-
Title
-
Kilkanaście pieśni z Wadowickiego / Lud, 1903, t. 9
-
Description
-
Lud, 1903, t. 9, s. 391-406
-
Subject
-
pieśni ludowe, etnomuzykologia, Wadowice (okolice), Małopolska
-
Creator
-
Młynek, Ludwik, 1864-1941 http://viaf.org/viaf/164386588
-
Date
-
1903
-
extracted text
-
— 391
Kilkanaście pieśni z Wadowickiego.
i.
-Pi". "9
A i
IA 11 Ii
1
--------— x
\D
’
7
a1-
rJ'- j
T=—ji
Z^
««~
ra - do - wa - li;'
4
po - bi - ja - li,
Ma - tu - sia sie
[r—
-i
Ta - tuś sko-piec
—)—>- j
5=r—S------wzn:. « r
a
J
■ zj~Z --- ^1---- 1------- i
--------- ——
Skąd ło - ni
—b___ iS
g1
wie-dzie - li,
,
J
Ze sie krów-ka
4
=t
ło - cie - li?
1.
i
—-—k—tr==q=5:
----- th-—v~
5=
j J M—------•-J
Pod zie - lo - nyiń
sto - ji
dę - bem
koń sio - dła - ny:
S!
Wy - wi - jo,
wy- wi - jo,
Ja " si - cek ko
-
cha - ny,
2.
Wywijo, wywijo, drobne listy pisę:
Nodobno dziewcyna dziciontko kołysę.
3.
Kołyse, kołyse, az pocena płakać:
„Abo mi wionek wróć, abo mi go ząpłać!“
4. __„Wionka ci nie wrócę, płacić ci nie bede:
Siodne na konika, na wojnę pojade“.
5.
„Pojedzies na wojnę, nie jejdze tu tędy!
Bo mi potarasis rozmajeron wszędy;
— 392
fi.
Nie tak potarasis, jag mi go podepces:
Pierwyześ mie zradziuł, a teroz mie nie kces“.
7. —„Nie jo ciebie zdradziuł, samaś sie zdradziła —
I ta cicho nocka, coś po ni chodziła:
8.
Hulałaś, pijałaś; wygrowałaś w karty;
Myślałaś, dziewcyno, ze to bedo żarty.
9.
Nie były to żarty, ino prowda sama:
Mogłaś ty nie chodzić z chłopcami do rana!“
3.
1. Świe - ci mie - siąc
f==r ■ J)
r—-fH—-i
*
1 H
*
--------- ---- ----do sie - bie!
o
na
nie - bie:
Puś mie pan-no
1---- — 3
'—f>—\
Ej! rom - tyj! rom-tyj!
rom - tyj ta-na!
--- --------i)
—h----r*----- 93--------------- -------- 7
------ 4—
:3
i
Puś mie pan-no
do sie - bie!
-¿i— ł
;rS
1
1 ■
J• ---------
2. ■—„Jakże jo cie puścić mom,
Jo sirotka, a tyś pon:
Ej! rom tyj, rom tyj, romtyj tana!
Jo sirotka, a tyś pon...“
3.
„Po cymześ mie poznała,
Coś mie panem nazwała?
Ej! romtyj, romtyj, romtyj tana!
Coś mie panem nazwała?“
4. —„Poznałam cie po mowie,
Po capecce na głowie:
5"
------ił
— 393 —
Ej! romtyj, romtyj, romtyj tana!
Po copecce na głowie!“
5.
„Połóż copke na stole!
Chodźmy leżeć łoboje!
Ej! romtyj, romtyj, romtyj tana!
Chodźmy leżeć łoboje!“
6. —„A któż nos ta łobudzi?
Takich młodych dwok ludzi?
Ej! romtyj, romtyj, romtyj tana!
Takich młodych dwok ludzi?
7.
„Jaskółecka malutko
Łobudzi nos raniutko...
Ej! romtyj, romtyj, romtyj tana!
Łobudzi nos raniutko...“
8. —„Jaskółecka świergoli:
Wstańze Jasiu! dzień bioły!
Ej! romtyj, romtyj, romtyj tana!
Wstańze Jasiu! dzień bioły!“
4.
Jn
I I
Zie - lo - ny
J> J r I
Oj -ME
mo - ste - cek
łu - gi - bo
nie
si - ko
sie...
sie: Trowka na
— 394 —
2. Zęby jo mostucek harendowoł: (bis)
Toby jo mostecek odfundowoł. (bis)
3. Toby jo na mostku różo sadziuł: (bis)
Któro panna ładno: odprowadziuł. (bis)
4. Odprowadziułbym jo az do miasta: (bis)
Az mie tam niescęsno kaprol nasła. (bis)
5. Jak łuna mie nasła i zabrała: (bis)
I na wojenecke łodesłała. (bis)
6. Jak mi sie tam bedzie źle powodzić, (bis)
To bede urzykoł na cie Maryś. (bis)
7. Na ciebie, na ciebie, na twój o mać: (bis)
Ze mi cie nie kciała za żonkę dać. (bis)
8. Za żonkę, za żonkę, za żonisie: (bis)
Porombie, posiekom swą głowisie. (bis).
Dzie-wcy - na
na
ke
niom
pod
:niom
ie - za - ła,
Li - ste - cki
po - da - ły,
po - da - ły,
Przez ko - szul-
po - rza
ły.
395
„Gorzała lipka i jawor i jawor:
Gdzieżeś sie, Jasiu, zabawiół, zabawiół?“
—„Zabawiułek sie łu Zosie, łu Zozie:
Pasła konisie na rosie, na rosie —
Pasła konisie na rosie...“
6.
1
-, J
-/V—'J
4
1. By - łem
--- Z"*
a
d----- ZL----
—-J— —1----- 1--------—i—
--------------- —
< *. -
w kar - ćmie,
f—
--- —
Pi - łem
pi - wo,
by - łem cas
nie - ma-ły,
—J J'
po - li - łem
|
----------
cy - ga - ry,
roz!
2. ' Byłem w karcmie byłem cas niemały:
Tylko mi sie dwie panny udały, roz!
3. Jedny Kasia, a drugi Maryna:
Jedna ze wsi, a drugo ze młyna, roz!
4. Jo se siedzioł z Maryną na ławie:
Świecił miesiąc, świeciuł mi łaskawie, roz!
5. Jo se pocął z Marysią śpasować:
Tata z mamą poceli gembować. roz!
6. Mielibyście łojcowie pyskować:
To jo wole Marynę poniechać, roz!
7.
-ft-J J)
b b 1 —jh j . r~r
*-----*-- *-- * i 3i ł1
dH o K
TiPiX
iy=4 e
1. Pła
i—
R—
w—a
ta
-
ka
—
*
ci
cek:
-
ła
mie
— 11
---------- rd
a
--------Kie mie
ma - ma,
i?—
łu
pła - koł mie
a
1—
—J
bie - ra - li
w bio - ły
ka
-
bo
-
ci
-
cek.
2. Nie płac mie matusiu, ani ty tacicku!
Bo mnie bedzie ładnie w biołym kabocicku.
8.
aj),
J1
P
,
v—y—y- F4-—j—r-A
——-—■C
a
.
* —w—•>—
Wy
m o - je dziw
a
za mnom!
-
cę - ta
Co-byk do - cho-dzi - ła
przy - cyń - cie
sie
do skoń-ce-nio pan-nom.
9.
l
------44---— V----- »
U
J
k
nie chce sie,
Bo ci
i
--------------------------- ---------- ---- ---Ł
i
T\
N
I—1)—fs
-. )
b g- i
EIW3
sie
ro - bić ci
sie
nie chce sie.
— 397 —
2. —„Nie prowda, Jasiu, nie prowda,
Nie prowda, Jasiu, nie prowda:
Kto ci to pedzioł, pedziot: zjod djobła
Kto ci to pedzioł, pedzioł: zjod djobła.
Bo jo rano wstaje, bydełku jeś daje,
Kądziołecke przędę, gospodynią będę.
3.
A jeśli, Jasiu, nie wierzys,
A jeśli, Jasiu, nie wierzys:
To jak sie ze mnom, ze mnom łożenis —
To jak sie ze mnom, ze mnom łożenis:
Kupis mi zwonecek do moig nózecek,
Bede ci sterkała, gdy bede wstawała“.
10.
1
i,Po-wia-doj!
j Kto łu cie
-
po - wia-doj!
bie
by - woł?
Mo - ra - wiok
idzie - wcy - no
mnie me by-
był
je - den,
398 —
"' ■ —
—
T
- . «
«
a
dru
-
gi
K--------J
— ------- < --------•
ka
-
wa
-
—
5
brat
ł
- go,
trze - ci
*
■■
s ■
1— Si--------1---#— * ------- jpr
V"
/-----•
Nie
za - pre
te - go!“
1
_______
—-------- ■—
mój
1
L
J
lir,
je
3
sie
—r~--
2.
„Powiadoj! powiadoj! dziewcyno ty moja!
Co łu ciebie pili, mnie nie było w doma?“
—„Morawiok pił wódkę, brat jego piwecko,
Da mój kochanecek cerwone winecko“.
3.
„Powiadoj! powiadoj! dziewcyno ty moja!
Co łu ciebie jedli, mnie nie było w doma?“
—„Morawiok jod kaszę, brat jego gęsine
Da mój kochanecek światowo zwierzyno“.
4.
„Powiadoj! powiadoj! dziewcyno ty moja!
Co łu ciebie jedli, mnie nie było w doma?“
—„Morawiok jod śliwkę, brat jego grusecke
Da mój kochanecek ładno wisienecke“.
I
5.
„Powiadoj! powiadoj! dziewcyno ty moja!
Gdzie łu ciebie spali, mnie nie było w doma?“
— „Morawiok na ławie, brat jego za skrzyniom —
Da mój kochanecek ze mnom pod pierzynom“.
6.
„Powiadoj! powiadoj! dziewcyno ty moja!
Jak sie tam zegnali, mnie nie było w doma?“
—„Morawiok sie zegnoł, brat jego żałowoł.
Da mój kochanecek w gębę pocałowoł.
11.
■ * *?-J* 4j
1
1. I - dzie świę - to
Do - ro - ta,
Z po-bo-żnego żywo-
— 399 —
Przy-sła ci przed
pań - ski dwór:
Spo-tkołcijosompon
^7
król.
2.
„Chces, Dorotko, mojom być
I mnie wiernie usłużyć?“
—„Jo juz twojom nie będę,
Życia swego pozbędę.
3.
Bo jo se mom innego,
Jezusa maleńkiego“.
Jak sie pon król rozgniewoł.
Do więzienio wsadzić doł
I na wojnę pojechoł.
Za 7 lot przyjechoł:
4.
„Otwórzcie mi ta wrota,
Cy ta żyje Dorota“.
—„Ło żyjem, królu, żyjem,
Choć nie jem i nie pijem“.
= 400
la swe-go?
kówwię-cy?
Dyks!
Dyks!
3. Da - li - by
ci,
da - li,
i A - po-
i—*--------—L-— = -^=
przy sto - le.
Dyks!
13.
S¿K -4* M
- 1
t=s
Je - ro - zo - li - ma wiel-gie
)
Ü)
h
i
3
bo - ga - te mia-sto:
-H'4 4JN1
prf
Tam be - dzie - cie
mieć ży - cie
i
ro - bo
-
ty nad - to.
Treść tej pieśni: „Matka Boska i św. Józef mieszkali w Naza
recie, ale tam mieli biedę. — I doradzili im ludzie, aby się dostali
do Jeruzalem miasta:
Jerozolima wielgie i bogate miasto:
Tam bedziecie mieć życie i roboty nadto.
— 401 —
Oni śli. Mówili im ludzie:
Nie chodźciezwy na lewo,
Ha ino na prawo!
Bo tam zbójnik wartuje,
To wom nie daruje!
Oni nie pytali, ino śli. I zdybali rozbójnika. Pytali go sie, gdzie
iść. On im kozoł iść do swojego domu. Oni przyśli i prosili jego
żony lo nocleg. Ona rzekła:
Nie mogę wos nocować, raom męża zbójnika,
Da jakby wos tu zastoł, mógby wos mordować.
Lecz oni łostali. Zbójnik przychodzi i pyto sie, cy tu kto nie
nocuje. Ta odpedziała mu:
Nocuje dwoje ludzi, na przypiecku stojo:
Ale nic nie godajo, bo sie bardzo bojo.
Zbójnik kozoł im zejść i rozmowioł z nimi. Kozoł dziecku
kompil nastroić. Matka Bosko okąpała Pana Jezusa i kozała syna
zbójnika do ty same kompieli włożyć. Zbójnicka wymowiała sie,
ze syn ji jest bardzo trendowaty, ale gdy Matka Bosko zacyna na
nio naligać, zbójnicka włożyła młodego zbójnika do kąpieli Pana
Jezusa i zbójnik łozdrowioł.
A jak sie rozchodzili, tak se dziękowali,
Poniezus zwoł go synem, az sie dziwowali.
Pon Jezus rzek na łostatku do młodego zbójnika:
Da jak łoba kiedyś razem porośniemy,
Da to łoba przy sobie na krzyzu- pomrzemy.
Kiedy zbój dorós, sed ze swoim komratem przez las, gdzie
wisioł na krzyzu Poniezus; rzek tedy som do siebie: „Czegóz ten
cłowiek wisi?“ — A na to rzek mu drugi: „Bo zasłuzuł“. To
usłyszeli inni i powiesili obu przy Panu Jezusie: pierwsego po
prawy, a drugiego po lewy. Ten po prawy posed do raju z Panem
Jezusem
20
— 40‘2 —
14.
rMj
r
■P
o
k Jhi—
M-----A v . - 1 *«
* n
A - ) *J * < : * - w
1. Nie-da - le - ko
r-K-b-J
gór-kajes,
A mój Bo-że gór-kajes:
rl>* J> *J rTV . ;•) Jh ” " i HM-------------—*—j—
.l1.
«... *
...
t
Na ty
gór-ce
ko-ściółjes.
1
-------------------a---
A mój Bo-że,
ko-ściół jes!
2. \Y tym kościele księża som —
A mój Boże, księża som!
Ciało Pańskie podnosom —
A mój Boże, podnosom!
3. Służyła tam niewiasta —
A mój Boże, niewiasta!
Ciało Pańskie łukradła —A mój Boże, łukradła!
4. I żydom go sprzedała —
A mój Boże, sprzedała!
Żydówka go siekała —
A mój Boże, siekała!
5. Krewka ś niego kapała —
A mój Boże, kapała!
Wyloła jo w łogrodzie —
A mój Boże, w łogrodzie!
6. Urosła z ni iilija —
A mój Boże, Iilija!
Z ty liliji ślicny kwiat —
A mój Boże, ślicny kwiat!
7. Z tego kwiatu cały świat —
A mój Boże, cały świat
Z tego kwiatu cały świat
¿V mój Boże, cały świat.
— 403 —
14.
1.
Słuchoj gospodarzu, słuchoj gospodarzu!
Co ci opowiemy, tern cie uciesymy;
2.
Ze na twoim dworze, ze na twoim dworze
Złoty płuzek łorze, złoty płuzek łorze.
3.
A w tym ta puzecku, a w tym ta puzecku
Śtyry wołki siwe, śtyry wołki siwe.
4.
Na pośrednim wołku, na pośrednim wołku,
Siodełecko złote, siodełecko złote.
5.
A w tern siodełecku, a w tern siodełecku
Som Poniezus siedzi, som Poniezus siedzi.
6.
A święty Pawełek, a święty Pawełek
Za puzeckiem chodzi, za puzeekiem chodzi.
7.
Najświencza Panienka, Najświencza Panienka
Śniadanko im niesie, śniadanko im niesie.
8.
„Siącie, Pawle, siącie, siącie, Pawle, siącie!
Śniadanecko zjiccie, śniadanecko zjiccie!“
9. —„Śniadać nie będziemy, śniadać nie będziemy,
Skibkę łobłorzemy, skibkę łobłorzemy“.
10.
Skibkę łobłorali, skibkę łobłorali,
Siedli pośniadali, siedli pośniadali:
11.
„Cóż będziemy sioli, cóż będziemy sioli,
Na ty ślicny roli, na ty ślicny roli.
12.
Łowiesek, pszenicke, łowiesek pszenicko.
Żytko, tatarecke, żytko, tatarecke.
13.
Bedo w polu snopy, bedo w polu snopy
Leżały jak kopy, leżały jak kopy“.
26*
— 404 1.
Pod naszego Chresta Pand
Jest tam dróżka łudeptana:
Łudeptato jo dziewięć dus.
2.
Grzysna dusa z niemi przysła,
Przisły przed niebieskie wrota
Zapukały: „Puście nos ta!“
3.
„Piętrzę, Pawle, weźcie kluce!
Przypatrzcie sie, kto tam puce?“
4. —„Puce, Panie, dziewięć duszy!
Grzysna dusza przy nik stoi!“
5.
„Dziewięć mi jaw duszy puście,
Grzysny dusie nazad kaźcie!
Skoście ji serokó drogę,
Gdzie grzyśni do piekła ido!“
(i.
Sła duszycka a płakała.
Grzechów swoich żałowała —
Sła duszycka prostom dróżkom
Spotkała sie z Matkom Boskom.
7.
„Grzyszno duszo, gdzieś ty idzies?
1 cegóz tak żywnie płaces?“
8. —„Ide Matusiu łod Boga
Straciła mi sie w niebo zasługa“.
9.
„Grzysna duszo, wróć sie ze mną
Ja sie przicenię za tobom“.
Przysły przed niebieskie wrota
Zapukały: „Puście nos ta!“
10.
„Piętrzę, Pawle, weźcie kluce!
Przypatrzcie sie, kto tam puce!“
11. —„Puce, Panie, matka twoja —
Grzysna dusza przy ni stój i.
12.
„Matkę mi jaw moję puście
Grzysny dusie nazod koście!“
13. —„Oj, synocku najmileńsy!
Łodpuś grzechy grzysny duszy!“
14.
„Pytoj je sie, matko moja!
Cy łona piątki pościła?“
— 405
15.
„Jo tyz piątków nie pościła,
Bo jo tyz służyć musiała“.
16.
„Pytoj sie ji, matko moja!
Cy łona na msze chodziła?“
17. —„Jo tyz na msze nie chodziła.
Bo jo tyz służyć musiała!“
18.
„Pytoj sie ji, matko moja,
Cyli jałmużnę dawała?“
19.
„Dałam Panie jedyn piniąc,
Rac mie za to w niebo przyjąć
20.
Dysycka sie radowała,
Az lelijo zaśpiwała:
„0 lelijo! o lelijo!
Zdrowaś Panienko
Maryjo!“
16.
1. Za Krakowem na Podolu (2 rary)
Hej, biją się żołmirze w polu. (2 razy)
2.
Cem się biją? pałasami (2 razy)
Krew się leje strumieniami. (2 razy)
3.
Jeden woła: „Chleba! soli! (2 razy)
Hej! po kolana we krwi stoi. (2 razy)
4.
Drugi wola: „Szabelecki!“ (2 razy)
Hej! nie ustąpi wojenecki. (2 razy)
5.
Trzeci woła: „Siodła! konia!
„Hej! pojedziemy do Torunia!“ (2 razy)
6.
Starsza siostra konia dała: (2 razy)
Hej i nad bratem zapłakała. (2 razy)
7. „Nie płac, siostro! nie płac brata! (2 razy)
Hej! brat przyjedzie za trzy lata!“ (2 razy)
8.
Trzy lata już przemijajo: (2 razy)
Hej siostry brata wyglądajo. (2 razy)
— 406 —
9. Niedaleko w cyrnem polu: (2 razy)
Hej! trzyma główkę na kamieniu. (2 razy)
10.
Obok niego konik jego: (2 razy)
Hej! grzebie nozkom żałuje go (2 razy)
11.
Wykopał dół po kolana: (2 razy)
Hej! i pochował swego pana. (2 razy).
Ludwik Młynek.
ZAGADKI LUDOWE
(z okolicy Andrychowa).
1. Koło woźne, widły gnojne, posiada klepica. Hob tak! To
jest taki kindybank! — (Rzezacka z kosom t. z. skrzynka do robie
nia sieczki).
2. Co trzy razy do roku kwitnie? — Jałowiec.
3. Wisła oknem wyszła, a chałupa chałupą będzie, a gospo
darz się z gospodarzem zejdzie. — (Staw, (w nim dziura) spuszcza
się — ryby zejdą się z rybami).
4. Co ty wiesz, ja wiem, o czem ty nie wiesz i ja nie wiem
(Umrzemy obaj — kiedy — nie wiemy).
5. Czy może z takim człowiekiem jeść, pić i spać, gdy dusza
z niego wyleci? — Może. (Z kobietą, która pierwszy raz już poro
dziła, można jeść, pić, choć dusza (t. j. dziecię) z niej wyszła).
6. Jakby z takiego domu mógł wyjść, żeby nie było w nim
ani okien, sni drzwi? — (Wyjdzie dziurami).
7. W górak śnieg, w dołak woda, przyjacieli w domu nima;
jeść sie kce! — (Starość: włosy siwe, w oczach łzy, zębów' niema)
8. W garnku z mięsa gotuje się żelazo. — (W pysku końskim
wędzidło)
9. Dwie babki, dwie matki i babka z wnuczką, a wszystkichtroje. — (Matka i jej córka były matkami i babkami).
10. Jaki święty ma 2 głowy, 2 dusze, 2 serca, 4 oczu, 4 nogi
i 4 ręce? — (Święty stan małżeński).
11. Skrabuchu po brzuchu, fuk między nogi! — (Chłop za
pługiem chodzący).
