
wiązania
strojnisie.
„ósemkę".
ucięte na tak z w a n ą
gdy jej
świąteczne
najczęściej
najczęściej
u p i ę t e w t y l e ,,na k u p k ę " l u b w
błyszczącymi
nosiły
oczepin:
warkocze
zwane
warkocze,
tylko
z
częścią ubioru mężatki
Chusty
„kuper"
sposoby
starsze
nosi
kupne barwne
wykonane,
zwany
stuleciu
dwa
codzień
kwiatami, wsuwanymi
aż
W
na
włosy
„Płakała
starszych
którą
szpilki
krótko
czasie
wstążką,
były warkocze
zdobiły
były
n a k r y c i e
święta
uczesaniem
Przystrojem
Mężatki
Stąd
niedawna
i zawiązane
i
r. str. 19).
każmirówkami.
się od
W
okresie
swobodnie
tak
panny,
chustki
plecy
brodę,
szyję.
W
by
je
(ryc.
i.przez
w
tak
49).
Oba
mężatki,
jak
t y m
tylko
najszczelnie j
celu
krzyżowały
z przodu jej końce, następnie owijały
dooko
ła szyi i p r z e w i ą z y w a ł y pod b r o d ą (ryc.
W
czasie
„wywiązane
świąt
w
mężatki
czapę"
nosiły
przez
skrzyżowanie
tyle głowy
rogów złożonej na pół chustki,
a
następnie
przeciągnięcie
ich
i
związanie
na
sterczące
(ryc.
przodzie;
po
bokach
rożki
50).
Należy przypuszczać, że dawniej i
nosiły
Szkic
czepka
z początku
Rys- J. K a m o c k i , 1956.
40
X X w.
48).
chusty
w
chowano,
R y c . 46. -
do
frędzle.
wiązano
na
którego
należały
tym, że miały
jak
pod
ochraniać
Najczęściej
„tureckie"
letnim
spadającym
przez
wełniane
Chusty
codziennych
brodą.
głowę.
Zależnie od materiału z
chustki
Gregorowicz
wie
wiązane w
podaje,
X I X w. chustka
że
podobny
w
panny
sposób.
pierwszej
panieńska
była
poło„zwią-
zana sztucznym w ę z ł e m
warkocz
dziewiczy
Czepek
mężatki,
kładły
gdzieniegdzie
w
i
był
spotkać
nie
do
i z innych
czołeni,
a
przez
mężatki
oczepin
kobietę
trzymał
„siutażem"
samym
wyłącznie
czepek
się
miasteczkach
jątkowo
cym
nad
w
spadającym
końcu
na
plecy,
krył
się
".
noszony
formatorek,
karki
3 9
w
on
materiałów,
46).
czepku
przed
na
obszywały
I
wojną
końcu
je
one
z
były
białej
kryzką
kobiet
w.
Według
robione
co
młode
było
nicianej
lub,
były
XIX
można
światową.
Czepce
tiulową
starszych
W
Wyjątkowo
głowie.
W y k o n y w a ł y
Czepki
i wdowy.
wywodu.
dobrze
i wsiach.
(ryc.
i
jeszcze
opinii
przez
siatki,
rzadziej,
przeważnie
in-
czepa
wy
błyszczą
bez
kryzki
„siutażu".
Czepki
noszono
czepców typu
Zakrywały
one
Czasem
prawie
zdobiono
Najbardziej
był
kap
capka
towym;
z
szczona
ksiendza
przodu
i
zawiązka
4
z
wesela
ruty
słrojnik.
biskupa
a
„strojników".
minał
swym
biegły
z
wyglądem
nad
nano
tami
i
a
czoła,
miał
zwykle
Informatorzy
„Kap"
perkalem,
od
rzadko.
w
był
Sandomierzanek
(ryc.
45).
podawali,
wykonany
okolicy
kwiatami.
z
wypustkę,
R y c . 47. —
Kctieta
tył
wyglądał
tektury,
Koprzywnicy
niebieską
że
—
którą
amaran-
ściągała
zmar
głowę
młoda
występowały
przypo
na
mleko.
obszy
i w
poprzez
fałdy,
całą
zwisały.
które
głowę
Wstążki
nadto
do
upi-
szpilek, zdobionych
galonami.
mitrę.
nizsa'".
Jeden
łebkami, przybierano
stanowiła
odróżnieniu
sztucznymi
X I X w.
następnie
trefionym
pomocy
kupnymi
zamężnych
ino
skopek
tektury,
swobodnie
przy
lorowymi
jest
latach
panna
Sandomierskiem
tyłu, s k ą d
to
głowy
d r u h n y k ł a d ł y na
W
wano wstążkami
w
.
i kwiatów,
z
półcypkami
nakryciem
podstawy
rodzaje
go
je
ostatnie noszono bardzo
osiemdziesiątych
czerwonym
dwa
Robiono
brodą. Te
włosy.
przypominał
dookoła
0
i nazywano
pod
„dzirlandą",
kształtem
najczęściej
Podczas
wianki
chustką
całkowicie
czepce
zarzucony w
swoim
obszywano
pod
charakterystycznym
całkowicie
„Kap"
.jak
zawsze
miejskiego, z a w i ą z y w a n y c h
ko
kwia
Drugi
typ
„strojnika",
dość
wśj^oka
przepaska
t e k t u r o w a p r z y b r a n a r u t ą , g a l o n a m i i sa^ucz
nymi
kwiatami.
niej
wstążki,
W
pod
stroju
Z
tyłu
przyszywano
które
sięgały
K
k
r y z
pasa.
noszono
na
j . rodzaj
kołnie
świątecznym
koralami
rzyka
z
kiedy
nawet
„kryzki"
białego
płótna
i białej
t.
lub
kartonu,
koronki
o
Z
tyłu
kryzkę
Ozdabiano
ją
zapinano
białym
obszywano
tiulem
wycinano
w
lub
ząbki
na
haftem,
koronką,
(ryc.
36 I ł j ,
a
szyi
nie
szerokości
(3 — 10 c m ) , z m a r s z c z o n e g o i u j ę t e g o w
kę.
do
niżej
oszew-
guziczek.
brzegi
zaś
względnie
39).
z
dzieckiem
w
stroju
co
d z i e n n y m z I I p o t o w y X I X w . ( o k o ł o 1860—1870 r . )
Z czasem k r y z a przekształciła się w
bny
kołnierzyk
u
koszuli
(ryc.
53).
ozdo
z pogranicza krakowsko-sandomierskiego. A. Pat
kowski,
Sandomierskie,
Poznań
1938 r.
str. 4 1 .
41
K l e j n o t y
Najczęściej
klejnotami
związane
i
noszonymi,
na
karku.
które
równo
ilość
rodzaj,
były
właścicielki.
do
do
korali,
uzależnione
od
na
srebrne,
największy
były
niezbędną
skoro
dziewczyna
tak
po
1
nie
matce,
koral
środ
mosiężne
Korale
to
też
otrzymywała
posagu,
ich
a nie
było
jej
wielki wydatek, kupowała
były
ich
.
ząbki.
częścią
korale p r a w d z i w e , b ą d ź też
Laki
4
l u b okówki
w
i
dochodziła
rzędów
wycinane
Za
jak
zamożności
Czasem ilość ich
Przeważnie
na
sznurów
kokardę.
sznurków
k o w y n a b i j a n o obrocki
spadku
w
korale
dziewczęta
końca
wiązały
grubych
w
były
Czasem
kilkunastu
lub
ulubionymi
Sandornierzanek
przymocowywały
wstążki,
d o d a t k i
stać
drobne
sztuczne„laki".
noszone czasem i do
stroju
ro
H y c . 48.
Kobieta
boczego.
Czasami
korale
bursztynowe
wspomina
o
zwane
4 2
Kobiety
bieską
W a ż n y m
Do
też
r.
pospolicie
używały
kolorowych
srebrny medalik, a
na
one
z
płócienny
krajkę
do
włosy
drobnych
udekiem
ale
ddoo k o r a l i m o s i ę ż n y l u b
jarmarku. Posiadały
prawdziwym
koralem,
szklane oczka
złote
stroju
lub
opasywały
zast^ewal
często
należały
d«Łv'częcego
do
pąsową
rzemienny
były
chusreczki.
przedmiotów
wkładano
się
czarny
k w ^ t j ^ i
j f l
służyły
dużych
lub
rzadziej
szpilki
z
Rstka.
i pize^BBmo
I
na
na
specjalistki,
użytek
które
zapaski
i fartuchy
wania
na
była
Większe
Kobiety
R y c . 49. — K o b i e t a w c h u s t c e G o ł ę b i c e ,
42
r.
do
w
szeroko
którego
Płótno
się
używały
na
do
lnu
było
4 3
po
wsiach
szyły
gorsety,
umiejętność
w
wyszycia swoje
gotówce
mniejszą
gospodarstwie
skroić i uszyć
były
rozpowszechniona.
w y n a g r a d z a j ą c je
trudniły
k a ż d y m
choć
wynagrodzeniem
gatsze g o s p o d y n i e o d d a w a ł y
hafciarkom
ciężary
MATERIAŁY
weselne. T a k ż e
ogół
kolorowymi
VIII
domowy,
za
nie
plecy.
Prawie k a ż d a Sandomierzanka umiała
bieliznę
Sandomierz
rzad
Ł
koszyki •
płacht
W Y T W Ó R C Y
pow.
czasem
do
pasek.
R o z d z i a ł
f o t J. K a m o c k i 1952
pa-
Kolberg
rzadko.
strój
Czasem
dodatkiem
z
kramach
pierścionki
noszono
zdobiące
noszenia
bańki
Były
noszące
krajką.
główkami
np-
wiązanej z tyłu
.
Piercionki kupowano w
Kolczyki
• n nk ki a m i "
p r z y m o c o>ww^t Ę | K )
szkaplerzu
widoczkiem.
kości.
chustce
Sandomierzanki
ciorków. Niekiedy
z
w
f o t . M . M a ś l i ń s k i 1953
i
skalę
konopi
lub
hafto
Bo
stroje
naturze.
tkactwem,
uprawianych
.
podstawowym
surowcem
stroju
san-
doinieiskiego.
było
stąd
zapotrzebowanie
tak
duże,że
obok
powstała
osobna
grupa
czy
tkactwa
zawodowych
tka
Tkali oni z
przę
z w a n y c h płóciennikami.
dzy
dostarczanej
byli
tkacze
nie
mogącej
ze
przez
klientów.
Świątnik,
wyżywić
swoich
mieszkańców.
wodowi
nie
cieszyli
wsi
Tkactwo
Słynni
ludnej,
ale
z
roli
wszystkich
Na
ogół
tkacze
za
dobrą
opinią,
nie
się
dopuszczano ich np. do u r z ę d ó w
części
nań
domowego
miejskich
przetrwało dłużej w
4 1
.
zachodniej
Sandomierskiego.
„Strój
wany
biały"
na
wsi.
był
całkowicie
Dodatki
wykony
wytwarzano w
mia
steczkach.
W
końcu
XVIII
sukiennictwo.
tury
w
Staszowie,
montowie,
a
pod
staszowscy
głównym
i
w
Bogorii,
koniec
ności
Rakowie
Staszów
Liczni
jego
Sando-
do
niemal wyłącznie
lud
zajmowali
się
w
z
pierwszym
Szczególną
oni
po
rolę
wsiach
gospodarzy
tych
się
tam
odegrali
krawcy
—
ZydzLmieszkający
po
i
jedną
ciągu
należało
Zdobili
obszywalUprzeciętuie
i oprócz
k r a w c ó w
okresie
był
zapłaty
Mojżesz
również
też
oni
do
odzież
czapek
się
z
Ożarowa.
czapę"
r.
krawcÓAv,
którzy
stebnowali
tasiemkami
i
zajmowali
się
wyłącznie
wieś
okucia
i klamry
do
biedoty
wiejskiej
i zawód
swój
łataniem
starych
butów.
nie
zajmowali
się
Najpowszechniej
swego
kowala
pasów.
u ż y w a n y m
W
płótno
kie.
lniane-/ane p r z e z n a c z o n e b y ł o
Płótno
robocze
kobiecą
wyrabiano
łym,
rzadziej
farbowanie
miarę
z
wykonywano
niekiedy
czerwonym,
płótna,
lecz
o
uprawa
WĘ
Sandomierskiego.
ta
w
Sandomierzacy
z
się
zaopatrywali
Mieszkali
wtedy
znany
spośród
krawiectwo
skończyło
Zdobienie uszytych części
je
ręcznie
a
potem
się
ubrania
maszynowo.
w
Żydzi.
i szewca.
Kowale
wykonywali
do
traktowali
pracę
płótno
płótna
płótno
a
niewielkich
Rozwożeniem wfeiy
i
było
na
jako
płótno
konopne
kowali,
(szer.
zgrzebne.
paski
lub
z
Na
ok.
64
cm.
ono
grube
kratki
w
tkanin
nie
kolorze
Znano
posiadamy
też
fabrycznych
zarzucano
rozmiarach
przetrwała
części
się
w
zajmowali
pp r z^ ^ ^ wwss z y s t k i m
łokieć).
szorst
Codzienne
granatowym
odzież
z
bia
„malowanie"
uprawę
zachodniej i
w e ł n ę na j a r m a r k a c h , gdzie
się
i
wierzchnią
dostatecznych
materiałów
w
t. j .
kamiziele.
lub
rekruto
Przeważ
Było
spodnie
czarnym.
podkówki
szewcy
dodatkową.
koszule i świąteczne
konopnego.
wyjątkowo
drukowaniu
rozpowszechniania
aajDi,
kach.
cienkie
dni.
Najbardziej
przeciwieństwie
materiałem
Wyrabiano
ubranie
lniane,
szycia.
5
wędrowali
sznureczkami.
każda
z
miała
w
miasteczkach;
W ę d r o w n e
do
butów,
się
rodzinę
wyżywienie.
maszyn
Prawie
wali
W
f o t . M , M a ś l i ń s k i 1955
otrzymywali
Kogut
rozpowszechnienia
Wyrobem
do
R y c . 50. — K o b i e t a w c h u s t c e w i ą z a n e j „ w
cieszyli
szewcy .
Poważną
w
i szew
sławą
T
tejsi
u
był
rzemieśl
rzędzie sukiennictwem, kuśnierstwem
stwem.
Kli
się w p r z e c i w i e ń s t w i e
miasteczek,
polskiej,
i
sukiennicy
zaopatrywania
odzież.
się
manufak
X I X w.
sandomierscy.
rekrutujący
innych
rozwinęło
dostarczały
ośrodkiem
mierzaków
nicy,
i XIX w.
.Sukna
kupowali
mieszkańcy
czyli
informacji.
lnu
i
ko-
południo-
ją w
Rakowa
moti 3
.
43
Innym
nej
rodzajem
i wątku
,,Dwunitki" miały
i
tkaniny były
wełnianym.
lnianą
d w u wełnianych.
mian
lnianych i
Sukna
burcane-
tkanin
burcanych
osnowę i wątek
Materiały
..górcane"
b y ł to samodział
były
dwunitki
z naprzemian
biegnących
miały
lnianą
osnowę
i
o osnowie
i materiały
lnia
górcane.
d w u nitek lnianych
wątek
z
nici
naprze
wełnianych.
używano
przywnickich"
materiały
Odmianą
na
i na
sukmany,
czapki, czasem
Ryc. 51. — S o b ó t k a w Bilczy
burochy,
także
kapoty,
i na
tołuby,
pokrycia
kożuchów
spodnie. W y r a b i a n o d w a rodzaje
„kosukna:
p o w . Sandomierz — Reprodukcja z O. Kolberga ( L u d — Sando
m i e r s k i e 1865 r . s t r . 123).
iańsze,
brązowe
droższe z wełny
z
wełny
białej
czarnej,
zrudziałej
z domieszką
czarnej.
w
czasie
u ż y w a n e najchętniej na sukmany. Kapoty natomiast
D u ż y m
—
popytem
z którego
Aksamit
kaftany
szyto
cieszył
się karton u ż y w a n y
koszule,
zapaski,
przeznaczony
i spódnice.
b y ł na
W
wyroby
skórzane
tołuby,
otoki
rogatywek
sto
i wścieklice
Obuwie
ty
7
z
zaopatrywano
najczęściej
było
lisich
i
szyto z cienkiego sukna
fabrycznego.
na odświętne
fartuchy
drelich
na
weselne
spodnie,
po miastach
i
się w miasteczkach
wykonane były
ze s k ó r e k
jasnoszare,
staszowskie,
z kożucha
a
a
koszule,
czasem
baja
i
perkal
kaftany-
i barchan
—
na
miasteczkach.
i na jarmarkach.
baraniego,
Kożuchy,
obszycia tołubów
a
czę
zajęczych.
juchtowe, tylko
bogatsi
gospodarze
kupowali
na lato b u
giemzy.
Osobno
w
—
gorsety,
i sukno
uchodziło sukno
głównie
spodnie,
T k a n i n y te k u p o w a n o
przerobu
Za najlepsze
celu
należy
wspomnieć
o psiej
wyprawienia zakopywali ją w
skórze,
z
której
owczym
gnoju.
R o z d z i a ł
owczarze
szyli
sobie
spodnie;
I X
Z D O B I N Y
Pospolile
już
w
I
stosowano
44
wśród
odzieży
poł. X I Xw .
W
b.aly,
zdobią
a
warstw
koszule
późnie,
wyższych
chłopek
w e j g g n n e ,
XVIII
w. kolory
sandomierskich.
rzadsze, j a k c
z
czerwony
i
niebil
Równorzędnie
^
l u b zielony.
z
nimi
Ludowe
nym
w
hafty
sandomierskie
przykładem
jest
południowej
spotkać
można
dotąd
geometryczne
proste
w
zdobiły
kryzki,
miał
na
(ryc. n a
rozcięcia
starannie
wego
w
Dość
duże
6—12.
sukmany
koszule
i na
wnioskować,
płaskiego
Hafty
koszul
oraz
dziurkowane
kobiecych.
Znano
czarnymi
nićmi
męskich
4
6
.
Koszule męskie
haf
oszewce.
nitkę
poczym
na
jednym
rogu
i
po
bokach
wyprutym
W
ze
sobą
waniem,
na
których
o
ręcznym
igłę
z
faliste,
z
szamero
sznurkiem
lub czarnym. Kolor i układ
(„siwym"),
okolicę,
naszywano
kratkę,
z której
właści
biegł
i na
prosto
w
zie
sznurków
wzdłuż
mankietach.
linie
łamane
( r y c . 20).
Kamiziele, kaftany, świąteczne
obrzucano
czarną
tasiemką
nierzu
i
parafii
sukmany
w niektórych
wzdłuż
rękawach.
z
czerwo
rzadziej
Szamerunek
rozcięcia od pasa k u górze
sukmany
maszy
i kamiziele zdobiono
lonym
tołuby
t y m
stron l i
rozeznać
okolicach
rozcięcia
Przykładem
Góry
na
koł
mogą
b y ć
Wysokie.
Różniły
od
podobnie
stebnowanych
sukman
52. —
Międlenie.
Panna
roboczym
w
stroju
i m ę ż a t k a w l u ź n o n a r z u c o n y m kaftanie. O b o k
pak w rogatywce. Okolica K o r z y w n i c y
pow.
chło
Sando
mierz. Reprodukcja z O. Kolberga (Lud Sandomierskie
1865 r . str. 169).
noszone
k u
przy
na
wyjątkowo
miało
rozcięcia
na
lewą
—
płótna:
gor
szwów,
czarnymi.
krzyżyko
stebnowanie.
Steb-
koszule,
po
zwykle
było
klapach,
przy
mankiet.
Prawą
stronę
tylko
pasa.
których
kołnierzu,
imitowało
dołowi,
i
kawalerów
haftu
Paradniejsze
zakładkach,
i
przez
pomocy
i odzieży
oszewce.
stebnowaniu
obu
pochodził.
Kożuchy
stebnowanie
aż
( r y c . 55).
t. j . n a s z y t y m
na
nadto
krzyżujące
granatowym
Sznurki
nicią
stebnowaniu
j
rozcięcia
a
rozcięcia
wzdłuż
rozcięcia
nym,
pozwalał
rozcięcia
zdobiono
i obramowane
ciągłymi
Sukmany
zdobieniu
stebnowano
wzdłuż
linie
kołnierz.
wzdłuż
wzdłuż
zielonymi
bielizny
się p a m i ę ć
śladem.
granatowymi,
w
natomiast
stosowano
sukmany, kamiziele, spancery,
czerwonym.
przodu
przeciągano
jak
niebieskim i
wzdłuż
rękawach,
zachowała
n o w y m
z
stebnowano
dycji
Ryc.
roślinnych.
badań
najczęściej
rozpowszechniły
krzyżykowego,
w koszulach
wierzchnią
przodzie
zastosowanie
Sukmany
się one
które
źródeł można
świątecznych
na
dekorowano
na
czarnym,
zakładki
kieszeniach
i
haftów:
i kamiziele haftowano
czerwonymi,
spancerów
ozdabiano
siadające
Sukmany
zdobione
kolorach
n ó w k ą
w
roślinne,
i rzadziej
i
haftem odzież
nićmi
świątecznych
lub
i
konkret
czasie
sandomierskich
podstawie
motywach
i kołnierzyki
czerwonymi
i kożuchy.
były
ciel
w
zastosowanie
wzdłuż
również
nawet
różnobarwnymi
się
haftach
w
okładce).
a
niami
swoje
wyszywano
Zdobiono
U
stosowano
mankiety
również
przodzie
Chusty
sety
płaski
używały
jedynym
łańcuszkowy.
Haft
towano
Haft
W
I I poł. X I X w. N a
X I X w. Sandomierzanki
dziurkowanego.
ścieg
motywy
w
zarzucone,
koszula, znaleziona
było
że
białe
całkowicie
( r y c . 53).
przypuszczalnie dopiero
też
już
haftowana
Sandomierszczyźnie
się
końcu
zostały
zachowana
do
wypruwano
z
W
tra
materiału
ze
w s i na
południe
biono odświętne
Aplikacje
od
Sandomierza
spancery
występowały
R y c . 53. —
posiadaniem
czerwoną
lub
przeważnie
czarną
na
brązowej
plecionką
oblamówki.
z
Podobnie
zdo
grubych kolorowych
nici.
k a m i z i e l a c h . B y d a to o z d o b a
charakterysty-
Haftowany kołnierz koszuli z p o ł u d n i o w e j Sandomierszczyzny z X I X w . —
R u d a p o w . S a n d o m i e r z f o t . J. K a m o e k i 1952 r .
czna dla służby dworskiej, np. furmani
kawach,
ziele
czarny
miały
Kobiety
których
kołnierz
jedną
naszywały
kolor
różnił
lorze
spódnicy —
kami.
Także
i
np. obszywano
sznurek
kami
się od
zapaski
a
czyli
Buty
z
i pasy
zdobiono
czasem
na
kamizielę.
—
Obręb
spódnice
pliskami.
a
Literatura
cenniejszych
Zapaski
weselnych
powszechnie
obszywały
rę
kami-
czarną
kupną
świąteczne
w okolicy
(od
1—3),
lub
w
ko
lub
ząb
plisy
—
falbanką
Nieskurzowie
zapaska posiadała
zdobiono
granatowe,
sukmany
wybijano
brzeg
przeplataniem
etnograficzna,
stroju
mosiężnymi
buta,
z
były
rzadziej
środkowy
wykańczane
wstążkami
czerwone
Wiśniowej.
ząb
( r y c . 22).
rogatywki.
7
Granatow e
k a b z l a m i t. j . k ó ł e c z k a m i
ćwieczkami
prace
G r e g o r o w i c z a,
żywo
O.
taśm.
R o z d z i a ł
X
„kucotki"
i
obrazujące
Ponadto
lub
ćwiecz
szerokie
pasy
r
Ź R Ó D E Ł
obszerna
stosunkowo
K o l b e r g a
i wiernie
„huncwot".
rzemiennych
jakkolwiek
ludowym
należą
46
na
tołuba.
obijano
sandomierskim
wyłogi
Przybysławicach
aksamitne
zdobiono
Czarna
C H A R A K T E R Y S T Y K A
o
W
czarne
niekiedy sznurkami: w
sznurków.
czerwone.
drużbów
nimi
różnokolorowe
spódnicy.
rzędami
zdobiły
skórzane
Kabzlami
spódnice
ozdabiano
boczne
przodu
naszyty
Świąteczne
Fartuchy
kucotki
na
koloru
pot. X I Xw . zdobiono
naszywano
kami.
często
zapaski trzema
fioletowy,
pasek
nosili
klapę.
„szczotką".
lub koronką.
Frędzle,
Około
oraz
czerwoną
w okolicach Łagowa
mało
zawiera
Z. G l o g e r a ,
życie
niestety
wartościowych
wsi
a
dla
monografii
pozycji.
także
Do
obrazki
sandomierskiej w
naj
J.
K.
poł. X I X w.
Krótkie,
zwięzłe,
urzędowych
korzystać
w
w
rejonie
skie
jednak
zostały
kieleckie
przez
dotyczą
W.
dziennikacli
Z i e m a c k i e g o ,
często zbiegów
lub
włóczęgów.
mówiąc
sandomierskim
nie
noszony.
gdzie
był
sandomier
mają
niej
np.
o
dokład
zwykle
w
berg
uważał
strój
za
strój
,Powiśla
histo
a
nawet
korzysta
np. O.
Kol
sandomierski
Tarnobrzeskiego
i Puszczy Radomskiej, zaś
do
te
jej
uniemożliwione jest niekiedy
tak
dość
tego
zasięgu, utrudnione,
także
stroju
Wobec
nazwy
nie z takiego m a t e r i a ł u ;
Inne
wartość
precyzują
interpretacji
rozumianej
włącza
licznych
R e i n -
łącznie.
prace
przyczynkarską;
renu,
są
w
terenowe
i
omówione
opublikowane
rycznym
zebrane
ostrożnie, gdyż
R.
„Badania
rozrzucone
kielecko-sandomierskim'";
stroje
szerokiej
materiały
i gubernialnych,
należy
okres omawia
artykule
niestety
wiarogodne
wojewódzkich
z nich
Późniejszy
t u s s
lecz
a
A.Patkowski
Sandomierskiego
i
R y c . 54. — A . — H a f t
Opo
na
przodzie
koszuli
z
X I X w . R u d a p o w . Sandomierz. B C . — haft
czyńskie.
k o s z u l z p i e r w s z e j p o l . X I X w . o d t w o r z o n y na
Wyzyskane
prace
St.
w
niniejszej
Arnolda,
J.
St.
monografii
Bystronia,
T.
gera,
Pawińskiego
A.
Ladenber-
i St. P o n i a t o w s k i e g o p o s ł u ż y ł y
w
opracowaniu
Nieliczny
nosi
się
głównie
zachował
charze
do
W.
z
w
łoktuszkę
na
pasem
materiał
1903
A.
r.;
fazy
i
kołnierza,
f. K a m o c k i ,
w
J.
haftowanej
koszuli,
w
stroju
w
\\
d
b —
—
rękawa,
kieszeni.
Rys.
1956 r.
dają
rysunki
grupowe
1864r.
pozycję
typy
z
p.
sukmanie
Ilustracja
J.
życia
ta
rysunkach
ilustracja
strojach
..Sandomierskie"
(ryc.
sandomierskiej.
Gersona
w
z
ludowych
czerwo
59)
Należy
i
S.
też
Sandomierszczyzny
pogranicza
Tygodniku
parę
fartuchem,
reprodukowana
a także o rycinach z pracy O.
stanowi
t.
W.
z
przepasanej
była
L e w i c k i e g o
wsi
rysunki
Z a k r z e w s k i e j ,
spódnicy
strój roboczy z p o ł u d n i o w e j
o
Sandomierzan w
książce
—
ciemnej
brązowej
ilustracyjny
sceny
Z tego okresu p o c h o d z ą
ó j c i c k i e j
5).
G r a b o w s k i e g o ,
ona
rogatywce.
Polskiego
(ryc.
w
jedyną
daje
zanikania
poły
ka
przedstawiającej
przedstawia
P a t k o w s k i
cowej
w.
—
głowie
obrazujące
Ilustrowanym
X X
brzegu
Sandomierzaka
a.
mierszczyzny i rysunku
55. — D e t a l e z d o b i e n i a s u k m a n y :
c
i czerwonej
Królestwa
oraz
w s p o m n i e ć o ilustracji
w
Ryc.
sandomie-
B a z e w i c z
wierny
Tygodniku
i
na
Bardzo
z
ry
wścieklicą
j . M .
początku
należy
sukmanie
głowie
z
Atlasie
Z
naj
Sandomierzankę
L a t a n o w i c z a ,
w
pu
2). D o
sandomierzankę
przedstawiające
w
(ryc.
Poglądowej
chustce
na
przedstawiający
granatowej
Mapie
nym
rysunek
R a d z i k o w s k i e g o ,
odzianą
rzaka w
w
w.
poł. X I X w.
E.
przedstawiającą
na
od
Łagowa
ciekawszych
pie,
teoretycznych.
X I X w.; z XVII
się j e d y n i e
z
autorowi
ilustracyjny
cechowym,
garncarza
cina
części
materiał
podsta
w i e r y c . I . W ó j c i c k i e g o i W . E. R a d z i k o w s k i e g o
St.
K i e n i e w i c z a , J. K i t o w i c z a ,
K. Moszyńskiego,
końca
z ramion
(ryc.
fotografii
Sando
K o l b e r g a .
Ilustrowanym
24).
Ponadto
z okresu
koń
ludowego.
47
Przy
opracowywaniu
renowych
z
trwających
powiatów:
monografii
1947—1954
sandomierskiego,
tarnobrzeskiego, janowskiego
wania
i
stroju
sąsiedni
Niestety
zeum
też
P.T.T.K.
męskiego
są to
w
ze
w
opatowskiego,
wypada
zbiorów
—
muzeum
warszawskim.
pojedyncze
T
zaw dzięczam
okazy.
dr
sukmana
wsi
około
45
czenie
prof.
prof.
terenu
Romana
z
T
riałów,
informacji
liczbie
badanich
te
182
miejscowości
stopnickiego,
mieleckiego
na
teren
na
zwartego
teren
występo
przejściowy
panu
strojach
i
doc.
F.
w
przez
B.
model
Instytutu
Bazielichównę
i
M u z e u m N a r o d ó w Z.S.R.R w
cennych informacji
udzieliła
Regio
Warszawie.
stroju
w
mu
Zawdzięczam
Państwowego
sąsiednich
Kotuli
uzyskałem
i dyr.
J.
od
Świeżego.
K..
je
Sztuki
Szczapę.
Leningradzie
mi Regina
mgr.
osobom
przy
i
wszystkim
prowadzeniu
Reinfussowi
składam
w
czym
tym,
badań
Bujakowa
i
serdeczne
pisania
pracy,
podziękowanie.
dożynkach
Latanowicz
1938
r.
ozna
podczas
A.
St.
było
dopomógł
mi
na
rys.
trudne
wiele
udzielili
—
gór)
Cieśli-Reinfussowej,
którzy
R y c . 56. — S a n d o m i e r z a n i e w s ł r o j a c h ś w i ą t e c z n y c h ,
z
Z.
Zwłaszcza
przodownicy,
„bandos"
Muzeum
Ludowej
pośrednie.
krakowsko-sandomierskiego,
pomocy
R.
Krakowie,
s a n d o m i e r s k i m i gorset
dane
z ramienia
w
w
Sztuki
muzeum
Reinfussa
Wiele
Wymienionym
prof.
w
i
kobiecy i pomniejszony
uzyskałem
Poznań
48
własnych
Sandomierza.
przejściowego
Sew eryn.
zwłaszcza
o
Seweryna,
T.
a
na
miejscowości,
Kultury
prowadzonym
p r o f . J. G a j k o w i .
danych
T.
tej
94
Kaftan
krakowskim,
rodzina J a k u b c z y k ó w
Szereg
się
przebadałem
Etnograficznego
Z
terenowym
kierownictwem
prof.
w
i Muzeum
I n f o r m a c j ę o s a n d o m i e r s k i m stroju l u d o w y m
i
tym
kieleckiego,
około
Muzeum
Sandomierzu
tylko
głównie badaniom
pod
oparłem
okresie
miejsc.
Korzystałem
nalnego
W
i iłżeckiego
sandomierskiego
88
niniejszej
r.
(Wśród nich,
Patkowski.
koło
Sandomierskie,
mi
mate
—
P R Z Y P I S Y
1
T a k n p , w 1859 r . p r z e c i ę t n a p o w i e r z c h n i a g o s p o d a r s t w a
chłopskiego w dobrach
prywatnych w y
n o s i ł a o d 3—9 m o r g ó w (42,3°/°)» l u b o d 9—15 m o r g ó w ( 3 4 , 9 % ) , p o d c z a s , g d y t a k i e ż g o s p o d a r s t w a
w całym Królestwie Kongresowym
2 4 , 7 % oraz
28,5%. Gospodarstw
d o m i e r s k i m b y ł o t y l k o 2 , 1 % , g d y w t y m czasie w K r ó l e s t w i e p r z e c i ę t n a
wzięto z S t .
tworzyły
p o n a d 30 m o r g ó w w p o w i e c i e s a n
wynosiła 6,1%. Powyższe
dane
K i e n i e w i c z a „ S p r a w a w ł o ś c i a ń s k a w p o w s t a n i u s t y c z n i o w y m " — W r o c ł a w 1953 r . s. 5 1 .
D o t y c z ą one p o w .
sandomierskiego.
Odpowiednie
cyfry dla pow. opatowskiego i stopnickiego
wynoszą:
3—9 m o r g ó w — 10,4„/° i 5 1 , 6 % ; 9—15 m o r g ó w — 4 5 , 2 % i 3 4 , 3 % p o n a d 30 m o r g ó w 5 , 7 % i 0 , 2 % .
2
T .
Ladenberger,
„ Z a l u d n i e n i e Polski na p o c z ą t k u panowania Kazimierza Wielkiego" —
Lwów
1930 r .
3
A. P a w i ń s k i ,
„ W P o l s c e X V I w . " — W a r s z a w a 1886 r . — p o d a j e l i c z b ę w s i k o ś c i e l n y c h w p o w i e c i e
s a n d o m i e r s k i m n a 125 n a o g ó l n ą i l o ś ć 609, ale p r z e w a ż n i e l e ż ą o n e p o z a o m a w i a n y m o b s z a r e m ( n p . k l u c z
biskupi Bodzentyn w dzisiejszym pow.
4
kieleckim).
O s t a t n i o d d z i a ł p a r t y z a n c k i na terenie Sandomierszczyzny, d o w o d z o n y przez gen. Samuela R ó ż y c k i e g o ,
r o z w i ą z a ł s i ę 26. I X . 1831 r . p o r o z d a n i u l u d n o ś c i z a p a s ó w s u k n a i p ł ó t n a .
5
O.
6
Ś w i a d c z ą o t y m takie wypowiedzi,
Kolberg,
dziady b y ł y ; u b r a ć
„ L u d " Sandomierskie. Warszawa
1865 r . s. 19.
j a k : „ T e r a b y się wstydzili takie chaby
się, to c h o ć w k o n o p i e
postawić.
Dzisiejszy
jeszcze przez n i e l i c z n y c h s t a r c ó w w k a p o t a c h do k o ś c i o ł a ,
ubiór
wywołuje
to
D ł u g o s z ,
„Historia
polonica
liber
sextus"
p.
179.
A
nosić" lub
niezadowolenie
ziemia Sandomierska,
wielką
z m ł o d z i e ż y za s z c z ę ś l i w ą
(po
1205
(w
przekładzie
naszemu szczygiełków), k t ó r e przyleciawszy
liczbę
p o j a d ł y . G d y t e n sen
dziś
wśród
dziadzie c h o d z i ć ? " .
D.
„ B y ł o p o d a n i e , ż e R o m a n p o p r z e d n i e j n o c y m i a ł sen w r ó ż ą c y m u n i e s z c z ę ś c i e : w i d z i a ł
ptaków z czerwonymi główkami
„wszystko
innego". Chodzenie
zazwyczaj
i c h d z i e c i . T w i e r d z ą one, ż e „ S i a ć o j c a n a l e p s z e p a l t o . P o co w t a k i m
%T.
co
przyjaciołom z rana
od
polskim):
małą
tej
gromadkę
strony,
kędy
lubo
wielu
opowiadał,
go w r ó ż b ę u w a ż a ł o , s t a r s i j e d n a k i r o z u m n i e j s i t ł u m a c z y l i go n a z ł e , w i e s z c z ą c
z niego P o l a k o m p o m y ś l n o ś ć , R u s i n o m z a ś n i e p o w o d z e n i e i k l ę s k ę " .
8
Z. G l o g e r
podaje
czych mieszczan
p o d h a s ł e m „ U b i o r y " w- E n c y k l o p e d j i S t a r o p o l s k i e j (t. I V str. 405): „ U r o l n i
sandomierskich wczasach
Z y g m u n t a Augusta z n a j d u j e m y : k o ż u c h y otworzyste, koszule
trojakie: lniane, konopne i zgrzebne obok s u k n i b a r w y m a k o w e j z sukna
żek, f a r t u c h ó w z r ę k a w k a m i , tuniki
dobami
lundyszowej
myślenickiego, rąbków,
podwi-
c z e r w o n e j z k i t l i k i e m b r u n a t n y m c z a m l o t o w y m i oz
aksamitnemi złotemi, w które się u b i e r a ł a żona Wojciecha Wilgi, obok „załogi (zakładki) białego
f u t r a " , l e t n i k a p ó ł f o r s z o c h o w e g o , s u k n i m o d r e j l u ń s k i e j z k s z t a ł t e m (gorsetem) a k s a m i t n y m w a r t o ś c i
sześciu, sukni b a r w y dzikiej w a r t o ś c i marek trzech, z sukni nakrapianej z sukna morawskiego
marek trzech, z „ S z u b k i m o d r e j
wemi
bramami,
wartości
albo
błękitnej
luńskiej, k r ó l i k a m i podszytej z lisim
koszulek k o l e ń s k i c h
pierzem i bobro-
m a r e k o ś m i u , s z u b k i z szarego s u k n a s z o d z k i e g o b a r a n k a m i p o d s z y t e j " ,
tości marek trzech, czapki aksamitnej podszytej k u n a m i
marek
wartości
wartości marek dwunastu, p a s ó w
war
aksamitnych,
(kolońskich), koszul odziennych lnianych i konopnych. . . "
F a k t , ż e u b i o r y t e p o s i a d a l i m i e s z c z a n i e — r o l n i c y , p o z w a l a w n o s i ć ż e p r z y n a j m n i e j c z ę ś ć tego r o d z a j u
o d z i e ż y m o g ł a się r ó w n i e ż z n a l e ź ć w posiadaniu c h ł o p ó w — niestety, j a k dotychczas b r a k jest na to d o w o d ó w .
s
List
goóezy,
umieszczony w D z i e n n i k u U r z ę d o w y m
Województwa
poszukuje
chłopa
z
w
Kochowa
(koło
Opatowa)
ubranego
sukmanę
K a l i s k i e g o z 1852 r . (s.
siwą,
oblamowaną
1037)
niebieskim
sznurkiem koło k o ł n i e r z a , z k l a p k ą zieloną, s u k i e n n ą w y ł o ż o n ą , na plecach w y s z y t ą sznurkiem". D z i e n n i k
Urzędowy
Gubernii
S a n d o m i e r s k i e j N r 17 z
„w sukmanę chłopską
4 Strój Sandomierski
13/2
I V . 1841
r.
donosi
o
ucieczce
aresztanta,
ubranego
czarną".
49
Dziennik U r z ę d o w y Gubernii Sandomierskiej
N r 47 z 26 X 7 X I
1841 r . s. 515,
r
w si Z d a n ó w , u b r a n e g o w „ . . . s u k m a n ę n i e b i e s k ą , s p o d n i e s u k i e n n e i c z a p k ę
Dziennik Urzędowy Województwa
na m o s i ę ż n e
guziki.
Cytuję
za
W.
1 0
— „ M a t e r i a ł y d o h i s t o r i i o d z i e ż y z l a t 1818—1865,
A. — Opis Gospodarstwa w Garbaczu.
Roczniki
s. 79 — t a k p r z e d s t a w i a u b i ó r c h ł o p s k i : „ S t r ó j j e g o
kapota,
czyli
sukmana
granatowa,
sznureczkami
przepasana". S ł o w a „ b e z stanu" w s k a z u j ą
1 1
Z.
Gloger,
ze
po
917.
T
J.
donosi o zbiegu
barana".
M a z o w i e c k i e g o s. L . 4 7 6 z 1828 r. m ó w i o s u k m a n i e b u r e j , z a p i n a n e j
Z i e m a c k i m
z y c j a 919, o r a z p o z y c j e 269, 718, 914,
z
kolorowymi
na k r ó j
T
Gospodarstwa
powierzchowny
Krajow ego.
W a r s z a w a 1846
r.
p o d o b n y do m a z o w i e c k i e g o jest to
obszyta,
bez
stanu
pasem
skórzanym
małopolski.
„ U b i o r y l u d u " zamieszczone w „ O p i s i e Z i e m z a m i e s z k a ł y c h przez P o l a k ó w " , W a r s z a w a
1904 r . s. 252—254.
1 2
O.
1 3
K s.
1 4
Świadczy o tym
Kolberg,
J.
„ L u d " Sandomierskie. Warszawa
K i t o w i c z,
„Opis obyczajów
1865 r . s. 20.
r
i zwyczajów
za p a n o w a n i a A u g u s t a I I I " .
piosenka:
A j jesce, jesce
trzewicki w
mieście
a na m o j e wesele
s i ą d ź na
konicki
j e d ź po
trzewiczki
nie
1 5
I p r z y ubiorach k o b i e c y c h trzeba
ż e w 1825
r. M a r i a n n a
cekaj niedziele.
(O. Kolberg,
s i ę g n ą ć do D z i e n n i k ó w
Swistakowa z Iwanisk
w Truskolasie Barbara Kwietniowa
75)
U r z ę d o w y c h . D o w i a d u j e m y się z
była , . „ubrana w
miała „kaftan
o p . c i t . s.
kamizelę
po
wiejsko", a w
skórzane.
Cytuję
M a t e r i a ł y d o h i s t o r i i o d z i e ż y z l a t 1818—1865 — p o z . N r 711 i 717.
1 6
Z.
G l o g e r , o p . c i t . str. 252—254.
1 7
G.
Paszkiewicz,
1 8
Niektóre
kap
r.
sukienny, granatowy, z w y ł o g a m i sukiennymi, czerwo
n y m i . C h u s t k a na g ł o w i e b i a ł a w czerwone k w i a t y . F a r t u c h s u k i e n n y , b i a ł y . T r z e w i k i
za W . Z i e m a c k i m " .
nich,
1824
„ O b c h ó d S o b ó t k i " . W i s ł a t . X I I I . s.
dwory, wyposażając
662.
w y c h o d z ą c e za m ą ż d z i e w c z ę t a w i e j s k i e d o d a w a ł y
i ż ą d a ł y o d n i c h n o s z e n i a go p o ś l u b i e . M e r a z
z d a r z a ł o się, ż e k s i ę ż a
im
do
posagu
udzielania
ślubu
sukmany, a
chcący
się żenić, musieli ją p o ż y c z a ć od i n n y c h . C z ę s t o jedna sukmana m u s i a ł a s t a r c z y ć dla wszystkich
nowo
n o w o ż e ń c o m , nie u b r a n y m w strój l u d o w y . S t ą d też
ż e ń c ó w z całej wsi. D o dziś w s p o m i n a j ą
kawalerowie
nie
odmawiali
posiadający
w parafii K o n i e m ł o t y proboszcza, k t ó r y panu m ł o d e m u u b r a n e m u
p o m i e j s k u u d z i e l i ł ś l u b u t y l k o w s u t a n n i e — co u c h o d z i ł o za w i e l k i w s t y d d l a n o w o ż e ń c ó w — m ó w i ą c :
m a s z p r a w o n i e u b i e r a ć s i ę d o ś l u b u w s u k m a n ę , ale i j a m a m
1 9
P o n i e w a ż „Strój sandomierski" został napisany przed
wprowadzeniem
nowego
podziału
stracyjnego — w s z y s t k i e m i e j s c o w o ś c i w y m i e n i o n e w p r z y p i s a c h oraz w t a b e l i z n a j d u j ą e e j
wum
P. T . L . s ą p o d a n e w g .
p u j ą c e obecne p o w i a t y :
północną
część
cały
staszowskiego
starego p o d z i a ł u .
sandomierski,
Zwarty zasięg
o p a t o w s k i , (z
oraz p ó ł n o c n o - w s c h o d n i ą
admini
się w A r c h i
stroju sandomierskiego o b e j m o w a ł
w y j . części
nastę
północno-zachodniej i północnej,
chmielnickiego.
M i e j s c o w o ś c i z k t ó r y c h z b i e r a n o m a t e r i a ł do n i n i e j s z e j
Pow\
„Ty
p r a w o n i e w ł o ż y ć szat k o ś c i e l n y c h " .
monografii:
Sandomierz: — Bogoria, Bogoria Skotnicka, Chobrzany, C h w a ł k i , C z a j k ó w , D a r o m i n ,
Dmosice)
Dobrocice, D w i k o z y , Gieraszowice, G ł a z ó w , Gnieszowice, Gołębice, G o ł ę b i ó w , G ó r y Wysokie, Gorzyczany.
Goźlice, Jurkowice, K a m i e ń Nowy,
Mała Wieś, Męczennice,
Osieczko,
Konary, Koprzywnica,
Lipnik, Łoniów, Ł u k a w i c a , Malice
Mokoszyn, Mostki, Mściów, Naslawice,
Osiek, Osolin, P e c h ó w , P ę c z y n y ,
Piekary,
Kościelne,
Niekrasow, Niekurza, O b r a z ó w ,
Pielaszów,
Połaniec,
Ruda,
Ossala,
R y t w i a n y , Samborzec,
S a n d o m i e r z , S k o t n i k i , S ł a b a s z o w i c e , S n i e k o z y , S t a s z ó w , S t r ó ż k i , S u l i s ł a w i c e , Ś w i ą t n i k i , Szczeglice, Szewce,
Trzcianka, Tursko Wielkie, Wiązownica Duża, Wilczyce,
Winiary,
Włostów,
Wola
Wiśniowa,
Wiśniowa,
Zagrody, Zawichost, Zimnowoda.
P o w.
0 ; p a t ó w : — B a ć k o w i c e , Bardo, B o d z e c h ó w , Boria, B r o n i s ł a w ó w , Brzezie, Brzozowa, Ć m i e l ó w ,
Czerwona G ó r a , C z y ż ó w (k. Ł a g o w a ) , C z y ż ó w
T
(k. Zaw ichosta), D ę b n o , D u r a n ó w , G i e r c z y c e , G r o c h o c i c e ,
r
G r o c h o l i c e , G r y z i k a m i e ń , I w a n i s k a , J a k u b o w i c e , J a n i k ó w , J u l i a n ó w , Karsy , K a r w ó w , K i e ł c z y n a , K r a s z k ó w ,
K r y n k i , K u n ó w , Lasocin, L e c h ó w e k , Linów,
N o w y , N i e s k u r z ó w Stary. Nietulisko,
Łagów, Małkow-ice,
Nikisiałka
Duża,
Nikisiałka
Ostrowiec, O ż a r ó w , P i ó r k ó w , Pisary, P ł u c k i , Podole, P o r ę b a
bysławice,
Radwan,
R a k ó w , Ruda
Kościelna,
Ruszków,
Miłoszewice, Modliborzyce,
Mała,
Olszowica,
Nieskurzów
Opatów,
Orłowiny.
Kiełczyńska, Prusinowice, Przełuszyn,
Rzuchów, Sadków,
Sędek,
Przy-
Słupia
Nadbrzeżna.
S o b ó t k a Szlachecka, Strupice, Szewna, Szumsko, Teofilów, T o p o r ó w , U j a z d , W ą w o r k ó w , W o l a
Kiełczyńska,
T
Wola Łagowska, Wola M a ł k o w s k a , W ó l k a Lipowa, W ó l k a T a r ł o w s k a , W s z a c h ó w , Wygiełzów , W y s z m o n t ó w ,
Zagrody, Żerniki,
Zwoła.
Po w.
Kielce:
Podłysica,
Widełki.
Po w.
50
— Bieliny Kapitulne, Bieliny Poduchowne, Cisów, Huta
Stopnica:
— C h a ń c z a , Gnojno, Grabki D u ż e , Koniemłoty.
Nowa, Lechów,
Korytnica,
Osówka,
Ociesęki,
Piestrzec,
P o l o k , Solec, S z y d ł ó w , T u k l ę c z , W o j c z a , W o l a O s o w a ,
Pow. M i e l e c :
Po w.
Zborów.
— G a w ł u s z o w i c e , K ę b ł ó w , Padew
T a r n o b r z e g :
Narodowa.
Wielowieś.
Pow.
K r a ś n i k :
Pow.
I ł ż a : — Czekarzewice, j a b ł o n n a , K r z y ż o w a
Styków,
—
—
Annopol.
Wola.
Michałów.
Pawłów.
Radkowice,
Rzepin,
Tarłów.
Badania terenowe u z u p e ł n i o n o d a n y m i z n a s t ę p u j ą c y c h
miejscowości:
Pow.
Kichary,
S a n d o m i e r z :
— Bilcza,
Gałkowice, Garbów,
R u s z c z ą (k. Osieka), R u s z c z ą (k. P o ł a ń c a ) , U s a r z ó w , Z d a n ó w , Złota,
Pow.
O p a t ó w :
— Bidziny,
Lipniki
(k.
Garbacz, G ę s i c e , Grzegorzewice, Jankowice,
k u ł o w i c e , O b r ę c z n a , P i o t r ó w , Radostowa,
Rcmbów,
Skała,
Osieka),
Pliskowola,
Żurawica.
Stobiec.
Szeligi.
Jałowęsy,
Truskolas,
Łopatno,
Zamkowa
MiWola,
Zbielutka.
Pow,
K i e l c e
Pow.
S t o p n i c a : — Brzeziny. Drugnia, Grabki D u ż e , K o m o r ó w , Korzenno. Kotuszów,
— Słupia
Nowa.
t.ubnica. Potok, Rataje, S i c h ó w , T u c z ę p y , Zabiec, Ż e r n i k i ,
Pow.
T a r n o b r z e g :
Pow.
I ł ż a : — C h y b i e , D ł u g a W o l a , L u b i e ń , Solec, Z a m b o r z y n .
:
'° J.
cyjnie
— Dzików, Grębów,
K.
G r e g o r o w i c z,
do
trzeciego
—
granatowej lub
Tomasz
podaje, ż e
dziesięciolecia
Stale.
najstarszy z r o d z i n y
XIX
w. —
modrą
w o d n i e s i e n i u do w s i N i k i s i a ł k a D u ż a
barania
zamiast
nesił
powszechnie
trady
używanej
podaje, ż e w rodzinie B o r y c k i c h
„ A b y go c z a r c i p o ś m i e r c i n i e t y r a ł y " , A .
2 2
R.
Koseła,
2 3
We
wsi
Patkowski,
„Sandomierskie". Poznań
„ S a n d o m i e r s k i e s t r o n y " . W a r s z a w a 1939 r. s.
Złota
pod
Sandomierzem,
noszono czarne
b a d a ń t e r e n o w y c h B. B a z i e l i c h ó w n y z m a t e r i a ł ó w
spancery
2 1
B a d a n i a t e r e n o w e K . S z c z a p y — z m a t e r i a ł ó w P. I . S.
J.
2 6
K s.
G r e g o r o w i c z, „ O b r a z k i W i e j s k i e " .
„Monografia
1938 r. s. 50.
214.
z
wykładanym
kołnierzem —
wg.
P. I . S.
2 5
B a s t r z y k o w s k i,
oznaką
czapa.
2 1
A.
Sierpniów w Świątnikach,
rogatywkę,
czarnej.
D ę b s k i ,
posiadania gospodarstwa b y ł a wielka
K.
Kurozwęki,
Żuków.
B i b l . W a i s z . 1850 r. t. I I I . s.
historyczna
parafii
Ruda
502.
Kościelna
nad
Kamienną".
O s t r o w i e c 1947 r. s. 8.
2 7
Nazwa k o ż u c h ó w „koprzywnickieh"' pochodzi
od
miasteczka
gdzie je w y r a b i a n o . O . K o l b e r g ( L u d . Radomskie, K r a k ó w
„ i r u d n i ą się r z e m i o s ł a m i ,
2 8
1952
R.
Reinfuss,
mianowicie szewstwem i
„Badania
1887
Koprzywnicy
w pow.
sandomierskim,
s. 35) p o d a j e , ż e m i e s z k a ń c y
Koprzywnicy
kuśnierstwem".
terenowe w rejonie
kielecko-sandomieiskim".
Polska
Sztuka
Ludowa
r. N r . 1, s. 5 3 — 4 7 .
2 9
3
Z powyższego wynika,
" j . K.
ż e o k o ł o 1900 r. s t a r c y n o s i l i j e s z c z e
„trzosy".
G r c g o r o w i c z. op. c i t . t. I I I . s. 505:
„Mam
ci ja
kółeczek
P a r ę k o p e k w pasie,
Kiedy jeden
kocha.
T o d r u g i e m u zasie'*.
3 1
O.
Kolberg,
3 2
Z.
Szewczyk,
3 3
M.
C z.
3 1
Pod
n a z w ą jałówka
„ L u d . " Krakowskie. Warszawa.
z materiałów
1871 5 r.
rękopiśmiennych.
C h o 1 e w a, „ S t r o j e l u d o w e z i e m i s ą d e c k i e j " . L u d . X X X V I L u b l i n 1946 r . s. 256—279.
nastąpiło jako w t ó r n y
często
rozumieją
także magierkę.
skutek zarzucenia obu
typów
P r z y p u s z c z a l n i e to p r z e s u n i ę c i e s i ę
3 3
O.
Kolberg,
„ L u d . " S a n d o m i e r s k i e . W a r s z a w a 1865 r. s. 18—19.
3 0
O.
Kolberg,
o p . c i t . s. 6 ó.
3 7
J.
K.
G r e g o r o w i c z, w W i e j s k i c h
Z a r y s a c h , W a r s z a w a 1864 t. I I I s. 18 p o d a j e „ . . . p r z e w i ą
zana w pasie p o n s o w ą k r a j k ą , k t ó r a ś l i c z n i e o d b i j a ł a od zgrabnej k i b i c i o k r y t e j t y l k o
Poza
tą
3 8
wzmianką
O. K o l b e r g ,
Polskiego. Warszawa
brak jednak
innych
d o w o d ó w , że kobiety
c p . c i t . s. 20. J . W ó j c i c k a
z
pracowały
Z a k r z e w s k i c h
w
b i a ł ą k e s z u ł ą . . ."'
samych
tylko
koszulach.
— Mapa Poglądowa
Królestwa
1885,
3 9
J.
10
P o d o b n e o k r y c i e g ł o w y k o b i e c e j w y s t ę p o w a ł o r ó w n i e ż w E s t o n i i i na U k r a i n i e
1 1
„ C h l u b ę n i e w i a s t y s t a n o w i znaczna i l o ś ć k o r a l i zawieszona na szyi, a na w i e l k i e u r o c z y s t o ś c i o k o
K.
G r e g o r o w i c z,
op. c i t . t. I .
l i c z n e , j a k n a o d p u s t y d o S a n d o m i e r z a na
przywdziewają
na się n a j p i ę k n i e j s z e
A. J a n o w s k i
— Wycieczki
a
J.
1865 r. s.
4«
nazwy,
czapek.
K.
s. 7.
Męczenników,
lub
stroje i c z ę s t o s z n u r y
do
p o k r a j u . W a r s z a w a 1900 r. t. I I . s.
G r e g o r o w i c z.
op.
cit.
I . s.
155 —
O.
Sulisławic
korali gęsto
na
spadają
Kijowskiej.
święto
na
Matki
Boskiej,
szyi aż do
stanu".
52.
Kolberg.
, Lud."
Sandomierskie.
Warszawa
19.
51
4 3
H e i l i g
H e l e n a — Sprawozdanie z b a d a ń patrz t e ż : A . P a t k o w s k i . ..Sandomierskie". P o z n a ń .
1958 r . s. 110.
H
O stosunku do t k a c z y ś w i a d c z y c h o ć b y ta
O.
Kolberg,
piosenka:
. , O j w e ź ze t o r b ę na c h l i b
O j w l a z c e l a d n i k na
a drugi na k a s ę
da m a j s t e r p o d ł a w o ,
d a p r o ś c i e d o tego
oj ino ci majstrowa
a jaką okrasę.
udaje tę s p r a w ę .
A o b i e c u j ze p ł ó t n o
O j n i m a majstra,
na p r z y s z ł ą
N i m a majstra w domu
niedzielę
piec
nima
da j a k p r z y j d ą p o p ł ó t n o
da z r o b i ł w a ł ę
gdzie ja się p o d z i e j ę .
A l e nie w i e k o m u .
płótna
„ L u d " . S a n d o m i e r s k i e . W a r s z a w a 1865 r. s. 225.
4 5
J.
u
We wsi Złota pod Sandomierzem wyszywano
M . B a z e w i c z,
A t l a s G e o g r a f i c z n y I l u s t r o w a n y K r ó l e s t w a P o l s k i e g o , W a r s z a w a 1907 r .
koszule
męskie w kwiaty
czerwone i zielone. W / g
b a d a ń t e r e n o w y c h B . B a z i e l i c h ó w n e j . Z m a t e r i a ł ó w P. I . S.
W Y K A Z
L I T E R A T L K Y
A r n o l d
S t a n i s ł a w — Geografia Historyczna Polski.
W a r s z a w a 1951 r.
A r n o l d
S t a n i s ł a w — T e r y t o r i a plemienne w ustroju a d m i n i s t r a c y j n y m Polski Piastowskiej ( w . X I I — X I I I )
P r a c e K o m i s j i d l a A t l a s u H i s t o r y c z n e g o P o l s k i . Z e s z y t I I . K r a k ó w 1927 r,
B a s t r z y k o w s k i
Aleksander — Monografia historyczna parafii G ó r y Wysokie Sandomierskie.
Sando
m i e r z 1956 r .
B a s t r z y k o w s k i
Warszawa
Aleksander -
Monografia historyczna parafii
Jankowice
Kościelne
Sandomierskie
1927 r.
B a s t r z y k o w s k i
Aleksander — Monografia historyczna parafii Ruda K o ś c i e l n a nad K a m i e n n ą . Ostro
w i e c 1947 r .
B a z e w i c z J. M . — A t l a s G e o g r a f i c z n y I l u s t r o w a n y K r ó l e s t w a P o l s k i e g o . W a r s z a w a .
B y st r o ń
Jan S t a n i s ł a w — E t n o g r a f i a P o l s k i . P o z n a ń 1947 r .
C h ą d z y ń s k i
Jan N e p o m u c e n — W s p o m n i e n i a
sandomierskie
i opis
miasta Sandomierza.
Warszawa
1850 r.
C h o ć iszewski
C h o l e w a
D ę b s k i
Józef — M a l o w n i c z y opis Polski czyli geografia ojczystego k r a j u . I n o w r o c ł a w
1907 r .
M . C z . — S t r o j e l u d o w e z i e m i s ą d e c k i e j — L u d 1946 r. s. 256—279.
T o m a s z — C z a p k a b a r a n i a . W i s ł a I V . 1890 r. s. 981—982.
D ł u g o s z
Jan — H i s t o r i a p o l o n i c a l i b e r s e x t u s .
D y b c z y ń s k i
T a d e u s z — K r a i n a p u s z c z y j o d ł o w e j . L w ó w 1959 r.
D z i e n n i k U r z ę d o w y W o j e w ó d z t w a K a l i s k i e g o , K a l i s z 1852 r.
D z i e n n i k U r z ę d o w y G u b e r n i i S a n d o m i e r s k i e j , R a d o m 1841 r.
Gajek
Józef — I n s t r u k c j a dla
G l o g e r
w s p ó ł p r a c o w n i k ó w „Atlasu Polskich Strojów L u d o w y c h " Poznań
Z y g m u n t — E n c y k l o p e d i a Staropolska Ilustrowana — Warszawa
1952 r.
1900-^- 1903.
Gloger
Z y g m u n t — Geografia historyczna d a w n e j Polski. K r a k ó w
Gloger
Z y g m u n t — U b i o r y l u d u : z „ O p i s u z i e m z a m i e s z k a ł y c h p r z e z P o l a k ó w " . W a r s z a w a 1904 r .
G r e g o r o w i c z
Jan K a n t y — G a w ę d y k s i ę d z a p r c b a s z c z a p o d l i p a m i ,
dzielnej ogłosił
G r e g o r o w i c z
1905 r .
dla
czytelników Czytelni Nie
— w y d a u i e I I . W a r s z a w a 1861 r .
Jan K a n t y — O b r a z k i W i e j s k i e . B i b l i o t e k a Warszawska
1850 r. t . I I I . s. 497—529, t . I V .
s. 189—257: 1851 r . t . I . s. 1 — 4 4 : s. 215—268.
G r e g o r o w i c z
G r y n w a s e r
Jan K a n t y — W i e j s k i e Z a r y s y t. I I I I . W a r s z a w a
1854.
H i p o l i t — P i s m a t . I M . W r o c ł a w 1951 r .
J. A . — O p i s G o s p o d a r s t w a w G a r b a c z u . R o c z n i k i G o s p o d a r s t w a K r a j o w e g o . W a r s z a w a
J a n o w s k i Aleksander — W y c i e c z k i po K r a j u t. I I . Warszawa
K i e n i e w i c z
K i t o w i c z
K o l b e r g
Stefan — Sprawa w ł o ś c i a ń s k a w p o w s t a n i u s t y c z n i o w y m . W r o c ł a w
1955 r.
J ę d r z e j — O p i s o b y c z a j ó w i z w y c z a j ó w za p a n o w a n i a A u g u s t a I I I .
O s k a r — K r a k o w s k i e . K r a k ó w 1871/5 r .
K o l b e r g
O s k a r — R a d o m s k i e . L u d . K r a k ó w 1887 r .
K o l b e r g
O s k a r — S a n d o m i e r s k i e . L u d . W a r s z a w a 1865 r.
K o s e ł a
Roman — Sandomierka. Legendy ziemi Sandomierskiej. Poznań
K o s e ł a
R o m a n — S a n d o m i e r s k i e s t r o n y . W a r s z a w a 1939 r.
L a d e n b e r g e r
1950 r .
52
1846 r . s. 72—122.
1900.
Tadeusz — Zaludnienie
Polski
na
początku
1957 r.
panowania Kazimierza Wielkiego.
Lwów
Latano w icz
L e w i c k i
Stanisław — Dożynki w Sandomierskim
(rycina).
J a n — O k r ę ż n e w S a n d o m i e r s k i m ( r y c . d o L u d u P o l s k i e g o . J. Z i e m k o w i c z a ) , S t r a s s b o u r g .
M o s z y ń s k i
Kazimierz — Geograficzne
zróżnicowanie
odzieży
l u d o w e j w Polsce.
Kalendarz I . K . C.
na r o k 1958 s. 68—78.
M o s z y ń s k i
Kazimierz — Kultura
L u d o w a S ł o w i a n , cz. I . K u l t u r a
materialna. K r a k ó w
Opowiadanie o ubiorach, zwyczajach i obyczajach ludu polskiego. K r a k ó w
P a s z k i e w i c z
G u s t a w — O b c h ó d S o b ó t k i w o k o l i c y S a n d o m i e r z a . W i s ł a X I I I . 1899 r. s. 662—667.
P a t k o w s k i
Aleksander — Sandomierskie. „ C u d a Polski" P o z n a ń
P a w i ń sk i
A d o l f — P o l s k a X V I w . M a ł o p o l s k a . W a r s z a w a 1886 r .
P o n i a t o w s k i
1938 r.
S t a n i s ł a w — E t n o g r a f i a P o l s k i . W i e d z a o Polsce, t . 5 / I I I . s. 101—534.
R a d z i k o w s k i
W a l e r y Eliasz — Sandomierzacy i L u b l i n i a c y .
czajach l u d u
Reinfuss
1929 r.
1863 r .
polskiego". K r a k ó w
Roman — Badania
R y c . do „ O p o w i a d a n i a o u b i o r a c h , z w y
1863 r.
terenowe
w
rejonie
kielecko-sandomierskim.
Polska
Sztuka
Ludowa
W a r s z a w a 1952 r. N r , 1 s. 55—47.
T y g o d n i k I l u s t r o w a n y , W a r s z a w a 1864; 1905 r.
W i e r z c h o w s k i
Kraków
Z y g m u n t — M a t e r i a ł y etnograficzne z p o w i a t u Tarnobrzeskiego i Niskiego w
Galicji
1890 r.
Z a k r z e w s k i c h
J. — M a p a p o g l ą d o w a K r ó l e s t w a P o l s k i e g o . W a r s z a w a 1885 r .
W ó j c i c k a
z
W ój cieki
Kazimierz W ł a d y s ł a w — Pieśni ludu
Biało-Chrobatów,
Mazurów
i
Rusi z n a d Buga.
War
s z a w a 1836 r.
Z i e m a c k i W ł a d y s ł a w — M a t e r i a ł y do h i s t o r i i o d z i e ż y z lat 1818 — 1863. A r c h i w u m E t n o g r a f i c z n e N r 10.
Wrocław
1956 r.
Z i e n k o w i c z
Jan — L u d
Strassbourg
Pelski. albo
dokładne
Ź r ó d ł a
B u j a k o w a
Gerson
Regina —
zwyczajów,
obyczajów,
u b i o r ó w jego i t d .
nie
d r u k o w a n e :
Pamiętnik.
Wojciech — rysunki,
G r a b o w s k i e g o
H e i l i g
opisanie
1847 r.
Archiwum
Muzeum Kultur
L u d o w y c h w Warszawie.
— T e k a z A r c h i w u m A k t D a w n y c h w K r a k o w i e E . 34 N r 1161.
Helena — Sprawozdanie z b a d a ń
terenie
powiatu
Ryc.
1. K r a j o b r a z s a n d o m i e r s k i (z n a d W i s ł y k o ł o
Ryc.
2. G a r n c a r z z Ł a g o w a w k o s z u l i „ n a w y p u s t " p r z y w i ą z a n e j p a s e m d z i a n y m . R y s u n e k n a
pucharze
Opatowskiego. A r c h i w u m
P a ń s t w o w y Instytut Sztuki — Materiały
S z e w c z y k
Przemysłu
Chałupniczegi i Ludowego
Zdzisław — Materiały
terenowe.
terenowe.
SPIS
I L U S T R A C J I
Sandomierza).
c e c h o w y m z 1644 r. A . P a t k o w s k i — S a n d o m i e r s k i e P o z n a ń
1938 r . str. 46.
Ryc.
3. U b i o r y s a n d o m i e r s k i e z p o ł . X I X w . w e d ł u g E . R a d z i k o w s k i e g o .
Ryc.
4. C h ł o p
sandomierski
w Archiwum
na
M u z e u m E t n o g r a f i c z n e g o w K r a k o w i e N r 642.
ubrany
w
„kamizielę",
zdobiona
szamerowaniem.
Teka
Grabowskiego
A k t D a w n y c h w K r a k o w i e E-54 n r . 1161.
Ryc.
5. S t r o j e s a n d o m i e r s k i e
Ryc.
6. S t r ó j s a n d o m i e r s k i . M a i . W . G e r s o n . „ L u d P o l s k i "
I . W ó j c i c k a — M a p a p o g l ą d o w a K r ó l e s t w a P o l s k i t g o W a r s z a w a 1885 r.
Ł . G o ł ę b i o w s k i e g o , W a r s z a w a 1830 r . f i g . 20.
Z d o b i o n a „ k a m i z i e l a " przepasana pasem d z i a n y m . A r c h i w u m
M u z e u m K u l t . i Sz. L u d . w W a r
s z a w i e . N r i n w . 2544.
Ryc.
7. S t r ó j
sandomierski — przypuszczalnie
z p ó ł n . p o g r a n i c z a . M a i . W . G e r s o n o k . 1850 r.
Archiwum
M u z e u m K u l t u r y i S z t u k i L u d o w e j w W a r s z a w i e . N r i n w . 2541.
Ryc.
8. S t r o j e s a n d o m i e r s k i e i l u b e l s k i e ( s t r o j e s a n d o m i e r s k i e p o l e w e j s t r o n i e ) . M a i . St. W y c z ó ł k o w s k i
—
p r a w d o p o d o b n i e na podstawie r y c . W . E, Radzikowskiego. P o c z t ó w k a w y d a n a przez F r . K a r p o
wicza, A r c h i w u m
Ryc.
9. U b i o r y
M u z e u m K u l t u r y i Szt. w W a r s z a w i e N r i n w . 2539.
z południowo-wschodniego
z poł. X I X w. Na podstawie
pogranicza regionu sandomierskiego. D z i k ó w p o w . Tarnobrzeg
rys. W . Gersona — reprodukowanego
przez O . K o l b e r g a
(Lud —
S a n d o m i e r s k i e . 1865 r. str. 20) 2 1 .
Ryc.
10. S t r ó j s a n d o m i e r s k i p r z y p u s z c z a l n i e z p ó ł n . p o g r a n i c z a . M a i . W . G e r s o n o k . 1850 r . w y d . D a z i a r o .
Ryc.
11. T y p c h ł o p a z okolic
Archiwum
M u z e u m K . i Sz. L u d . W a r s z a w a , N r i n w . 2545.
Sandomierza. „ O p i s z i e m z a m i e s z k a ł y c h przez P o l a k ó w " W a r s z a w a
T . I I str. 235) Z G l o g e r — u b i o r y
Ryc.
12. U b i ó r
chłopa
1904 r.
ludu).
sandomierskiego. Mai. W . Gerson
7
o k . 1850 r. w y d . D a z i a r o . A r c h i w u m
Muzeum
K u l t . i Szt. L u d . w W a r s z a w i e . N r i n w . 2540.
Ryc.
15. K r o j e k o s z u l m ę s k i c h .
I. Koszula kroju
p o n e h o p o d ł u ż n e . G o ł ę b i c e p o w . S a n d o m i e r z . N o s z o n a do o k o ł o 1939 r. A . —
widok
z
przodu. B. — z
tyłu, C. — k r ó j :
d. — przód, d l . — tył,
e. — r ę k a w . f. — m a n k i e t ,
g. — ć w i k i e ł , h . — k o ł n i e r z .
II. Koszula kroju
p r z y r a m k o w e g o. M ś c i ó w ,
pow. Sandomierz. Noszona
sporadycznie
do
d z i s i a j . A . — w i d o k z p r z o d u , B . — z t y ł u . C . — k r ó j : d . — p r z ó d , d l . — t y ł , e. — r ę k a w f. —
m a n k i e t , g. — ć w i k i e ł , h . — k o ł n i e r z .
Ryc.
14. Z r e k o n s t r u o w a n e s p o d n i e z S a n d o m i e r s z c z y z n y .
I . Spodnie
starszego
typu, z poł, X I X w. A. — widok
z p r z o d u , B . — z t y ł u , C. — k r ó j : d. —
n o g a w k i , e. — ć w i k i e ł .
I I . Spodnie
z
klinami
z
końca
X I X w. A. — widok
z przodu, B. — z tyłu, C. — krój: d. —
nogawki, dl. — kliny.
Ryc.
15. Z r e k o n s t r u o w a n y
k r ó j „kamizieli". A. — w i d o k z przodu, B. — z tyłu
C. — k r ó j : d. —
przód,
d l . — t y ł , e. — k l i n y b o c z n e , f. — k l i n i k i , g. — r ę k a w y , h . — k o ł n i e r z .
Ryc.
16. I . K a p o t a z W y s z m o n t o w a p o w . O p a t ó w z p o c z . X X w . . , K r ó j s u r d u t o w y " . A . — w i d o k z p r z o d u .
B . — z t y ł u , C . — k r ó j : d . — s p ó d n i c a , e. — k l i n s p ó d n i c y , f. — p r z ó d , g . — p a c h a . h . — p l e c y
z połami, j . — rękaw, k. — kołnierz, Linia L — R — rozpór.
II. Sukmana
z Muzeum
Regionalnego
z okolicy wsi Złotej pow. Sandomierz,
C. — k r ó j : d. — p r z ó d „ s p ó d n i c y " ,
P. T . T . K . w S a n d o m i e r z u
pochodząca
prawdopodobnie
drugiej poł. X I X w . A . — w i d o k z przodu, B. — z tyłu,
e. — k l i n , ( z s z y c i e na r y s . B . j e s t
nie
widoczne), i . — t y l .
h . — p l e c y , j . — r ę k a w , f. p r z ó d .
R y c . 17. S u k m a n a
z okolicy
Z ł o t e j , p o w . S a n d o m i e r z . Ze z b i o r ó w
M u z e u m Reg. P T T K
w
Sandomierzu,
f o t . M . M a ś l i ó s k i 1954. r .
Ryc.
18. K o ż u c h ć m i e l o w s k i z k o ń c a X I X l u b p o c z . X X w . G o ł ę b i c e p o w . S a n d o m i e r z . A . — w i d o k z p r z o d u .
B . — z t y ł u , C . — K r ó j : d . c. i . i l . -
s p ó d n i c a , f. — p r z ó d , d . — p a c h a , h . — p l e c y . j . j . —
rękaw,
k . — k o ł n i e r z , 1. — k l a p a .
Ryc.
19. W i d o k k o ż u c h a z t y ł u . G o ł ę b i c e p o w . S a n d o m i e r z — f o t . J. K a m o c k i
R y c . 20. W z o r y z d o b i e n i a
sukman
sandomierskich z X I X wieku.
1952.
R e k o n s t r u k c j a J. K a m o c k i e g o , 1956 r .
Ryc. 2 1 . M ę ż c z y z n a w kapocie o k r o j u t r a d y c y j n y m , z pocz. X X w . P r z y b y s ł a w i c e p o w . O p a t ó w — fot.
S. D e p t u s z e w s k i 1951 r .
R y c . 22. Z r e k o n s t r u o w a n y
fartuch
drużby z X I X i X X w. A. — widok
o s z e w k a : d . •— m e a n d r o w e o b s z y c i e
o g ó l n y , B. — płat
płótna, C. —
tasiemką.
R y c . 23. M ę ż c z y z n a w k a p o c i e z p o c z . X X w . P r z y b y s ł a w i c e p o w . O p a t ó w — f o t . S. D e p t u s z e w s k i 1951 r .
Ryc.
24. C h ł o p
w
tradycyjnej
Fot. T . M a ń k o w i c z ,
rogatywce
i
współczesnym
ubiorze.
Szczytniki,
pow.
Sandomierz.
1954.
R y c . 25. M ę ż c z y z n a z d z i e c k i e m w s t r o j u
codziennym z I I poł. X I X w. (około
krakowsko-sandomierskiego. A. Patkowski, Sandomierskie, P o z n a ń
1860—1870) z p o g r a n i c z a
1938 r . str. 4 1 .
R y c . 26. G o s p o d a r z w k o ż u c h u i w c z a p c e b a r a n i e j — G o ł ę b i c e p o w . S a n d o m i e r z — f o t . J. K a m o c k i 1952 —
R y c . 27. G o s p o d a r z w m a c i e j ó w c e p o l s k i e j ze S t o b i c p o w . O p a t ó w — f o t . B . B a z i e l i c h ó w n a
Ryc.
28. O k r y c i a g ł o w y m ę ż c z y z n . A . — w ś c i e k l i c a z r e k o n s t r u o w a n a
w i c z a , J. Z i e n k o w i c z a , J. W ó j c i c k i e g o , o r a z p u c h a r u
tywka
noszona
do
1914 r . Z r e k o n s t r u o w a n o
barania d o t ą d w powszechnie
w
1951. r .
na p o d s t a w i e r y s u n k ó w St. L a t a u o -
cechowego gancarzy z Ł a g o w a . B. — roga
oparciu
o fot. F. M a ń k i e w i c z a .
C. —
u ż y w a n a . D . — magierka.
noszona w p o ł u d n i o w e j
Sandomiersz-
czapka
c z y ź n i e d o 1890 r . Z r e k o n s t r u o w a n a n a p o d s t a w i e f o t . A . P a t k o w s k i e g o „ S a n d o m i e r s k i e " . E F . —
kapelusze
słomiane.
Sporadycznie
spotykane i obecnie.
Gieraszowice
p o w . S a n d o m i e r z , g. —
pleciouka w cztery d u d k i . Stobice p o w . O p a t ó w .
R y c . 29. K r ó j
rogatywki
powszechnie
d . — o t o k b a r a n k o w y , e. —
n o s z o n e j d o 1914 r . A . — w i d o k
R y c . 30. O b u w i e z r e k o n s t r u o w a n e w o p a r c i u o d a n e u z y s k a n e
od s z e w c ó w z I w a n i s k i
I . Buty „ p r z o d o w e " z pol. X I X w. A. — widok z boku, B. —
II. „ B a b s k i e
buty"
zszywane
o g ó l n y , B . — k r ó j : c. — d e n k o ,
„kucot".
z
boku
Staszowa.
krój:
z poł. X I X w. A. — widok
z
boku.
B. — t y ł c h o l e w y
C. — p r z ó d t w o r z ą c y zarazem p r z y s z w ę . d. — p r a w i d ł o , c z ę ś c i o w o o b c i ą g n i ę t e s k ó r ą (zakreskowanie).
I I I . B u t y „ c h ł o p s k i e " z k o ń c a X I X w . i pocz. X X w . zszywane z t y ł u , A . — w i d o k z b o k u , B. —
cholewa, C. — przyszwa.
R y c . 5 1 . O w i j a n i e n o g i w i e c h c i e m . S z n u r o w a n i e ł y d k i — G o ł ę b i c e p o w . S a n d o m i e r z , f o t . J. K a m o c k i 1952_
R y c . 52. O w i j a n i e n o g i w i e c h c i e m . R o z p r o s t o w y w a n i e k o ń c ó w s ł o m y . G o ł ę b i c e — p o w . S a n d o m i e r z , f o t .
J. K a m o c k i 1952.
R y c . 55. C h ł o p i z p o g r a n i c z a s u n d o m i e r s k o - ś w i ę t o k r z y s k i e g o . K o b i e t y w c h u s t k a c h w i ą z a n y c h w
i w świętokrzyskich
zapaskach
naramiennych. Mężczyźni w sukmauach
czepiec
sundomierskich, trzeci
( p r a w y ) w burosze, Szumsko p o w . O p a t ó w . A . P a t k o w s k i . Sandomierskie P o z n a ń
1958 r. str. fcO.
R y c . 54. S a n d o m i e r z a n i e w u b i o r a c h o d ś w i ę t n y c h z p o c z . X X w . R e p r o d u k c j a z p r a c y : J. K a r ł o w i c z L u d .
R y s l u d o z n a w s t w a p o l s k i e g o . Warzsaw~a 1905 (?) r . str. 151.
R y c . 35. K o s z u l a k r o j u p o n c h o p o d ł u ż n e . G r y z i k a m i e ń p o w . O p a t ó w . A . — w i d o k z p r z o d u , B . — z t y ł u .
C . — k r ó j : d . — p r z ó d , d l . t y ł , f. — r ę k a w , g. — m a n k i e t , i . — ć w i k i e ł , j . — o s z e w k a , h . — n a d o ł e k .
54
R y c . 56. K r o j e k o s z u l k o b i e c y c h z k o ń c a X I Y w .
Zrekonstruowana koszula d z i e w c z ę c a . A B . — p r z ó d i tył j e d n a k o w y , C. — k r ó j :
I I . Ś w i ą t e c z n a koszula o k r o j u p r z y r a m k o w y m . Ruda p o w . Sandomierz. A . — w i d o k z przo
d u , B . — z t y ł u , C . — k r ó j : d . p r z ó d , e. — t y ł . f. — r ę k a w y , g l . — m a n k i e t y , g2. — p o d s z y c i e
m a n k i e t ó w , h . — p r z y r a m k i , i . — ć w i k l e , j . — k r e z a , 1. — ż a b k a , k . — z s z y c i e r ę k a w a .
R y c . 37. Z r e k o n s t r u o w a n a s p ó d n i c a z X I X w . z p i ę c i u p ó ł e k . A . — w i d o k z p r z o d u , B . — k r ó j : c. —
p ó ł k a , c l . — p o d o ł e k . d. — oszewka.
R y c . 38. Z a p a s k a ś w i ą t e c z n a z poez. X X w . S z c z e g l i c e p o w . S a n d o m i e r z . A . — w i d o k o g ó l n y , B . —
k r ó j , C . — o s z e w k a ; d l . — p o ł ó w k i , d.2 — p ó ł k a , d.3 — d o l n a c z ę ś ć z a p a s k i .
R y c . 39. O k r ę ż n e w S a n d o m i e r s k i e m . P r z o d o w n i c a w s z n u r o w a n y m g o r s e c i e i w k o s z u l i z o z d o b n ą k r y z ą .
M ę ż c z y ź n i w k a m i z i e l a c h . W g . r y c . J. L e w i c k i e g o „ L u d P o l s k i " J. Z i e ń k o w i c z a 1847 r .
R y c . 40. G o r s e t w p i e r w s z e j p o ł . X X , w . M a ł a W i e ś p o w . S a n d o m i e r z . W ł a s n o ś ć M u z e u m K u l t u r L u d o w y c h
w W a r s z a w i e , n r . i n w . 4416. A . — w i d o k z p r z o d u , B . — z t y ł u , C . — k r ó j : d . — p r z o d y , e. —
p a c h y , f. — p l e c y . g. — r a m i ą c z k a , h . — k a l e t k i .
I I . Gorset z k o ń c a X I X w . W i l c z y c e p o w . Sandomierz. Z r e k o n s t r u o w a n y nu podstawie zacho
w a n y c h r e s z t e k . A . — w i d o k z p r z o d u , B . — z t y ł u , C . — k r ó j : d . — p r z o d y , e. — p a c h y f. —
p l e c y . g. — r a m i ą c z k a , h . — k a l e t k i .
Ryc. 4 1 . Gorset z i e l o n y z I p o ł o w y X I X w . Ze z b i o r ó w M u z e u m K u l t u r L u d o w y c h w Warszawie N r i n w .
4416, f o t . M . M a ś l i ń s k i 1953 r .
R y c . 42. S i r ó j s a n d o m i e r s k i — p r z y p u s z c z a l n i e z p ó l n . p o g r a n i c z a . Z a p a s k a n a r a m i e n n a p r ą ż k o w a n a p o
przecznie — podobna do n o s z o n y c h dziś n a obszarze Puszczy R a d o m s k i e j . M a i . W . G e r s o n ,
o k . 1850. A r c h i w u m M u z e u m K u l t . i S z t u k i L u d . w W a r s z a w i e N r . inw . 2542.
R y c . 45. I . Z i m o w y k a f t a n k o b i e c y z p o c z . X X w . o b s z y t y b a r a n k i e m . N a s ł a w i c e p o w . S a n d o m i e r z . A . —
w i d o k z p r z o d u , B . — z t y ł u , C . — k r ó j : d — p r z o d y , e. — p a c h y , f. p l e c y , g. — r ę k a w , h . —
k o ł n i e r z , x . — miejsca p r z y s z y c i a haftek.
T
R y c . 44.
R y c . 45.
R y c . 46.
R y c . 47.
R y c . 48.
R y c . 49.
R y c . 50.
I I . K a f t a n k o b i e c y z p o c z . X X . w . N a s ł a w i c i e p o w . S a n d o m i e r z . Ze z b i o r u M u z e u m E t n o g r a f i
cznego w K r a k o w i e n r . i n w . 13463. A . — w i d o k z p r z o d u , B . — z t y l u , C . — k r ó j : d . — p r z o d y ,
e. — p a c h y , f. — p l e c y , g. — r ę k a w y , g.l — k l a p k a , h . — k o ł n i e r z .
O b u w i e kobiece z p o ł o w y X I X w . : ł a p c i e ł y k o w e i pantofle. Reprodukcja z O. Kolberga ( L u d —
S a n d o m i e r s k i e 1865 r. s. 19)
„ K a p " n a k r y c i a g ł o w y k o b i e t z a m ę ż n y c h . R e p r o d u k c j a z. O . K o l b e r g a ( L u d — S a n d o m i e r s k i e
1865 r. s i r . 19).
S z k i c c z e p k a z p o c z ą t k u X X w . R y s . I . K a m o c k i , 1956 r.
K o b i e t a z d z i e c k i e m w s t r o j u c o d z i e n n y m z I I p o ł o w y X I X w . ( o k o ł o 1860—1870 r.) z p o g r a
n i c z a k r a k o w s k o - s a n d o m i e r s k i e g o . A . P a t k o w s k i , S a n d o m i e r s k i e , P o z n a ń 1<<58 r . sir. 4 1 .
K o b i e t a w c h u s t c e w i ą z a n e j z t y ł u . — f o t . M . M a ś l i ń s k i 1955 r.
K o b i e t a w c h u s t c e — G o ł ę b i c e p o w . S a n d o m i e r z — fot. J. K a m o c k i 1952 r.
K o b i e t a w c h u s t c e w i ą z a n e j „ w c z a p ę " — f o t . M . M a ś l i ń s k i 1955 r.
Ryc. 51. S o b ó t k a w Bilczy
1865 r . s i r . 125)
pow.
Sandomierz
— Reprodukcja
z
O. Kolberga (Lud —
Sandomierskie
R y c . 52. M i ę d l e n i e . P a n n a w s t r o j u r o b o c z y m i m ę ż a t k a w l u ź n o n a r z u c o n y m k a f t a n i e . O b o k c h ł o p a k
w rogatywce. O k o l i c a K o r z y w n i c y p o w . Sandomierz. R e p r o d u k c j a z O. Kolberga ( L u d — San
d o m i e r s k i e 1865 r . str. 169).
R y c . 53. H a f t o w a n y k o ł n i e r z k o s z u l i k o b i e c e j z p o ł u d n i o w e j S a n d o m i e r s z c z y z n y z X I X w . — R u d a p o w .
S a n d o m i e r z — f o t . J. K a m o c k i 1952 r .
R y c . 54. A B . — h a f t z r a m i o n k o s z u l i z p i e r w s z e j p o ł . X I X w . o d t w o r z o n y n a p o d s t a w i e r y c . J. W ó j c i c k i e g o
i W . E. R a d z i k o w s k i e g o . C . — H a f t n a p r z o d z i e k o s z u l i z k o ń c a X I X w . R u d a p o w . S a n d o m i e r z .
R y c . 55. D e t a l e z d o b i e n i a s u k m a n y : b — r ę k a w a , c — b r z e g u p o ł y i k o ł n i e r z a , d — k i e s z e n i . R y s .
J. K a m o c k i , 1956.
R y c . 56. S a n d o m i e r z a n i e w s t r o j a c h ś w i ą t e c z n y c h , n a d o ż y n k a c h ( W ś r ó d n i c h , k o ł o p r z o d o w n i c y , „ b a n d o s "
z g ó r ) r y s . St. L a t a n o w i c z , A . P a t k o w s k i , S a n d o m i e r s k i e , P o z n a ń 1938 r .
M a p a I . Z a s i ę g u b i o r u s a n d o m i e r s k i e g o . W y k . K r y s t y n a W o ź n i ń s k a , 1957 r .
T
M a p a IJ. Z a s i ę g u b i o r u s a n d o m i e r s k i e g o
i jego w a ż n i e j s z y c h s k ł a d n i k ó w . W y k . K r y s t y n a W o ź n i ń s k a
Analityczne rysunki k r o j u . W y k . Barbara
T a b l i c a 1. S t r ó j s a n d o m i e r s k i , m a l . J. K a r o l a k .
T a b l i c a I I . S t r ó j s a n d o m i e r s k i , m a l . J. K a r o l a k .
SPIS
1957 r.
Meissnerówna.
T R E Ś C I
W s t ę p , str. 5, — R o z d z i a ł I . — O b e c n y stan s t r o j u l u d o w e g o w S a n d o m i e r s k i e m , str. 6 — R o z d z i a ł I I . —
Z a r y s h i s t o r y c z n y r o z w o j u s t r o j u s a n d o m i e r s k i e g o , str. 7 — R o z d z i a ł I I I . — Z a s i ę g s t r o j u s a n d o m i e r s k i e g o ,
str. 11 — R o z d z i a ł I V . — O g ó l n y opis s a n d o m i e r s k i e g o s t r o j u m ę s k i e g o , str. 13 — R o z d z i a ł V . — S z c z e g ó ł o w y
o p i s s a n d o m i e r s k i e g o s t r o j u m ę s k i e g o , str. 1 6 — R o z d z i a ł V I . — O g ó l n y o p i s s a n d o m i e r s k i e g o s t r o j u k o b i e c e g o ,
str. 3 0 — R o z d z i a ł V I L — S z c z e g ó ł o w y opis s a n d o m i e r s k i e g o s t r o j u k o b i e c e g o , str. 3 2 — R o z d z i a ł V I I I . — W y t w ó r c y
i m a t e r i a ł y , str. 43 — R o z d z i a ł I X , — Z d o b i n y , str. 4 4 . — R o z d z i a ł X , — C h a r a k t e r y s t y k a ź r ó d e ł , str. 4 6 . — P r z y
p i s y , str. 4 9 . — W y k a z l i t e r a t u r y , str. 52.—Spis i l u s t r a c j i , s t r . 53. —Spis t r e ś c i , str. 55.
55
C ñ H A O M E P C K H f í
B
H ñ P O f l H b l H
KOCTrOM
OKpeCTHOCTH OflHOrO H3 CTapeHLLiHX rOpOflOB LieHTpaAbHOH riojlbLUM
AeccoBbix
3eMJi5ix, o6pa30Bajicsi
Hapop,Hbití K O C T H D M ,
THOH o r coceflHHx TeppHTopHH. (KapTa
3anafle H rare, Sojiee H A H
pena
3ja
Bncjia.
XII—XIII B B .
1). TpaHHua n n o T H o r o
CaHflOMewa,
oTAeAsieT
npeAena S T O T O
Ha n^OAOpOflHblX
STHorpacpHnecKMH
STOT
pe-
c o B n a n a n a Ha ceBepe,
KOCTK)M3
MeHee c rpaHHuaMH apxHAnaKOHCTB X 1 Y — X Y I B B . , a Ha BOCTOKe onpeAe/iaeT e ë
TeppmopHsi
U C A H K O M
B X O A H A 3
cocTaB
B
Ca H .rio Me pe K O H
O .
3eMJiH,
ee
B
rpaHHuax
(KapTa H o . 2).
flpeBueHLiiHe
ÖHbie
KOTopbiñ neTKO
flaHHbie
nosBAsnoTCs B 1644
H3BecTH3 o caHflOMepcKOM KocTiOMe
flaTHpyíOTCs
HananoM X I X Bexa
r o f l y (pac.
(TaÖJi. 1). r i o c A e paCKpenoLueHHsi
2.); nepBbie n o a p o -
KpecTbsiH B nonoBHHe X I X
Bena B KOCTKDMe n p o H 3 0 m j i H 6oJibLune
H3MeHeHHsi (ja6n. 2). H a p y S e w e X I X M X X BeKOB HaHaAOCb
MHTejibHoe HCHe3aHHe
B Hacrosimee BpeMH O T H e r o ocTanncb TOAbKo oTflejibHbie 3/ieMeHTbi,
H A-Til
o6uj,He TaKtfíe
npepBaHbl
SToro
KOCTHDMB.
CMeWHblX TeppHTOpHH.
IlonblTKH
B03pOp,MTb
perHOHanbHblH
CTpe-
WíeHCKHH HapSiR
6blAH
BTOpOH MHpOBOH BOHHOH.
CymecTBOBaBU-iee
HeKorna
B yKpameHHH
M H o r o o ó p a 3 H e BapnaHTOB
caHAOMepcKoro
Hapsfla
6bino
BbI3B3HO pa3JlHHHbIMH CpaKTOpaMH, HanpHMep, BAHSIHHeM COCeflHHX paHOHOB, 3H3MHTeAbHbIM n o TorAaLUHHM
BpeM6H3M pa3BHTHeM npOMblUMAeHHOCTH, OTCyTCTBHeM KpynHblX nOMeCTHH H T . A- Pa3AHMHSl B HMyiuecTBeHHOM
nOAOHíeHHH CKa3bIBaAHCb
HdpHASX B H63HaMHTCAbHOM CTeneHH BCAeACTBHe AOBOAbHO ÖOAbLUOH
Ha
3a>KHTOMHOCTH HaceAeHMH CaHAOMepCKOM 3CMAH.
B npeACTaBAeHHOM TpyAe aBTop ocHOBbiBaeTca
Hbix B 1947—1954 r r . B AOBonbHO
raaBHUM
o 6 p a 3 0 M Ha C B O H X HCC/ieAOBaHHsix, npoBeAeH-
MHoroHHCAeHHofí A H T e p a i y p e
HMeeTCsi
oneHb
Mano
ueHHbix p a ö o T n o
3TOMy B o n p o c y .
MyWCKOH
K O C T K 3 M . JleTOM. B paÔOHHH AeHb, CaHAOMepeu. OAeBaA KOCTIOM UeAMKOM H3rOTOBAGH-
HblH H3 CaMOTKaHHOrO nOAOTHa. 3TOT
KOCTHDM COCTOSIA H3
LUTaHOB, (cAeAaHHblX H3 KOHOneAbHOH
K3HH),
14.) H py6aXM (pHC.
13.)
3aBH33HHbIX
BopoTHHKOM,
BepeBKOH
HoujeHHOH
(pHC.
HaBbinycK
H nepeTsmyToíí
pe^eoiKOM.
T e c e M K o ñ . H a r o j i o s y oAeBa/iH conoMeHHyio inAsiny, Ha
HAH,
pe>Ke, XOAHAH
H HO,
6 0 C H K O M .
Ha
mew
3TOT KOCTK3M HHOTAa OAeBa.HaCb
y o i e H siHTapHoñ H A H
LUHAH
H S T O H K O F O
nbHsmoro
Kopa.nAOBofl 3 a n o H K o ñ p y o a x y
CHTueByio KypTKy, 3acTerHBarouj,yK)C5i Ha n y r o s H U b i
LUeH
KaHMOH. BepXKKDK) OAeWAy COCT3BASÎAa
(pHC.
10.)
CHHero
H A H
H A H ,
cyKMaHa,
KopOTKHe, Hepa3pe3anHbie
B
cyKMaHbi, c r y c T o c ö o p r a T o f i
HanaAH HOCHTb CHHHe
naAbTo (pue.
cyKoHHasi
H
T ^ Ô K O H
O T
nosica.
H X O Ô U J H B K O H
YKpameHbi
Ha
3acTerHyTyK0
c n a H u e p , T . e.
npocropHyio
S H A H
OÔUJHTasi
B
CTCHÎKOH
CyKMaHbi
ynoTpeÔAeHHe B O L U A H
6bmn
ôeAbie
(pnc. 17.). B KOHue X I X BeKa
c p a ô p H H H o r o cyKHa Ha o6pa3eu, ropoACKHx
nepenoacuBaA
xo3sieBa oAeBajiH Mexosyro
ynpa-
cyKMaHbi L U H A H H 3
ujHypoB.
L U H P O K H M
peMHeM
c
HaöHTbiMH Ha H C M
rB03AHK3MH H KOAeCHK3MH. TOAOBHblM yÔOpOM Mame BCerO 6blAa CHHHH
3a>KHTOHHbie
6 H A
U,BeTHbIMH UJHypaMH
XIX BeKa
U B C T H U X
noAOBHHbi XIX Eena
K a n o T b i , H3roTOB.neHHbie H3 TOHKoro
30.)
n o-
15.).
noAOBHHe
H3
KpacHoñ
( P H C .
CLUHTaSi noKpoeM
n o K y r m u x MaTepnfi.
KaMH3eiU,
cepMsira. B n e p B o ñ
B T O P O H
3aB93biBaAacb
M a c r o BAOAb pa3pe3a e n a n u e p
H A H K P K J H K H .
yKpamaAH
n o a c e . B HaMaAe
H3
H
CaMOT-
C HH3KHM CT05IMHM
c r one H M m a M M
KaMH3eA3,
caHAOMepeu, OAeBaA
nOAOTHSIHaa
16.). B e p x H r o i o OAOKAy KpecTbaHHH
MeTaAAHSeCKHMH
29.).
T . e.
peme, KopHMHeBoro cyKHa
noAOTHa
pyóaxa
canorn
H3rOTOBAeHHaSI H3 TOACTOTO 6eAOrO CaMOTKaHHOrO nOJlOTHa (pHC.
i1pa3AHHHHbiñ n a p s A
(pHC.
y
OAeBanw
H O T H
T . e.
C O UJ H B K O H,
„ B e u e K A H u y "
(pHC. 9.). I l a p H H
pOTaTblPKa
H O C H A H
KpacHbie
poraTbiBKH, nacTo yKpaujeHHwe naBAHHbHMH nepbsiMH. B n o c A e A H e ñ ćpa3e cymecTBOBaHHsi HapsiAa B O B c e o ô meM
ynoTpeÔAeHHH Ö H A H
3HMOÍÍ,
B
K a u i K e T b i (pnc,
10.).
6yAHH HocHAHCb , , 6 o p y x b i " , T . e. BepxHsia oAe>KAa T O T O w e
Tasi H3 TOACToro KopHMHeBoro cyKHa. B noBceAHeBHOM y n o T p e ô A e H H H
56
6 H A H
noKposi.
H T O H
cyKMaHa,
C L U H -
A-nHHHbie K o w y x H , rAaBHbiM
o ó p a 3 0 M H3 LUKyp MepHbix ö a p a H O B . K o w y x b i y n a p H e ñ B o6uj,eM 6bijiH yKpameHbi
6apaHHiiy
HOCHAM
(oapauiKOByi-o
B o BpeMa CBafleÔHoro
cpapTyKH (pwc. 22 ).
>KeHCKHH
H Ö H
copoHKH u
He
HOCHJ1H.
TOH,
TaK>Ke
Eme
Hanajie X I X B . A C T H M M
B
op,eBajiH
xapaKTepHbie
6 a Ji bi "
copoHKH
yKpaaieHHoñ
M3 nOKyriHOH
(„6enbiíí
MaTepHH.
HapaA"), cflexiaHHbiñ
B U L L I H T O H
K
p M 3 K O H
caHflOMepHHKH
U Ł A M K O M
Hapafla
nonoAHaAM
3aMy>KHHe
ujKH yKpaiLiajiH
uiHypbi
weHinnHti
B O A O C H
H
KopaAAOB,
K O C T I O M
H3 noAOTHa-
C O C T O H A
r o j i o B y n/iaTKOM. CanoT
3anaCK0H
(nepeflMHKOM),
B HaMajie
K0CTH3M0M aBAaAca,
caMOTKaHHOro
nonoTHa.
B O P O T H H H K O M )
(pwc.
OH
53.),
C L U H -
X I X B.
cocToaaA H3
3anacKH
K>6KH,
9.) T . e. ô o u b m o r o HaKHflHoro nnaTKa. H a H O ™ o n e BbiujHBKH Ha nuaTKe, „AOKTyLUKe", KpbI3Ke
KOTopwe
6bi/in
flparoueHHOTaMH
JIRDOMMUMH
uBeTHyro
manKy,
T.
njiaTKH imeTaMH. M o j i o f l b i e 3aMy>KHHe weHinHHbi
T o r o UBeTHbie KopceTbi. Bo B T o p o ñ nojiOBHHe X I X B . weHCKHñ
(BopOT-
H lIBeTHbie HyjlKH OWHBAaAH 3TOT HapaA-
noaCOK
xapaKrepHyio
HOCHJIH
H S
(rotJjpHpoBaHHbiM
HHHKe) H COpOHKe (pHC. 54.), pa3H0IlBeTHblñ LUepCTSHOH
MepsHOK.
noAOTHaHbie
paôoHHÎi
W C H C K H H
npa3flHHHHbIM
H A M TyijjjiH. U,BeTHbie
6aiuMaKH
roAOBe
canAOMepiiiHHbi
3aMy>KHHe «eHiUHHbi noKpbiBanH
roAOBHoro njiaTKa M , ,jiOKTyujKn" (pue.
(nepeflHHKa),
UeflocTb
flAa
B o BTOpOH nOAOBMHe X I X B. 3T0T KOCTrOM 6bIA nOnOAHeH
KSK H K)6Ka,
BbiiiiMBKOH. H a
poraTbiBKy (pHC. 8.).
aiacjjepa
3aB5i3aHHofi TeceMKaMH.
K)6KH,
„ c T p y H
Ba/iH
MAM
oôpaAa
M.
K O C K )
manny)
Ha3.
M
Kan
(pHC.
fleBy-
AeByniKH HafleBajiH
KpoMe
pe3KO H3MeHnjica.
KOCTKJM
caHflo-
45.),
HapaA
caHflo-
MepaHOK COCTOajl TOrfla H3 BblLUMBHOM nOJlOTHaHOH COpOMKH (pHC. 35.), C BOpOTHHHKOM HAH Kpbl3KOH, LUHpoKOH
(pue.
KDÔKH
37.), n a u í e B c e r o aMapaHTOBoro (KpacHoro
c cj^HoneTOBbiM
ByujKH oneBa^H UBeTHbie KopceTbi, CTapuine weHuiHHbi
3biBajin caHfloMepaHKH
B 3HMHee BpeMa
UBeTHbie nAaTKH (pHC
on,eBajia
TonCTyro
Bcerfla
OAeBajia
canorw
6apaujKOM
LuepcTaHoii
nna-roK, noKpbiBaromHH
n o npa3flHHKaM
H
Tojiyö.
3TO
noHTH
KacpTaHax (pue.
B
OÔLUHTOH
MoHOflbie JKeHIUHHbl H fle43.).
Ha
roAOBbi
noBa-
42.).
HieHuiHHa
oônJHTbiH
XOAHAM
iiBeTa,
OTTCHKOM)
BHH3y UBeTHblMH TfcCbMaMH H llBeTHOBO (B MHHOM LIBeTe HeM K)ÔKa) nepeflHHKa.
łOOKy, Ha3biBaeMVK) , , U J o p u ,
r
c roAeHHinaMH.
<j)nrypy (pHC
BCKD
34.)
BepxHeñ
BaTHbiñ KacjnaH, Macro
aBjra/ica
O H O K R O H
Kowyx. BoraTbie
M A H
6uno cyKOHHoe najibTO, nonujHToe B a T o ñ
ôapauuKOM, a
VISWÍ
oojibiuofi
xo3afÍKH
ofleBanH
no
6eperaM
o ô u j H T o e TecbMofi u JIM uBeTHbiMH uiHypKaMH. rioflBeHeHHbiH Hapafl 6bin ô e j i o r o uBeTa. H e B e c ï a Ha r o j i o B y
oAeBa^a
ôbiJio
cfle/iaHHbiH
C T P O Í Í H H K ,
B o BpeMa
nocueflHen
yHHHTOweHo.
B O M H U
H3
neHT,
HCHTCHH
riocjieAHHe,
U B Ê T O B
6/ieCTKOB.
H
CaHJiOMepinHHbi
HeMHoroHHCJieHHbie
noflBepr/iHcb
o6pa3Ubi
nepeceJieHHto. Bo/ibiiiHHCTBO
xpaHHMbix
HaxoflHTca nHUJb HecKojibKo 3KCnoHaTOB, no3TOMy peKOHCTpyKUHa
Hapa^oB n o r w ô / i H . B
CaHHOMepcKoro
Hapajia
ce^
My3eax
6bi/ia
CBa3aHa
PncyHOK
C MHOfHMH TpynHOCTHMH.
c n n c o K
h nn
\o c t p ñ u, h
h
Puc.
1.
CaHflOMepcKHH jiaHALua<})T (ripnBHc/iHHbe oKOjio
PHC.
2.
ToHMap H3 J l a r o B a B copoMKe „Ha BbinycK", n e p e B a 3 a H H o ñ BS3aHbiM („fl3aHbiM") noacoM.
na
uexoBOM KyÔKe H 3 1644 r .
PHC.
3.
CaHflOMepcKHe
PHC.
4.
CaimoMepCHHñ KpecTbaHHH,
FpaôoBCKoro
PHC.
5.
B
CaHjiOMepcKMe
6.
ñ . flaTKOBCKHH, caHflOMepcKe,
HapaAbi c cepeflHHbi X I X . B . n o 3.
RpxMBe
ofleTbiñ
flpeBHHx
rio3HaHb
B
46.
Pafl3HKOBcKOMy.
B ,,KaMH3ejiK3'' (KaM3o/i),
S K T O B
1938 r. d p .
KpaKOBe.
yKpauieHHyio
KañMoñ.
riopTcpe/ib
E — 54 H o . 1161.
Hapaflbi. H . ByHiiHu,Ka, M a n a norjieHAOBa Kpy^ecTBa floAbCKero (HarAaAHaa
r i o A b C K o r o KopoAeBCTBa)
PHC.
CaHAOMewa).
CaHAOMepcKHH HapaA-
BapiiiaBa,
1885
Kapîa
r.
n n c a n B . T e p c o H . „ J I K S A noAbCKH" ñ . ToAeMÖeBCKoro,
(j)Hr. 20. „ K a M H 3 e A a " c y Kpa L U eH Ha M M , n e p e n o a c a H H a a Ba3aHMM („A3HHbiM"')
BapiiiaBa
1830
noacoM. M y 3 e ñ
r.,
Ha-
poAHoti KyAbTypbi M MCKyccTBa B BapujaBe. H H B . H o . 2544.
PMC.
7.
CaHAOMepcKHH HapaA — npeAnoAOKMTeAbHü
H3 c e B e p n o r o
pyöewa.
n Mea A
B.
TepcoH
O K O A O
1880 r. M y 3 e ñ HapoAHOH K y j i w y p b i H MCKyccTBa B B a p n i a B e . H H B . H O . 2541.
PMC.
8.
H AtoOAMHCKHe H a p a A « (caHAOMepcKHe
CaHAOMepcKMe
KOBCKMM — npeAnOAOWHTeJIbHO
Haa 0p.
PMC.
9.
P M C . 10.
H3
rOro-BoeroHHoro
B . H a ocHOBaHHH p n e
CaHAOMepcKHH
B.
PaA3HKOBCKOrO. OTKpblTKa, H3A3H-
K a p n o B H i e M . M y 3 e ñ HapoAHOH KyAbTypu H MCKyccTBa B B a p u j a B e . H H B . H o . 2539.
O A O K A M
XIX
— n o A e B o ñ CTOpoHe). ÜHCaA C T . B b m y / i -
Ha OCHOB3HHH pHCyHKa B . 3.
TepcoH
HapaA
—
O K . 1850 r.
py6e>Ka
caHAOMepcKoñ
oÖAacTM.
fl3MKyB,
ye3A
TapHoSwer,
nOA.
F e p c o H a — p e n p . O. K o A b S e p r o M (JliOA-CaHAOMepcKe, 1865 r. c i p . 20,21),
npeAnoAOWHTeAbHO
H3A-
fla3Hapo.
My3eñ
M S ceBepHoro
HapoAHOH
pyöewa
KyAbTypw
CaHAOMepuiHHbi.
M MCKyccTBa
ÜMCaA
B BapniaBe,
H H B . H O . 2543.
PMC. 11.
THn KpecTbaHHHa
M3 OKpecTHOCTeñ CaHAOMewa. „ O n n c 3eM 3aMeiiiKaAbix nuje3 n o A a K y ß " . ( O n H -
caHHe 3eMeAb. 3aceAeHHbix nonaKaMH), B a p i u a B a 1904 r. T. II c i p . 233. ( 3 . T A o r e p — I I y ö e p b i AK>Ay).
Puc.
12.
Ofle>KAa caHAOMepcKoro
KpecTbaHHHa.
I l n c a A B . TepcoH
OK.
1850 r. H3A,
fla3napo.
My3eñ
Ha-
p o f l H o ñ KyAbTypbi M MCKyccTBa B B a p m a B e , H H B . H O . 2540.
57
PHC.
13.
r i o u p o H My>KCKHX c o p o n e u :
I.
CopoHKa noKposi n p o A O A b H o r o n o H H O .
To/ieMÓMLie, ye3A C S H A O M O K .
1939 r. A — cnepeAH, B —C3aAH, C —
n o K p o ñ : d — nepeA, d , — 3aA, e — pyKaB, f HaHweT g —
HOCHAH
ee
npHMepHO A O
KAHH, h — BOpOT.
II,
P H C . 14.
I,
CopoMKa „ n i i i H p a M K O B o r o " nOKposi. M C T O B , ye3A CaH A O M O K . CnopaAHnecKH
A
— cnepeAH,
B — C33AH,
g
— KAHH, h — BOpOT.
PeKOHCTpynpoBaHHbie
C —
noKpoñ,
d —
nepeA.
HOCHT ee
e — pynaB
á¡ — 3aA,
H ceroAHM.
—
f
HaHKeía,
LUTaHbi H 3 CaHAOMepuiHHbi.
LUTñHbi 6 o A e e ApeBHero THna, noAOBHHa X I X B . A — B H A cnepeAH, B — c3aAH, C — n o K p o ñ : d —
LUTaHHHbl, e — „UBHKeAb" ( K A H H ) .
II.
LLlTaHbi c KAHHbsiMH KOHiia X I X B . A — cnepeflH,
B — C3aAH, C n o K p o ñ ¡ d —
oiTaHHHbi, d ,
—
KA H H b 51.
PHC
15.
PHC.
16.
P H C , 17.
,.KaMH3eAH'" (KaM30Aa). A — c n e p e A , B — c3aAH, C —
PeKOHCTpyHpoBaHHbiñ n o K p o ñ
d —
nepeA, d j
— 3aA, e — SoKOBbie KAHHbsi, f — K J I H H H K H , g
K a n o T a (KanoT) M3 BbiiiiMOHTOBa, ye3A OnaTyB, Han. X X B .
A
— B H A cnepeAH,
B —
g
— nOAMbiUJKa, hi
— cnHHa c noASMH, j —
pyKaB, k
My;esi
oKpecTHOCTeñ
CaHAOMew,
BTopaa
—
e
AepeBHH
ye3A
—
C3aAH,
i
—
3aA, h — cnHHa, j — pyKaB, f —
CepMara
C
—
3-ioTa,
B
,,noKpoñ
H 3 oKpecTHocTeS
K>6KH" :
Aep.
d
11TTK
nepeA,
—
PHC
19.
P H C . 20.
P H C 21.
3AOT3.
ye3A
U,MeAeBCKHH K o w y x KOHua X I X H A H Ha^aAa
K>6KH, f — n e p e A ,
pa3pe3.
X I X B. A —
nonoBHHa
K A H H (Ha
CaHAOMew.
pHc.
B
H 3 co6paHHÍí
—
B H A cnepeAH.
CUÍHBKH
He
BHAHO),
pernoHaAbHoro
My3esi
r.
X X B . ToAeMÓHiie, ye3 CaHAOMew. A — B H A c n e p e A H
nepeA, d —
B O P O T , 1 — 6opT. Ü T p e 3 0 K TKaHH i l — 3aKpbiBaeT
noAMbiLUKa, h —
cnHHa,
j , —
qacTb oTpe3Ka A O A H H H H nyroBHu,
B H A K o m y x a C 3 3 A H . ToAeMÓHiie, ye3A CaHAOMew. O O T O H . KaMOUKoro, 1952.
06pa3iibi
yKpaLUHBaHHS
cyKMaH (Bepx.
H . KaMOUKoro, 1956
r.
MywHHHa
TpaAHiinoHHoro
B Kanoie
C . í l e n T H L u e B C K o r o , 1951
P H C 22.
KAHH
nepeA,
B — C3aAH. C — noKpoR : d. e. i , i¡ — r o ó n a , f —
pyKaB, k —
-
AHHMH L — R
B CaHAOMewe, npoHCxoAHt-uasi BeposiTHo H 3
n T T K B CaHAOMewe. B H A C3aAH. ^ O T O M . MacnHHbCKoro 1954
P H C . 18.
e
— BopoT.
CyKMaHa (cepMsira) H 3 PerHOHaAbHoro
noKpoñ:
BOPOT.
..cypAyTOBbiñ" (cropTyMHbiíí) n o K p o í í .
C — n o K p o ñ : d — K¡6KV¡,
B H A c3aAH,
pyKaBa, h
2
PeKOHcrpyHpoBaHHbiH
P H C ) H KaMH3eAb
noKposi,
Has.
caHAOMepsm
X I X B . PeKOHcrpyKLU-isi
X X B . riLUHSbicAaBHue, ye3A OnaTyB. O O T O
r.
cfiapTyii
HOCHMbiñ iuacpepoM
B O BpeMsi
cBaAbóu B X I X H X X B.
fl-o6mHH
BHA. B - K y c o K noAOTHa. C - n o a c o K na3 o u j e B K a : A-yKpaiiieHHe T e c b M o ñ .
u
P H C 23.
M y w H H H a B KanoTe
PHC
KpecTbflHHH B TpaAHUHOHHOH w a n K e ,,poraTbiBKe" H coBpeMeHHOM napsiAe. LLIHTHHKH, ye3A CaHAo-
24.
« e i K . $>OTO
P H C 25.
H a . X X B. riuJH6biCAaBHu,e, ye3A OnaTyB. <1>OTO
flenTyujeBCKoro,
1951
r.
MaHbKOBH", 1954.
MywHHHa c pe6eHKOM B oobiAeHHOH OAewAe
co
BTOpoñ
noAOBHHbi X I X B. ( O K O A O
KpaKOBCKO-caHAOMepcKHñ py6e>K. ñ . F I S T K O B C K H H , CaHAOMepcKe. Flo3HaHb, 1938
P H C 26,
KpecrbHHHH B K o w y x e
MOiiKoro, 1952 r.
P H C , 27.
KpecTbsiHHH B n o A b C K o ñ m a n K e
P H C . 28.
M y w c K H e roAOBHbie y ó o p u A — n a 3 . ,,BciieKAHua", peKOHCTpynpoBaHHasí Ha O C H O B 3 H H H p n c y H K o s
C T . JlHTaHOBHsa, H 3eHKOBwwa, M . ByñiiHLiKOH H Ha O C H O B 3 H H H uyÓKa uexa roHHapoB H 3 J l a r o E a .
B
—
,,poraTb!BKa",
M 6apaiiiK0B0H
uianKe.
roAeM6Hiie,
ye3A
1860—1870).
r.
CaHAOMew.
CPOTO
H.
Ka-
,,MauerOBKe'' H3 C T O Ó M U C ye3A OnaTyB. <Í>OTO B . Ba38AHxa 1951 r-
HoiueHHasi A O 1914 r. PeKOHCTpyHpoBaHHaa
Ha O C H O B 3 H H H $oTorpacpMH M a H b -
KeBHna.
P H C 29.
f l o K p o H ,,poraTbiBKH", HomeHHoH nOBceMecTHo A O 1914 r. A —
OÓUHH BHA. B —
noKpoñ : C —
AOHblLUKO, d — 6apaUJK0BbIH OKOAblLU, e — ,,KyuoT".
P H C . 30.
O ó y B b , peKOHCTpynpoBaHHasi
H
Ha ocHOBaHHH
AaHHbix,
n o A y n e n H b i x OT canowHHKOB
H3
PbanHCK
CTaHOBa.
..nuiojoBe"
cepeAHHbi X I X B . A —
B H A C O CTopoHbi, B — n o K p o í í .
I.
Canorn
II.
. . B a ó b H c a n o r H " , ciuHBaeMbie n o cTopoHaM, cepeAHHa
X I X B. A —
B H A C O CTopoHbi, B — 3 8 A H S I S Í
sacTb roAeHHLiia, C — n e p e A , cpopMHpyíoulHH nepeAOK, d — nacTHHHo oÓTaHyTasi K O H Í C H ( o 6 o 3 H a n e H o ) .
III.
MymcKHe c a n o r H
HHUIC
C
—
KOHLia X I X H Han. X X B . , C O LUBOM
C33AH. A —
B H A C O CTopoHbi,
B —
roAe-
nepeAOK;
PHC
31.
OóMaTbiBaHHe
HOTH
MOMBAOM.
PHC
32.
OÓMaTbiBaHHe H O T H
MOMBAKOW.
ToAeMÓMue, ye3A CaHAOMew. CJJOTO H . K a M O L I K H H ,
PacnpüM/ieHne
KOHUOB
COAOMH.
1952.
r o A e M Ó n n e ye3A CanAOMew. <Í>OTO
H . KaMOUKoro, 1952.
P H C 33.
KpecTbHHe H3 caHAOMepcKo-CBeHTOKiiiH>KCKoro py6en<a. >KeHixi,HHbi B nAaTKax, noBa3aHHbix B n e neu
H B CBeHTOKLUHHiCKHX 3anacKax (nepeAHHKax). MyHíHHHbi B caHAOMepcKnx
(KpañHHH c n p a B a ) B , , 6 y p o x e " .
1938, CTp. 46.
58
IUyMCKo, ye3A OnaTyB.
cepMSirax,
ñ . I ~ l 3 T K O B C K H , ,,CaHAOMepcKe",
TpeTHtí
rio3HaHb,
Puc. 34.
CaHflOMepsHe
b npa3ffHHHHbix
H a p s i p a x Han. X X b. PenpoAyKnna
P u c jiK3flo3HaBCTBa nonbcKero. BapiuaBa,
Puc. 35.
Phc.
CopOHKa noKposi npoAonbHoro n o h h o. T p n 3 M K a M e H b
ye3A OnaTyB. A — cnepeAH, B —
C —
noKpoH :
g —
h —
nono/i.
d —
d, —
nepeA.
rioKpoR coponeK kohLia X I X b.
I.
PeKOHCTpyHpoBaHHaa AeBH"-:ba copo^Ka.
II.
ripa3AHHHHasi
copoHKa
g- — n o A K A a A K a
MaHiKeroB,
;
ujHTbe
37.
38 7,
|.
pyKaB,
i —
MaHweia,
¿
(,
OKOAonneneBoro")
d —
noKpoñ :
h — ,,nmnpaMKn",
nepeA,
—
i
noKpos.
e — 3ba,
kam h ba,
f —
j —
j —
kahh,
A B — nepeA h 3aA O A H H a K O B b i . C
,,niiiMpaMKOBoro'
— cnepeAH, B — C3aAH, C —
A
f —
33A,
36-
Phc.
h3 p a ô O T b i : 9\. KapnoBvm, J I k j a .
1905(7), c r p . 131.
C3ap,n,
oÔLUHBKa,
noKpoñ.
Psab,
yesft
pyKaBa,
g
Kpn3a.
Cshaomok,
—
t
Maiwem,
1 — 3acie>KKa
ł —
pyioBa,
PeKOHCTpynpoBaHHsa looks XIX b.. coc. HS n a ™ ,.nynoK" ( n o A O B H H O K ) . A — cnepeAH, B — n o K p o ñ ,
c —
. . n y A K a " , c, —
noAOA, d — o6u_iHBKa.
ripa3AHHHHaa 3 a n a c K a
LU,erAHue. ye3fl CaHAOMew. A
— n o A B H H K H , o.j MaJieHbKaa nona. d
d|
38 7. I I . PeKOHCTpyHpoBaHHbiñ ,.4>apTyx"
LUanKa,
b noBceMecTHOM
apymna X I X b. A
nepeflHHK"
OÔLUHBKa. d — M O a H A p o B H A H a a
C
oóluhh
n o K p o / , C — oÔLUHBKa'
bha, B
hhwhssi nacTb 3anacKH.
;!
o ö l u h h bha, B
KycoK x o A C T a .
OÔLUHBKa TeCbMOH.
ynoTpeÔAeHHH AOHbme,
— „MarepKa", h o c h a h b kdh<hoh CaHAONiep-
D
uiHHe AO 1890 r. PeKOHCTpynpoBaHa Ha o c h o b 3 h h h cpoTorpacpHH R. ílaTKOBCKoro ,,CaHAOMepLU,HHa".
E — coAOMeHHbie
Phc.
40 8.
39.
LUAanu.
CnopaAHnecKH BCTpenaeTca h ceroAna. T e p a m o s H u e ye3A CaHAOMew.
i
—
nneTeHKa b „ e T b i p e nyAKH", d o ö e u
floH<MHOHHoe
yromeHne
c
yKpaujaromen
H.
3eHKOBHMa, 1847
I. KopceT
b
rotjjpHpoBKofi.
b
b
b mHypoBanoM KopceTe
h b coponne
naM30nax. Po pnc. H . JleBHUKoro, „ J I l o a IloAbCKH'
r.
BapmaBe.
nepeA, e —
XopoBOAHHua
MywMHHH
nepBOH noAOBHHbi X I X b.
KyAbTyp
ye3A OnaTyB.
CaHAOMepniHHe.
MaAa Becb,
HHBeHTapHbiñ
noAMbiLUKH, f —
ye3A
H - p 4416.
cnHHa, g —
Ca h ao mchî. C o ô t b c h nocTb My3ea HapoAHbix
A — cnepeAH, B — C3aAH, C —
nneHHKH, h —
,,Ka/ieTKH"
noKpoñ : d
t. e. Mcluomkh
A-na
—
xpaHe-
HH5I AeHer.
8. II. KopceT KOHiia X I X b. Bhamhiic, ye3R CaHAOMew. PeKOHCTpynpoBaHHbiH Ha o c h o b 3 h h h
o C T a T K O B . A . — cnepeAH, B
g — n/ienHKM, h —
Phc.
41.
Phc.
42.
B.
JSfo 4416.
„KaAeTKH" t. e. mcluomkh aah xpaHeHHa
O o t o M. M a / i H H C K O r o ,
noAocKH,
TepcoH
h —
noxomaa
Ha
45.
r.
HOLueHHyto
BopoT, k —
ceroAHa
H a TeppnTopHH
b none-
PaAOMCKotí nyuj,M. flncaA
,,Kan" —
MepcKe,
ye3A CaHAOMew. H3 c o ö p a H H 3THorpaq)HHecKoro
My3ea
-
nosMtiuiKH,
cnepeAH, B — c3aAH, C —
f — cnHHa,
noKpofi : d, d, —
nepeA, e — noA-
BopoT.
h
TycpAH.
PenpoAyKLiHa
h3
O.
KoAbôepra
r. C T p . 19).
t o a o b h o h y6op 33My>KHHX meHmHH. PenpoAynuHa H3 O . K o A b ô e p r a (,,/1h<a" —
CaHao-
r. CTp. 19).
Phc.
46.
S c k h x nenua c n a n . X X b. P h c . H . KaMouKoro,
Phc
47.
>KeHLUHHa c p e ô e H K O M b o ô b i A e H H o f i
1956.
oAewAe co
II n o n o B H H b i X I X b. (1860—1870 r.) KpsKOBCKo-
CBHAOMepcKHH pyöe>K. fl. naTKOBCKHH, CaHAOMepcKe, no3HaHb 1938
Phc
48.
>KeHLUHHa b n A a w e , no35i3aHHOM
Phc
49.
>KeHLHHHa b n^aTKe. O o t o M , MacAHHCKoro,
r., CTp. 41.
,,b nany" (,,b manKy"). O o t o M. MacAHCKoro,
1953.
1953.
Phc.
50.
>KeHuj,HHa b nAaTKe, 3aBsi3aHHOM C3aflH. FoAeMÔHue, ye3A C b h a o m o k . O o t o H . KaMoiiKoro, 1952
Phc.
51.
npa3AHHK KynaAbi b BwAbxe, ye3fl CaHAOMew, PenpoAyKuna
Phc.
52.
CKe,
1865
TpenaHHe.
AeBymKa
PenpoAyKiiHa
53.
b
paSoneft
54.
OAe>KAe
h
3ariy>KHaa w e H L U H H a
n a p e H b b manne . . p o r a T b i B K e " .
OKpecTHOCTH
H3 O . K o A b ô e p r a (JIkda—CaHAOMepcKe, 1865
BbimnTbiñ bo])othhk weHCKoñ copoKH
O o t o H . KaMOUKoro, 1952
Phc.
r.
h 3 O . K o A b ô e p r a (JIhda — CaHfloMep-
v., CTp. 123).
KacpiaHe. PaAOM —
Phc
—
pyKaB,
X I X b. : JIbiKOBbie AanTH
CaHAOMepcKe, 1865
1865
A
g —
e
— pyKaBa, g, — 6 o p T H K , h —
cnHHa, g
/KeHCKaa o6yBb cepeAHHbi
—
— nepeA.
MecTa npnmHBKH neTe/ieK.
>KeHCKHH KacjjTaH H a n . XX b. HacnaBHue,
(„JIioa"
Phc.
1953
— C 3 a a h , C — nonpoti : d, d,
MbimKH, f —
44.
cnHHa,
p.eHer
ok. 1850 t. My3efí HapoAHOH K y A b T y p b i h H C K y c c T s a b B a p m a B e . H h b . Ho. 2542,
b KpaKOBe. Mhb, h-a 13463. A —
Phc.
yueAeBLunx
noAMbiLUKH, f —
3hmhhh weHCKHÍí KacjjTaH (Han. X X b.). oômnTbiH ö a p a m K O M . HacAaBHLie, ye3A CaHAOMew.
cnepeAH, B
I.
nepeA, e —
CaHAOMepcKHH HapaA — npeAnonołKHTeAbHO H3 c e 3 e p H o r o p y ß e w a . Ü A e q e B a a 3anacKa
peHHbie
43.
noKpoñ : d —
3ejienbiH KopceT, nepBaaa n o A 0 3 H H a X I X b. H 3 c o ö p a H H a My3ea HapoAHbix KyAbTyp b B a p m a B e .
Hhb.
Phc.
— C3aAH, C —
b
cboôoaho
Ko>khbhhllw,
HaôpomeHHOM
ye3A
Cbhaomok.
r., CTp. 169).
H3 lo>khoh CaHAOMepmnHbi. X I X b. PyAa, ye3A CaHAOMew.
r.
BbimHBKa H a n e p e A H e ñ naCTH copoHKH, KOHeu XIX b. PyAa, ye3A CaHAOMew. B C — BbiuiHBKa Ha
nAenax coponeK nepBOH noAOBHHbi X i X b. PeKOHCTpyKLiHa Ha ochob3HHH
phc
H . ByHU,HU,Koro.
59
«
Puc. 55.
fleia/iH
Koro,
PHC
56.
yKpaiiieHHH
cyKMaHU. B . - p y n a B a , c - 6 o p T n o n u
CaHiioMepHHe B n p a 3 A H H H H b i x
HapsiAax,
Ha AO>KHHKax (cpeflH
r o p e u , ,,6aHAOC"). P H C C T . J l e T a H O B H M . fl. riaTKOBCKHH,
Kapią
H BOPOTHHKB, A-KapMaHa.
pHc. H . KaMou-
1956.
1: PacnpocTpaHeHHe
H H X psinoM
c
,,xopoBOAHHueH"—
CaHAOMepcKe, !~Io3HaHb, 1938
caHAOMepcKoro KocriOMa. rpac). H C H O A .
K. B O 3 H H H C K 3
1957
r.
K a p i ą 11: PacnpocTpaHeHHe caHAOMepcKoro K o c r i O M a H e r o r A a B H « x wacTefi. fpacp. HcnoA.
RHaAHTHnecKwe p n c y H K H
BbiKpoeK
rpaab. H c n o A
TaÓAHira
I . CaHAOMepcKHH HapsiA. P H C H . KapoAsw.
Ta6AHiia
I I . CaHAOMepcKHH HapsiA. P H C M . KaponsiK.
r.
K. B o 3 H H H C K a .
B , MenccHep
C O A E P W R H H E
BBeAeHne,
CTp. 3 —
TnaBa
I —
CoBpeMeHHoe
cocTOsiHHe
ITiaBa II. HcTopHwecKHH OMepK pa3BHTH5i caHAOMepcKoro
c a H A O M e p c K o r o HapsiAa, C T p . l l .
—
caHAOMepcKoro
HapsiAa, d p .
7.
HapoAHoro
HapsiAa,
TnaBa
PacnpocTpaHeHHe
—
caHAOMepcKoro weHCKoro HapsiAa. cBp. 3 0 . — i"AaBa V I ! . FIoApoÓHoe o n n c a H H e
l\naBa
—
l~AaBa VIII. I~IpoH3BOAHTenH H MaTepnanbi, CTp. 43.
X. X a p a K T e p H C T H K a
crp.6. —
TAaBa. IV. O ó m e e onHcaHHe c a H A O M e p c K o r o M y n t C K o r o H a p s i A a , C T p . 13.
TAaBa V . l l o A p o ó H o e onncaHHe caHAOMepcKoro MywcKoro HapsiAa, C T p . 16. —
HapsiAa, C T p . 32
III.
H C T O H H H K O B , C T p . 46.
—
52. — PeecTp HAAiocTpaiiHw, C T p . 53 CoAepwaHHe,
FlpHMeMaHHSi, C T p .
C T p . 55.
—
ITnaBa V I . 0 6 i i i e e onncaHHe
caHAOMepcKoro
weHCKoro
— I~AaBa IX. YKpaujeHHsi, C T p . 4 4 . —
49,
—
YKa3aTe.nb
AHTepaTypbi
CTp.
E N G L I S H
S U M M A R Y
On the fertile loess soil i n the vicinity of Sandomierz, which is one of the oldest towns in Central
Poland, a folk costume developped that distinctly cuts off this region from its neighbouring areas (map. 1). The
north- west and south boundaries of this costume's dense distribution are identical with the frontiers of the
archdeaconships in the 14th century — the eastern one is fixed by the river Vistula. The whole area
is situated in the old Sandomierz Land, i . e. in its boundaries from the 12th- 13th century.
The most early information we have about the Sandomierz costume dates from 1644 (fig. 2) and the
first more exact data come from the beginning of the 19th century (Table I). After the abolition of serfdom
in the middle of the 19th century great changes took place (Table II). Towards the end of the 19th and
the beginning of the 20th century this costume began to disappear rapidly, so that only few remainders have
been preserved till now; they are common, for the most part, to other areas. The attempt to revive
the regional women's dress was interrupted by World W a r I I .
Numerous variations of the Sandomierz costume's ornamentation in past times were caused by different factors, such as the influence of the neighbourhood, the industrial development, which once was
intensive in this area, the lack of great estates and so forth. The differences in the garment, caused by the
economic conditions, were rather small in consequence of the relative welfare of the inhabitants of the
Sandomierz Land.
T h i s work is mainly based on the author's own fieldwork undertaken in the years 1947—1954. T h e
literature, though abundant, contains few valuable positions.
M e n s
c o s t u in e
As an everyday work-dress, in summer, a peasant of the Sandomierz region wore a costume made
entirely of homespun linen. It consisted of hemp-cloth trousers, tied with a string (fig. 14) and of a shirt
(fig. 13) (with a low, upright little collar, called ,,oszewka") — worn on the trousers and fastened with
a leathern belt. The shirt was tied at the neck with a red tape. His headwear was a straw-hat and on
his feet he wore top boots, or rather seldom — he walked bare-footed. Sometimes he wore also upon
this costume a waistcoat, cut like a poncho, made of white, thick, homespun linen (fig. 15).
The festive dress was made of thin liuen and of city-bought stuff. A peasant of Sandomierz Laud
wore a shirt fastened with a coral or amber buckle, a spencer, that is a loose, knee-length coat, made
of percale, buttoned or clasped (fig. 4), often embellished with trimmings along the slit. As an overcoat
he used a linen jacket, trimmed with coloured galoous (Table 6) or a ..sukmana", that is a long coat of
cloth. In the beginning of the 19th century these coats were made of dark-blue cloth and rather seldom
of a brown one — embellished by trimmings of coloured galoons. They were short and w ere not cut at
the bodice (fig. 17). Towards the end of the 19th century white coats with many folds in their lower part
came into use. They were embellished with stitching (fig. 16). At the end of the 19th century people began to
wear dark-blue cloaks of thin, factory-made cloth after the fashion of coats worn in the towns. A peasant
tied the overcoat with a broad leathern belt, ornamented with little metal studs and round tinsels. The
most common headwear was a dark-blue four-cornered cap. Well-to-do farmers wore a fur cap, called
..wscieklica" (fig. 9). Bachelors wore red, four-cornered caps often adorned with peacock feathers.
In the last phase of this garment's existence ordinary caps were in common use. (fig. 10).
T
In winter people wore for everyday „boruchy", that is overcoats, made of thick, brown cloth, cut
like „sukmana". Long sheepskin furs, made usually of black sheepskin were also in common use. People
covered their heads with sheepskin or four-cornered caps (fig. 6).
T h e bestmen put for wedding-ceremonies linen aprons, characteristic for the region of Sandomierz (fig. 22)
61
W omen's
dress
S l i l l i n t h e b e g i n n i n g o f t h e 19th c e n t u r y w o m e n ' s w o r k d r e s s c o n s i s t e d i n s u m m e r of a l i n e n s h i r t
a n d of a s k i r t b o u n d w i t h straps. M a r r i e d w o m e n c o v e r e d m o r e o v e r t h e i r h e a d s w i t h a k e r c h i e f . T h e y
w o r e n o boots. T o w a r d s t h e e n d of t h e 19th c e n t u r y t h i s c o s t u m e w a s c o m p l e t e d b y a n a p r o n ( „ z a p a s k a " )
m a d e l i k e t h e s k i r t o f f a c t o r y - m a d e stuff. A . . w h i t e c o s t u m e " m a d e e n t i r e l y of h o m e s p u n l i n e n w a s i n t h e
b e g i n n i n g o f t h e 19th c e n t u r y a f e s t i v e g a r m e n t . I t c o n s i s t e d o f a s h i r t , an a p r o n , a k e r c h i e f o n t h e h e a d
a n d of a „ l o k t u s z k a " . w h i c h w a s a large k e r c h i e f w o r n as u p p e r c l o t h . S a n d o m i e r z w o m e n ' s f o o t w e a r
c o n s i s t e d o f b o o t s o r o f shoes. T h e c o s t u m e w a s a d o r n e d w i t h m a n y - c o l o u r e d e m b r o i d e r i e s u p : n t h e
kerchief, the frill and the shirt, w i t h a coloured w o o l l e n girdle a n d coloured stockings. T h e w h o l e was
c o m p l e t e d b y n e c k l a c e s of c o r a l beads w h i c h w e r e t h e m c s t f a v o u r i t e o r n a m e n t s o f t h e S a n d o m i e r z
w o m e n . M a r r i e d w o m e n w o r e c h a r a c t e r i s t i c m a n y - c o l o u r e d caps, c a l l e d „ k a p " ( f i g . 45), — g i r l s a d o r n e d t h e i r
h a i r a n d k e r c h i e f s w i t h f l o w e r s . Y o u n g m a r r i e d w o m e n a n d g i r l s w o r e also m a n y - c o l t u r e d stays. T o w a r d s
t h e e n d o f t h e 19th c e n t u r y f u n d a m e n t a l changes o c c u r e d i n w o m e n ' s dress. I n t h i s p e r i o d w o m e n ' s f o l k
c o s t u m e i n t h e S a n d o m i e r z r e g i o n c o n s i s t e d of a l i n e n e m b r o i d e r e d s h i r t ( f i g . 35) w i t h a c o l l a r o r a f r i l l ,
a l a r g e s k i r t ((fig. 37) u s u a l l y e m b r o i d e r e d or t r i m m e d w i t h c o l o u r e d tapes i n t h e l o w e r p a r t , a n d of
a n a p r o n , d i f f e r i n g i n c o l o u r f r o m t h e s k i r t . Y o u n g w o m e n a n d g i r l s w ore m a n y - c o l o u r e d s t a y s a n d t h e
T
e l d e r ones — j a c k e t s ( f i g . 42). T h e i r h e a d - d r e s s c o n s i s t e d o f m a n y - c o l o u r e d
I n w i n t e r a w o m a n wore a thick skirt, called „szorc", a wadded
kerchiefs.
jacket, often
with
sheepskin
bor
d e r i n g a n d a l w a y s t t p boots. T h e upper~clctb.es c o n s i s t e d o f a l a r g e w o o l l e n k e r c h i e f , w h i c h c o v e r e d
a l m o s t t h e w h o l e f i g u r e , or o f a s h e e p s k i n f u r . W e l l - t o - d o f a r m e r - w i v e s w o r e o n f e s t i v e d a y s a „ t c i u b " .
I t w a s a k i n d of a coat of c l o t h , w a d d e d or l i n e d w i t h a s h e e p s k i n a n d t r i m m e d w i t h tapes or w i t h c o
l o u r e d s t r i n g s . A b r i d e w a s i n a w h i t e dress f o r h e r w e d d i n g c e r e m o n y . O n h e r h e a d she p u t a „ s t r o j n i k "
m a d e of ribbons, flowers and tinsels.
D u r i n g t h e last W a r t h e p o p u l a t i o n of t h e S a n d o m i e r z L a n d was d i s p l a c e d a n d t h e v i l l a g e s m o s t l y
d e s t r o y e d T h e last, f e w s p e c i m e n of t h e p r e s e r v e d dress d i s a p p e a r e d . I n m u s e u m s t h e r e are b u t f e w
e x h i b i t s , so t h a t i t w a s v e r y d i f f i c u l t t o r e c o n s t r u c t t h e S a n d o m i e r z f o l k c o s t u m e .
L I S T
O F
P L A T E S
rig.
1.
L a n d s c a p e f r o m t h e r e g i o n of S a n d o m i e r z (the V i s t u l a n e a r S a n d o m i e r z ) .
Fig.
2.
Fig.
Fig.
3.
4.
Fig.
Fig.
5.
b.
Fig.
7.
A potter f r o m Ł a g ó w in a shirt p u l i n a manner called „ n a w y p u s t " and tied w i t h a w o v e n
b e l t . D r a w i n g u p o n a t u m b l e r o f a p o t t e r ' s g u i l d f r o m 1644. A . P a t k o w s k i .
S a n d o m i e r z f o l k c o s t u m e s f r o m t h e 19th c e n t u r y . R e p r o d u c e d f r o m E . R a d z i k o w s k i .
Peasant f r o m S a n d o m i e r z i n w a i s t c o a t c a l l e d „ k a m i z i e l a " w i t h t r i m m i n g s . R e p r o d u c e d f r o m
G r a b o w s k i , R e c o r d s o f A n c i e n t A r c h i v e s at C r a c o w E — 2 4 u r 1161.
F o l k c o s t u m e s f r o m S a n d o m i e r z . J . W ó j c i c k a . M a p of t h e K i n g d o m of P o l a n d , W a r s a w 1885.
F o l k c o s t u m e f r o m S a n d o m i e r z . P a i n t e d b y W . G e r s o n , a c c o r d i n g to Ł . G o ł ę b i o w s k i e L u d P o l s k i , W a r s a w 1830 f i g . 20. O r n a m e n t e d . . k a m i z i e l a ' " f a s t e n e d w i t h a w o v e n b e l t . M u s e u m o f F o l k
C u l t u r e a n d A r t i n W a r s a w , n r . i n v . 2544.
F o l k costume f r o m Sandomierz, p r o b a b l y f r o m the n o r t h e r n confines. Painted b y W . Gerson
Fig.
8.
Fig.
9.
a b o u t 1850. M u s e u m o f F o l k C u l t u r e a n d A r t i n W a r s a w , 1. i n v . 2541.
F o l k c o s t u m e s f r o m S a n d o m i e r z a n d L u b l i n (those f r o m S a n d o m i e r z at t h e l e f t ) . P a i n t e d b y
St. W y c z ó ł k o w s k i , p r o b a b l y a c c o r d i n g to t h e d r a w i n g r,f W . E . R a d z i k o w s k i , c a r d p u b l i s h e d b y
E r . K a r p o w i c z . M u s e u m o f F'olk C u l t u r e a n d A r t i n W a r s a w , n r i n v . 2559
F o l k c o s t u m e s f r o m t h e s o u t h - e a s t e r n c o n f i n e of t h e S a n d o m i e r z r e g i o n . D z i k ó w , t h e d i s t r i c t
of T a r n o b r z e g , 19th c e n t u r y . A c c o r d i n g to t h e d r a w i n g of W . G c r s o u , r e p r o d u c e d b y O . K o l b e r g
( L u d - S a n d o m i e r s k i c . 1865, p a g e 20—21).
Fig.
10.
Fig.
11.
F o l k costume f r o m Sandomierz, p r o b a b l y f r o m the n o r t h e r n confine. Painted b y W . Gerson about
1850, e d i t i o n D a z i a r o , M u s e u m of F o l k C u l t u r e a n d A r t . W a r s a w n r i n v . 2545.
Peasant
from
the
n e i g h b o u r h o o d of S a n d o m i e r z .
„Opis
ziem
zamieszkałych
przez
Polaków",
W a r s a w 1904, v o l . I I , p . 255. Z . G l o g e r , U b i o r y l u d u .
Fig.
12.
A peasant's dress f r o m S a n d o m i e r z . P a i n t e d b y W . G e r s o n a b o u t 1850, e d i t i o n D a z i a r o . M u s e u m
of F o l k C u l t u r e a n d A r t i n W a r s a w , n r i n v . 2540.
Fig.
15.
C u t of men's shirts
I . S h i r t o f p o n c h o c u t . G o ł ę b i c e , t h e d i s t r i c t of S a n d o m i e r z . W o r n t i l l a b o u t 1959. A - v i c w o f
t h e f r o n t , B - o f t h e b a c k , C - c u t : d - f r o n t , d l - b a c k . e-sleeve, f - c u f f . g-gusset, h - c o l l a r .
II. Shirt w i t h shculder-strap (cut called „ p r z y r a m k o w y " ) Mściów, Sandomierz district. Slill w o r n
t o - d a y . A - v i e w of t h e f r o n t , B - o f t h e b a c k . C - c u t : e - f r o n t , d l - b a c k , e-sleeve, f - c u f f , g-gusset>
h-eollar.
62
Fig.
14.
Reconstructed
I.
t r o u s e r s f r o m t h e r e g i o n of S a n d o m i e r z .
T r o u s e r s o f e l d e r t y p e , f r o m t h e f i r s t h a l f of t h e 19th c e n t u r y . A - v i e w o f t h e f r o n t , B - o f t h e
b a c k , C - c u t : d-legs, e-gusset.
I I . Trousers
Fig.
15.
with
gores
from
t h e e n d of t h e 19th c e n t u r y . A - v i e w of t h e f r o n t , B - o f t h e
C - c u t : d-legs,
dl-gores.
Reconstructed
c u t of a w a i s t c o a t c a l l e d „ k a m i z i e l a " . A - v i e w of t h e f r o n t . B - o f t h e b a c k ,
d - f r o n t , d l - b a c k , e-side gores, f - l i t t l e gores, g,gl-sleeves,
Fig.
16.
I . Overcoat
called
„kapota"
C-cut:
h-eollar.
f r o m W y s z m o n t o w a , the district of O p a t ó w . C u t for jakets,
t h e b e g i n n i n g of t h e c e n t u r y . A - v i e w of t h e f r o n t . B - o f t h e b a c k , C - c u t : d - c u t o f t h e
e-gore, f - f r o n t , g - a r m - p i t , h - i : b a c k w i t h c o a t t a i l s , j - s l e e v e , k - c o l l a r , L i n e
II. Overcoat
back
called ..sukmana" f r o m the Regional M u s e u m P T T K
from
petticoat,
L-R=slit.
at S a n d o m i e r z , p r o b a b l y o r i
ginating f r o m the n e i g h b o u r h o o d of the village Z ł o t o w a , d i s t r i c t of Sandomierz, f r o m the second
half
of
the
19th
centuiy. A-view
of t h e f r o n t , B - o f t h e b a c k . C - c u t of t h e p e t t i c o a t : d - f r o n t ,
e-gore ( t h e s e a m i n f i g . B is n o t v i s i b l e i . - b a c k , h - s h o u l d e r s , j - s l e e v e . f - f r o n t .
Fig.
17.
O v e r c o a t f r o m t h e n e i g h b o u r h o o d of Z ł o t a , S a n d o m i e r z d i s t r i c t . F r o m t h e r e c o r d s
nal
Fig.
18.
M u s e u m P T T K at S a n d o m i e r z . V i e w o f t h e b a c k . P h o t . M . M a ś l i ń s k i
of t h e R e g i o
1954.
S h e e p s k i n f r o m t h e e n d of t h e 19th o r t h e b e g i n n i n g of t h e 2 0 t h c e n t u r y . G o ł ę b i c e , S a n d o m i e r z
district. A - v i e w of the front, B - o f the back, C - c u t : d,e,i,l-petticoat. f-front, d - a r m - p i t , h-shoulders,
j . l - s l e e v e , k - c o l l a r , 1-flap. P a r t I I c o v e r i n g t h e p a r t t o t h e l i n e o f b u t t o n s .
Fig.
19.
V i e w of t h e s h e e p s k i n f u r f r o m t h e b a c k . G o ł ę b i c e . S a n d o m i e r z
f o r o v e r c o a t s f r o m t h e 19th c e n t u r y . R e p r o d u c e d
district. Phot. J . K a m o c k i
Fig.
20.
Ornaments
Fig,
21.
M a n i n garment
b y J. K a m o c k i ,
Fig.
22.
Reconstructed
Fig.
25.
M a n i n „ k a p o t a " f r o m t h e b e g i n n i n g of t h e 2 0 t h c e n t u r y . P r z y b y s ł a w i c e , O p a t ó w
1952.
1956.
c a l l e d „ k a p o t a " o f t r a d i t i o n a l c u t , f r o m t h e b e g i n n i n g of t h e 2 0 t h c e n t u r y . P r z y -
b y s ł a w i c e , t h e d i s t r i c t o f O p a t ó w . P h o t . S. D e p t u s z e w s k i
1951.
a p r o n o f a b r i d e s m a n f r o m t h e 19th a n d 2 0 t h c e n t u r y . A - g e n e r a l v i e w , B - p a r t o f
the c l o t h , C - b o r d e r i n g , d - t a p e - b o r d e r i n g .
district. Phot.
D e p t u s z e w s k i 1951.
Fig.
24.
A p e a s a n t i n h i s t r a d i t i o n a l p o u r - c o r n e r e d cap c a l l e d „ r o g a t y w k a " a n d m o d e r n dress. S z c z y t n i k i ,
Fig.
25.
M a n w i t h c h i l d i n e v e r y d a y ' s g a r m e n t f r o m t h e s e c o n d h a l f of t h e 19th c e n t u r y ( a b o u t 1860—1870)
Sandomierz
from
district. Phot. F. M a ń k o w i c z
1954.
t h e c o n f i n e s of t h e C r a c o w a n d S a n d o m i e r z r e g i o n . A . P a t k o w s k i . S a n d o m i e r s k i e ,
Poznań
1958, s. 41.
Fig.
26.
L a n d o w n e r i n sheepskin fur and sheepskin
cap. G o ł ę b i c e , S a n d o m i e r z
district. Phot. J . K a m o c k i
1952.
Fig.
27.
Peasant
with
cap
called „ m a c i e j ó w k a " , from
S t o b i c e , t h e d i s t r i c t of O p a t ó w , p h o t . B . B a z i e l i -
c h ó w n a 1951.
Fig.
28.
M a n ' s h e a d w e a r . A - c a p c a l l e d „ w ś c i e k l i c a " , r e c o n s t r u c t e d f r o m t h e d r a w i n g s b y St. L a t a n o w i c z ,
J. Z i e n k o w i c z . J. W ó j c i c k i and f r o m
B- four-cornered
a t u m b l e r o f a p o t t e r ' s g u i l d at Ł a g ó w .
c a p w o r n t i l l 1914. R e c o n s t r u c t e d
from
a photo b y F . M a c k i e w i c z . C - sheep
s k i n cap g e n e r a l l y u s e d t i l l n o w . D - cap c a l l e d „ m a g i e r k a " w o r n i n t h e S i u t h o f t h e r e g i o n o f
S a n d o m i e r z t i l l 1890. R e c o n s t r u c t e d
f r o m t h e p h o t o of A . P a t k o w s k i „ S a n d o m i e r s k i e " E F - s t r a w -
hats, still
d i s t r i c t of S a n d o m i e r z ,
w o r n . Gieraszowice, the
g- k n o t w o r k called „ c z t e r y
dudki",
Stobiec, O p a t ó w district.
Fig.
29.
C u t of a f o u r - c o r n e r e d
cap
w o r n g e n e r a l l y t i l l 1914. A - g e n e r a l v i e w , B - c u t , c - b o t t o m , d - l a m b -
s k i n b r i m e-part called „ k u c o t " .
Fig.
50.
Reconstructed
shoes, a c c o r d i n g to i n f o r m a t i o n s
o b t a i n e d f r o m t h e s h o e m a k e r s at I w a n i s k a a n d
7
Staszow a.
I.
B o o t s c a l l e d „ p r z o d o w e " f r o m t h e 19th c e n t u r y . A - v i e w f r o m t h e s i d e , B - c u t ;
II. Woman's
shoes
side, B - b a c k
of t h e b o o t - l e g C - t h e f r o n t , d - b o o t - t r e e . p a r t l y c o v e r e d w i t h
called
„babskie
I I I . Boots c a l l e d „ c h ł o p s k i e " f r o m
buty"
the
end
s e w n f r o m t h e side, 19th c e n t u r y . A - v i e w f r o m
of
the
the
leather.
19th a n d t h e b e g i n n i n g c f t h e 2 0 t h
century
sewn i n the back. A - s i d e - \ i e w . B-boot-leg, C-part called przyszwa.
Fig.
51.
W r a p p i n g of t h e feet w i t h a w i s p of s t r a w a n d t y i n g of t h e leg. G o ł ę b i c e , S a n d o m i e r z d i s t r i c t .
Fig.
52.
W r a p p i n g o f t h e feet w i t h a w i s p of s t r a w a n d s t r e t c h i n g of t h e e n d s of s t r a w . G o ł ę b i c e , S a n d o
Fig.
55.
Peasants
Phot. J . K a m o c k i
1952.
mierz district. Phot. J. K a m o c k i
1952.
f r o m t h e c o n f i n e s of t h e r e g i o n S a n d o m i e r s k i e - Ś w i ę t o k r z y s k i e . W o m e n w i t h
kerchiefs
t i e d like a bonnet and w i t h apron u p o n their shoulder M e n i n overcoats c a l l e d „ s u k m a n y " f r o m
the Sandomierz region, the t h i r d ( f r o m the right) i n ..burosza". Szumsko, the d i s t r i c t of O p a t ó w .
A. P a t k o w s k i , Sandomierskie, P o z n a ń
Fig.
34.
Sandomierz
peasants
in
festive
1958, s. 60.
dresses f r o m t h e b e g i n n i n g of t h e 2 0 t h c e n t u r y . R e p r o d u c t i o n
from J. Karlowicz's L u d . Rys ludozuawstwa polskiego, Warsaw
1905 (?), p . 131.
63
F i g . 55.
Shirt
o f p o n c h o c u t . G r y z i k a m i e ń . O p a t ó w d i s t r i c t . A - v i e w of t h e f r o n t , B - o f t h e b a c k ,
C-eut:
d - f r o n t - p a r t . d l - b a c k p a r t , f - s l e e v e . g-cuff. i-gusset, j - b o a r d i n g . h - l o w e r p a r t c a l l e d . . n a d o l e k " .
F i g . 5b.
C u t of w o m e n ' s s h i r t s f r o m t h e e n d o f t h e 19th c e n t u r y
I.
A girl's shirt, reconstructed. A B - front a n d b a c k i d e n t i c a l . C - cut
I I . Festive shirt
w i t h s h o u l d e r - s t r a p s . R u d a , S a n d o m i e r z d i s t r i c t . A - \ i e w of f r o n t , B - o f t h e b a c k .
C - c u t : d - f r o n t , e - b a c k , f-sleeves, g l - c u f f s , g 2 - l i n i n g o f t h e cuffs, h - s h o u l d e r - s t r a p s , i-gussets, j - r u f f
1-gore c a l l e d „ ż a b k a " , l - s e a m o f t h e
sleeve.
F i g . 37.
R e c o n s t r u c t e d s k i r t f r o m t h e 19th c e n t u r y i n f i v e p a r t s A - v i e w o f t h e f r o n t , B - C u t : e - p a r t c a l l e d
F i g . 38.
Festive
„pólka", el-lower part, d-bcrdering.
a p r o n f r o m t h e b e g i n n i n g o f t h e 2 0 t h c e n t u r y . S z c z e g l i e e . d i s t r i c t of S a n d o m i e r z . A - g e -
n e r a l v i e w . B - c u t , C - t r i m m i n g , d l - p a r t s , d2- p a r t c a l l d
F i g . 59.
Leader-woman
F i g . 40.
I . Bodice f r o m
in
bodice
and
„ p ó l k a " , d3~ l o w e r p a r t of t h e
S a n d o m i e r z r e g i o n . A c c o r d i n g to J. L e w i c k i , , L u d P o l s k i " b y J. Z i e n k o w i c z ,
Museum
the
first
half
apron.
shirt w i t h o r n a m e n t e d ruff. M e n i n waistcoats. O k r ę ż n e i n the
of
the
1847.
19th c e n t u r y . M a l a W i e ś , S a n d o m i e r z d i s t r i c t . F r o m t h e
o f F o l k C u l t u r e i n W a r s a w , n r i n v . 4416. A - v i e w of f r o n t , B - of t h e b a c k . C - c u t : d -
f r o n t p a r t s , e- a r m - p i t s , f- s h o u l d e r - p a r t , g- s h o u l d e r - s t r a p s , h - k a l e t k i .
I I . B o d i c e f r o m t h e e n d o f t h e 19th c e n t u r y . W i l c z y c e , t h e d i s t r i c t o f S a n d o m i e r z . R e c o n s t r u c t e d . A v i e w c f t h e f r o n t B - o f t h e b a c k , C - c u t : d- f r o n t - p a r t s , e- a r m - p i t s , f - b a c k , g - s h o u l d e r - s t r a p s ,
F i g . 41.
F i g . 42.
h-kaletki.
G r e e n b o d i c e f r o m t h e f i r s t h a l f of t h e 19\h c e n t u r y
F r o m the records of the M u s e u m of F o l k
C u l t u r e i n W a r s a w n r . i n v . 4416. P h o t . M . M a ś l i n s k i
1953.
Folk costume from
Sandomierz, p r o b a b l y f r o m the n o r t h e r n confine. Shoulder-apron diagonally
s t r i p e d , l i k e those
worn
n o w a d a y s i n t h e r e g i o n of P u s z c z a R a d o m s k a . P a i n t e d
by W . Gerson
ab nit 1850. M u s e u m o f F o l k C u l t u r e a n d A r t i n W a r s a w n r i n v . 2542.
F i g . 43.
I . Woman's
winter garment
c a l l e d . . k a f t a n " f r o m t h e b e g i n n i n g of t h e 20th c e n t u r y , b o r d e r e d
w i t h lamb-skin. N a s ł a w i c e . Sandomierz district. A - \ i e w
of f r o n t , B - o f b a c k , C - c u t : d,dl- f r o n l -
. p a r t s , e - a r m - p i t s , f - s h o u l d e r , g-sleeve. h - c o l l a r , x - p l a c e s o f f a s t e n i n g t h e h o o k s .
I I . W o m a n ' s ..kaftan" from
the
beginning of the
20th c e n t u r y N a s ł a w i c e . Sandomierz
district.
F r o m t h e r e c o r d s o f t h e E t h n o g r a p h i c a l M u s e u m at C r a c o w n r . i n v . 13463. A - \ i e w o f I h e f r o n t
B - of t h e b a c k , C - c u t : d,dl- f r o n t - p a r t s , e - a r m - p i t s , f - s h o u l d e r - p a r t s . g-sleeves. gl- f l a p , h - c o l l a r .
F i g . 44.
Women's
shoes
from
t h e 19th c e n t u r y .
Reproduced from O. Kolberg's L u d —
Sandomierskie.
H e a d dress of a m a r r i e d w o m a n ( „ k a p " ) R e p r o d u c t i o n f r o m O . K o l b e r g ' s L u d —
Sandomierskie
1865. p . 19.
F i g . 45.
1865, p . 19.
L i g . 46.
P a t t e r n f o r a b o n n e t f r o m t h e b e g i n n i n g of t h e 20the c e n t u r y . D r a w n by J. K a m o c k i , 1956.
F i g . 47.
W o m a n w i t h c h i l d i n e v e r y d a y ' s dress f r o m t h e s e c o n d h a l f o f t h e 19th c e n t u r y ( a b o u t 1860—
1870)
from
Poznań
the
confines
of t h e C r a c o w a n d S a n d o m i e r z r e g i o n . A . P a t k o w s k i . S a n d o m i e r s k i e .
1938, p . 41.
F i g . 48.
W o m a n with a kerchief lied i n a manner
F i g . 49.
W o m a n w i t h kerchief — phot. M . Maślinski
F i g . 50.
W o m a n w i t h a k e r c h i e f t i e d i n t h e b a c k . G o ł ę b i c e , t h e d i s t r i c t of S a n d o m i e r z . P h o t . J. K a m o c k i , 1952
Fig. 51.
St. John's
eve
at
Bilcza.
Sandomierz
c a l l e d ..w c z a p ę " p h o t . M . M a ś l i n s k i
1955.
1953.
district. Reproduction f r o m O . Kolberg's L u d —
Sando
m i e r s k i e 1865, p . 125.
F i g . 52.
Hackling.
Girl
in
working
dress
a n d m a r r i e d w o m a n w i t h a loose j a c k e t c a l l e d k a f t a n . N e a r
t h e m a b o y w i t h f o u r - c o r n e r e d cap called r o g a t y w k a . N e i g h b o u r h o o d of K o p r z y w n i c a Sandomierz
district. Reproduced from
F i g . 53. E m b r o i d e r e d
O . K o l b e r g ' s L u d — S a n d o m i e r s k i e . 1865, p . 169.
c o l l a r of a w o m a n ' s s h i r t f r o m i h e s o u t h c f t h e
R u d a , i h e d i s t r i c t o f S a n d o m i e r z . P h o t . J. K a m o c k i
F i g . 54.
S a n d o m i e r z r e g i o n . 19 (h c e n t u r y ,
1952
A — E m b r o i d e r y u p o n f r o n t c f a s h i r t f r o m t h e e n d of t h e 19 th c e n t u r y . R u d a , t h e d i s t r i c t o f
Sandomierz. B C - embroidery
upon
shoulder-straps
f r o m t h e f i r s t h a l f of t h e 19 th c e n t u r y , r e
c o n s t r u c t e d f r o m t h e d r a w i n g b y J. W ó j c i c k i a n d W . E . R a d z i k o w s k i .
F i g . 55.
O r n a m e n t s f o r o v e r c o a t s ; a-sleeve. e - c o l l a r . d - p o c k e t . D r a w n b y J. K a m o c k i
F i g . 56.
Peasants f r o m S a n d o m i e r z i n f e s t i v e dresses, h a r v e s t h o m e . ( A m o n g t h e m , n e a r t h e l e a d e r w o m a n ,
:•
highland's
F i g . 57.
Maj).
F i g . 58.
Maj).
„bandos"). Drawn
by
1956.
St. L a t a n o w i e z . A . P a t k o w s k i . S a n d o m i e r s k i e .
Poznań
1938.
C O N T E N T S
I n t r o d u c t i o n , p. 3. C h a p t e r
1. T h e p r e s e n t p o s i t i o n of the S a n d o m i e r z f o l k
H i s t o r i c a l d e v e l o p m e n t of t h e S a n d o m i e r z f o l k
c o s t u m e , p . 7. C h a p t e r I I I .
c o s t u m e , p . 6. C h a p t e r I I .
T h e a r e a a n d d i s t r i b u t i o n of
t h e i n v e s t i g a t e d c o s t u m e , p . 11. C h a p t e r I V . G e n e r a l d e s c r i p t i o n o f m e n ' s c o s t u m e , p . 13. C h a p t e r V . D e t a i l e d
description of m e n s
c o s t u m e , p . 16. C h a p t e r V I . G e n e r a l d e s c r i p t i o n of w o m e n ' s dress, p . 30. C h a p t e r V I I .
D e t a i l e d deseription of Sandomierz
women's
dress, p . 52. C h a p t e r
V E L Producers
a n d m a t e r i a l s , p . 45.
C h a p t e r I X . O r n a m e n t s a n d e m b r o i d e r i e s , p . 44. C h a p t e r X . S o u r c e s a n d t h e i r c h a r a c t e r i s t i c , p . 46. N o t e s ,
p . 49. B i b l i o g r a p h y , p . 52. L i s t o f plates, p . 53. C o n t e n t s , p . 55.
()4
2V>oo'
21°30'
P0D2IAIT
> Krynki
~
ADMINISTRACYJNE •. ' ^ ' ' ' ^ • ^ ' ^ . ' " ^ N W ' ' ' —i
'-.©Ostrowiec "~\ ' "
1
-, A- .iNietyllsko . .-. A..
Bona
-*wólka Tarłowska
<
,.**-.
Kunów
m .Brzozowa Julianów 1
*
Teofilowf
* Słupia i |
Wólka lipowa H.fl
OSTROWIEC
A A
© - . „ R u d a Kościelna /
Szewna
*•»
"-- ' A . K,.„
Bronisławów
«".M
, Strupice
Bodzechów J_ — < ^
•¿'A'
•Ćmielów/
,
Lasocin
Prusmowice
•/Skała
.':
°
A''. :.. . . II Annopol
Garbacz
?" S" Orocholice *
Wyśzmontów
/ Dfbno V
DObreczna w Mikułowice
•
.Janików
Czerwona Gora
Jankowice
Linów .
YTruskolas
^
o
z
w
o
j
^
R
u
s
z
k
ó
w
^/przeuszyn
SKOW5
""YWOla IUISZKUW
4ff
13 Wola
O K r a s z k o w ^ « t » OM 4 »
•
Bidziny A
»Przybysławice . , \ *
. Nieskurzów:ów-» m
v.
^ Podoi
Grochocice. .Jakubowice
>
Lechów,^
Piotrów
S i a r y". £«»Jr?r-> OPATÓW
rzezie
Gierczyce
Pisary.
ZAWICHOST I
5> _
Plucki
£. Piórków*
•Olszowica
Waworkow
•,
•lechóweko •
» .
« .Zerniki
? >
« U i k i s i a . k a D.uza Sobótka arbow "'"Z*
A y - i - " • ' ^ V . taoów Baćkowice"?
•
Karwów^_^Nik.Mł Daromin Szlachecka
A
V
/ : •Widełki Siad** Wola ł a g o w s k a . . ?
Modliborzyce Malice KościellT^C. Pałaszów" GałkowiceA
.
•ł ,
# * Cisów
A
• GesiceV^<MeczenniceCŁ^—»Dobrp- i f ^ i ^ K / d
H„I, N™*
.Czyzow
A -Wszachow
„
• Słaboszewice~K4i"L^I^U^iS'!!
Hu a Nowa
.Sadków ( Ś t o b i e c ^
W.os.ow
G o ł e b , ó w ? « 7 V - ^ C i ^ ^ / /
t
Ocieseki
Bardo
A
•
•••.«. \ .
.Toporów
Lipnik*
Zagrody
Mściow » f
\ ^iKorzenno , .
Zb.elutka ^
•ujazd
Gożlice
^ Zdahów
- w »* 'Makoszyj*|/
- Rebów
51 „ R a - m
. łopatno • Radwan
; • . . • „ „ , Piekary
.Gotebice.
<ł^Kamień
Szumsko.
§
^ Ą
.
S™ekMr.OsoIm
„ . ^ a z o S ^ N o w y
kó?
r 'i
K % r c t ' a ^ ^ » » » ; • ' • . ' " • Bil ?za Zurawica®j
^Rakow
I
.
'i ^ ' Xf"
r Nas.ow,ce»°Swia.n,k,
^SANDOMIERZ
.B
"
?
Samborzec.
«
;
u Ghaócza A- ^ ^
Orugnia
Jurków
ceChobrzanyi
S
ewce
#
/
APolok
\
\ ,., , n
V "C
'"
•
!
Gorzyczany* .
9/
.
Koryrnica\
'
»Zimnowoda
.Vi
BogorjaSkotnicka ^ ^ W i e l o w i e ś
A '.
« \ *
'i .• ^.Mn^lki '• •
:
5 Dniosice
•t y
I 'Ossówka A
/ • Kotuszow
«
(Szydłów... ^ N '
.
:
Kurozweki
Grabki Duze |
.' Q •
STASZÓW
/
/
/
Rytwiany
Koniemłoty i ..\
' T '"'•^Osieczko^-Ł:
l
a
Tiiklećz^Kłoda *"\ Niekrasow Lipniki_g^
\ luczepy
A •
\
:.l
A.
Zerniki
"'"Trzcianka*
/l" ™
A 1
\
Sichów A-T » \ ; O s a l a » . . s i r ó ż k i i ]
\
Z A S I Ę G UBIORU
• Ruda \:Tursko W k .
>|
\
Niekurza Ł,^/^Keblów
\
SANDOMIERSKIEGO
.A i
\
N
Połaniec s^r Padew Narodowa"
\
Granica zwartego zasięgu stroju
Atubnica »
/f
Gawłuszowice
• Zborów
.wójcza
N
Ruszczą,
™ — — Granica peryferycznego zasięgu stroju
Zuków
Piestrzec
/,
L S i *
%
*
*
ł
D
0 Z A R
A
W
C
r
r
,
g
J a t o w
N l e s k u a ó w N
0 r
1
C 2
v
!
aW0
2 0 W
6
o l , ,
w
7
l w a
i s k a
P
l w a m s k a
ł
Gryzień
Q
D
5 , O W a
a
0
r
t a
W i
Pol
baKietcz
K
M r
5
M
-\ "r.T»V*r*' !«'
W o l a 0 s o w a
Ch
# G ( a r o
k
W
>
K l l n a r ł
M i | Q s 2 e w i c e
K
k
o w
D
m
O W , C
a
•\
U s a
9
h
,
<
aMtt
w
pech
P
c h o w
l
lska
A
Z t o t 3
J u r k ( M
c
e
A
n
< 0
A
-
:
>
D
Solec
ZaDiec
pomorów /
Podział ka 1 : 6 0 0 0 0 0
O
Rataje^
1. Z A S I Ę G
nice
zwartego
•
UBIORU
zasięgu;
SANDOMIERSKIEGO
cienka
linia
— miejscowości, w których
autor
dane uzyskane d r o g ą p o ś r e d n i ą :
H
OBJAŚNIENIA
dotyczące
w
XIV—XVI
z XVI w. —
15 Km
Gruba linia przerywana j . w . oznacza-gra
przerywana j . w . — granicę
peryferycznego
— miejscowości, z których
kartonu: Podziały
administracyjne.
Sandomierskiej
w
XII — XIII
w. według
I . Ladenbergera
„Zaludnienie
w.
dane z a c z e r p n i ę t e . z
. . .
Polski'".
granica
— j —
powiatów.
Rys. K r y s t y n a
Woźnińska.
literatury.
archidiakonatów
— granice
— | — g r a n i c a K r ó l e s t w a P o l s k i e g o i G a l i c j i w l a t a c h 1815—1914.
współczesnych
zasięgu.
przeprowadza! badania: £ \ — miejscowości, z k t ó r y c h
Ziemi
granica
10
21°30'
21°oo'
Mapa
5
~ ~
powiatów
granice
21°30
21°00
v
v
Z A S I Ę G UBIORU
I JEGO W A Ż N I E J S Z Y C H
SKŁADNIKÓW
Granica zwartego zasięgu stroju ~~
—
Granica peryferycznego zasięgu stroju
0
21°0D
M a p a 2.
21 30
J
ZASIĘG UBIORU
SANDOMIERSKIEGO
linia p r z e r y w a n a j . w . , szrafura
zasięg
sandomierskiego w e d ł u g
granatowej
wolutowego. W kartonie
I JEGO WAŻNIEJSZYCH SKŁADNIKÓW.
p i o n o w a , g ę s t a oznacza
p r z e r y w a n a j . w . szrafura s k o ś n a , r z a d k a , oznacza
zasięgu ubioru
Podziatka 1^600000
5
10
15km
rogatywki
zaznaczono
obszar z w a r t e g o z a s i ę g u u b i o r u :
Gruba
cienka
granice peryferycznego zasięgu ubioru.
linia
— granica
Oskara Kolberga:
granica zwartego
zasięgu
z ..kucotkicm":
zachodnia
e h a m e ł k i i haftu
zasięg
ubioru
o-o-o-
granica
sukmany:
sandomierskiego w stosunku do obszaru
R Y S . K r y s t y n a W o ź n i ń s k a , 1957 r.
Polski.
A T L A S P O L S K I C H STROJÓW L U D O W Y C H
składa się z szeregu monografii obejmujących wszystkie typy
strojów ludowych z całego obszaru Polski.
Obejmuje 5 części. W skład każdej z nich wejdą zeszyty zawierające
monografie poszczególnych strojów.
Dotychczas ukazały się drukiem następujące monografie:
Część
I . POMORZE:
1. Agnieszka Dobrowolska — Strój pyrzycki.
Część
I I . WIELKOPOLSKA:
1. Adam Glapa — Strój szamotulski.
2. Adam Glapa — Strój dzierżacki,
3. Adam Glapa — Strój międzyrzecko-babimojski (lubus
4. Halina Mikułowska — Strój kujawski.
Część I I I . ŚLĄSK:
1. Tadeusz Seweryn — Strój dolnośląski (Pogórze).
2. Stanisław Bronicz — Strój pszczyński.
3. Longin Malicki — Strój Górali Śląskich.
Część IV. MAZOWSZE i SIERADZKIE:
1. Maria Żywirska — Strój kurpiowski Puszczy Białej,
2. Jadwiga Świątkowska — Strój łowicki,
5. Jan Piotr Dekowski — Strój piotrkowski,
4. Janina Krajewska — Strój opoczyński.
Część V. MAŁOPOLSKA:
1. Roman Reinfuss — Strój Górali Szczawnickich,
2. Edyta Starek — Strój spiski,
3. Franciszek Kotula — Strój rzeszowski,
4. Franciszek Kotula — Strój łańcucki,
5. Janusz Świeży — Strój krzczonowski,
6. Sebastian Flizak — Strój Zagórzan,
7. Janusz Kamocki — Strój sandomierski.
W druku znajdują się:
1. Bożena Stelmachowska — Strój kaszubski,
2. Barbara Kaznowska-Jarecka — Strój biłgorajski.
ATLAS POLSKICH
Zasięgi
ubiorów
[Podgórze),
Białej,
12. S t r ó j
w
monografiach
3. Strój rzeszowski,
7. S t r ó j ł o w i c k i ,
pszczyński,
opublikowanych:
4. S t r ó j s z a m o t u l s k i ,
8. S t r ó j d z i e r ż a c k i ,
13. S t r ó j
STROJÓW
pyrzycki,
17. S t r ó j g ó r a l i ś l ą s k i c h ,
9. S t r ó j
14. S t r ó j
1. S t r ó j
LUDOWYCH
górali
szczawnickich,
5. S t r ó j k r z c z o n o w s k i ,
kujawski,
10. S t r ó j
2. S t r ó j
dolnośląski
6. S t r ó j k u r p i o w s k i P u s z c z y
spiski,
11. S t r ó j
łańcucki,
15. S t r ó j
opoczyński,
18. S t r ó j Z a g ó r z a n ,
19. S t r ó j
sandomierski.
piotrkowski,
16. S t r ó j
lubuski,
