<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<item xmlns="http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5" itemId="8315" public="1" featured="0" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5 http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5/omeka-xml-5-0.xsd" uri="https://cyfrowaetnografia.pl/items/show/8315?output=omeka-xml" accessDate="2026-03-09T12:50:15+00:00">
  <fileContainer>
    <file fileId="8294">
      <src>https://cyfrowaetnografia.pl/files/original/2357c94ade4539a6d06ce11885166f96.pdf</src>
      <authentication>d9ed920760402dd848814a42483e473f</authentication>
    </file>
  </fileContainer>
  <collection collectionId="3">
    <elementSetContainer>
      <elementSet elementSetId="1">
        <name>Dublin Core</name>
        <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="50">
            <name>Title</name>
            <description>A name given to the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25235">
                <text>Polska Sztuka Ludowa - Konteksty</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
    </elementSetContainer>
  </collection>
  <itemType itemTypeId="1">
    <name>Text</name>
    <description>A resource consisting primarily of words for reading. Examples include books, letters, dissertations, poems, newspapers, articles, archives of mailing lists. Note that facsimiles or images of texts are still of the genre Text.</description>
  </itemType>
  <elementSetContainer>
    <elementSet elementSetId="1">
      <name>Dublin Core</name>
      <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
      <elementContainer>
        <element elementId="46">
          <name>Relation</name>
          <description>A related resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="99380">
              <text>oai:cyfrowaetnografia.pl:publication:2943</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="40">
          <name>Date</name>
          <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="99381">
              <text>1992</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="43">
          <name>Identifier</name>
          <description>An unambiguous reference to the resource within a given context</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="99382">
              <text>oai:cyfrowaetnografia.pl:2747</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="50">
          <name>Title</name>
          <description>A name given to the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="99383">
              <text>Interpretacja postaci Judasza / Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 1992 t.46 z.1</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="41">
          <name>Description</name>
          <description>An account of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="99384">
              <text>Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 1992 t.46 z.2, s.39-42</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="39">
          <name>Creator</name>
          <description>An entity primarily responsible for making the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="99385">
              <text>Gieryszewska, Krystyna</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="44">
          <name>Language</name>
          <description>A language of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="99386">
              <text>pol.</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="45">
          <name>Publisher</name>
          <description>An entity responsible for making the resource available</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="99387">
              <text>Państwowy Instytut Sztuki</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="42">
          <name>Format</name>
          <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="99388">
              <text>application/pdf</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
      </elementContainer>
    </elementSet>
    <elementSet elementSetId="4">
      <name>PDF Text</name>
      <description>Text capture metadata for PDF documents</description>
      <elementContainer>
        <element elementId="52">
          <name>Text</name>
          <description/>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="99399">
              <text>Krystyna Gieryszewska

INTERPRETACJA POSTACI J U D A S Z A *
W okresie w i e l k a n o c n y m

istniała w

Polsce

południowo-

ma o n pełnić. O losach o b u a p o s t o ł ó w z a d e c y d o w a ł y w e d ł u g

-wschodniej tradycja wieszania k u k ł y J u d a s z a ; tradycja ta w Pru­

r e s p o n d e n t ó w cechy, które ich różnią: pycha i pokora. Ale —

chniku i o k o l i c z n y c h w s i a c h przetrwała d o dziś. Łączy o n a znaki

głosi j e d n a ze skrajnych o p i n i i —

śmierci i destrukcji ze znakami p ł o d n o ś c i .

Judasz byłby pierwszym ś w i ę t y m " (29).

jak

„ g d y b y nie s a m o b ó j s t w o , t o

Tekst biblijny m ó w i o postaci J u d a s z a bardzo skąpo. Nie

J e d n y m z s y m b o l i łączących o p o w i e ś c i o Piotrze i J u d a s z u jest

dowiadujemy się najważniejszego: d l a c z e g o w ł a ś n i e o n spełnił

k o g u t . „ J u d a s z w y d a w s z y Pana Jezusa poszedł d o d o m u . Ż o n a

rolę zdrajcy . W i a d o m o o n i m t y l k o , że p o d k r a d a ł z trzosu, nad

dała j e m u jeść, kurę zarąbała, p i e t u c h a . O n je, a o n a poczęła na

którym miał pieczę. Ś w . J a n n a z y w a g o w p r o s t złodziejem.

niego narzekać: Dlaczego t y j e g o w y d a ł e ś , t o taki człowiek, ludzi

W czasie Ostatniej Wieczerzy diabeł nakłania g o d o

zdrady

z g r o b u p o d e j m o w a ł , taki był d o b r y . A J u d a s z m ó w i jej tak: tak o n

i Judasz w y c h o d z i w c i e m n o ś ć , by sprzedać Jezusa za 3 0

p o w i e d z i a ł , że z m a r t w y c h w s t a n i e ; tak z m a r t w y c h w s t a n i e jak ten

srebrników. Po skazaniu Chrystusa rzuca srebrniki d o ś w i ą t y n i ,

k o g u t z miski z m a r t w y c h w s t a n i e i zaśpiewa. I w ten raz k o g u t

ale pieniądze s p l a m i o n e k r w i ą nie m o g ą p o w r ó c i ć d o skarbca.

skoczył i zaśpiewał. A o n w t e d y c h o d u i p o w i e s i ł s i ę " ( 1 ) .

Faryzeusze k u p u j ą za nie Pole Garncarza, które przeznaczono na
cmentarz dla c u d z o z i e m c ó w . J u d a s z o d c h o d z i
Odmienną wersję w y d a r z e ń przedstawiają Dzieje

i wiesza się.
Apostolskie.

Judasz sam k u p u j e ziemię za srebrniki, p o t e m zaś „ s p a d ł s z y
głową w dół, pękł na pół i w y p ł y n ę ł y w s z y s t k i e j e g o w n ę t r z n o ­

W tej o p o w i e ś c i z Wileńszczyzny, która ma s w ó j o d p o w i e d n i k
w Ewangelii

Nikodema,

k o g u t jest nie t y l k o s y m b o l e m niewiary

i zdrady (jak w o p o w i e ś c i o ś w . Piotrze), ale r ó w n i e ż Z m a r t w y c h ­
wstania.
W kulturze tradycyjnej przeznaczono dla o b u a p o s t o ł ó w g r a n i ­

ści". Mieszkańcy J e r o z o l i m y n a z w a l i tę ziemię H a c e l d a m a c h . t z n .

ce nieba i piekła. J a k w i a d o m o , ś w . Piotr jest

Pole Krwi (Pismo

i w p u s z c z a dusze przez bramę raju, zaś J u d a s z przebywa za

Święte

Dz. 1 , 1 8 — 2 0 ) .

Klucznikiem

R o z m ó w c y z Wileńszczyzny i Polski p o ł u d n i o w o - w s c h o d n i e j

d r z w i a m i piekła. „ W piekle J u d a s z za d r z w i a m i w i s i i w o r e k przy

często p o r ó w n y w a l i J u d a s z a ze Św. Piotrem j a k o d w ó c h zdraj­

nim leży"; „ J u d a s z za d r z w i a m i będzie czekał sądu ostatecz­

ców oraz postacie d w u z n a c z n e . Judasz, chociaż uległ pokusie

n e g o " ; „ G d y Pan Jezus zstąpił d o piekieł, Judasz skrył się za

diabła, „ t o b y ł o dane przez B o g a , tak miało b y ć " ( 1 8 ) * * . Tę

d r z w i a m i , a Lucyfer za s ł u p

doniosłą rolę w dziele z b a w i e n i a t r u d n o j e d n a k p o g o d z i ć ze złem,

19 — 2 0 ) . T o samo miejsce przypisuje się J u d a s z o w i

jakiego J u d a s z się d o p u ś c i ł ; sprzeczność ta w y m a g a rozwiązania.

w s p ó ł c z e ś n i e , chociaż niektórzy r o z m ó w c y

Zarazem często w y t y k a n e Św. P i o t r o w i t c h ó r z o s t w o i słabość

Jezus w y p r o w a d z i ł J u d a s z a z piekła wraz z i n n y m i duszami ( 4 ) .

charakteru są uznane za n i e w s p ó ł m i e r n e w o b e c roli o p o k i , jaką

M o t y w przebaczania J u d a s z o w i wiąże się — j a k się zdaje — ze

kamienny"

( K o l b e r g , 1 9 6 2 , s.
także

uważają, że Pan

II. 1, 2, 3. W ł ó c z e n i e , bicie i wieszanie Judasza. Pruchnik 1 9 8 0 r. Fot. Krzysztof C h o j n a c k i
Praca powstała w Katedrze Etnologii i Antropologii Kulturowej UW pod kierunkiem dr Magdaleny Zowczak.
" Cyfry w nawiasie wskazują informatora. Dane o informatorach na s. 48.

39

�zmieniającymi się n o r m a m i i w a r t o ś c i a m i w e współczesnej w i e j s ­

Niekiedy ł ą c z o n o z J u d a s z e m Kaina; z j e g o r o d u miał się

kiej kulturze. D a w n ą interpretacja czyniła o b u grzesznych a p o s ­

w y w o d z i ć zdrajca, z nim też w s p ó l n i e p r z e b y w a ł za piekielnymi

t o ł ó w postaciami d w u z n a c z n y m i , stojącymi na granicach o d ­

d r z w i a m i . Okazją d o kojarzenia o b u postaci s t a n o w i ć

miennie w a l o r y z o w a n y c h sfer z a ś w i a t ó w : piekła i nieba. Na

m o t y w przeklętej, zbrukanej k r w i ą ziemi. „ K a i n zabił A b l a na

Wileńszczyźnie z a n o t o w a ł a m o p o w i e ś ć , w której m o c szatana

s w o j e j ziemi. Kain był r o l n i k i e m , a A b e l pasterzem. Z zazdrości g o

nad złem została silnie podkreślona. Tak r e s p o n d e n t k a przekazała

zabił na rolniczej, na k a i n o w e j roli. I m ó w i ą , że t o jest k a i n o w a

r o z m o w ę Pana Jezusa z J u d a s z e m : „ J a k Pan Jezus zstąpił d o

rola, bo t a m k r e w A b l a jest z b r o c z o n a " ( 2 9 ) .

może

piekieł i w y p r o w a d z i ł dusze s p r a w i e d l i w y c h , t o J u d a s z był przy

Charakterystycznym dla k u l t u r y tradycyjnej s p o s o b e m obrazo­

Lucyferze, a Jezus spytał: «Co t y t u robisz? A m n i e t u dobrze. T o

w a n i a p o s ł u g u j e się r o z m ó w c z y n i z W ę g i e r k i : „ K u p i l i pole na

w t e d y Lucyfer c h w y c i ł g o za szczękę i teraz Judasza boli» ( 4 2 ) .

cmentarz, ale ktoś nie wiedział, jakie t o pieniądze, t o g o p o t e m

W relacjach Jezus — J udasz — diabeł, na zdrajcę spada zło, które

strasznie dręczyły. I pomyślały, że jak przetopią te pieniądze na

kierowało się przeciw C h r y s t u s o w i : „ S z a t a n , który chciał s m y k -

d z w o n , t o u s p o k o i t o . A l e m ó w i ą , że jak przetopiły, t o ten d z w o n

nąć duszę Jezusa, złapał J u d a s z a " ( 2 9 ) .

w t y c h miejscach, gdzie miał srebrniki, t o pękał. I p o d o b n o

Fatalizm przeznaczenia Judasza ujmuje najkrócej w y p o w i e d ź :

w r z u c i ł y ten d z w o n d o o c e a n u " ( 3 0 ) .

„ J u d a s z t o był 1 3 - t y apostoł w p r o s t tak p o w i e d z i e ć . Było 1 2 - t u

S a m o b ó j s t w o J u d a s z a jest j e d n y m ze s p o s o b ó w w y t ł u m a c z e ­

a p o s t o ł ó w z Panem J e z u s e m , a o n był 1 3 - t y " ( 5 1 ; por.: Bednarek,

nia ciągłego drżenia osiki. Po t y m jak zdrajca z a w i s n ą ł na niej,

1 9 8 8 , s. 3 ) . W P r u c h n i k u , Osielcu i M a k o w i e

osika już w i e c z n i e drży ze s t r a c h u .

Podhalańskim

z a n o t o w a n o także kościelny z w y c z a j , który o d p o w i a d a t e m u

Przytoczone przeze mnie w ą t k i w i e r z e n i o w e w większej swej

p o g l ą d o w i : „ W W i e l k ą Środę b y ł o n a b o ż e ń s t w o . Stawiali taki

części mają o d p o w i e d n i k i w wersjach z a n o t o w a n y c h w XIX w i e k u ,

trójkątny świecznik z 1 3 - t o m a ś w i e c a m i , b o b y ł o 1 2 - t u apos­

lub też posługują się k o d e m w ł a ś c i w y m dla języka kultury tradycyj­

t o ł ó w i Pan J e z u s " ( 4 ) . „ K o ś c i e l n y gasił 1 3 - t ą ś w i e c ę i szedł z nią

nej. Bardziej współczesny charakter ma utożsamienie Judasza

za w i e l k i ołtarz. T a m czekali c h ł o p c y z J u d a s z e m "

(Wyrobek,

z w i z e r u n k i e m człowieka n e r w o w e g o . Tak opisuje zdrajcę młoda

1 9 1 3 , s. 1 9 0 ) . Potem n a s t ę p o w a ł o w ł ó c z e n i e J u d a s z a p o w s i .

r o z m ó w c z y n i z Chłopic: „Straszny był, w ł o s y miał takie roztech-

W y d a j e się, że i tutaj fatalna 1 3 - t k a została przypisana zdrajcy.

rane, duże. Takiego szoku dostawał. Pan Jezus powiedział, przy

Nie t y l k o Judasz, ale także j e g o ziemia jest, z g o d n i e z w y o b ­

wieczerzy, że jeden z w a s mnie w y d a . On t o sobie d o g ł o w y nabrał,

rażeniami r o z m ó w c ó w , przeklęta. Pole, na k t ó r y m się p o w i e s i ł ,

że g o sprzeda, n e r w y nie wytrzymały..." ( 1 0 ) .

b y ł o p o t e m j a ł o w e , nic nie chciało się na n i m rodzić, ziemia ta,

Z g o d n o ś ć interpretacji obrazu Judasza w w ą t k a c h wierzenio­

którą k u p i o n o za s p l a m i o n e k r w i ą pieniądze, była jak m a r t w a ( 1 2 ,

w y c h i obrzędzie w y s t ę p u j e w pełni t y l k o w przypadku przed­

50).

stawiania Judasza j a k o samobójcy. Zdrajca zapoczątkował przez

Przyczynkiem d o interpretacji

i n n e g o już zagadnienia

jest

s w ą śmierć pokolenie s a m o b ó j c ó w , g d y ż „ l u d z i e p o t e m naślado­

o p o w i e ś ć o zakupie za 3 0 s r e b r n i k ó w księżej roli, czyli plebanki.

w a l i Judasza i wieszali się, i na nich m ó w i się «Judasz»" ( 3 9 , 5 1 ) .

„ W J e r o z o l i m i e o n i kupili tej ziemi i przy tej ś w i ą t y n i była. I t o
teraz zawsze jest przy księżach, ta ziemia g a r n c a r z a " ( 3 ) .

Śmierć samobójcza jest u z n a w a n a w kulturze tradycyjnej za
najgorszą. Tak zmarłe o s o b y c h o w a n o w pobliżu cmentarza lub
w r o w a c h , które otaczały miejsce p o c h ó w k u ( 1 5 , 3 9 ) . Teren ten
o b c h o d z o n o ze strachem o b a w i a j ą c się dusz p o t ę p i e ń c ó w , „ b o kto
popełnił s a m o b ó j s t w o miał d o czynienia z d i a b ł e m " . Przedmioty
związane z wisielcami posiadają szczególną moc: „jak ktoś miał
sznurek z wiślaka (t.j. w i s i e l c a ) , t o m ó w i l i , że m u się dobrze
p o w o d z i . J a k ktoś miał interes (t.j. p r o w a d z i ł sklep), t o m ó w i l i , że
ma sznurek z wiślaka, b o t a m ludzie idą i t a m diabeł p o m a g a " ( 1 5 ) .
Te informacje w y m a g a j ą u p o r z ą d k o w a n i a . W kulturze t r a d y c y j ­
nej

istnieje

przekonanie, że złe m o c e stają się

szczególnie

niebezpieczne w czasie przesilenia z i m o w o - w i o s e n n e g o , a zatem
w o k o l i c a c h W i e l k i e g o T y g o d n i a . Obrzęd wieszania i w ł ó c z e n i a
J u d a s z a r o z p o c z y n a się n o c ą z W i e l k i e g o C z w a r t k u na Piątek
i t r w a d o p o p o ł u d n i a w i e l k o p i ą t k o w e g o . M.in. w G n i e w c z y n i e
Łańcuckiej

nadawano

kukle w y r a ź n e c e c h y w i s i e l c a :

„pysk

n a m a l o w a l i , jęzor taki w y w a l o n y , c z e r w o n y z r o b i l i " ( 3 9 ) . Na
koniec kukłę p a l o n o i t o p i o n o , by zniszczyć zło, k t ó r e g o była
wyobrażeniem —

p o d o b n i e c z y n i o n o na i n n y c h terenach z M a ­

rzanną. Z w y c z a j ten interpretuje się z w y k l e j a k o w y g n a n i e śmierci
i zła poza o b r ę b ś w i a t a , który jest znany, s w ó j , który ma stanowić
całość u p o r z ą d k o w a n ą i bezpieczną (Zadrożyńska, 1 9 8 5 , s. 95).
Dalej rozciąga się nieznany obszar c h a o s u , z n i e g o przychodzi
śmierć

i do

niego p o w i n n a

powrócić. Jednocześnie,

dzięki

w y g n a n i u śmierci, zostaje p o b u d z o n a w e g e t a c j a , życie.
Symbole płodności

i śmierci n a d a w a n e kukle Judasza są

w różny s p o s ó b w y r a ż o n e . W Ujeznej „ t o się r o b i ł o w Wielki
Czwartek, w n o c y wieszali d z i e w c z y n o m . T o były takie dziew­
czyny, które się źle s p r a w o w a ł y z c h ł o p a k a m i , nie chciały hulać na
z a b a w i e z n i m i . J a k robili taką kukłę, ciuraka t a k i e g o m u ze słomy
zrobili i tak się prześmiewali. A dziewczęta uciekały, b o przytulił ją
d o Judasza i musiała g o c a ł o w a ć , c m o k a ć "

(5). W

innych

m i e j s c o w o ś c i a c h n a d a w a n o kukle J u d a s z a cechy, które według

40

�Michaiła B a c h t i n a , w y s t ę p u j ą w z w i ą z k u z groteską i k a r n a w a ­
łem. Zaznaczenie w rozpadającej się, słomianej czy zrobionej ze
starych szmat kukle w s z e l k i c h w y p u k ł o ś c i

i otworów

łączy

w sobie s y m b o l i k ę życia i śmierci; d o p r o w a d z a się d o m o n s t r u a l ­
nych rozmiarów samą w i e l k o ś ć kukły: ma o n a czasami 3 metry
wysokości. W s p o s ó b w y r a z i s t y zaznacza się: fallus, c z e r w o n y
jęzor, przyszywa się k u p i o n e u rzeźnika, w i e l k i e „ k r ó w s k i e o c z y " ,
najczęściej jednak u w y d a t n i a się nos.
Bachtin analizując system z n a k ó w ś w i a t a
wskazuje, że góra t o n i e b o , a d ó ł —

karnawałowego

ziemia, o d p o w i e d n i o :

sprowadzenie na d ó ł t o degradacja, uśmiercenie i j e d n o c z e ś n i e
zapłodnienie. W

inscenizacji

obrzędu

starano się, by

kukła

Judasza spadła z jak najwyższej w y s o k o ś c i . A b y t o uzyskać,
wieszano ją nie t y l k o na s ł u p a c h , d r u t a c h t e l e f o n i c z n y c h , d a ­
chach i k o m i n a c h , ale także na specjalnie na tę okazję s k o n ­
struowanym d r z e w c u . „ W W i e l k i C z w a r t e k szło się d o składu
budowlanego

i t a m się w y b i e r a ł o drąga d ł u g i e g o

na

10—

— 1 5 metrów. Takie d w a drągi się ze s o b ą łączyło. Kamienie
w rynku ( w i a d o m o ś ć p o c h o d z i z Kańczugi — K.G.) się r o z s u w a ł o
i kopało dziurę. J u d a s z w i s i a ł ( w n o c y —

K.G.), ale d o p i e r o p o

mszy go z d e j m o w a n o . T o b y ł o o k r o p n i e w y s o k o , rżnęli t e n słup,
a Judasz leciał h e t " ( 1 5 ) . D o wieszania w y k o r z y s t y w a n o także
drzewa; mogła t o być z a r ó w n o t o p o l a , czy w s p o m n i a n a już
wcześniej osika, jak i w i e r z b a lub trześnia.
Potem n a s t ę p o w a ł o bicie, szarpanie i w ł ó c z e n i e kukły, by na
koniec ostatecznie ją u n i c e s t w i ć przez w y s y p a n i e z niej słomy,
podpalenie i utopienie w p o b l i s k i m s t a w i e . T o r o z c z ł o n k o w a n i e
kukły być może z a c h o w u j e dalekie p o k r e w i e ń s t w o z w y o b ­
rażeniem śmierci Judasza b i b l i j n e g o . R e s p o n d e n c i w s k a z u j ą na
podobieństwo w ł ó c z e n i a J u d a s z a z w o d z e n i e m Jezusa o d A n ­
nasza do Kajfasza.
Wśród przywar, które p r z y p i s y w a n o J u d a s z o w i jest także
pijaństwo. „Taką brodę, k r a w a t k ę , s p o d n i e m u zrobili... Śmiali się,

II. 4 . Palenie Judasza. P r u c h n i k 1 9 8 0 . Fot. Edward K o p r o w s k i
że tyle pieniędzy wziął. Coś zrobił! Przepiłeś! I jeszcze m u flaszkę
wieszali" (5).
Najpopularniejszy t y p W y p o w i e d z i na temat Judasza prezen­
t u j e następujący cytat z S i e n i o w a : „ J u d a s z t o był Ż y d , inni
a p o s t o ł o w i e też byli Ż y d z i , ale już nie tacy. T o był taki t y p o w y
Żyd" (9).
Jest t o poparte w y o b r a ż e n i a m i p o c h o d z ą c y m i także ze źródeł
i k o n o g r a f i c z n y c h . Przy opisie w y g l ą d u Judasza często p o w o ł y ­
w a n o się na obraz Ostatniej

Wieczerzy,

na k t ó r y m Judasz jest

rudy albo czarny. O b u s t r o n n y w p ł y w w i z e r u n k ó w Judasza i Żyda
znajduje także inne p o t w i e r d z e n i e : „ J u d a s z był

skarbnikiem

i nosił pieniądze. M i a ł p e w n i e tą ż y d o w s k ą żyłkę, że pieniążki,
p i e n i ą ż k i " ( 2 3 ) . A tak w y g l ą d a opis Żyda w „ H e r o d a c h " : „ d a l i
Ż y d o w i czarny płaszcz, zrobili brodę, taki garb z siana, w o r e k . Bo
o n tak zawsze d o w o r k a coś ukradł i hulał. B o o n tak zawsze hulał
z Dziadami, Śmiercią i D i a b ł e m " ( 5 ) .
Charakterystyka J u d a s z a j a k o „ t y p o w e g o Ż y d a " w obrzędzie
W i e l k i e g o Piątku n a s t ę p o w a ł a dzięki kilku e l e m e n t o m . Kukłę
ubierano w skradzione o d Ż y d ó w rzeczy: j u p ę ż y d o w s k ą , czyli
czarny płaszcz, sztramę

(czapkę), doczepiano

pejsy,

brodę,

u w y d a t n i a n o nos. Na n o g i zakładano jej białe p o ń c z o c h y , „żeby
był jak r a b i n " , d o rąk p r z y m o c o w y w a n o macę lub sakiewkę
z o d ł a m k a m i szkła. Miejsce zawieszenia z n a j d o w a ł o się w pobliżu
d o m ó w ż y d o w s k i c h , a trasa w ł ó c z e n i a przebiegała p o d oknami
Ż y d ó w . W ł ó c z e n i u t o w a r z y s z y ł y w y z w i s k a , m.in. „ t y ż y d o w s k i
w u j k u " . Przed każdym d o m e m ż y d o w s k i m z a t r z y m y w a n o się
3 i b i t o Judasza ( „ d o s t a w a ł tyle pał za ile s r e b r n i k ó w sprzedał

41

�II. 5. J u d a s z p o w i e s z o n y . Fot. A d a m Bujak
BIBLIOGRAFIA

J e z u s a " , czasami i n s c e n i z o w a n o rodzaj s ą d u ) . Podczas w ł ó c z e ­
nia o b r z u c a n o d o m y ż y d o w s k i e b ł o t e m i w s a d z a n o tył k u k ł y
w o k n a . W s z y s t k o t o się działo w ś r ó d k r z y k ó w , hałasu w a r k o t e k
i klapaczy.
Imię Judasza nie jest p r z y p o r z ą d k o w a n e t y l k o z d r a j c o m , a m o ­

Bednarek B o g u s ł a w
1 9 8 8 Okruchy judaszologii.
Jakub de
Voragine-Borges-Kardyna/ Etchegraray, „ L i t e r a t u r a L u d o w a " R. X X X I I , Nr 3

że żeby o d w r ó c i ć , t o pojęcie zdrajcy zostało w kulturze t r a d y c y j ­

Kolberg Oskar

nej rozszerzone, w tej klasie o s ó b mieszczą się: Żydzi (czy raczej

1925

ci, k t ó r y c h za Ż y d ó w się u w a ż a ) , w a r i a c i , stare panny. Pojęcie

Land Eugeniusz

zdrady jest utożsamiane z brakiem — czy też niepełną przynależ­

1925

nością d o g r u p y s w o i c h ; o d n o s i się d o o s ó b , które łamią reguły
i nie przestrzegają o b o w i ą z u j ą c y c h w e w s p ó l n o c i e w a r t o ś c i .
Sankcją jest ośmieszenie.
K a r n a w a ł o w y charakter obrzędu łączy w

sobie

symbolikę

p ł o d n o ś c i i śmierci, t ł u m a c z y t o o b e c n o ś ć — tak o d m i e n n e g o o d
b i b l i j n e g o w z o r u — seksualnego aspektu postaci J u d a s z a w k u l ­
turze wiejskiej.

II. 1 — 4

42

Pismo

Krakowskie,

[ w : ] Dzieła

wszystkie,

t. 7, cz. 3

Obrzędy judaszowe
w Polsce, „Teatr L u d o w y " nr 4,
s. 5 2 — 5 6
Święte
Starego
Testamentu.
Biblia
Tysiąclecia,
1980,
w y d . III, P o z n a ń — W a r s z a w a

W y r o b e k Piotr
1913
Wielkotygodniowe
obrzędy ludowe
„ Z i e m i a " , R. IV, Nr 1 2 , s. 1 9 0
Zadrożyńska A n n a
1 9 8 5 Powtarzać
czas początku,

spod

Babiej

Góry,

cz. I, W a r s z a w a .

p o c h o d z ą z a r c h i w u m P a ń s t w o w e g o M u z e u m E t n o g r a f i c z n e g o w W a r s z a w i e , il. 5 z a r c h i w u m W y d a w n i c t w a „Sport
i Turystyka"

�</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
      </elementContainer>
    </elementSet>
  </elementSetContainer>
</item>
